259 resultaten.
Een grond van waarheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
587 Van verscholen foto’s en brieven
die in metrisch getij verzuchten.
De bodem onder mijn voeten
stroomt lijfelijk binnen.
Ik voel mij bevaren door het landschap,
bezwangerd van getemde zinnen.
Het land is bedekt door
een luchtige deken.
Opsnuifbaar van aard,
voelbaar als kloppend levensteken.…
Langs het Getijde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
913 Het schemert, en
Waar 'k wijkend het getij beleef,
Ruist het getijde op mij aan
En wist wat 'k in mijn hart beschreef -
Wat 'k heb gedaan.
Het schemert, en
In 't ruisend wit getijde zie 'k
Een bleke, vreemd geworden geest -
En 'k peins naar wie ik was - naar wie 'k
Eens ben geweest!…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 Wisselend getij
't werd eb, de zee liep weg
voetje voor voetje.
Wandeling aan zee
Ik kijk achterom
naar jouw kleine voetstappen
in het natte zand
vertedering treft mijn hart
in een verstild ogenblik.…
Zeegod bij Tahiti
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.283 De zeegod rust met zijn hoofd
op een vulkaan die borrelend
warm langs zijn oren bruist
de haren als zeewier omhoog
op een krioelend bed van leven
op tien kilometer diep
Zo groot is hij dat hij slechts
drie keren ademhaalt per vier
en twintig uur, een maal in
het wordt weer eb
nog eens uit
het wordt weer vloed
opnieuw vallend getij…
Watersnood(2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 onophoudelijke regen
ons Vlaamse land verdrinkt
het weer heeft iets wraakzuchtigs
waters prevelen steeds luider
alsmaar verder komt de rand
van oeverloosheid
nog komt geen eind
aan dit wolkig ontij
weiden lopen blank
verworden watervallen
velen staan al tot hun knieën
in het water dat hen spattend omvat
dit eindeloos getij drijft
tot…
Het geluk als vuur
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.209 nog dichterbij en mijn vlam
zal de eenvoud tonen in de kaars
waarin alles is ontwaakt, deze dag leeft
in herinnering en sterft telkens
in de nabijheid van de gloed van
zijn aanwezigheid
niets zal verdwijnen al lijkt
de vorm zich vast te bijten
in werkelijkheden zonder naam, rouwranden
en korstige wonden zijn als het getij, de maan…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 In de winter zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart…
Wasdag
gedicht
2.9 met 70 stemmen
24.929 .
-----------------------------------------------------
Uit: 'Omtrent het getij', 1985.…
De wraakgodin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.038 De kou sluipt heel zacht naderbij
zo zacht dat zij het nauw'lijks voelt
't is als de komst van het getij
dat stiekem met de stranden kroelt
Het is er en verdwijnt ook weer
als ijs en sneeuw en zon en wind
de kilte doet haar hart zo zeer
dat eenzaam is en onbemind
Een hand van ijs beroert haar oog
dat het licht daardoor niet ziet
en blind…
Zwarte sneeuw
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
745 Koud vuur in dit getij,
oud zeer druipt van alle
omgekomen bomen, zwarte
sneeuw bedekt de borst
van de doden die van
verre zijn gekomen,
streelt de winter,oud
en wijs gedeeld in ijs,
vindt de weg terug van een
reis in afgedankte sterren,
tussen afgevallen bladeren
ontbonden smarten onder gladde
stenen, dan zijn ze thuis, tijd
ontbindt…
Terug naar af
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De dagen van alles kunnen
Zijn vermoeiend, gaan voorbij
De tijd die ooit veel voorspoed bracht
Ebt je leeg als een getij
Het besef dat niets voor eeuwig is
Slaat toe in jou en plant haar zaad
Alles lijkt steeds sneller
Tot minder meer in staat
De kleuren van je haar
Je strakke gladde huid
Die mooie witte tanden
Verrimpelen…
Willem Wilmink
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.538 Treur niet om mij, het hoort erbij
zoals de vloed past bij het getij
Tranen smaken naar de zilte zee
veel looizuur zit in zwarte thee
Zing een lied, dans voor mijn graf
denk nog eens aan mij, huil of lach
Leef verder gerust en bedenk dit wel
de dood steekt in hetzelfde vel
Wees niet bang, ik ging u immers voor
zing met alle engelen in hemels…
wind
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
657 Altijd weer zingt zij in de kruin
Rechtop krom gevallen of schuin
Tergend fluisterend vals en schril
Doet lover sterven en maant tot pril
Wortels verankerd in noeste grond
Klauwen zij met vergroeide aders
Basten ruw doorstaan rauw getij
Vals belaagd door stormende daders
Zingt daar niet vogellijn in gevallen kroon
Laat zich door winden…
waarom het brandt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.007 oorlog
en grenzen dienen beschermd
opnieuw verlegd zelfs
de vijand moet weten
wanneer op te houden
de Palestijnen worden gebracht
hetzij naar de rand van hun afgrond
hetzij tot in het Nirwana hunner dromen
met bommen, altijd met bommen
die het verdommen
nagewezen te worden
dat is iets voor de politiek
viert de navelstaarderij
op het getij…
Traan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.465 Van vloed naar eb
Het strand verlaat
Het zilte water zich bang
Terugtrekt naar de zee
Om zich te voegen
Bij alle tranen
Die ooit in al hun banen
Stroomden
Van alle zanderige gezichten
Als stille gedichten
Naar oceanen
Van week ach en wee
De zon
Stralend en blij
Verwarmt ondertussen het strand
Het is zo weer droog
Tot het volgende getij…
Duizenden malen weer en weer incarneren
