1972 resultaten.
Om die ene wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
365 Wellicht was ik liever
onzichtbaar geweest
als een kangoeroekind
voorgoed in de plooi
van zijn springende moeder
Maar zie, op een dag
ben ik buiten de ring,
de vliesdunne breekbare
cocon getreden
langs de smalle oevers
van mijn naam
die mij niet verlichtte
maar ons verplichtte
tot een spannende bedding
om die ene wereld…
Het gewicht van zwijgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
158 Wegen zijn ondoorgrondelijk,
als er tunnels zijn
weet je zeker vóór
het donker wordt
dat je je licht moet
bewegen,
dat ergens
een doorgang bestaat,
maar degene die
bezwijkt
is pas zichtbaar
op de grond
daar
wegende
verschijnt
het gewicht,
niet in de bagage
niet in de auto
maar in de hoop
dat de tunnel
verlicht is…
licht zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 waar de dagen korten
in de avond van het jaar
tekent zich het donker
van een natte klinkerstraat
tussen vol van kerst
de warm verlichte ramen
als de zichtbare grens
naar het komende jaar
de tijd stilt de gedachten
waarin als tientallen lampjes
kleurrijk de heugenissen hangen
aan dat wat ons passeerde
heel dichtbij of verder weg
wat…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 De verlichte ophaalbrug
van Ossenzijl,
ons eind die dag en dan terug
met belbus en jij die zei
hoe goed ‘t ov
we langs eindeloos verlichte bomen,
kassen in Marknesse komen
Ja daar toch vergeefs op bus
een wachten in de kou
En hoe ‘n andere chauffeur ons mee
en ja beaamde de weldaad van
het wandelen
We s avonds laat
en onder warme…
Daar op dat bankje...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.163 Met mijn handen diep in mijn zakken
En een zachte herfstbries in mijn gezicht
Met mijn blik op rondspringende padden
En een vale zon die mijn dag verlicht
Zit ik nu op dit bankje…
Mijn trillende hand bleef in de lucht hangen
Toen hij zijn gezicht doelbewust omdraaide
Erkenning was slechts mijn enige verlangen
Totdat al het beleefde met de…
Vaarwel mijn liefste...
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.303 Stilzwijgend tot het graf
Mogen we bij je zijn
Zacht verschijnt er een lichtstraal
Als je lichaam ter aarde gaat
Het zachte afscheidslicht
Laat ons beroeren
Tot tranen als je afdaalt
In je laatste rusthuis
De dood heeft je opgehaald
Je reis mag nu beginnen
Achter blijven wij in rouw
Maar nooit zullen we je vergeten
Kaarsen verlichten…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 En de verlichting is voor hen die rouwen.
Dus het verdriet is slechts voor korte tijd.…
Brief aan mezelf (Hephaistos)
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.171 Oh, Aphrodite, zelfs Anchises
is U liever dan mij, en Aeneas
ontsproot uit het samensmelten
van uw schoot, om Troje
te verlichten!
Oh, Aphrodite, Hera kan U niet
meer helpen als ik mijn
bliksem op uw schoon gelaat
laat neerdalen en U voor
eeuwig in de Etna baadt!…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 waaruit het water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het ijskristal
was fel verlicht…
Pruillip
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
4.837 Geen wonder dat ik pruilde aan moeders verlichte borst
Laat me terug naar binnen…
Speed date
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
683 De ruimte is single verlicht
30 tafeltjes met flora’s, hoela’s
sommige zijn bloednerveus
de mannen stoptrein stopt en stopt
een ja, nee of misschien
te kaal te grijs te dik te oud
te dom te soft of te veel goud
te lief te arm te boers te relax
te mager te somber teveel nog ex
Mijn vriendin (sinds kort losgekoppeld)
wil best solo onderhoudend…
Genade
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 De koelte van een plengende stortbui verlicht
de lasten van mijn getergde ruggengraat.
