1331 resultaten.
De dichter aan zijne vrienden
poëzie
3.5 met 14 stemmen
6.646 Ook uw vruchten, edle wijngaard!
Hebben vaak zijn ziel verheugd!
Speelgenootjes! laat ons zingen!
Hier rust onzer aller vriend!"…
De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 Het zaad waait mee met alle winden,
de oogst wordt wereldwijd verwacht,
de vruchten zullen ongedacht
op alle plaatsen zijn te vinden.
De sikkel slaat het staande koren,
de tijd is rijp en vol de oogst,
de aarde prijst U op het hoogst,
het eeuwig danklied wordt geboren.…
Wat was herneemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
621 melancholie
van hetgeen voorbij is
slaat verzwegen neer
op vaag geworden lachpreken
de hoop vervliegt mee
als mannen zich verschansen
tussen dennebomen en bitterborrels
op Garmisch’ hellende vlak
dappere dwazen goedgemutst
met witte voeten stranden
magneetronde bollen
op krenterigheid gewarmd
poederen de laatste gaten dicht
buiken vruchten…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 (voor Bob van Tiel)
Blind en te broos zijn wij voor
de ware vruchten van de geest,
nieuwe heelallen doemen op in jouw
onbevangen oogbollen van profetessen
uit een ver, onzichtbaar gebied, blind
ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt,
grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen
wat op zich te breekbaar is, te zacht, of
het kan in stilte…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 De oude boom ..hij telt zijn vruchten
grijs zijn wijsheid, diepgroen het rijpe band.
Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden
voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren.
Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet
nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet.…
nazomerdag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
747 bont, van korenblauw
tot distelbol, zo donzig blond
midden in het veld, in rozerood
staat kruidig de zuring, op lange steel
met bloemenpluim, daar rondom heen
vliegt blauwig groen, doorzichtig
een waterjuffer heel voorzichtig
verderop in wilde orde, omgord
met ruigte, staat gewapend met
stekelige stengel, de bramenstruik
de geurende vrucht…
Gewichtloos ?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
613 Herfstbladeren zo bros, er
waren tranen opgedroogd,
strijden stralen in zeeën licht,
gericht op komend seizoen,
de boezem van ander zicht,
gaat het gerucht dat de zomer
daar sterven wil, kiemt zaad
onzichtbaar uit de prille vrucht,
onomkoombaar voor elke vloek
of zucht in een bekend bestaan,
veegt de laatste zon de sproeten
van mijn…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 de maan is een vrouw
verstopt in het cyclische
verdwijnen en verschijnen
in de schaduw van het licht
als maand van het leven
als vruchtbaarheid gegeven
je mooie ronde vorm
aan de donkere sterrenhemel
boven het ondermaans gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 het septembert, de kroeg in mijn hart
sluit de zomer en serveert slechts nog
brak water – het sterven nadert en de zon
sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht
droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar
ontboezemingen uit een herfstig verleden
trage kruinen dragen de wind en spreken
regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Gelijk een zoete vrucht.
Beweegt het schommlend door de voorjaarslucht.
De huid is warm, die een rijp bloed doorvloeit.
Het sterft, zo weinig nog vermoeid?
Maar 't raadsel dat het in zich sloot
Was de nabije dood.
Gevallen in de chaos als een vonk,
Heeft haar gestalte ons kort bekoord.
Een vonk - die weer verslonk.…
Het laatste punt?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
937 Ongeschonden, onbespoten herkende ik het lover,
waaronder we konden schuilen, ik ken haar vruchten
maar vrees het snoeimes van de tijd, ik loop over
in woorden van twijfel na het slotpunt van een gedicht,
een poging tot meer gewicht, al blijft het wat pover.…
Snoepertje
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.113 een mondvol
parelende prikkeling
laat neersijpelen
in de vallei der koningen,
tussen haar royale billen,
terwijl zijn hand,
onder haar buik geschoven
haar gretig poesje aait,
en dan haar malsheid spreidt
om met gepunte tong
de frisse toets te proeven
van de fluwelen Blanc de Blancs
die de bittere kruidigheid mildert
van de verboden vrucht…
DE ZOEKER TOT ZIJN ZIEL
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.259 En het geloof in de droom,
't Schoon waar de zoeker naar zucht,
Kroont het Uw lover, o boom,
Buigt het Uw takken als vrucht?
Weet, want de kostlijkste vreugd
Geldt slechts door 't licht van Uw lach,
Ziel, en het leed wordt tot deugd
Slechts door de troost van Uw ach.…
Een nieuw jaar
gedicht
3.3 met 3 stemmen
13.006 Eetbaar
de kleine vruchten en draken van koek.
Op de steiger blijkt de kist gevoerd
met gestreepte zijde. Leegte, lavendelgeur.
Gisteren zwommen hier zwanen als schepen.
De woorden struikelen. Verhalen
worden brabbeltaal. De namen
van de kinderen raken vergeten.…
Eugenetica
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
633 Galton; Adolf's Faust
Die fantaseerde over Meesterrassen
en dat idee bezwangerde de lucht
't Schoot wortel in Amerika en droeg vrucht.
