173 resultaten.
Opgeruimd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
633 Bij de voorraadkast
van mijn gedachten
schuif ik het deurtje open.
Het lijkt er opgeruimd.
Verdrietjes en pijntjes
keurig op stapeltjes.
Geen vodderige boel.
Ik trek er maar niets tussen uit.
De plank erboven,
boordevol herinneringen.
Vandaag zijn ze niet nodig.
Ze liggen netjes soort bij soort.…
wat ik doe in mijn flu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 al wat langer bekend bij mijn batterij
ik bedoel hier die van de geruisloze fiets
die heeft weet van het feit dat ik
veel over de tijd uit kan spreiden
nu is het me echter gegund
daar de ballonnen met vocht zijn bedeeld
en mijn adamsappel met roest lijkt bedekt;
het had erger gekund,
zegt vaak een ongevoelig mens, zurig opgewekt
maar nu schuif…
Elixers maat
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
512 Tot barstens toe haar overdaad
ervaring rijk, doch arm, versmaad
ontkent zij 't goed en al het kwaad
ten prooi aan ik-vertwijfeling
Hij sprak de ziel aan toen zij zei
'ben ik mijzelf als ik niet drink
wie ben ik als ik dieper zink
schuif ik mijn ik, mijn zelf opzij?…
Afscheid van de Schoonheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
307 mooie plaatsjes
Verworden tot bus- of cruiseschip destinaties
Met de hulp van slimme gidsen
Die alles voor de kuddes uitgekiend hebben
Dan neem ik liever afscheid van al die mooie plaatsjes
En zoek me een gewoon lelijk plaatsje
Een mooi, onontdekt lelijk plaatsje
Waar geen kat ooit komt
Ik, die alle mooie plaatsjes wilde ontdekken
Ik schuif…
De stem onder de huid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Schuif de tolken opzij.
De grond spreekt stroef maar rechtstreeks,
een trilling in de voetzool, een rimpel in de slaap.
Geen kansel heft hun botten uit het zand.
De aarde stampt onder tienduizend voeten,
een ritme van huid, stof en herinnering.
Hun bloed is de klok die vandaag nog slaat,
hun bloed heft de speren in de nacht.…
PROMOTIE
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.899 Ik schuif, jij tikt. Ik wik en weeg.
Jij maakt het af met korte metten.
Ik geef het op, het bord is leeg.
Ik zeg: ik heb je láten winnen.
Je balt je vuist. Ja, sla me dan,
je weet toch: aangeraakt is zetten.…
Kerkomroep punt nl
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
730 De psalmen die ze zongen
kende ik nog van buiten
schuif ook maar een keer bij me aan
u kunt toch zo mooi fluiten?
Maar hoor ik uit uw vraag misschien
úw eenzaamheid vandaag?
Dan sluit ik nu mijn laptop af,
zet ik voor u ook koffie?
‘k trek vlug een ander jasje aan
ik woon op acht in ‘t hofje.
Tot straks, ik zie u graag.…
Ome Joop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
729 al doet het afscheid zeer
Zij zitten daar nu bij elkaar
die Schuiten in kwadraat
ze zingen en ze spelen kaart
wij weten hoe dat gaat
Opoe schenkt een koppie thee
vertelt een leuke mop
en als de club begint te lachen
dan houdt ze niet meer op
Wees daarom niet al te droef
als wij ook moeten gaan
dan maken ze een plekkie vrij
en schuif…
kort gesprek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
475 kort gesprek
kom binnen
pas op je hoofd
de afhangende goot
de losse dakpannen
de lange brandnetels
ik kan vallen
ik ben al oud
voer strijd tegen de tijd
ondanks mijn bladders
mijn scheuren mijn verrotte hoeken
houd ik het hangen wel vol
kom binnen
schuif de pen, pas op
de tanden van de tijd
kunnen gevaarlijk zijn
geniet van de…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Ik schuif wat onwennig op mijn stoel.