Ten langen leste voeg ik het woord bij de daad,
ik ga niet langer gebukt onder mijn gewicht.…
De geur van september
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
997 Maar snel valt de avond en 't licht zal vergaan,
we voelen de nacht al, de heldere maan,
en weten: straks zullen de sterren ook staan,
verlichten de lange, eentonige laan.…
Elias Recht
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
1.036 nog brullen
“Dat God zo rein en zoet als bronne water
niet zou bestaan”
kwijnend in het zout
waarin hij was vergaan
De schelpjes en kraaltjes op de bodem
liggen daar zo vredig
in een lijn van hand
alwaar de haaien schuwen te gaan
waar zijn oorspong brandt
Zowaar straalt daar dan toch
een schoon paarlen licht
Dat Aquarius verlicht…
hoe lief ik jou
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.887 kan niet ontkomen
aan ’t altijd brandend verlangen
eindeloos wachtend op
verlossing door uitslaande vlammen
ik lief je, begeer
verteer, vergloei
en los me op in hete as
blijf als wat stof
tot de volgende kus
mijn zinnen overspoelt
en heb ‘k mij in de hand
- jou ontzegd -
met zon die warm op mij schijnt
ben jij het toch die mij verlicht…
kerststal
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.714 kerststal
nacht
heldere hemel
een stralende ster
schijnt op het herderspad
aandacht
geboren
jezuskind gelegen
in geel stro
jozef, maria, trotse ouders
dankbaar
god
de vader
vanuit verlichte hemel
geeft graag zijn zegen
liefde
koningen
drie stuks
waarvan een zwart
komen uit het oosten
geven
stal
heel intiem
geeft gouden…
Vuur en hout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
761 Het is tijdens
het laatste donker
dat elke seconde telt
en oudjaarskou gesloten
vitrage laat dansen
op een enkele vuurpijl na,
die nacht en gezicht verlicht
terwijl knieën stuk en blauw
knielen in oneindig jou
en slag twaalf de cirkel
weergeeft in zeven witte rozen,
blijft de lucht zwart
in de grote glazen vaas kan zij
sterke groene…
haiku's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 blad waait met de wind
op weg naar verre plaatsen
winter nadert ras
stappen op het pad
bladerloze boom in sneeuw
een enkele vogel
de oude steen ligt
stil door verre eeuwen heen
door niemand gezien
kabbelend water
stil ligt de verlichte stad
een vogel vliegt weg
het ven verscholen
voetstappen in verse sneeuw
krakend ijs dichtbij…
Water(b)engels
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
651 Vinformaties vergarend
oneindig het golvende blue bestarend
Even pissen met mijn handen vrij
hou jij hem even vast voor mij
De molen ratelt sta je op je slip
bij een grote zit je zo op de wip
Heb je beet niet te hard slaan
daar gaat hij alleen harder van staan
De mazen van het net eenmaal gedicht
ontsnappen onmogelijk het water verlicht…
Oude liefde
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.411 vertel niet de woorden verder die ik zwijg
het zijn vermiste gedachten van toen
zij zwerven alsmaar van voelen naar doen
wil ze in gezouten vocht openbaren
waartoe ik zo nu en dan
of eigenlijk
toch wel dikwijls naar neig
om een verlichte schaduw
alsnog met speeksel te verklaren
ik zou van de berk met gewillige ranken
de geaarde wortels…
Dondergod
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 In verste verte zie ik
Fel klievende bliksemschichten
Stapelwolken aan de horizon
Witomrand verlichten
Hemels, stil inferno
Woest in de lucht verscheurd
Mijn hart diep getroffen
Mijn gezicht grimmig wit blauw
Door flitsen ingekleurd
In dreigende kalmte
Levert Thor zijn gevecht
Nog kan ik zijn donder niet horen
Zij gaat met mijn stille…
De tijd opgeheven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
753 prikkeldraad,
onder de ijzeren wals gillen de eenzame, ineengedoken
lieveheersbeestjes om de genade die uitblijft
en er zijn graankorrels die met handen en voeten
het overgewicht van de destructie uitschakelen,
waar windmolens exploderen, baraka de ruimte neemt,
nooit kan Lucifer onze engelen en elfen bestelen, afzonderen
van het Licht dat verlichten…
Wat vult je hart
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
707 Er zijn de vrienden, buren ook om te bedanken,
er is het plots verlichten van de zware pijn;
er is de Wijnstok sterk en er zijn ook de ranken.…
Het laatste maal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 De smerige vlekken deren niemand
soms is het wel een beetje kleurloos
maar het dikke bruin gespannen touw
dat vreemd gedraaid, oerkracht verbergt
slijpt de messen voor het avondmaal
haar luidruchtig zuchten begeleidt
nieuwe adem en breekt stevige vliezen
in nachtelijke uren waar terug naar
de natuur door flikkerende kaarsen verlicht…
Het Spinozahuis
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
574 Denken dat onderdak
geeft aan spiritualiteit
de atheïst mag ook
wakker worden in mij
het vrije denken als
warm verlicht wonen
in een veilig huis
zo spreek je nog steeds
zonder autoriteit
wijst een weg naar
kennis en geluk
zo veelkleurig en
seculier als we nu zijn
komen we in bloei
in denken voelen
handelen spiegelen we
mens…
huwelijksrequiem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.118 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
in memoriam
van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…
ZONDER ZONSOPGANG
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
563 Diep van binnen
ligt de aanleg
tot verantwoording
van gedachten
redeneren over
brengt verlichting
optreden in
onstuimig voortgaan
steeds weer hetzelfde
vastgezet in zijn wezen
brengt hij de dag
naar de nacht
er zal weer rust ontbreken
denken over
zijn leven intensief
is wanordelijk
terug naar het bewuste ik
intreden in zijn…
een jaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
706 hoor ik hem denken
waar ben ik
wat is er gebeurd
met mij
ben ik
ben ik vrij
eindelijk verlicht
de dag breekt open
de nacht verdwijnt
als mijn licht
zonovergoten
schijnt
en niets meer is
zoals het leek
slechts is
zoals het lijkt…
Confusius
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 Als kluizenaar gezeten in zijn grot
peinzende gedachten in zijn ogen
gehurkt en zijn rug licht gebogen
immer begaan met bevolkings lot
kon hij uren van betere tijden dromen
tijd die door wetenschap en onderricht
zware arbeid voor zijn volk verlicht
waardoor het land tot bloei zal komen.…
Nachtlichtjes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 behulpzame
handen hun zorg uit
Zij strelen rimpelogen
die de nachtlichtjes nog verdragen
in een oud gelaat
en twinkelen
zoals de pimpelmees
die in je schoot geborgen
over liefde zingt
In ompaalde hartelijkheid
strooi je opnieuw de sterren
aan de hemel
Als het geluk vruchtbaar
in warmende ogen wiegt
en in een zucht van verlichting…