Alle inzendingen over sterfelijkheid

154 resultaten.

Sorteren op:

Bladzijde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
kan ertegen dat je geen gedaante hebt, je stem geen kracht meer vindt naast alle doden bij elkaar als alles in elkaar beweegt levend of niet soms gekend of onherkenbaar verward zover men ziet ik weet niet hoe het komt dat ik je mis uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk is het spel te simpel in de schijn van nabijheid, de sterfelijkheid…
Pama18 februari 2014Lees meer >

Trouwens

gedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.898
mijn vingers tegen licht gehouden weten al van hun sterfelijkheid straks liggen ze gevouwen in mijn schoot - nog strelen ze uw zachte huid, nog willen ze om nieuw leven te planten in dezelfde aarde wroeten die hen verderop bedekken zal het einde kent u wel uit uw zorgvuldig weggestopte dromen ik neem die trein en u blijft achter op dat kolkende…

Te wijde mazen?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 480
Begrijpend luisteren zonder iets te doen als dat eens kon, om simpel lief te hebben in de woordenzon, in wat stilstaat verandert niets, sterfelijkheid vergaat, wordt toegankelijk in alle verzonnen namen van de dood, naar letter en geest.…
pama15 maart 2011Lees meer >

BIJ SPINOZA’S PORTRET

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Uw geest schiet stralen verder dan men weet: Gij zelf de zuivere vorm van al dat licht, Sterk en onschendbaar, boven sterfelijk lot. Die vol van liefde vóór u staat, vergeet Uw tijdelijkheid, en ziet in uw gezicht Het hoog gezicht van ’t Eeuwige, onze God. ------------------------------- fanal - vuurtoren, lichtbaak…

Voorbij de kantlijn

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 510
In wat stilstaat verandert niets, de sterfelijkheid vergaat, wordt dan toegankelijk in verzonnen erfgenamen, geboren naar letter en geest.…
Pama11 maart 2013Lees meer >

in albast gegoten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
de schaduw van sterfelijkheid boetseert de waarheid als een nagel op de net gewitte muur, koperen geleidingen ademen de harde vormen die in albast gegoten wedijveren om het laatste uur de spanning pulseert ergens tussen hoop en nog meer hoop, het zijn de kansloze voorspellingen die van de nacht een granieten omhulsel maakt, ondoordringbaar…
elze11 december 2018Lees meer >

Gekrompen laagland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 590
Fakkels zie ik laaien en weer doven, alsof het sterfelijke schepsels zijn. Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan. Gedachten zie ik reddeloos verdampen en uit wolken weer ontstaan. De waarnemer heeft weer waargenomen. Ontwakend keer ik terug naar onze aarde. Ineens wordt wat klein leek onzinnig groot.…

Mijn verbloemde leven…

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 17
Ik lig hier nu een aantal dagen met slap gebroken stengels en verlepte bladeren rozengeur is schimmel zoet als men sterfelijkheid dragen moet Ik herinner me nog alsof het gisteren was de dag dat ik gekocht werd stralend van geluk zei zij ‘speciaal voor jou,’ tegen haar moeder pronken in dat kristallen vaasje maakte me blij Binnen…

Voorbij juni

hartenkreet
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.411
Ik sluit mijn vierde ronde in het park en hoor alleen knerpen van het grind triest, dat pas in eenzaamheid de God herontdekt wordt als een vergeten vriend toch, geen woord dat wij delen noch sterfelijkheid noch onsterfelijkheid die ter sprake komen en als er waren grote levensvragen die zijn al lang beantwoord of wachten in de schaduwen…

leven, geen dood........

