Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Aan de vijverkant

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 719
Ik ontwaak uit mijn stil gesoes aan deze vredige oever, ’t zonlicht kleurt fel in onze frêle vleugels, ijldun als van glas, mijn ranke waternimf en ik paaien een duodans aan de plas.…

Waar zijn ze

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
de geluksmomenten waar zijn ze de momenten waar je blij van wordt waar zijn ze ze zitten verborgen te wachten tot ze gevonden worden ze zijn te vinden in het licht- en schaduwspel van de bomen en in het zonlicht dat schittert op het water ze zitten in het schilderij van een meer met waterlelies of in de felle kleuren die van…

lieve lente

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 437
je zonlicht brengt verlichting in mijn dagen waar ik mijzelf in stilte terugvind in gevoel uitvergroot leg ik dat bij jou te drogen of laat ’t hangen in de storm die ’t losmaken kan waarna ik ’t alsnog laat smeulen tot ’t allerlaatste restje in rook opgaat in definitieve sliertjes welke ik dan vang als ’n tovenaar van niks om…

ONTSNAPT AAN MOBY DICK

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 556
drijvende doodkist glijdt dagen en nachten over slokgrage golven niets dan zout water mag hem tot voedsel dienen haaien komen aangezwommen hun bloeddorstige kaken gaan begerend van elkaar de ranke kist dreigt om te slaan de schipbreukeling bewaart bij zijn geweldige doodsangst onblusbare vechtersaard gestoken door moordend zonlicht…

Momijigari

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 22
Het zonlicht vervaagt behoedzaam tussen goudbruine bladeren die hun glans niet willen bewaren, alsof de middag mij uitnodigt te verstillen in een rust die niets vraagt.…
CB11 november 2026Lees meer >

Wond'ren

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.915
Ik weet dat vaak die wond'ren in wolkenvelden zijn gehuld en dat je vraag om zonlicht niet altijd daad'lijk wordt vervuld. Maar wacht eens af, de morgen brengt je wellicht weer lust en moed, waardoor je toch weer anders de nieuwe levensdag begroet!…

Woorden van troost

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Zacht laat ik mij meeslepen in die omarming De heerlijke klanken voeren mij naar hoger Het zonlicht maakt mijn tranen droog Wetend dat er morgen weer een dag is...…

Zitten op de trap - remake

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
Laten we nog wat zitten op de trap, m'n liefste genietend van een krat zonlicht en een glas ochtendfriste laten we wat praten met elkaar over jou al ware het dat ik met de tongen der mensen en der engelen sprak ... liefste, zullen we ons zacht en lieftallig beminnen op de treden in de zon en wijn drinken uit jouw bron ?…

Naijver

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Een nevel vlucht uit sloot uit beek en plas zoekt op de wind zijn weg en richt zich op het licht nog weet de nevel zich omringd door slierten in de lucht die hem belagen op zijn tocht nog vluchtig dampt hij vocht die massa wordt zijn dood hij stijgt niet mee maar zakt beland in plas en beek en deels ook in de sloot maar zonlicht prikkelt…

Schemerrood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14
Haar rode bloem vangt het eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn. Tussen het hoge gras beweegt ze mee met elk zuchtje wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt zonder verzet, alsof ze weet dat niet alles hoeft stand te houden.…
CB6 november 2026Lees meer >

Afgezonken

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.385
oppervlak spiegelt het beeld van daagse oevertaferelen oorlogen en kinderspelen een schilder die het riet penseelt in de koele kleuren van de dood vermengd met flarden avondrood De waterrand slijpt in mijn land een eindeloze reeks van dagen beantwoord stemloos alle vragen van boerenvolk en adelstand terwijl ik hier beneden rust en het zonlicht…

Herfst

poëzie
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.010
Dat het zonlicht zo voorzichtig Door de ijlheid straalt van 't lof, En het groene blad doorzichtig En veel eed'ler maakt van stof, Dat het windje in de twijgen Zo behoedzaam gaat te werk En alleen wat blaadjes zijgen Doet op 't pad en 't bloemenperk, Zonder 't wazig diep te raken Waar de groene schemer blauwt, Of de goudglans…

helderziende

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
ik loop je achterna je bent de wind te vlug af het zonlicht heeft zelfs geen vat op je, hoe kan je zo ijl zo rap zo watervlug zijn?…

De vulkanen

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.457
Tot van zijn vuur Om hun rijzige leden, - Het middagse uur de felle vlagen slaat, Tot in de nacht Met zijne onaanzienlijkheden De late pracht Van ‘t zonlicht ondergaat.…
Jan Prins13 november 2019Lees meer >

ik las ik lees jouw ogen

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.483
koerdisch ik kom er niet uit jouw ogen, de kleur ervan jouw mooie bruine ogen ik kom er niet uit de blikkering de glans ik las 't en lees jouw gelaat als een krant op de kop en kijk in m'n eigen brein maar kom er niet uit heb gegoogled boeken gelezen de anatomie ervan in wetenschappelijke werken opgezocht en psychologie en zonlicht…

