14123 resultaten.
Vossen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Vossen snellen zich over de besneeuwde velden
het vliedende landschap zuigt zich onder de buiken
de vossen zijn slijpende slijpen hun oren
spits wrijven de ogen wrijven de streek
in de ogen
straks zal er het bloed zijn, bloed dat kuilen maakt
tot de bodem ‘d aarde en sporen van
sluikse silhouetten benevens de
indrukken van prooien, contouren…
Hun vreemdheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 nee ik ben niet bang
aan jouw hand wil ik
verhalenlang blijven luisteren
jij licht altijd
de hemel op met je
schitterende blauwe ogen
nog adem je geen woord
maar in de verte is het
eerste wolkje opgedoken
jij schetst een landschap
waarin ik mij kan vinden
met tal van bekende dingen
zacht kabbelt je verhaal
naar nieuwe oorden met…
Teruggekronkeld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 Oude zaken nemen een keer
Westerwolde is er weer
uit hun winterslaap gewekt
hebben kabouters zich uitgerekt
een fee hervond
haar landschap, ritselt rond
stemmen uit de spookboerderij
de zwarte ruiter rijdt voorbij
monniken, hoofdelingen staan op.
De Ruiten Aa ging op de schop
kiepkeerl met de korf op zijn rug
het sagenland is terug.…
Kerstmis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
703 De winter heeft het landschap uitgewist.
Geen water dat nog levend uit kan stromen.
Nu kom mij niet met eeuwigheid of Rome,
want, sceptisch als een Griekse solipsist,
laat ik alleen het sterven onbetwist.
Ik heb de dood tot vriendje mij genomen.…
Oude boerderij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Het leven
verbergt zich niet meer
achter de schaduw
van de lange bomenrij
midden in het landschap
de oude boerderij
waar wind waait
door de plinten
de geiten zijn verdwenen
de sterrenhemel fonkelt fier
boven de oude boerderij
waar regen valt
op rieten dak
de koeien staan niet op stal
de maan beschijnt de wildernis
natuur die…
Deze nacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 Deze nacht voeren stromingen mij naar open zee,
ik zie hoe Atlas de hemel op zijn schouders draagt,
hoor hoe lange armen muziek naar bergen en ravijnen leiden,
deze nacht zweef ik met Apollo boven het landschap zonder tijden
lig ik geketend in mijn windstille denkraam,
weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan,
glijdt Ariadne’s…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 ik raakte
voorzichtig
je arm aan
hoopte dat de
vleug van je huid
in dezelfde stand
zou blijven staan
als bij ons afscheid
na tal van vele
liefdevolle strelingen
jouw rug indachtig
waar willige handen
het jeugdig landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan…
Een glooiende zomer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 ik raakte
voorzichtig
je arm aan
hoopte dat de
vleug van je huid
in dezelfde stand
zou blijven staan
als bij ons afscheid
na tal van vele
liefdevolle strelingen
jouw rug indachtig
waar willige handen
het jeugdig landschap
een glooiende zomer
hebben gegeven
die daardoor een
ware metamorfose
heeft ondergaan
in een surplus aan…
Muziek van het hart
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
537 Herinner jij je verlangen
met een dronken lichaam
vraag je, terwijl ik
aangeschoten verder drink
je schiet in de lach
naast geleerde filosofen
door bizarre lucide illusies
die toonladders beklimmen
je danst over het landschap
van de vroege nacht in deze wereld
met muziek van het verlangende hart
als reisgenoot van jouw smart
je streelt…
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 Een spiegelend landschap
is te verstaan,
niet door te kijken,
maar door te breken.
Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.
Eindeloos opnieuw
geloven,
in liefde.…
Tranen van het oude dier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 Het landschap schildert vurig littekens
oude scheuren in ruwe vergankelijkheid van tijd
industriële pijnscheuten van het modernisme
ik voel de nabijheid van het eeuwenoude leed
dieren die om hartstocht smeken, zich voortplanten
in de droge uren van voorbijgaande spijtbetuigingen
mensen die toekijken, niet kunnen ingrijpen
hoe rivieren worden…
woeste leegtes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
70 stilaan verdwijnt de einder
achter de pelmolen die
aan zijn tijd heeft voldaan -
zacht gissen mijn handen naar
de spelling van wie jij bent, voelbaar
rijp doortast ik deze sfeer van welbehagen
en draag de geur van morgen
als violette kristallen aan de
uiteinden van mijn vingers
opwinding heeft de tijd vertolkt naar een
subtropisch landschap…
Onder oude rivieren
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
30 Het landschap schildert vurig
littekens, oude scheuren
in de ruwe vergankelijkheid
van een onverbiddelijke tijd
oude rivieren vertellen eigen verhalen
gekerfd door zon, wind en jaren
stille, maar krachtige monumenten
voor alles wat ooit was en nog zal zijn
en diep daaronder
buiten het bereik van het licht
leeft een andere taal
ze lezen…
herinnering aan Wales
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
692 In het gebochelde achterland
bevolken met gulle hand gestrooide
ooien met hun lammeren,
als plukken oude en verse sneeuw,
het ruige landschap.
Door de bilspleet van een lage heuvel
sijpelt glinsterend water,
langzaam op weg naar de Ierse zee.…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 De grijsheid benevelt het landschap,
slokt huizen, boerderijen, bomen op.