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.153
zondagmorgen koud landschap roken en door het raam staren leg mijn handen op het glanzende hout koel hout, nee zeg maar koud weer gaat de wereld als een meisjeskamer open het landelijke, goddelijk verheven kalm de schemer zal nu laat in de middag vallen de sterfelijkheid houd aan, deze morgen ik voelde meer steen met gelijk geduld alles stond…
jon-jon18 november 2009Lees meer >

Zaden van de berk

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 687
toverbos, onder kalend dak, waarin de bladeren zich herkenen, iets geleerd , zeker weinig verteerd, pompt leven door de nerven, te denken dat ik straks niet meer ben trek een vaag gevoel in de maag, kwaal van eigen dogma’s die ik veel langer ken, iedereen zal herkennen, niemand kan het zeggen wat zich afspeelt onder dat sterfelijk…
pama4 augustus 2010Lees meer >

De dichters droom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
langs de oevers van versteende silhouetten Zij zijn de roerdomp op mijn stoutste dromen, de stuurlui aan lager wal Ik zucht de dag voorbij, strek mijn handen uit naar de tastbaarheid van alledag en pluk de bloem der vergetelheid om aan mezelf te ontsnappen Hoe vluchtig is de geur van een laatste adem in het uur van sterfelijkheid…

Wie weet mag 't zeggen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Hoe vertaal je verdriet het gemis in alle kleuren het regent doorzichtige tranen evenals de mijne de dood heeft huisgehouden het raakt, het raakt diep het zet me met mijn beide benen op de grond het confronteert me met mijn eigen sterfelijkheid met het achterlaten van met het grote onbekende is 't 'n groot zwart gat waar ik vanaf kinds…
LadyLove20 augustus 2014Lees meer >

gesprek met de vos ( 1 )

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 986
ben hier, kom maar of zal ik naar binnen komen, overal rondneuzen, de pislucht en veren doden’ `nee, ga weg,’ zegt de vos `ik ruik je oude adem en het gevaar van mensenvlees’ verschroeid ons eigenlijke mijn paleis is het marmer van de golven uit zeeschuim `ik ben de vos’, terwijl hij likkebaardend het zonlicht verwelkomd en sterfelijkheid…
Rieg28 februari 2008Lees meer >

Geven en nemen

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.678
Ik look de blijdschap mijner oogen In schemer van berooid paleis… De schaamle sterfelijke bloemen Die ik u in de avond bracht, Met zoveel eeuwigs niet to noemen ‘t Schoot vleuglen in de stille nacht: Ik waak bij de eerste morgenstralen, Of gistren als een droom ontgleê: Ik wandel door de lichte zalen: Elk ding is op zijn oude stee..…

Selene de maangodin

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.241
blanke armen als maanstralen verhuld door een zilverwitte mantel Selene, de volle maan, daalt elke nacht met haar zilveren hemelwagen uit de hemel getrokken door twee witte ossen geeft sfeerverlichting in romantische ambiance Selene, eens verleid door Pans witte wollen mantel, werd verliefd op Endymion, koning van Elis, ze kon zijn sterfelijke…
HazelCalista14 december 2005Lees meer >

Voorstelbaarheid ?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
Steeds onduidelijker richtingen sloegen wij in waar we ons verderaf van de sterfelijkheid waanden, een koele nacht zonder bitterheid niettemin door de ontoegankelijkste wouden verblind en verzilverd in een onsterfelijke maan waarin we het doel beraamden.…
Pama27 oktober 2013Lees meer >

Zielenrust

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
Als tijd het behaagt, deuren geen slot machtig en krachtig genoeg dicht houden openen zich andere ramen die zicht geven als per omgaande paden zo lopen en ladders sterfelijkheid toegang geven tot gewelven.…

Laatste inzending

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 848
Dus toch en ik wil het maar niet geloven dat doorrookte dichters sterfelijk zijn. Altijd dromend met het voortouw schurend over de rechterschouder, dromend van de zee in de verte, de Grote Moedergodin kwam en tikte je op je linkerschouder.…

Alter Icarus

hartenkreet
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.476
Ik kan je alleen inspireren, misschien Als we vallen, vallen we samen Als gelouterde druppels in de oceaan Waar we eindelijk gelijk zijn Maar groeit voorbij de golven gras Dan zoeken we de hoogste berg En baden ons in ambrozijn Uitkijkend over de archipel Met zijn veel te hoge horizon Daar zul je het voelen Eindigheid, sterfelijkheid…

