1055 resultaten.
Stad en land
hartenkreet
4.6 met 32 stemmen
1.103 is schatplichtig aan ‘Het hart eener deerne’ van Heinz Polzer]
Hij was naar Overijssel toe gekomen
Dankzij heur fijnbesnaarde lieflijkheid
Hij was een eloquente, stadse rakker
En zij een welgevormde boerenmeid
Hij trof haar aan op zeek’ren vrijdagavond
In een hoofdstedelijke disco-bar
Maar tussen al die Amsterdamse deernes
Leek zij verdwaald…
lieveke in de nacht
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
828 als het nacht is roept mijn schrijfgerei
breekt de stilte ieverans in het heelal
gedachten die alleen de dichter kent
laten radertjes draaien, beelden klotsen
tegen mijnen binnenkop, onrust zet zich
vast en de letterkes vliegen in de ronde
de maan zwijgt stillekes, ligt op zijn gat
wiegt op het zwarte scherm en er krijst
een verdwaalde meeuw…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Ik schrijf je niet zomaar neer in het opkomend zonlicht
want bij avondschemer zul je onzichtbaar verder dwalen
en geen enkel teken achterlaten
waardoor ik zou gaan terugblikken naar de tijd
toen we samen in momenten verdwaalden.…
adres vergeten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
175 gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze
vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij
te bewaren in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald
op zoek naar pure troost tijdens nachten van
intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten over de
kleuren van bloemen en…
Lethe
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.965 O blanke ziel, o rode bloed,
O hart verdwaald daartussen, -
Wie zal in slaap u sussen
Tezamen en voorgoed?
Mijn voet kan vóór de avondval
Nog vele mijlen reizen,
Wil één de weg mij wijzen
Naar Lethe's dal.
Wie over 't brandend blind bazalt
Brengt mij naar Lethe? -
O alles te vergeten
Eer de avond valt!’…
Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
poëzie
4.2 met 16 stemmen
6.174 Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
tot waar ik mijmer, in mijn droef gevang
dan kan ik eventjes de fijne zang
van een verdwaalde Vogel horen,
zo nu en dan…
Het venster is te hoog voor mijn bereiken,
zwak is de schemer, die er binnen dringt,
maar ‘t is somtijds of buiten iemand zingt
dat straks de wrede muren zullen wijken, -
zo nu…
Riène, zo was jij
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.432 Je grote broer
en misschien een verdwaalde zus,
maar zeker weten doe ik dat niet.
Nu heb je al je geliefden om je heen
en dit alles zonder pijn.
Houd ook voor mij een plaatsje vrij,
want als de tijd daar is
kom ik erbij.
Voor de liefdevolle vader van mijn zoons
en mijn moedige maar moe gestreden man.…
Afscheid van een Koningin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
687 Woorden verwaaien, verdwaalde verhalen
slingeren in de wind, dansend over regenbogen
die vertellen over een heel bijzonder kind
die in de nacht verdween
zilvergrijze lokken, grote bruine kijkers
een ontwapende lach
zomaar is ze vertrokken, niemand weet waarheen
van jongs af aan tekende zij haar eigen pad
door een land vol fantasieën, nam daarin…
1 (2 of 3)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Duitsland
in de vroege avond de Rooms-katholieke Kerk
van het plaatsje Winterberg in Sauerland
Ik schreed met gevouwen handen,
het wijnwater ongeroerd latend,
naar het hoofdaltaar met links
manifest gesitueerd: 'Maria met haar kind'
Ik dacht voor zovele dierbaren,
levenden en doden,
een kaarsje te mogen ontsteken
maar slechts die ene verdwaalde…
Ambivalent?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
475 Uit het oerwoud van twijfel rijgt zich
aaneen in het collectieve zwijgen,
maskerade die meer leert over
de gedreven kwantitatieve
vervlakking van de werkelijkheid
waarin de wereld zich herkent,
die synthese als levende bewijs
dat de hersenen slechts een weefsel
is met uiteen lopende gedachten
waarin de consumptie is verdwaald,…
Tranen van wanen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
724 vuur
wees zuinig
op de natuur
Opstand tegenstand
geen spoor geen woord
geen klinker gehoord
landschap op een oor
Mensen met macht
liegen als dieven
volg geen leiders
kies je eigen pad
Stille wateren
diepe wonden
wijde hemel
vol gedonder
Bomen vertakken
dijken verzakken
geesten verwaaien
dikke tranen
Geknakte bloemen
verdwaalde…
Het lichtje.