Schuchter neem ik haar hand naar de volle dansvloer,
veilig aan de zijkant, bevangen door mijn bravoure.
Ik volg de maat van mijn bonzend hart.
Zo dwingend en nabij, haar welwillende genegenheid,
’n stilzwijgend wederzijds genieten, vol lieflijke tederheid.
Verre bloedeilanden nu verbonden.…
Verjaardag 31 januari
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 Als ze dan met haar stevige armen mij omgort,
weet ik "schuif mijn verjaardagen maar terzijde",
ik wens dat ik met haar zeker honderd jaar word.…
't Is lang geleden (20)
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.397 En plechtig, in vervallen ridderzalen,
Stonden te zwijgen, held naast held, de stalen
Harnassen van mijn ad'lijk voorgeslacht;
En 'k hoorde, schuif'lend langs de kronkeltrappen,
Tot boete voor vergeten schuld de stappen
Van verre vad'ren spoken door de nacht.
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1934…
De stroop van de troost
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.117 Troost sijpelt binnen
Terwijl ik schuif met betekenis
Gestold binnen de lijnen van inkt.
Zakt de bibberkoorts
Maar liever dan met een ijle woordenschat
Flirt ik met jou.…
eenakter
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
966 ik schuif langzaam de gordijnen toe
en sluit de wereld buiten
zie nog even het licht van een lantaarn
dat zacht schijnt door mijn ruiten
de eenzame schemerlamp in de hoek
werpt schaduwen op de muren
als decor van mijn eenakter
waarvan ik nog niet weet
hoelang mijn monoloog zal duren
ik fluister woorden
op dit wazig toneel
verbeeld…
Stiekem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 Je stilzwijgen doet me zo wreed aan,
dat ik nu je ecodorpbewoners om de
tuin leid, zeg dat ik voor hun wijze
van leven kies, terwijl ik koortsig
in de duistere nacht je slaapplek
zoek en stiekem, zoals zo gewoon
voorheen, naast je lichaam schuif
en de nachtmerrie met liefde kapotdruk.…
De hoeve
gedicht
4.0 met 5 stemmen
4.273 Ik huiver en schuif de staldeuren
van het geheugen wijd open.
Ze eten pap uit de grijze pan
met de witte vliegwolkjes.
De lepels tikken langzaam
in mijn blauwe kommen.
Ik ben altijd weer zeven.
Vertaling uit het Fries: Jabik Veenbaas.
-----------------------------
uit: 'Het nachtland', 2003.…
Wankele Wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
566 een schuif naar links
en ik stuit op
stuitend nieuws
nieuwsgierig geworden
lees ik het bericht
een gezicht
die lach, alsof 't mag
genieten van zoveel leed
een gewetenloze ziel
en velen keken mee
een pijn wortelt zich
diep in mij
Hoe diep gezonken
verwijderd van
het hart, liefde
de wereld soms kan zijn
radeloos ben ik
kwaad op de perversiteit…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Schuif aan voor de rijstpap met gouden lepels.…
Avondlaan
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.685 Koel-ruiz'lig schuif'len siddert door de blaân,
Waar wind zijn lichte tenten heeft gebouwd;
En sterrelend doorblinkt de hemelblauwt'
Der hoge kruinen langgestrekte paân.
De zon is dalend; rustig-rode gloor
Glijdt sober-pralend langs de stammen door,
En doopt in vreemde gloed het avondwoud.…
Nachtvlinder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.679 plafond stoot
Totdat ik het licht uit doe
Een dag waarin ik geen voldoening voel
Al spoel ik al mijn glazen af
Totdat ze blinkend schoon zijn
Een nacht waarin ik vast zal slapen
En mijn REM-slaap zich onverstoorbaar herhaalt
Totdat ik langzaam wakker word
Een dag waarin ik alles wat ik gisteren geloofde
Voorzichtig aan de kant schuif…
De sterren.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
560 Kijk dan door glaasje, en schuif de buisjes uit elkaar.
De sterretjes openbaren zich dan aan mij als vlinders, openend hun mantelpracht bestikt met juwelen.
