1614 resultaten.
Moeder
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.808 De dagen kruipen traag de seizoenen door,
Vitrage achter en cactussen voor.
Op diepe afstand lantaarnlicht en kale bomen,
Auto’s, wandelaars, schoolgaande kinderen die gaan en komen.
Voor het einde vreesde zij het meest
En ging zij; het is mooi geweest.…
Ik heb geen haast
hartenkreet
3.9 met 32 stemmen
1.943 Je hoeft voor mij echt niet opzij te gaan
ik heb geen ongelofelijke haast
ik sta veel liever stil bij alles
wat mij weer dagelijks verbaast
Ik zie de allermooiste dingen
de zon, de bloemen en de bomen
toch blijven het bijzonderheden
waar ik urenlang over kan dromen
De lente is al zomers warm
en echt weer mijn seizoen
ik kan de hele dag…
Het schilderij
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.322 Verdriet is mijn inspiratie
Tranen de verf
Mijn gedachten het doek
waarop ik mijn gevoelens in landschappen ontwerp
Velden van groen hebben een betekenis
Rozen staan voor liefde en zorgzaamheid
Die soms uit de zon worden gehouden
door hekken die in het veld staan
Seizoenen zijn de tijden
die bepalen wat sterft en blijft
Terwijl de zon…
Het tuinhuis uit mijn jeugd
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.296 Ik ruik nog
de muffe rotlucht
van een winter
seizoen leegstand
de vochtigheid
die alles aanvrat
het jonge groen
amper ontsproten
modderige kanten
uitgebaggerde sloten
Maar het had
iets van belofte
een zomerlang
tussen de bomen
vlinders gingen
van bloem tot bloem
weg van harde
stadsgeluiden
luisteren naar
hun gezoem
Planten zaaien…
Verzoening
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.274 Je geeft niet meer om te geven
in de lijnen die je trekt, gespoord
door de ringen van jaren, en
vertrek je naar dat laatste seizoen,
om je nog een keer op te richten,
om je de eigen verhaal te scheppen,
ontdaan van uitgebloeide bloesems,
waarin jouw waarheid niet zal zwichten,
en ben je met de dood verzoend, een
vol leven om niet opnieuw…
Niemandsland?
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
740 Met
de schoffel in de hand, lijk ik tegen die
snoeiwijze niet te zijn bestand op de
scherpe snede van het seizoen toen ze mij
verliet, verwijzing naar het niemandsland
kon mij niet boeien, heimtuin werd weide
want daar lopen zwartgevlekte koeien....…
tijdsgeest
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
701 Op het asfalt
Naar het werk
Aan het werk
Tussen CO2 en stress
Nòg een afspraak
Meer verdienen
Nooit eens denken
"More is less"
Thuis gekomen
Aan het eten
Onderworpen
Aan de haast
Gerijpt met giffen
In plaats van seizoenen
En over ziektes
Zijn we verbaasd
Dan ontspannen
Achter een beeldscherm
Onze hersens
Langzaam dood
Lijken…
retraite
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 rusten slechts m’n voeten, warm
in luchtdoorlatend wol
er liggen zwarte dagen rond wat oude tijd
waar vogels zwijgen, als de wind weer
kille tonen fluit
reten -vol met stof- vergeten dat het helder was
en dat rauwe korrels zand
een schurend ritme maakten
overal zucht lente
zelfs toen bomen eerst nog sneeuwval raakten
liep ze haar seizoen…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn huis van houten planken
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschuttend lijf
en de stenen pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…
De wijn
hartenkreet
0.7 met 3 stemmen
826 Tot welk seizoen de schat dan ook hoorde.
Gegroeide frisse volmaakte smaak uit liefde.
Toont kracht en standvastigheid in de toekomst.…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 Een roos staat nog in bloei
en hier en daar herinnert
een gele plant nog aan zomer
tijden gaan door en seizoenen
volgen in gestaag tempo op
in jaarlijks wederkeren.
Het stervend groen kleurt
koortsig rood en geel
voordat bladeren ter aarde vleien.…
Zwaluw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.383 als ik een zwaluw was
negeerde ik seizoenen
en vloog nu naar het zuiden
om jou te kunnen zoenen
helaas heb ik geen vleugels
alleen wat schrijfgerief
zo wordt het geen bezoekje
maar enkel deze brief
ik wens je alle goeds
nu jij verjaart vandaag
maar samen met de wensjes
zend ik ook een vraag
bewaar iets van de sfeer
stop wat zon…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 't oog van de zomer
in 't wakkere hart
niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven -
en wat geweest is
niet zéér blijft kleven
Dat elk seizoen…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Er was nog niet geploegd
er was nog niet gezaaid,
het brein van de aarde was
nog niet geboren en ging de
zon onwetend onder in de
seizoenen van het eerste jaar.…
Bloemen op een zondagskleed
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
678 haar ogen vinden de schaduw
het licht in mijmerwolken
boven een stille zee
ze draagt haar leven
als kunstgeverfde bloemen
op een zondagskleed
ze weet
de zomerzwaluwen gaan
het afscheid rust
in een vleugelzwaai
elk jaar weer de herfst
waarin ze vergeet-mij-nietjes
wiegt in lenteliedjes
ze gelooft
in de streling van elk seizoen…
Gebroken wit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Onaantastbaar, de strijd in elk
seizoen met schmink bestreden
tegen de bederf van hun tijd
gesponnen, een moeder met haar
dochter niet uit hun baan te drijven.