Dit was wat Hitler grootscheeps toe ging passen.…
bof en buitenkans - van harte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
969 onderwijl de tijd tikt
waarin leeftijd nog
minder lijkt te tellen
groeien de vruchten
uit de boom van liefde
die jij en jou omarmt
intussen echter
leert ons het weten
niet vanzelf spreekt het
dat ook na het nu
morgen de rozen geuren
of de maan schijnt
daarom en van harte
vieren wij jou en het leven
dat zich met en rond jou
samen met…
Onthecht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
482 Die verklaring heeft mijn intermenselijke
eenzaamheid niet echt opgekrikt en sinds ik
anti-depressiva slik dreigt mijn echte ik er
hard op achteruit te gaan, waarvan ik op alle
manieren de wrange vruchten pluk, maar zonder
die medicatie wacht mij een gapend graf en heb
ik het permanente uitzicht op hartverscheurende
martelingen via wanen…
Het zwijgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Het woord werd geen vlees,
maar slechts een verboden vrucht van een waan.
Bij de beklemming van de stiltes kon men daar ineens
Maria zien staan. Kon het hart zich luchten en de stiltes
doormiddel van een korte lot verzoening weerstaan.…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 De bomen blozen
van vruchten. En ons hoofd is schoon als duizend rozen,
nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed...
o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed.…
Som der gelijke delen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 vergeten echo’s vervagen maar
klinken in de kruistocht van weer en tegenwind,
om een plaats te vinden in de stroom van
zinnen uit de verlaten jeugd van onschuld,
bittere smaak aller dromen verregend
op het bord met krijt verhult de geur van
beelden en die raken we nooit meer kwijt,
bodemloze bron in de verste hoeken van
de geest, de vrucht…
LANG OF BREED?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 snel de hoogte zoekt
het wolkendek tegemoet
een wiebelige top krijgt
zijn bast misschien schade aanbrengt
of angst door de lucht strooit
mocht de groeikracht eens wijs
van stam in takken overgaan
een wijde kroon scheppen
waar Gods milde adem
zegenend doorheen waait
dan
had het ruime luchtige loof
geurige bloesems
veelbelovende vruchten…
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Het sterven is een intiem beleven
wat te kort kwam, niet af was in een bestaan
zoals ongesnoeide bomen aan de horizon,
ik moest de vruchten plukken waar het kon
zij waren of ikzelf niet rijp genoeg om te mogen
oogsten uit de levensdromen, berusting
is vaag ritueel, dat op het laatste moment
net iets anders lopen kan , waar ik tot
in het…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 zonnebalsem de winter toedekt
Ik dank God voor de warme zon
die mild over ons leven schijnt
ik dank God voor haar helder licht
die de donkere wolken wegdrijft
Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel en lijster zingen er op los
en monnikskappen fleuren in het bos
Ik dank God voor de rijke vruchten…
Geloof in hout en steen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 in hout is geloof gesneden,
een geschapen verhaal
van windingen en trossen
de vruchten ten toon
van een houdbaar geloof
in goed gepolijste groeven.
het koraal omspeelt het orgel
al eeuwen in de kerk,
gevormd van hout en steen,
trouw aan een bezonken vaart
op de koers van overleven,
van steeds weer streven.…
drup drup
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 afstand van mijn
ontoegeeflijk verlangen
om mij als personage
in diepe rust te leggen
dán, druppel druppel drup, een
aaneengeregen ketting zonder
onderbreking, dan…drup drup
- even wachten, en ja hoor
drup voor drup en af en toe een straal
ach, het ouder worden behoeft
meer aandacht aan mijn slingeding, het
ding die mij nog telkens de vruchten…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 nog proberen wij
in te grijpen maar
het is al te laat
natuurlijk blijft
de aarde groen
maar zonder oogst
van vrucht en bloem
wel hitte wateroverlast
stormen en tornado’s
heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht…
Afscheid
hartenkreet
3.6 met 23 stemmen
3.084 Verboden vruchten mag je niet plukken
laat ze hangen en geniet
van al 't moois wat het oog je biedt!
Al valt het zwaar
't is voorbij
het doek is gevallen voor jou en mij.
We wisten dit mocht niet zo zijn,
maar herinneringen aan deze mooie tijd
verzachten ook enigszins de pijn.…
zacht weer kerstent
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
732 winter zit in de kluts
geen rijp op onze ruit
witte kerstvorst bleef uit
wie was daarop berekend
de wilde kardinaalsmuts
rozerood gekarteld blad
Christelijk op orde in het kruis
altijd al te goeder trouw bekend
natuurlijk giftig voor hoofdluis
vruchten in kamers van de doos
kleurend vermiljoen tot purperrood
de zaden hingen buiten…
De kleinste dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.363 rillend
Draden in een bloedlauwe bries
Welig speeksel van de dageraad
Een bron van bruisbelletjes
Een lelie zou in haar voetsporen groeien
Murmelt de profeet in zijn baard
(Versneden kul voor de sul die knielt voor het gouden kalf)
De dorst van haar vezels
Bloeit roezig onder mijn vingers
Het sap gloeit vol
Door de maalstroom van haar vrucht…
een mijmering
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
942 denk niet aan mij
als je ruikt
aan bloesem
na een malse bui
vergeet mij
als je hooi ruikt
in zon of wind
op het veld gedroogd
ik ben een mens in de rui
al even door
de aanstormende
ouderdom gedoogd
zie mij als gerijpte vrucht
zoet, zuur of beurs.…