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 Ik zag een lichtje in de verte en dacht daar moet ik heen
Alsof dat ene lichtje alleen voor mij maar volop scheen
Ik was verdwaald, verloren de weg was eindeloos
Ik was alleen met mezelf, alleen en zo vreselijk hopeloos
Maar was ik wel alleen?…
Elementen van het weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 hoop
Schijnen op ons neer, de zon straalt, daardoor stralen wij
Een helderde lucht geen wolken aan de horizon, geen zorgen, verdriet of problemen: totale rust is waar je van geniet
Soms hebben we bewolking, donkere wolken verduisteren de zon er zijn problemen er is verdriet er is onrust die niemand ziet
Soms hebben we hebben mist, we zijn verdwaald…
de brug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 van oer oud hout
draagt over ‘t vol gegroeide doornen dal
de gebroken brug, op palen ooit gebouwd,
al jaargetijden lang gestut van wal tot wal
verweerde bielzen vormden ooit een beukenboom
staande balken steunden de stalen reeks op stoom
door strakke samenwerking van natuur en mens
werd afstand overbruggen een te vervullen wens
‘k verdwaalde…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Oordeel nadert, sirene gilt,
Vluchtend op de fiets,
Verdwaald in plattegronden,
Zoek ik schuil in de stadse nacht.
Mijn ouders sluiten het slot,
Maria en Jozef in hun betekenissen,
Het dakterras vangt mijn roep om hulp,
Politie aan de poort van mijn verhaal.…
Binnen-in
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
264 Toen keerde ik om, niet naar de stad, niet naar de velden,
maar naar een deur die niemand ziet,
waarachter geen gerucht, geen oordeel en geen helden
het zwijgen breken — of misschien
slechts één verdwaalde vogel, die van verre kusten
zijn oude linde wedervindt,
en in mijn borst, waar stormen zonder einde rusten,
heel zacht zijn voorjaarslied…
Stenen vingers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
553 Verdwaald, tastend in het donker,
vergeet ik dat steriele,
stomme beeld in te ruilen
voor de direkte zachtheid van jou,
huilend na m’n wazige staar
van onbegrip.
Triest kijk ik om
en zie je weer staan:
je gaat lopen door het hoge
vergeelde gras.
Jij, een silhouet naar de einder,
schemerend in de heilige mist.…
Wormen 5 fin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Hij fluisterde iets over ‘t bos en los,
toen in de dierentuin verdwaald
en zij iets over ingedaald
Hij kwam plots op een idee:
kom, ga je vannacht mee
naar ‘t bos van de Grebbenberg,
't is wel ver voor ons, maar niet zo erg.…
Wie We Werkelijk Zijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
298 Alle negatieve emotie is lijden; onmogelijk onszelf te bevrijden,
verdwaald als een acteur op het podium van zijn,
onderhevig aan status, hebzucht, jaloezie en pijn.
Van alles bevrijd, tot alles bereid, treed ik toe tot deze eeuwigheid.…
stadse dame
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.117 Het rumoer wil niet sterven, bomen worden gekaald
en het ongedierte krioelt verdwaald in de goten.
Het laat haar leden lachen met de kop van een naald,
maar zij, zij steekt de hand op naar nieuwe loten.