Liefde van een Afstand

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Je Lach als blikseminslag je gezicht het zonlicht je vormen als visuele woorden je ogen als een pad naar mijn hart mijn woorden zonder effect geen woord genoeg impact de omschrijving slechts een omlijsting als een deken zo warmt de gedachte aan haar armen voor haar dit verlangen oneindig het gevoel als ik haar in mij oproep ik…
DN8 september 2010Lees meer >

Vreemd

poëzie
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.228
Dat het zonlicht zo voorzichtig Door de ijlheid straalt van 't lof, En het groene blad doorzichtig En veel edeler maakt van stof, Dat het windje in de twijgen Zo behoedzaam gaat te werk En aleen wat blaadjes zijgen Doet op 't pad en 't bloemenperk, Zonder 't wazig diep te raken Waar de groene schemer blauwt, Of de goudglans schuw…

ontzagbaar

netgedicht
4.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.148
die en dat er mensen zijn die dat lullen, dat vol zijn en dat bomen dan weer zo fijn vinden dat ze hen daarover gaan bevragen of daarvoor gaan prijzen Dat er schrijvers zijn en dichters die bladen, boeken, oeuvres vol kletsen over naar de kapper willen gaan maar toch niet gaan of druppelende dakgoten die weerkaatsen in zonlicht…

In een harnas van bloemen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 873
en wind die men op fossielen vindt en langs platgetreden paden waar men menigmaal de liefde vond of waar men de vijand naar het leven stond ook waar men niets meer had te geven Hier is het waar ik jouw naam hoor noemen waar ik in een harnas van bloemen lig In een hunebed van vlees en bloed In een milde bui van reuzenmoed Waar zonlicht…

mijn droom met de rode fiets

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 731
de wind speelt met de blonde krullen van het meisje in de fietsenstalling haar ogen diepgroen als zij mij een knipoog geeft of onhandig tegen het zonlicht in kijkt, ze glimlacht wel naar me ik wil vragen of ik haar haren aanraken mag, haar gouden lokken draaien met haar gedachten mee ze is een denker ze loopt langs me zegt 'hoi…
anoniem S.17 januari 2011Lees meer >

De vergeten steeg...

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid Langzaam verteren de stralen in het duister De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet Een gedaante schuifelt zich een…

Bestemd

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Daar zag ik haar zijdezacht uitgerekte tevredenheid in het zonlicht liggen tot elk fluweel metafoor.…

Snertkeizer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Eenmaal per dag mag ik in ruil voor veertig zweepslagen het zonlicht zien. Daarna word ik direct aan de haren teruggesleept, nooit krijg ik water of brood, zodat ik leer te leven van de zwaarvervuilde lucht.…

Annunciatie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Lavagna in het voorseizoen: zie de haven boten nog in ruste buigen naar elkaar groeten het voorjaar schraapt hoeven en sluit af en toe de ogen tegen zonlicht dat al wit wordt timmergeluiden klinken op van boten en rijken komen van verre met geschenken want de Oriënt is niet ver koks rakelen sluimerende vuren op ratelen keukengerei…

Metamorfose

netgedicht
2.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 850
Vleugels in zonlicht geel draagt de stille adem ruimte wordt mijn huid Hoe de wereld met haar stormachtige kleuren en ongefilterde stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen. Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.…
CB31 januari 2026Lees meer >

De onzichtbare grens

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Toch lees jij de wereld in andere regels, is jouw zonlicht anders dan de mijne kan zijn. Ik zie de scherpte van de vrieskoude morgen, jij ziet de glinstering in het bevroren riool. Achter elk ooglid zit een landschap geborgen: een eigen kompas en een eigen symbool.…

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
Meiwind in het riet de spotvogel houdt even het zonlicht tegen In het eerste blauw van de ochtend gaat een trilling door de dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf.…
CB25 mei 2026Lees meer >

Wat een vlinder mij leert

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 310
Op een bloem rustend vleugels dragen het zonlicht een stil ogenblik Ze beweegt door het ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken, en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

IK wilde ik kon u iets geven

poëzie
3.4 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.436
Zij is als de gouden zonmiddag, een herfstige laatste biddag van bomen en het graskruid tot 't zonlicht, hoog boven ze uit. Zij is het zilveren zwevende het tere licht blozende gevende licht, dat hemelhoog is, goudeeuwig als 't herrefst is.…

Jij bent een vlinder

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Op vleugels van wind streek je zachtjes op mij neer zachtjes wiekend zonder geluid, zonlicht spelend op de fluwelen huid Ik stak mijn hand uit naar jou maar jij vloog weer de ruimte in, zonder doel zonder zin. Fladderend voor een dag strijk je overal neer, een illusie, en ik weet; jij komt nooit weer.…