28259 resultaten.
Achterhuis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 verscheurde stad
luister toch en fluister
dicht gespijkerd bonzend hart
in doodsangst strak gesloten daken
muren en plafonds
ademtochten wasemen
langs geblindeerde ramen
schaduwen passeren
kapot getrapte deuren
er schrijft een meisje
met gesloten ogen:
dat haar dagboek lief is
blaast zichzelf denkbeeldig
vluchtig zwevend van de prille…
Muze
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
732 Witte aangelijnde vlokken
Doorkruisen verre blauw
Traag wijkende naar verder
Zulk een gebaar
Maakt dat ik mijn gang aanschouw
Soms denk ik, ik ben klaar
Reeds moe van de dagen
Als ik vooruit in de verte staar
Ik vergeet ook het prille landschap
Dat vervaagt in een verleden gebaar
Witte aangelijnde vlokken
Verwarren in…
De ondergang van het regenwoud
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 Het rondhout wordt ontdaan van alle kwasten
Zo nodig wordt het spint ook weggezaagd
Dit ter voorkoming dat de prille maagd
Zich zou vertillen aan te loden lasten
Waardoor zij schier onnodig wordt geplaagd
Vanwege takken met hun ruwe basten
Of twijgen die haar beurtelings betasten
Wat op de lange duur toch zeer mishaagt
Maar knapen wel een…
ritueel
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
626 zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap
door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos
bewegend schilderij van wonderlijke luchten
mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs
zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister
waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog
teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd
nog ongevuld…
De dorpen daar wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Kun jij de stekker met wegen
verbinden, het nog prille voorjaar
helder verlichten, wellicht
ook een munt bij de randen,
bijen wachten ook daar al zo lang.…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers
bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht
bij het langsgaan, ondanks het terugkeren
van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon
't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach.
De recht opgerezen bomen op het zonnige gras
van het talud konden mij niet troosten op dat moment.…
vivre en cercles
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 de gordijnen sluit ik nog
neem het prille niet aan
als goede munt
in mij voel ik zeker wel
een koud bestaan
het winterkleed afleggen
is mij nog niet gegund
het getij neemt zijn tijd
in mij, het is in mijn bezit
zie dat niet als verwijt
de natuur schildert immers
niet altijd plots wit in mijn geest
ze wordt door mistig grijs geleid
ik…
de jaren weten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
673 de jaren weten
dat de jonge wijnstok
meer druiven draagt
en betere als hij ouder wordt
dat jeugd roes is zonder wijn
en ouderdom wijn zonder roes
de jaren weten
dat ouderen jeugd kenden
maar jeugd geen ouderdom
dat zorg om prille blik
slechts nieuwe rimpels geeft
de jaren weten
dat je zo jong bent als jij je voelt
dat je eerst oud bent…
Gevoelig en teder als bloemenpoëzie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
80 gevangen in de heersende
misleidende kracht
dat alles en iedereen uit elkander drijft
ongelukkig maakt
o verkeerde kracht
o grote weldoener
van de nacht
misleidend licht als
wandelde het in het liefde licht
van aangezicht tot aangezicht…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 O liefde, die als lijden zijt,
Rijs in mijn oog met iedre nieuwe dag,
Dat ik de wereld en haar kindren mag
Zien in uw licht, een kind dat u belijdt.
En laat mij niet alleen, maar in de nacht
Daal in de schaduw van mijn koele borst,
Dan zal ik veilig slapen als een vorst,
Die rust in ´t midden van bevriende wacht.…
genezen van liefde door liefde
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.750 Ik was ziek geworden van het spel om de liefde,
maar nu mag ik opstaan uit mijn ziektebed.
Ik doe een gouden kettting om mijn nek en een gouden armband om mijn pols en schud het stof van mij af.
Het is tijd om op te staan en verder te gaan, tijd voor nieuwe dingen.…
Liefde o Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
735 Liefde o liefde,
waar zou de wereld toch Zijn zonder jou?…
Wentelteefjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Voor mijn moeder
In al je eenvoud
Was je liefde,
Ernst stond op je
Voorhoofd geschreven
Met in je hart altijd
Vrede en verdraagzaamheid…
Pacifistisch
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
651 Er valt geen strijd
met een ander
uit te vechten,
niettemin een gevecht
met mezelf
mijn lichaam
of met mijn geest
want mijn ziel meent
het nu oprecht.…
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Wanneer jij lacht speelt de wind
met je haar, kleurt de hemel rood
als je mond.
Wanneer jij kijkt, kijkt naar mij,
naar de wereld door jouw ogen zie ik
stilte, heuvels en oceanen blauw, maar
onstuimig.
Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn
huid.
Zengende hitte die ontspruit, tevens
bladergeritsel en wuivend riet.
