1348 resultaten.
Zomerweelde
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
825 Dankend voor de zomerweelde, de zonnedagen
voor de zachte regen als groeikracht
om roze bloesems als vruchten te dragen
doorheen het blauwe van de zomernacht!…
je rinkelde in glas
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
980 velen
jij, die recht door zee
het hart brak van zovelen
ik zag je langs de lijnen
met licht op onbetreden
paden schijnen
ontmoette jou in lente
met niet begrensde wensen
we zijn de zomer
ingegaan hebben elkaar de
liefde aangedaan in duizend uur
en even zoveel nachten
verlangen liet de herfst wachten
we oogsten geen geluk
vruchten…
Tot bloedens toe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 even aanschouwd
en een kort moment om ze gerouwd
het was geen schoon beeld
dat van een leek de aandacht steelt
zo wel de trekker, hij was verrukt
het ging om de daad, die was gelukt
zie daar de wortels, thans openbaar,
en de ringen van het bot worden gewaar
ten slotte de ruïnes uit de buitenlucht;
een afspiegeling van mij, de levende vrucht…
De wereld is van mij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
446 Ik loop
Eindeloos
Langs alles wat ooit was
Mijn horloge
Zie het nu pas
Wie schilderde er klokken
Zo de tijd
onzichtbaar
alsof hij stilstaat
Vraag het zaad
Hoe vruchten hetzelfde zijn
En kijk de plant aan
Zijn wortels weten
Zo heeft mens
Geleerd te kweken
Zon gaf eten
En plant kon staan
Tijd stilstond
Net als de maan
Trok…
Brandende zolen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Genietend van de vruchten,
die het leven me gaf.
Lachend, zingend, proostend,
hef ik het glas.…
Plek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 Schilderij van straatje,
waar in de verte man uitloopt
Een vaag eigen druksel
van iemand die me tegemoet,
als om te corrigeren
foto's die vergeelden:
Ik, alleen, stoer op een berg van rotsen
niets te duchten
Een blauwe schaal met vruchten
Boeddhaatje aan de wand
twee leermeesters,
spiegel met rand van stukjes wingerd
Vrienden, die…
SNEL SIEREN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
273 Een spin komt aangeslopen, laat zich zakken,
weeft om de vrucht een web met lichte ril:
in de boom woont een grijsaard, beeft blij en stil,
zal aanstonds vernieuwd leven oppakken.
De Schepper onderhoudt kleine kunstwerken:
talloos, teer en nietig, mogen kort bestaan,
kunnen heel de schoonheid der schepping sterken.…
De passant
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
253 De tafel was vol
schalen die hun
geuren deelden
glazen waarin het
licht bleef hangen
vruchten die hun kleuren
zonder schroom uitstalden
alles was aanwezig,
alsof de middag zelf
zich had neergelegd
op het witte linnen
toen kwam de passant
zijn schaduw streek
over de rand
een vluchtige aanraking
tussen zien en niet zien
hij…
twee erotische parels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
186 ontwaakt
het laken - doorschijnend zoals
je half geopende ogen - maakt je
beide parels zichtbaar in het wit
van alle mogelijke voorspellingen
mijn doel is niet het baken van het gemeende
intieme genot, neen het zijn de bloemen
die baden in jouw violette licht waarlangs
ik afdaal naar jouw zomerse hof
dan pluk ik de rijpheid van je vruchten…
maandopening; natrium strooien
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.538 verschijnen wil of wou
uit een grauwe, hoogstpersoonlijke gril
of uit poëtische overweging misschien
steek je licht eens op bij wat anderen
verander je overwegende perspectief
houd de eindjes open óf sluit netjes af
neem jezelf en vaste meelezers serieus
je hebt een keus gemaakt uit verlangen
de diepte van de netgedichten te grijpen
vruchten…
Wenen
poëzie
3.2 met 12 stemmen
4.961 hoe moet het lijden
Door en door zijn herte snijden
Daar het blijft in barensnood
Van de bittre vrucht ontbloot!…
Zoektocht naar mezelf
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.382 Het wordt een zoektocht diep in mijn eigen ziel
Ik moet de leegte opvullen die is achtergebleven
Waar het zich ook bevind het is vast heel dichtbij
Het is en blijft mezelf met wie ik verder moet leven
Ik moet mijn energie beter en bewuster gaan verdelen
Met mensen die me een positief gevoel kunnen geven
Daar kunnen we dan samen de vruchten…
hoog en laag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
801 Op elke plek die ik je toonde, zei je:
ja, maar aarzelend, zei je: ik ken
de wereld hier geloof ik ken
de tuin een oude naam ik weet
het vaag van toen het nog
van weinig woorden was:
een vrucht, een hof, bedrog,
een slang, een engel met een zwaard.
Toen sloeg mijn landschap om
zijn eigen as: zomer en winter
raakten uit balans.…
Daar gaan we weer
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.032 Mag het ook niet van "zijn oom"
Maar het klaart wel de lucht
Nu hij niet ver valt van de boom
En blijkt toch een rotte vrucht.…
De dichter aan zijne vrienden
poëzie
3.5 met 14 stemmen
6.646 Ook uw vruchten, edle wijngaard!
Hebben vaak zijn ziel verheugd!
Speelgenootjes! laat ons zingen!
Hier rust onzer aller vriend!"…
De sikkel slaat het staande koren (Pinksteren)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
975 Het zaad waait mee met alle winden,
de oogst wordt wereldwijd verwacht,
de vruchten zullen ongedacht
op alle plaatsen zijn te vinden.
De sikkel slaat het staande koren,
de tijd is rijp en vol de oogst,
de aarde prijst U op het hoogst,
het eeuwig danklied wordt geboren.…
Adam's afstammelingen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
804 Hij heeft ons niet belogen, die droeve kwelgeest
toen hij sprak: "Er bestaat helemaal geen verbod,
zij niet voor de hemelse wraak toch zo bevreesd,
eet van de mooiste vruchten en wees als een god."