En als de lampjes geverfd door God in blauw, melkwit, groen als de sepia, en diep en dieprood, bloedschreiend in de nacht.
Ze zijn zo ver weg, de sterren.…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 Ik schuif wat dichter naar je toe,
je hand ligt open in de mijne.
De wolken drijven langs hun spiegel,
een gouden rimpel breekt het blauw.
Je wijst me waar de nevel opstijgt;
ik kijk, en kijk dan weer naar jou.
Er zit een blaadje op je schouder.
Ik neem het weg, je buigt je hoofd.…
broodrooster
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.597 tussen zijn gloeidraden een krokante korst schroeit
vier sneden passen in de gleuven
die ik met een draai open- of dichtschroef
net genoeg om mijn kroost te voeden
soms prop ik zijn muil al eens vol
bijvoorbeeld met een bevrozen pistolet
die smelt tussen zijn roestvrije tanden
tussen de panden van zijn mantel
met een zwierig gemak
schuif…
Kan een lied soms helpen
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
2.116 Je koukleumt verbluft onder
vallende regen
krijg je nooit genoeg van
oorden van weemoed
Loop je verloren
of een lied helpen kan
Je strompelt verdwaasd dwars
door het rijk der zinnen
zie je 't zitten dan
schuif je een stoel bij
Dit warme welkom
of een lied helpen kan
Kan een lied soms helpen
als de nacht bitterkoud is
Valt verdriet…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Met mijn voet
schuif ik de folders in een hoek.
Daar zit geen reis bij die ik zoek.
Het is donker in het souterrain.
Ik sleep mijn leunstoel naar het raam.
Water ruist in buizen om mij heen.
De tuin is groen. Zo was het vroeger.
Ik oefen dus voor oude man.
De bel staat af.…
terug bij moeders pappot
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
554 eet mee wat de pot schaft
schuif mee aan mijn tafel,
doe haar alle eer aan.
ik heb tomatenroomsoep met balletjes,
konijn met pruimen uit de tuin en
zelfgerolde kroketjes
en als toetje
rijstpap ,niet met gouden lepeltjes,
maar met bruine suiker!
jongen , tast toe, het is je gegund!
ik ben zo content dat je er weer bent!…
Zwanen uit Aleppo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Hoe zeg je kom loop mee, schuif bij ons aan.
Aleppo kennen wij , dat kastje, zelfs die geweren
eigen ervaringen uit de jeugd in Ambon het ooit.…
Wat ons verwarmt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
13 Ik schuif wat dichter naar je toe.
Jij wijst naar de zon in het water:
kijk, zeg je,
we hebben er twee.
En even is het leven niet groter
dan wat we samen kunnen zien:
wat riet, een oever,
licht dat op het water rust,
jouw adem naast de mijne.
Straks gaan we terug
naar alles wat nog op ons wacht.…
ontzettend uitzetten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 De lust vergaat me
enige lichtzinnigheid
op het lijf te schrijven
ik schuif het van me af
en van mijn stoel
valt ook wat slapheid
van deze dagen
het wappert maar wat
gebonden met een weinig nacht
ik laat het bij een huigen
door de neusgaten
van een spreken spreek ik niet
want het is zo dik
van 's morgens tot 's avonds
dat de dag zich…
Soms een zwerver.
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.638 Ik vraag niet veel, ik ben blij met een zonnestraaltje
Soms denk ik, ga mij niet voorbij, laat mij niet alleen want soms weet ik niet meer hoe
Soms schuif ik onhandig naar voren en hoop, soms zie ik op en lach ...help mij
Soms weet ik niet ben ik een mens of misschien niet meer?…