Alle inzendingen over schuif

173 resultaten.

Sorteren op:

Opgeruimd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 633
Bij de voorraadkast van mijn gedachten schuif ik het deurtje open. Het lijkt er opgeruimd. Verdrietjes en pijntjes keurig op stapeltjes. Geen vodderige boel. Ik trek er maar niets tussen uit. De plank erboven, boordevol herinneringen. Vandaag zijn ze niet nodig. Ze liggen netjes soort bij soort.…
Antje23 oktober 2021Lees meer >

wat ik doe in mijn flu

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
al wat langer bekend bij mijn batterij ik bedoel hier die van de geruisloze fiets die heeft weet van het feit dat ik veel over de tijd uit kan spreiden nu is het me echter gegund daar de ballonnen met vocht zijn bedeeld en mijn adamsappel met roest lijkt bedekt; het had erger gekund, zegt vaak een ongevoelig mens, zurig opgewekt maar nu schuif…

Elixers maat

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 512
Tot barstens toe haar overdaad ervaring rijk, doch arm, versmaad ontkent zij 't goed en al het kwaad ten prooi aan ik-vertwijfeling Hij sprak de ziel aan toen zij zei 'ben ik mijzelf als ik niet drink wie ben ik als ik dieper zink schuif ik mijn ik, mijn zelf opzij?…
Xander19 februari 2025Lees meer >

Afscheid van de Schoonheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 307
mooie plaatsjes Verworden tot bus- of cruiseschip destinaties Met de hulp van slimme gidsen Die alles voor de kuddes uitgekiend hebben Dan neem ik liever afscheid van al die mooie plaatsjes En zoek me een gewoon lelijk plaatsje Een mooi, onontdekt lelijk plaatsje Waar geen kat ooit komt Ik, die alle mooie plaatsjes wilde ontdekken Ik schuif…
GLipari30 september 2025Lees meer >

De stem onder de huid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 183
Schuif de tolken opzij. De grond spreekt stroef maar rechtstreeks, een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap. Geen kansel heft hun botten uit het zand. De aarde stampt onder tienduizend voeten, een ritme van huid, stof en herinnering. Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat, hun bloed heft de speren in de nacht.…

PROMOTIE

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.899
Ik schuif, jij tikt. Ik wik en weeg. Jij maakt het af met korte metten. Ik geef het op, het bord is leeg. Ik zeg: ik heb je láten winnen. Je balt je vuist. Ja, sla me dan, je weet toch: aangeraakt is zetten.…

Kerkomroep punt nl

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 730
De psalmen die ze zongen kende ik nog van buiten schuif ook maar een keer bij me aan u kunt toch zo mooi fluiten? Maar hoor ik uit uw vraag misschien úw eenzaamheid vandaag? Dan sluit ik nu mijn laptop af, zet ik voor u ook koffie? ‘k trek vlug een ander jasje aan ik woon op acht in ‘t hofje. Tot straks, ik zie u graag.…

Ome Joop

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
al doet het afscheid zeer Zij zitten daar nu bij elkaar die Schuiten in kwadraat ze zingen en ze spelen kaart wij weten hoe dat gaat Opoe schenkt een koppie thee vertelt een leuke mop en als de club begint te lachen dan houdt ze niet meer op Wees daarom niet al te droef als wij ook moeten gaan dan maken ze een plekkie vrij en schuif…
frans schuit24 september 2015Lees meer >

kort gesprek

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
kort gesprek kom binnen pas op je hoofd de afhangende goot de losse dakpannen de lange brandnetels ik kan vallen ik ben al oud voer strijd tegen de tijd ondanks mijn bladders mijn scheuren mijn verrotte hoeken houd ik het hangen wel vol kom binnen schuif de pen, pas op de tanden van de tijd kunnen gevaarlijk zijn geniet van de…
willem jacobs12 augustus 2016Lees meer >

Dans der dansen

hartenkreet
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 708
Ik schuif wat onwennig op mijn stoel. Schuchter neem ik haar hand naar de volle dansvloer, veilig aan de zijkant, bevangen door mijn bravoure. Ik volg de maat van mijn bonzend hart. Zo dwingend en nabij, haar welwillende genegenheid, ’n stilzwijgend wederzijds genieten, vol lieflijke tederheid. Verre bloedeilanden nu verbonden.…

Verjaardag 31 januari

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 663
Als ze dan met haar stevige armen mij omgort, weet ik "schuif mijn verjaardagen maar terzijde", ik wens dat ik met haar zeker honderd jaar word.…

't Is lang geleden (20)

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.397
En plechtig, in vervallen ridderzalen, Stonden te zwijgen, held naast held, de stalen Harnassen van mijn ad'lijk voorgeslacht; En 'k hoorde, schuif'lend langs de kronkeltrappen, Tot boete voor vergeten schuld de stappen Van verre vad'ren spoken door de nacht. --------------------------------------------- uit: Nagelaten Gedichten (1934…

De stroop van de troost

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Troost sijpelt binnen Terwijl ik schuif met betekenis Gestold binnen de lijnen van inkt. Zakt de bibberkoorts Maar liever dan met een ijle woordenschat Flirt ik met jou.…
Wimper6 februari 2004Lees meer >

eenakter

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 966
ik schuif langzaam de gordijnen toe en sluit de wereld buiten zie nog even het licht van een lantaarn dat zacht schijnt door mijn ruiten de eenzame schemerlamp in de hoek werpt schaduwen op de muren als decor van mijn eenakter waarvan ik nog niet weet hoelang mijn monoloog zal duren ik fluister woorden op dit wazig toneel verbeeld…