Het bange land hoedt zich voor de overname
beraamd in het hart van de levenslieve dame.…
herfstsprookje...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
729 hij niet geweldig plezant
hield niet zo van dit overgangsklimaat
maar dan gebeurde er iets die avond
een storm brak los en was niet min
er was donder, de bliksem sloeg in
het bos vatte vuur, voor bomen niet gezond
alle dieren renden voor hun leven
paniek alom een ware marathon
maar Khee, de eekhoorn loste van het peloton
en verdwaalde…
ONTDEKKINGSREIS IN AFRIKA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 , reeds een uurtje of vier nadien
werd die pikdonkere nacht opnieuw gespleten
Deze keer kon men hen ook niet voorbijzien;
oh, die luiden nodigden hen mee voor ’t eten
Na een zware reis kwamen ze in hun dorp aan
oh, daar werden zij met luid gejuich onthaald
Later stilden ze de honger met gebraden haan
onder het eten riepen zij, we waren verdwaald…
Laatste dag
poëzie
3.1 met 10 stemmen
4.152 Gij die van de hemel daalde
Om te zoeken het verdwaalde,
En voor mijne schuld betaalde.
10.
Alles wat gij hebt geleden,
Alles wat gij hebt gebeden
Heiland, wil ‘t aan mij besteden.
11.
Doe in mijner harten melding
Van vergeving en kwijtschelding
Eer de dag komt van vergelding.
12.
Laas!…
Vastklemmende handen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
483 Soms drijven wij, verdwaald in angst en nacht,
tot plots dezelfde boomstam op ons wacht.
Met witte handen klemmen wij ons vast,
aan hout dat even sterker lijkt dan iedere last.
Daar delen wij een stilte zonder naam,
een pijn die door ons beiden stroomt
als één gezamenlijk bestaan.…
Vanmorgen werd ik opgebeld
gedicht
5.0 met 2 stemmen
9.399 Laat niemand haar vertellen dat Richard is verdronken, dat hij is
verdwaald, ontvoerd, verongelukt. Was er niet ergens
een feestje, een man? Heb ik Richard niet alleen
gekend maar zelfs gekust, gesproken,
dronk hij wijn, lachten we samen?…
Emelie is 50
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.699 Altijd even verdwaald in het landschap, sowieso
landschap in de mist, landschap in de storm
landschap van heuvels, landschap aan zee
landschap vol modder, landschap in de zon
landschap van plezier en landschap van melancholie
In de Ardennen en in Friesland
in Limburg en in de Achterhoek
In Gelderland en Zeeland
op Schiermonnikoog en…
Ballade
poëzie
3.9 met 8 stemmen
3.759 Rimbaud, op allen, ook zichzelf gebeten
Als op de aartsvijand, strijdend tegen 't lot
Van de met spot gekroonden, smaad gesmeten,
Tussen de mensen wild verdwaalde God,
Liep storm door steppen, steden en woestijnen,
Gevloekt, geschuwd door 't rechtgeaarde ras,
Leerde in verlatenheid en helse pijnen
Dat er voor hem geen plaats op aarde was.…
als de vampier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 misschien een verdwaalde engel die terug op aarde viel
kijk jij me aan en ik voel me zwak begaafd, debiel
en met een schreeuw over het land
komen mijn vrienden hand in hand
toch is er niemand op dit eenzaam naakte strand
want ook zonder muziek in de golven
is de passie weg en komen de wolven
ze tonen portretten aan de muur van oesters in oude…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 duisternis
met melodieuze mijmeringen
impulsief de nacht vermaakt
op zijn altijd eerste reis
langs naamloze herinneringen
die hij met speelse glissando's uitbeeldt
in hervonden dromen
en hij volgt de vogel
met de koperen snavel
op zijn hallucinerende trips
naar nevelige verten
sonoor bassende lijnen
begeleiden hem naar de goten
waar verdwaalden…
Volkstuinen in trek, maar de wachtlijsten zijn lang (AD donderdag 15 mei 2025. pagina 15)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 stilte, het zicht op de bomen
en in elk voorjaar weer een verschillend groen
en de avondzon die geelrood gloeit, boeit
want ik ben zoveel meer in de natuur, in 't groen
maar ook minder met heel weinig senang tevreden:
het eendje in de plas, het hoge gras, de vogels
de ooievaars die gracieus neerstrijken
de reigers aan de sloot, een verdwaalde…