Wanneer jij spreekt…
Kliniek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
3.059 Die bleke wangen, levens laatste schans,
'n vege strijd nog en 't is al gevloden.
Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan…
Wat mensen doet verlangen...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
700 Ik deed en kon het alleen maar doen
met de liefde van andere mensen.
Liefde door en voor mij voelbaar.
En voor hen ook, wederzijds invoelbaar.
Liefde voor liefde...…
Elfje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
725 Ik kom je als een betovering wel eens tegen,
maar in mijn hoofd kruisen wij dagelijks onze wegen.
Jouw magie heeft me volledig in haar macht,
helaas hoor ik echter niet die woorden waar ik zo smachtend op wacht.
Je slaat telkens weer jouw vleugels open,
en vliegt dan van me weg,
Waar ik ook op blijf hopen,
ik heb het me zelf al zo vaak…
Dan Maar Eenzaam Strijdend Verder
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
647 ==========
==============
duizend emmertjes
heb ik vergeefs naar zee gedragen, alleen
maar om je te winden
om mijn vinger, maar
helaas, je koos voor een winnaar
die alles heeft wat een vrouw kan wensen
en ik nooit niet kan zijn.
dus, dan maar
eenzaam
strijdend verder gaan,
tot de dood ons
lachend halen komt.
===============
=====…
mijn lief
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
530 we dragen je
naar de ladder
de klim naar
de sterren
doe je alleen
we wachten
totdat jij
Agapi Mou
de ster wordt
die onze hemel
verlicht…
prille lente en de dode van elke dag
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
872 langs de spoordijk gaat
de eerste witte vlinder
en een kille wind…
Latent talent
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.084 Regelmatig kwam uit de hoogte zwart
door korf gevallen wanneer bezweren
eigen gezeg-den stede vast wederkeren
zelfde laken ‘n pak van het gallig hart
Waar zijn woorden latent aan prille schijn
ooit slachtoffer geweest van uw schreien
verkracht nog voor de ontdekkingstocht
die gij zelf toch ook graag trekken mocht
Zoveel schrijvers die zichzelf…
Prutswerk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Amechtig sleutel je aan het eerste vers
Enkele ronde letters in een maatpak
Druipend op het prille witte stille blad
Ze moeten nog herschikt
Het woord vat geen vlam
De rijmdwang gooi je overboord
In een woekering van tekens en tamtam
Groeit buiten elk besef de leegte
De valse noot sluipt tussen de regels
Het klaaglied ronkt langs alle kanten…
de glazen stolp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
835 ik lig zo in het verse groene gras
droom in de lucht mijn verlangen
als of jij er nog zo even was
en wij in stilte de vreugde bezingen
in prille tintelende gezangen
een zwaluw scheert mijn panorama voorbij
snel schrijvend in de bezwangerde lucht
rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open
de hemel zet mij op de vlakke aarde terug
hoe…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
DE CEDER
gedicht
3.9 met 63 stemmen
19.755 Ik wijs naar buiten, waar zijn ranke, prille
stam in het herfstlicht staat, onaangerand,
niet te benaderen voor noodlots grillen,
geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen.
Ik heb een ceder in mijn tuin geplant.
---------------------------------------------
uit: Panopticum, Amsterdam 1946…
AdaMelk
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
988 Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt
Stil, doch week geknepen
Dril de verse room – drink uit de moederkelk
Gespeende verlangens sijpelen over
De buik als gouden boterberg
Bedekkend de bron van zuivelheid
Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit:
Och arme mocht gij willen - zwemmen in de overdaad
Ontaard uit prille…
IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!
gedicht
4.0 met 167 stemmen
37.124 Aan bomen was een fris, jong groen ontsproten,
een prille lentezon gaf alles kleur.
Daar stond opeens een hondje aan mijn voeten,
een pluizig, vrolijk diertje, nog heel klein.
Het kwispelde, als om mij te begroeten,
en had een vriend’lijk baasje aan de lijn.…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 Niets te laten dan een dubbele punt:
Zoveel tijd moet nog worden
in de prille ruimte van mensendingen
met mijn handen raap ik scherven
lijm ik eigen beelden in woorden.
Niets te doen dan een spatie
De katten spinnen het web
van nog onontgonnen gebieden
ze denken meer dan ik weten kan
laten niets onopgemerkt vliegen.…
een ruimtewezen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
878 er komen zwarte luchten bovendrijven
het schaduwdonker grijpt verlicht de macht
een schel geluid groeit aan tot volle kracht
ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven
dan landt een vloot van onbestemde schijven
met lampen die als ogen van smaragd
een einde maken aan de prille nacht
m’n pen kan angst en beven niet beschrijven
een wezen…