Stiekem

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
Je stilzwijgen doet me zo wreed aan, dat ik nu je ecodorpbewoners om de tuin leid, zeg dat ik voor hun wijze van leven kies, terwijl ik koortsig in de duistere nacht je slaapplek zoek en stiekem, zoals zo gewoon voorheen, naast je lichaam schuif en de nachtmerrie met liefde kapotdruk.…

De hoeve

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.273
Ik huiver en schuif de staldeuren van het geheugen wijd open. Ze eten pap uit de grijze pan met de witte vliegwolkjes. De lepels tikken langzaam in mijn blauwe kommen. Ik ben altijd weer zeven. Vertaling uit het Fries: Jabik Veenbaas. ----------------------------- uit: 'Het nachtland', 2003.…

Wankele Wereld

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
een schuif naar links en ik stuit op stuitend nieuws nieuwsgierig geworden lees ik het bericht een gezicht die lach, alsof 't mag genieten van zoveel leed een gewetenloze ziel en velen keken mee een pijn wortelt zich diep in mij Hoe diep gezonken verwijderd van het hart, liefde de wereld soms kan zijn radeloos ben ik kwaad op de perversiteit…

Stormschade

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Schuif aan voor de rijstpap met gouden lepels.…
Wimper14 november 2003Lees meer >

Avondlaan

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.685
Koel-ruiz'lig schuif'len siddert door de blaân, Waar wind zijn lichte tenten heeft gebouwd; En sterrelend doorblinkt de hemelblauwt' Der hoge kruinen langgestrekte paân. De zon is dalend; rustig-rode gloor Glijdt sober-pralend langs de stammen door, En doopt in vreemde gloed het avondwoud.…

Nachtvlinder

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.679
plafond stoot Totdat ik het licht uit doe Een dag waarin ik geen voldoening voel Al spoel ik al mijn glazen af Totdat ze blinkend schoon zijn Een nacht waarin ik vast zal slapen En mijn REM-slaap zich onverstoorbaar herhaalt Totdat ik langzaam wakker word Een dag waarin ik alles wat ik gisteren geloofde Voorzichtig aan de kant schuif…

De sterren.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Kijk dan door glaasje, en schuif de buisjes uit elkaar. De sterretjes openbaren zich dan aan mij als vlinders, openend hun mantelpracht bestikt met juwelen. En als de lampjes geverfd door God in blauw, melkwit, groen als de sepia, en diep en dieprood, bloedschreiend in de nacht. Ze zijn zo ver weg, de sterren.…
cornil31 maart 2011Lees meer >

Dichtbij

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 42
Ik schuif wat dichter naar je toe, je hand ligt open in de mijne. De wolken drijven langs hun spiegel, een gouden rimpel breekt het blauw. Je wijst me waar de nevel opstijgt; ik kijk, en kijk dan weer naar jou. Er zit een blaadje op je schouder. Ik neem het weg, je buigt je hoofd.…

broodrooster

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.597
tussen zijn gloeidraden een krokante korst schroeit vier sneden passen in de gleuven die ik met een draai open- of dichtschroef net genoeg om mijn kroost te voeden soms prop ik zijn muil al eens vol bijvoorbeeld met een bevrozen pistolet die smelt tussen zijn roestvrije tanden tussen de panden van zijn mantel met een zwierig gemak schuif…

Kan een lied soms helpen

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.116
Je koukleumt verbluft onder vallende regen krijg je nooit genoeg van oorden van weemoed Loop je verloren of een lied helpen kan Je strompelt verdwaasd dwars door het rijk der zinnen zie je 't zitten dan schuif je een stoel bij Dit warme welkom of een lied helpen kan Kan een lied soms helpen als de nacht bitterkoud is Valt verdriet…

Seigneur?

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 10.286
Met mijn voet schuif ik de folders in een hoek. Daar zit geen reis bij die ik zoek. Het is donker in het souterrain. Ik sleep mijn leunstoel naar het raam. Water ruist in buizen om mij heen. De tuin is groen. Zo was het vroeger. Ik oefen dus voor oude man. De bel staat af.…
Robert Anker18 februari 2017Lees meer >

terug bij moeders pappot

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
eet mee wat de pot schaft schuif mee aan mijn tafel, doe haar alle eer aan. ik heb tomatenroomsoep met balletjes, konijn met pruimen uit de tuin en zelfgerolde kroketjes en als toetje rijstpap ,niet met gouden lepeltjes, maar met bruine suiker! jongen , tast toe, het is je gegund! ik ben zo content dat je er weer bent!…

Zwanen uit Aleppo

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Hoe zeg je kom loop mee, schuif bij ons aan. Aleppo kennen wij , dat kastje, zelfs die geweren eigen ervaringen uit de jeugd in Ambon het ooit.…

Wat ons verwarmt

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 13
Ik schuif wat dichter naar je toe. Jij wijst naar de zon in het water: kijk, zeg je, we hebben er twee. En even is het leven niet groter dan wat we samen kunnen zien: wat riet, een oever, licht dat op het water rust, jouw adem naast de mijne. Straks gaan we terug naar alles wat nog op ons wacht.…

ontzettend uitzetten

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
De lust vergaat me enige lichtzinnigheid op het lijf te schrijven ik schuif het van me af en van mijn stoel valt ook wat slapheid van deze dagen het wappert maar wat gebonden met een weinig nacht ik laat het bij een huigen door de neusgaten van een spreken spreek ik niet want het is zo dik van 's morgens tot 's avonds dat de dag zich…

Soms een zwerver.

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.638
Ik vraag niet veel, ik ben blij met een zonnestraaltje Soms denk ik, ga mij niet voorbij, laat mij niet alleen want soms weet ik niet meer hoe Soms schuif ik onhandig naar voren en hoop, soms zie ik op en lach ...help mij Soms weet ik niet ben ik een mens of misschien niet meer?…