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
764 Duizenden malen weer en weer incarneren
uit bollen of zaden wat oogt zoals papaver
oog in oog met de werkelijke natuur
wonderlijk zo oog in oog met het getij
Vandaag is de postbode nog niet geweest.…
Ik die had kameraadschap uitgegeven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.754 Ik die had kameraadschap uitgegeven
tot levenswachtwoord in mijn jong getij,
ik word nu door de makkers uitgedreven
en kan geen schred meer houden met hun rij.…
Be d'honderd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
2.193 volle glazen
Onder in ‘t warrig hoofd
delf ik haastig naar succes
-Zeven na twaalf uur alweer
Wachtend op een uiting van begrip
en warmte van genegenheid
als ik mijn verdriet acteer
Zacht en gemeen zei zij:
‘tijd veracht onwetendheid’
In de drukke vijver waar wij
een toekomst uit-proberen te zeven
zwemmen nog vele eendjes
mee op het getij…
Leven
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.491 Het leven trekt aan mij voorbij
als de stroming van het getij
kijk ik door beslagen ruiten
van binnen uit naar buiten
Er hangt een schaduwzijde over mijn bestaan
ik zit gevangen in een aflatend lichaam
Wie van binnen naar buiten ziet
kan soms zien mijn stil verdriet
Ik probeer ook de zonzijde te zien
door te hopen dat eens misschien
een…
Paestum
poëzie
4.3 met 12 stemmen
3.804 geen bloem, geen schaduw zijn gebleven
gelijk zij waren op de eerste dag
en elke nacht een ander firmament
vol nieuwe sterren, boven het onveranderd regiment,
de gouden trouw der zuilen;
onaangedaan, en onaandoenlijk voor het huilen
van de hartstocht en haar hoog getij.
Dertig eeuwen dreven in een regen voorbij.…
het aarden blikinwaarts
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
616 Ik hou zo van die slierlingen
van hout en windsnelheden
die de nerven doen krullen
het ronden in rechte einders
een wittrekkend zonnen dat
de passieflora doet blauwen
en hier en daar bijt het getij
gaten in de koppen van de
schutting alsof zout hier ook
af en toe langskomt in 't roest
en een streep trekt in 't groen
van hieruit midden…
Het vuurgevecht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
522 Inpandig klinkt geknetter
boven torenhoge vlammen
Haren schroeien kansloos weg
in zwartverkoolde handen
Er is geen schijn die niet begeeft
en al wat er in onmin leeft
verdwijnt in vuren armen
De driften worden drooggelegd
De hitte danst haar vuurgevecht
zonder zich te warmen
Het dansen om de hete brei
van zuiver as tot dood getij…
Voet-prints?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
366 gedwongen afwezigheid
dat er al iemand voor mij is geweest
voordat de werkelijkheid zoals het
het bestaan hiervoor niet eens bestond,
als ik die maken kon voordat ik mij
kan neervlijen als ondeelbaar
feit op het kussen van de zon die
licht en schaduw schijnen laat op
de onderkant van mijn voetzolen,
gewassen in een opkomend getij…
Het was donker
poëzie
2.8 met 4 stemmen
3.626 hij had het raam op de haak gezet,
opdat het getij van de nacht
door de baai van zijn kamer kon gaan
en zijn dromen stijgen en dalen
op de golven der maan,
en hij dacht:
'hoe vaster ik slaap,
des te zwaarder slaapt het heelal,
hoe dieper ik ademhaal
hoe hoger de nacht
en het lied van de nachtegaal.…
terugblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 terugkijken schoudert mijn zeer
in het herbeleven van de scheuten
die me baarden, was de tijd maar
nooit gekomen en mijn vrucht
afgedreven met het getij
van een zware zee
dezelfde zee drijft nog wild
op de baren van mijn bestaan, eens
was ik Neptunus die in droom
mezelf verslond waar woord en daad
het zilte nat bestreden met
de zoetigheden…
bijrol
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
2.566 het leven trok als film aan je voorbij
in zwart en wit vervlogen kinderjaren
de puberteit (een duister navelstaren)
het witte doek gescheurd door averij
de rolprent kleurde, maar de wilde haren
wekten weldra lach en spotternij
de eb werd nu het heersende getij
het scherm zou nooit de diepgang openbaren
je bent een vage figurant gebleven…
Eiland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.168 Langszij de kentering van het getij
Drijven de dode dingen aan: een kist,
Een uitgeteerde boei van een vermist
Schip dat ergens met een zware slagzij
Op de bodem rust. 's Nachts, door een list,
Komen de geesten uit het water vrij
En waaien aan het strand voorbij.…
Zijn dood
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.927 Veel jaren geleên, in 't blij getij,
Bracht hij viooltjes mee voor mij.…
het huilen van de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 bladeren vallen wiegend
langs grauwe grijzen
en dreigend blauw
een wind als koude hand
op de arm uit de mouw
een vogel trekt zich schetterend terug
niemand ziet de pad onder de houtstapel
het huilen van de lucht
de verstilde salamander
de vlinder die niet vliegt
wie kan het water nog ruiken
het getij nog keren
de krant ongelezen…
God kwam voorbij
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
684 Door het lentelover ruist ‘t zacht
gelijk de klanken uit het generlei
Ongehoord door de buitenwacht
kwam God plots ineens voor mij
In de stilte klinkt ’t fluisterzacht
als het kabbelen van het eb getij
Ik heb louter liefde meegebracht
want ik kwam plotseling voorbij
Door het ruisen klinkt ’t gezang
van misschien wel de andere zij
Vrees…