Gefluister

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
de eik buigt zich naar mij neen, het blijken zijn jaren die mij echter groeten fluisterend wel te verstaan en spreekt in woorden die mij doen bedaren, hou mij vast, omhels mij ik zal je doen rusten en de loop van de sterfelijkheid verklaren ik groei als het licht mij kust en slaap als de koude mij in slaap sust ik bloei wanneer de zon mij…

Ken ik u

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
zoals wat u van mij denkt, vaak bol staat van fantasierijke gedachten of met wellicht wat verwijten, met recht, dan wel dromen, zo denk ik, hoe ik bij u, en u bij mij binnen zal komen eerst en vooral, zo meen ik schrijven u en ik veel gemeen niets is ons menselijk vreemd ook al verschillen we van aard we worden allebei door het sterfelijke…

Het grootste geschenk

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 712
Hij vertelde mij, dat ik sterfelijk ben, nooit had ik daar aan gedacht. Toen zag ik om mij heen de mensen sterven, dat had ik niet verwacht. Waarom in dit korte leven? “Waarom, “vraag ik me af, “waarom? “ een waarheid zo verbijsterend, en geen antwoord, “zo dom.” Er kwamen vele antwoorden. Omdat ik telkens vroeg.…
Antje7 november 2021Lees meer >

5 mei Het Nieuwe Vergeten

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.134
De helden uit die generatie blijken ook sterfelijk. De dreigende onrust lijkt minder zwaar. De vertelde verhalen lijken onwerkelijk. Het nieuwe vergeten is oneindig breekbaar. Nu vechten wij tegen nieuwe demonen. Vallen mensen nog steeds strijdend over elkaar.…

uit de serie: Ware nachtmerrie IV

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Je kijkt me nog steeds aan, zegt kind, alles uit jouw droom is waar, wij zwijgen, spreken over muggen, hoe simplistisch was leven ooit, wolken verhuizen alles is sterfelijk. Voetnoot: Gedicht n.a.v. van een maand lang dezelfde droom december j.l. een man die mond en hals kanker oploopt een ware nachtmerrie.…

Een eenzaam avontuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 104
Geen goddelijke vonk die hem nu nog geleidt, slechts de hartslag van zijn eigen sterfelijkheid. De donkerblonde jongeheer uit het zomerzand is een bijzonder aantrekkelijke vreemde geworden, een broos verhaal dat in de avondzon verbleekt.…

HET VENSTER

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.549
Want muziek is voor jong en oud, Vuurpijl van sterfelijkheden, Van zwart en jubelend goud — Bloem die wordt, glans van verleden Voorbij het venster van onze ziel. Want muziek is als een droom In de droom van dit leven, Als ging een zachte stroom Van zielen even — even Voorbij het venster onzer ziel.…

De onbekende overledene

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6
Het is nu donker, ja, maar ginds wenkt d' eeuwigheid, De draagplank buigt diep onder 't stof der sterfelijkheid. Hij moet op weg, de laatste reis is thans begonnen, De ochtend wacht, al heeft het licht nog niet gewonnen. De straten worden schoon en vlijtig schoongeveegd, Terwijl de harde stad de dode ziel verzwijgt.…
mobar27 oktober 2026Lees meer >

Zielzucht

poëzie
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.711
- ik, die de buit van het graf ben, die sterfelijk ben. d' oever - de rand afgebeên - afgebeden, afgesmeekt…

Blodeuwedd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Ik ben Blodeuwedd, gevormd uit bloesem van Brem, Eik en Moerasspirea overtref ik elke sterfelijke vrouw in schoonheid en sierlijkheid. Gwydion en Math, magiërs maakten mij om de lusten van Llew te bevredigen; hij huwde mij, nam mij als seksslaaf, huissloof, speeltje, ik was een sieraad aan zijn zij.…
jack Stoop18 november 2022Lees meer >