Alle inzendingen over prille liefde

28259 resultaten.

Sorteren op:

Achterhuis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
verscheurde stad luister toch en fluister dicht gespijkerd bonzend hart in doodsangst strak gesloten daken muren en plafonds ademtochten wasemen langs geblindeerde ramen schaduwen passeren kapot getrapte deuren er schrijft een meisje met gesloten ogen: dat haar dagboek lief is blaast zichzelf denkbeeldig vluchtig zwevend van de prille…

Muze

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 732
Witte aangelijnde vlokken Doorkruisen verre blauw Traag wijkende naar verder Zulk een gebaar Maakt dat ik mijn gang aanschouw Soms denk ik, ik ben klaar Reeds moe van de dagen Als ik vooruit in de verte staar Ik vergeet ook het prille landschap Dat vervaagt in een verleden gebaar Witte aangelijnde vlokken Verwarren in…

De ondergang van het regenwoud

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
Het rondhout wordt ontdaan van alle kwasten Zo nodig wordt het spint ook weggezaagd Dit ter voorkoming dat de prille maagd Zich zou vertillen aan te loden lasten Waardoor zij schier onnodig wordt geplaagd Vanwege takken met hun ruwe basten Of twijgen die haar beurtelings betasten Wat op de lange duur toch zeer mishaagt Maar knapen wel een…

ritueel

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 626
zoals ik elke ochtend bij het roeren van de pap door ‘t raam naar buiten kijk waar een tijdloos bewegend schilderij van wonderlijke luchten mij dompelt in donzig wit en blauw en grijs zoals ik de eerste geluiden om me heen beluister waar de stilte nog alle ruimte heeft, het licht nog teer en schuchter, de prille dag onaangeroerd nog ongevuld…

De dorpen daar wachten

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Kun jij de stekker met wegen verbinden, het nog prille voorjaar helder verlichten, wellicht ook een munt bij de randen, bijen wachten ook daar al zo lang.…

We schoven in rangorde op

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Vanmorgen sloop kilte, tocht in mijn hartkamers bij het prille lantaarnlicht, voelde ik onverplicht bij het langsgaan, ondanks het terugkeren van toch ook de dagelijks vergulde ochtendzon 't missen van daar die dag de eens vertrouwde lach. De recht opgerezen bomen op het zonnige gras van het talud konden mij niet troosten op dat moment.…

vivre en cercles

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
de gordijnen sluit ik nog neem het prille niet aan als goede munt in mij voel ik zeker wel een koud bestaan het winterkleed afleggen is mij nog niet gegund het getij neemt zijn tijd in mij, het is in mijn bezit zie dat niet als verwijt de natuur schildert immers niet altijd plots wit in mijn geest ze wordt door mistig grijs geleid ik…

de jaren weten

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
de jaren weten dat de jonge wijnstok meer druiven draagt en betere als hij ouder wordt dat jeugd roes is zonder wijn en ouderdom wijn zonder roes de jaren weten dat ouderen jeugd kenden maar jeugd geen ouderdom dat zorg om prille blik slechts nieuwe rimpels geeft de jaren weten dat je zo jong bent als jij je voelt dat je eerst oud bent…

Gevoelig en teder als bloemenpoëzie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 80
gevangen in de heersende misleidende kracht dat alles en iedereen uit elkander drijft ongelukkig maakt o verkeerde kracht o grote weldoener van de nacht misleidend licht als wandelde het in het liefde licht van aangezicht tot aangezicht…

O Liefde, Liefde

poëzie
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.254
O liefde, die als lijden zijt, Rijs in mijn oog met iedre nieuwe dag, Dat ik de wereld en haar kindren mag Zien in uw licht, een kind dat u belijdt. En laat mij niet alleen, maar in de nacht Daal in de schaduw van mijn koele borst, Dan zal ik veilig slapen als een vorst, Die rust in ´t midden van bevriende wacht.…
P.C. Boutens24 september 2025Lees meer >

genezen van liefde door liefde

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Ik was ziek geworden van het spel om de liefde, maar nu mag ik opstaan uit mijn ziektebed. Ik doe een gouden kettting om mijn nek en een gouden armband om mijn pols en schud het stof van mij af. Het is tijd om op te staan en verder te gaan, tijd voor nieuwe dingen.…

Wentelteefjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.361
Voor mijn moeder In al je eenvoud Was je liefde, Ernst stond op je Voorhoofd geschreven Met in je hart altijd Vrede en verdraagzaamheid…

Pacifistisch

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 651
Er valt geen strijd met een ander uit te vechten, niettemin een gevecht met mezelf mijn lichaam of met mijn geest want mijn ziel meent het nu oprecht.…

Wanneer jij...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 852
Wanneer jij lacht speelt de wind met je haar, kleurt de hemel rood als je mond. Wanneer jij kijkt, kijkt naar mij, naar de wereld door jouw ogen zie ik stilte, heuvels en oceanen blauw, maar onstuimig. Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn huid. Zengende hitte die ontspruit, tevens bladergeritsel en wuivend riet. Wanneer jij spreekt…
martin valk2 november 2013Lees meer >

Kliniek

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.059
Die bleke wangen, levens laatste schans, 'n vege strijd nog en 't is al gevloden. Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden, Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans, als zonk van 't laatste rood de laatste vaan? Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden en toen gedeeld en fluisterend beleden - Met het verwonnen leven ondergaan…

Wat mensen doet verlangen...