Het geploegde land berust in voren,
sneeuw, hagel, overgavevlaggen in top.
De zwarte kraaien krijsen contrasterend
met aanzwellend geluid op de snelweg.
De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.…
Reizigers der Liefde
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.539 Zijn ogen dwalen over het
landschap dat aan hem voorbij raast;
een jonge rugzaktoerist vol met
reisindrukken zonder haast
zit onderuit gezakt in de TGV
met Parijs als bestemming.
Plots bekruipt hem een gevoel van betovering:
een sprankelend mooi meisje betreedt zijn coupé.…
NEDERLAND BEWEEGT
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.484 Om mij heen het kil verlaten
landschap met grijsgroene weilanden.
Zwanen als sneeuwwitte vlekken stuurloos
in het koude water, gekoppelde eenden
opvliegend, kraaien loensend roofbewust.…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom de dromen die jij mij hebt beloofd
dit kale kille oord, ik barst eruit
zie palmen als zerken om mij heen
Thuis striemt de herfststorm
door mijn gezicht
zie nu het Hollands landschap…
De Kring
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.572 In het duister van de lange nacht,
zit ik huiverend in het kille licht
aan de schaduwzijde van de maan,
terwijl in het landschap voor mijn ogen
in heldere visioenen van het verlangen,
ik jou nog steeds zie in het land der dromen
op het pad waar stenen bloemen werden,
de dag mijn hand gleed in de jouwe.…
De moeder de vrouw
gedicht
3.7 met 199 stemmen
51.717 Een minuut of tien
dat ik daar lag, in 't gras, mijn thee gedronken,
mijn hoofd vol van het landschap wijd en zijd -
laat mij daar midden uit de oneindigheid
een stem vernemen dat mijn oren klonken.
Het was een vrouw. Het schip dat zij bevoer
kwam langzaam stroomaf door de brug gevaren.…
Mijn trein
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.335 Terwijl het landschap voorbij suist
De bomen me slechts even kunnen zien
Gebouwen slechts een ogenblik kunnen knipogen
Raast mijn trein op weg naar huis
Koeien kijken in de wei
Schaapachtig naar mij in het raam
In hun ogen zie ik mededogen
Zij zijn buiten en zij zijn vrij
De brug die draagt mijn trein met moed
't is zo voorbij, maar '…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
WESTHOEK
gedicht
4.5 met 22 stemmen
12.813 wie raapt hier de nagelaten woorden op
het sprakeloze wit
van zoveel duizend graven
zie, kou groeit als gestolde tederheid
op de zere huid van het landschap
heeft aarde een geheugen
en wie vindt hier dan ooit
zijn eigen handen weer
wie het weerloos hart
ogen waarin de woorden
naar de lippen groeien, voeten
vastgelopen in de waanzin-klei…
Klank van de wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 De dorre stilte van het hangend blad
gestage starheid van kruin der populieren
hol landschap door geen wind omvat
waar somtijds toch de storm kan tieren
in bulderend geweld en woest verweer
tot alles vernietigend slopende krachten
geeft zo ravage doet velen ’t harte zeer
natuur buigt zich in zuchtende klachten
kan ook het fluisteren in de…
Geboorte van een dichter
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
507 dichter word je als dusdanig niet geboren
je wrikt en wroet je strak door je cocon
een strijd die je ter nauwe* winnen kon
met spinrag van je voet tot aan je beide oren
‘k strek me uit, vleugels drogen in de zon
in een kil landschap dat me amper kan bekoren
schreeuw ik het uit en bazuin het van de toren
in ‘n koel en onverstaanbaar vakjargon…
Dagen voorbij
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.771 Dagen voorbij, die slaapt in lichte nissen
van zomerzon, heel 't landschap is uw graf
en kapellen zijn gebeiteld in het blauw
boven rode korenrozen.
Als in de verte de lucht trilt ... wie roerde uw oogleden aan?
Als de wind gaat door 't koren ... wie uwer is opgestaan?…
DE SUÏCIDE VAN SEPTIMUS SMITH
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
552 Wie mee wil komen in een maatschappij
Vol lifestyle, gadgets en met keuzestress
Die maakt snel kennis met het woord exces
En sluit zich aan bij de heel lange rij
Van hen die modeziek werden genoemd
De uterus kreeg ‘t allereerst de schuld
Daarna volgde de trein met zijn tumult
De railway spine werd gaandeweg beroemd
Het landschap raasde leek…
Ei goochelt
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.524 vader plukt met onvaste hand
de gans van het landschap
rammelt er wat mee in de lucht
klopt er een rede uit
klemt en sluit:
Is het de werkbak waar de olieman naast staat te slapen
blijft al het drijfwerk of wordt het ooit weer eoliet *)
was kort het antwoord op je juiste gestelde vragen
blijft lang mijn uitleg als je zijn handen niet meer…
Thüringen tegen het licht
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
697 dit landschap, meer dan ooit
met zonnig koolzaad geel getooid
kleurt gaandeweg gedachten
op de autoroute naar 't oosten
van het Duitse land sluipt dan wel
donkere geschiedenis naar binnen
maar bij dit stralend vergezicht
op doorreis naar verleden
groeit de vrede ook in mij
in Weimar aangekomen
wacht ons een welkom in het woonhuis
van…