Vandaag breken jongeren alle wegen open,
ouderen doen wat hen jarenlang was ontzegd.…
ontgoocheling.
gedicht
2.6 met 196 stemmen
45.378 Uw hoofd, in mijne arm gedoken
lijkt als een vrucht zo broos en klein;
gij houdt uw ogen vroom geloken;
kan daar mijn héle wereld zijn?
Er ligt een troost van rustig weten
in uwer handen vaste druk.
Maanden van hunkring, fel verbeten,
heeft rustloos mij de drang bezeten
naar dit onmogelijk geluk.…
Naastenliefde
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.185 Ze telden de vruchten met alle
genoegen en noemden getallen.
'Een appeltje van
onze kennisboom kan
niet zo ver van de hersenstam vallen.'
Hij zei dit met leuk resultaat,
want van hem werd ze 'n zeer goede maat.
ze wou regenereren
en heden verkeren
ze heerlijk in huw'lijkse staat.…
Wat was herneemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
621 melancholie
van hetgeen voorbij is
slaat verzwegen neer
op vaag geworden lachpreken
de hoop vervliegt mee
als mannen zich verschansen
tussen dennebomen en bitterborrels
op Garmisch’ hellende vlak
dappere dwazen goedgemutst
met witte voeten stranden
magneetronde bollen
op krenterigheid gewarmd
poederen de laatste gaten dicht
buiken vruchten…
Zeester
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
588 (voor Bob van Tiel)
Blind en te broos zijn wij voor
de ware vruchten van de geest,
nieuwe heelallen doemen op in jouw
onbevangen oogbollen van profetessen
uit een ver, onzichtbaar gebied, blind
ben ik, om te zien waar jij uit voortkomt,
grens ik wellicht, maar kan niet spiegelen
wat op zich te breekbaar is, te zacht, of
het kan in stilte…
- Herfst is de kleur van de oude dagen -
netgedicht
4.4 met 63 stemmen
3.414 De oude boom ..hij telt zijn vruchten
grijs zijn wijsheid, diepgroen het rijpe band.
Brons nog onvoltooid in patinageurige gaarden
voorbij het pastel, goudgeel de voorbije jaren.
Machtig het zwijgen..eeuwenoud schilderspalet
nazomers sterven, herfstbladeren dansen ballet.…
nazomerdag
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
747 bont, van korenblauw
tot distelbol, zo donzig blond
midden in het veld, in rozerood
staat kruidig de zuring, op lange steel
met bloemenpluim, daar rondom heen
vliegt blauwig groen, doorzichtig
een waterjuffer heel voorzichtig
verderop in wilde orde, omgord
met ruigte, staat gewapend met
stekelige stengel, de bramenstruik
de geurende vrucht…
Gewichtloos ?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
613 Herfstbladeren zo bros, er
waren tranen opgedroogd,
strijden stralen in zeeën licht,
gericht op komend seizoen,
de boezem van ander zicht,
gaat het gerucht dat de zomer
daar sterven wil, kiemt zaad
onzichtbaar uit de prille vrucht,
onomkoombaar voor elke vloek
of zucht in een bekend bestaan,
veegt de laatste zon de sproeten
van mijn…
De maangodin
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.065 de maan is een vrouw
verstopt in het cyclische
verdwijnen en verschijnen
in de schaduw van het licht
als maand van het leven
als vruchtbaarheid gegeven
je mooie ronde vorm
aan de donkere sterrenhemel
boven het ondermaans gewemel
het initieert de getijden
het bloed en de vloed
die de vrucht in de zee ontmoet
het weerspiegelt de zon…
het voer van september
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 het septembert, de kroeg in mijn hart
sluit de zomer en serveert slechts nog
brak water – het sterven nadert en de zon
sluit langzaam haar poort, het vlees dat de vrucht
droeg is nu rijp aan bederf en geurt naar
ontboezemingen uit een herfstig verleden
trage kruinen dragen de wind en spreken
regens en stormen uit over deze haatdragende vlakte…
Bij de dood van een kind
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.627 Gelijk een zoete vrucht.
Beweegt het schommlend door de voorjaarslucht.
De huid is warm, die een rijp bloed doorvloeit.
Het sterft, zo weinig nog vermoeid?
Maar 't raadsel dat het in zich sloot
Was de nabije dood.
Gevallen in de chaos als een vonk,
Heeft haar gestalte ons kort bekoord.
Een vonk - die weer verslonk.…
Het laatste punt?
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
937 Ongeschonden, onbespoten herkende ik het lover,
waaronder we konden schuilen, ik ken haar vruchten
maar vrees het snoeimes van de tijd, ik loop over
in woorden van twijfel na het slotpunt van een gedicht,
een poging tot meer gewicht, al blijft het wat pover.…
Snoepertje
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.113 een mondvol
parelende prikkeling
laat neersijpelen
in de vallei der koningen,
tussen haar royale billen,
terwijl zijn hand,
onder haar buik geschoven
haar gretig poesje aait,
en dan haar malsheid spreidt
om met gepunte tong
de frisse toets te proeven
van de fluwelen Blanc de Blancs
die de bittere kruidigheid mildert
van de verboden vrucht…
DE ZOEKER TOT ZIJN ZIEL
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.259 En het geloof in de droom,
't Schoon waar de zoeker naar zucht,
Kroont het Uw lover, o boom,
Buigt het Uw takken als vrucht?
Weet, want de kostlijkste vreugd
Geldt slechts door 't licht van Uw lach,
Ziel, en het leed wordt tot deugd
Slechts door de troost van Uw ach.…