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 700
Ik deed en kon het alleen maar doen met de liefde van andere mensen. Liefde door en voor mij voelbaar. En voor hen ook, wederzijds invoelbaar. Liefde voor liefde...…

Elfje

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
Ik kom je als een betovering wel eens tegen, maar in mijn hoofd kruisen wij dagelijks onze wegen. Jouw magie heeft me volledig in haar macht, helaas hoor ik echter niet die woorden waar ik zo smachtend op wacht. Je slaat telkens weer jouw vleugels open, en vliegt dan van me weg, Waar ik ook op blijf hopen, ik heb het me zelf al zo vaak…

Dan Maar Eenzaam Strijdend Verder

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 647
========== ============== duizend emmertjes heb ik vergeefs naar zee gedragen, alleen maar om je te winden om mijn vinger, maar helaas, je koos voor een winnaar die alles heeft wat een vrouw kan wensen en ik nooit niet kan zijn. dus, dan maar eenzaam strijdend verder gaan, tot de dood ons lachend halen komt. =============== =====…
Simon K.3 januari 2024Lees meer >

mijn lief

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 530
we dragen je naar de ladder de klim naar de sterren doe je alleen we wachten totdat jij Agapi Mou de ster wordt die onze hemel verlicht…
J.Bakx22 maart 2026Lees meer >

prille lente en de dode van elke dag

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 872
langs de spoordijk gaat de eerste witte vlinder en een kille wind…

Latent talent

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.084
Regelmatig kwam uit de hoogte zwart door korf gevallen wanneer bezweren eigen gezeg-den stede vast wederkeren zelfde laken ‘n pak van het gallig hart Waar zijn woorden latent aan prille schijn ooit slachtoffer geweest van uw schreien verkracht nog voor de ontdekkingstocht die gij zelf toch ook graag trekken mocht Zoveel schrijvers die zichzelf…
WOLF6 april 2005Lees meer >

Prutswerk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 690
Amechtig sleutel je aan het eerste vers Enkele ronde letters in een maatpak Druipend op het prille witte stille blad Ze moeten nog herschikt Het woord vat geen vlam De rijmdwang gooi je overboord In een woekering van tekens en tamtam Groeit buiten elk besef de leegte De valse noot sluipt tussen de regels Het klaaglied ronkt langs alle kanten…

de glazen stolp

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 835
ik lig zo in het verse groene gras droom in de lucht mijn verlangen als of jij er nog zo even was en wij in stilte de vreugde bezingen in prille tintelende gezangen een zwaluw scheert mijn panorama voorbij snel schrijvend in de bezwangerde lucht rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open de hemel zet mij op de vlakke aarde terug hoe…

Nevelen...

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.192
De ochtendgloed laat zijn nevel strelen langs het gebladerte van de bomen In het prille zonnelicht ontwaakt de dag Vogels zingen hun lied gehuld in dromen Zacht streept het gouden ochtendlicht in wazige verten over het koele meer De aarde laat zich kussen door de zon en de warmte streelt het land telkens weer De ochtendgloed laat zich gloeien…

DE CEDER

gedicht
3.9 met 63 stemmen aantal keer bekeken 19.755
Ik wijs naar buiten, waar zijn ranke, prille stam in het herfstlicht staat, onaangerand, niet te benaderen voor noodlots grillen, geen macht ter wereld kan het droombeeld drillen. Ik heb een ceder in mijn tuin geplant. --------------------------------------------- uit: Panopticum, Amsterdam 1946…

AdaMelk

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 988
Aftandse boezem met gebogen tepelkloven trilt Stil, doch week geknepen Dril de verse room – drink uit de moederkelk Gespeende verlangens sijpelen over De buik als gouden boterberg Bedekkend de bron van zuivelheid Zoals met traag veel tekens een Oosters wijsje bepleit: Och arme mocht gij willen - zwemmen in de overdaad Ontaard uit prille…
Aam I Creatin10 februari 2003Lees meer >

IK DOE ÉCHT NIETS, HOOR!

gedicht
4.0 met 167 stemmen aantal keer bekeken 37.124
Aan bomen was een fris, jong groen ontsproten, een prille lentezon gaf alles kleur. Daar stond opeens een hondje aan mijn voeten, een pluizig, vrolijk diertje, nog heel klein. Het kwispelde, als om mij te begroeten, en had een vriend’lijk baasje aan de lijn.…

?!:

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 540
Niets te laten dan een dubbele punt: Zoveel tijd moet nog worden in de prille ruimte van mensendingen met mijn handen raap ik scherven lijm ik eigen beelden in woorden. Niets te doen dan een spatie De katten spinnen het web van nog onontgonnen gebieden ze denken meer dan ik weten kan laten niets onopgemerkt vliegen.…

een ruimtewezen

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 878
er komen zwarte luchten bovendrijven het schaduwdonker grijpt verlicht de macht een schel geluid groeit aan tot volle kracht ik voel mijn lijf door doodsgevoel verstijven dan landt een vloot van onbestemde schijven met lampen die als ogen van smaragd een einde maken aan de prille nacht m’n pen kan angst en beven niet beschrijven een wezen…