Als zij de passen willen vervolmaken
om het wit opnieuw te vinden in de
tomeloze revelatie van hun lijven,
blijft de waarheid ondeelbaar,
het vervolg blijft speculatie.…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Lang geleden vertrok ik naar het leven
en ontmoette er alle seizoenen.
Ik was gerustgesteld.
Ze bestonden enkel in mijn hoofd.
Niets dwong. Takken vergroeiden
met de dagen die in me dreven.
Pluimen rekten zich uit, sliepen
en werden weer wakker in de golfslag
van vruchtwater.…
Ook in het paradijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
667 Alsof ze iets te verbergen hebben
- winterbomen met in gure wind wandelende takken -
gesluierd in de wiegende vrieskou
geworteld in winterbeelden
ruw behangen met
de dood in nerfstructuur
aan hun schenen ligt nu loos en
gesteven in wolkenzweet
de afgeworpen zomermode
een hoogzomerse heerlijkheid vergaat
in de stilte van het bevroren seizoen…
12 Maart 2015
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
485 De mussen die met strootjes vliegend sjouwen
en merels die er niet voor onderdoen,
een mees zit nog wat pindakaas te kauwen,
maar ook voor haar begint een nieuw seizoen.
Het tjilpt en flierefluitert in de lucht.
en lentegeuren vleugen op een zucht.…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur…
Zij-zoenen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 laserlicht verpakten, helder-sober
De Blauwe Sferoïde draait en schittert
terwijl zij danst rondom de Gele Bron
van nucleaire fusie: Koning Zon
die zijn verliefdheid in fotonen twittert
Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen
zij zijn op grote afstand heel intiem
want Liefde is Gods bindende enzym
de drijfveer voor de magische seizoenen…
Oktobernacht, lang geleden...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Een nazomerse zachte nacht
had zich van seizoen vergist,
met je ogen, zo klaar zonder mist,
waarin de rijzende maan op liefde wacht.
Het speelse spel beroeren elkaars lippen,
aarzelende golven van harten strelen.
Hoe broos, zachte woorden te prevelen.
Je zwak belicht gelaat zal mij nooit ontglippen.…
Te lijmen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Als het seizoen vernieuwt
uit de trechter van een kille
duisternis moeten wij nog
hechter slapen gaan en het
licht laten schijnen over
dromen die ons benauwen.…
in het zacht nazomer rijpen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 ik voel de oogst
in het zacht nazomer rijpen
geen storm meer van verwijten
maar een samen kijken naar
wat het jaar ons heeft gebracht
er is geen vergelijken
met seizoenen die
in goede doen hun
vruchten hebben afgeworpen
zon en regen laten zich niet korven
maar jij bent lente
en een nieuw begin
ik dacht mijn leven terug
daar kwam…
In één droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Koud zijn mijn gedroomde dromen
die als vier seizoenen in één bui uitbarsten
met het wispelturige karakter van haar aard
voelt de intentie als een geopende roos.…
Bekertjes in alle kleuren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Herauten van een nieuw seizoen.
In het voorjaar zijn ze er om op te fleuren.
Juweeltjes tussen lentegroen.
Kelkjes die automatisch komen dagen.
Te voorschijn komen door de warmte van de eerste zon.
De simpele schoonheid dragen
als druppeltjes uit een waterbron.
Geven het jachtig leven een ander ritme aan.…
een schepje water
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
435 pasklare
antwoorden maar
altijd met de paradox
van alle tijden:
onthullen en zwijgen
we stonden stil en
brachten iets in
beweging een
schepje water op
gloeiende kolen
we zaaiden wolken
al wisten we niet
van wie ze waren
we lazen van wie
bijna de hele
Britse zeebodem is
een wandelweg
heeft vele stemmen
we hadden één seizoen…
je haar pluist in de wind
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.161 je ogen vangen het strak blauw
van een zee vol witte zeilen
ik kan de vrouw in jou, slechts
met de grootste moeite peilen
je haar pluist in de wind
en waait een eigen leven
je huid is stilte-wit, waar
zijn je rondingen gebleven
de tijd vertelt je lijf
de gang van de seizoenen
maar lente is je niet gegund en
zomer moet zich herfst noemen…
LATE HERFSTDAGEN
hartenkreet
3.7 met 34 stemmen
916 Mist-grijze herfstige dagen
mensen mistroostig en moe
rukwinden en onweersvlagen
en ‘t avondduister te vroeg
Nevel sluiert over stoppelvelden
Krassende kraaien in de lucht
die ‘t einde seizoen melden
in een circulerende vlucht
stoep en paden schoongeveegd
opgehoopte blaren rotten in de goot
de natuur heeft zich ontkleed
en…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 Straks komt de herfst weer aan, 't seizoen
dat mij met mooie kleuren lessen leert
van los te laten, vrij te zijn
en toch te dromen van wat komen zal.
De wind schrijft zonder woorden dat
er straks nieuw leven komt maar
dat ook nu nog eerst heel veel moet vallen.…