1988 resultaten.
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…
Even bij me
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
557 Je was even bij me
in gedachten ontstaan na een droom
we liepen samen over de kust
van een emotieloos strand
jij bladerde mijn geheugen terug
naar mijn lijfsbehoud
ik nam een beetje ruimte
uit mijn omgeving
die een zweterige geur had
je vertelde iets
over een gestolen tekening
ik gaf je een leeg vel papier
voor de toekomst
nog voor…
Klassiek of wip
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
459 ik heb gezichten gelezen
ogen die liefhebben en vrezen
wimpers die krullen
en openheid onthullen
in lijnen de tekening
van leven gezien
het rechte en ronde
van lippen en monden
klassiek of wip
het neusje vaak
overbelicht door
een guitige plaatsing
in het schaduwspel
met haren zullen
oren verdwijnen of
zichzelf ruiterlijk klaren…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Examinanten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Een diplomahouder kan ook
tekenen voor de zwarte pagina's
in het bestaan. Laat daarom
gezondheid en geluk de juiste
signalen afgeven. Waarvan geen
noodzaak van zwart op wit op
gewaarmerkt papier behoeft te staan.…
De huid van jaren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 ik streel je gezicht
voel lijnen die
langzaam ontspannen
onder mijn vingers verdwijnen
zij tekenen jouw
blik op de wereld
fixeren waar jij vaak
bij stil hebt gestaan
in je zorgen maken
over zaken die jou
dieper dan oppervlakkig
steeds maar weer raakten
zij hebben hun
verhalen beschreven
op de huid van jaren
uit jouw hectisch bestaan…
Nachtbraken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Zoveel nacht
En zoveel duister
Vage beelden
Om mij heen
Ik lig hier stil
Denk na en luister
Minuten smelten
Één voor één
Onwaarschijnlijk
Is de stilte
Vreemde tekens
Op de muur
De slaap blijft weg
Ik dwaal in het donker
Zo verstrijkt
Er weer een uur
Nog steeds veel nacht
Omringt door duister
Nog steeds geen
Dromen, slaap of rust…
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 het blauw van de winter
tekent zich zo mooi
over de kale bomen
een kraai vertelt
in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte…
DORIAN'S PORTRET
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Ik ben in verhaal het aanzetstaal
dat de penselen streelt -
in tekening
het marginale,
clichématige deel.
In portret -
de rimpels om flinterdunne lippen,
in gevoel, koperpoets lekkend,
de lijst onteigenend tot splinters.
Het canvas klampt zich vast
aan mij.…
de vertedering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
359 mocht ik een regenboog zijn
dan kende ik al jouw weten, nu
sluimert de zinspeling
als een kwade nacht
in een weerzinwekkend tafereel
zou ik je willen omhelzen in de kleuren
die ons tekenen op het wit verlangen
en waar rust als een pilaar
de stoet met een hemels geschrei
ten onder richt
neen, de tijd klokt verder, verder
dan mijn vingers…
Een sprekend gezicht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
435 kinderhandjes
spelen met licht
tekenen uit
schaduwen een
sprekend gezicht
ogen gefascineerd
door het vingerspel
in klein bewegen
schrijft motoriek het
eerste coördinatie lied
een mantra
vol tevredenheid
in het tijdloze
moment van leren
en weer proberen
dan breekt de lach
alle concentratie in
het zorgenvrij gebied
er is geen…
LAIS CCXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Het roept de dode tekens nu bij zich,
en noodt de doos herinnering erbij.
In de ton van het gif drijft het zijn wig.
Zure vochten kolken het om tot brij.
Zo gaat de zon ook dier en mens voorbij.
Maar handen maken weer begin van haar:
LAIS verrijst, het buigt diep en ’t staart maar,
het wordt aan riemen in’t galei geketend.…
Mijn schrijven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
601 zachte
nederlandse
schrift dat naar
boterbloem en
madelieven geurt
dat polderend
haaks op rechte
lijnen staat
vaak innemend
vriendelijk als het
om teksten gaat
waarbij de
maatschappij
mijn klankbord is
in normen en
waarden die tijd en
opvoeding paarden
ik behoor tot een
groep die kennis van
zijn roots uit dezelfde
tekens…
Aan de Ame
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
306 De grond bewaarde tekens
van duizenden jaren oud
leven op deze plaats -
later, in het jaar duizend, een
moerassig gebied met een terp
aan de Ame, de Aemestelle
zoals overal in Europa
vanuit een abdij opgeworpen
om het land te ontginnen
Er werden huizen gebouwd
op huijen, een woud
van dunne heipalen
als ankers in het veen, en
als…
Brasserie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
109 jarenlang als kind hield
ik van je ogen,
daarna ook je doen en laten,
nu ook wat ernaast is gekomen
kleine tekens van tijd
die zonder toestemming
zijn toegevoegd
in een oud woord als meedogen,
zit dat nieuwe als
taal niet meer precies raakt
vroeger was er alleen maar nu,
nu is er ook toen
er is meer geworden om te houden van…
Spijt
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.717 (Zoals de schilder almaar zoekt,
die éne toets niet vindt)
Hier deint ze
DE DANS
Ik ben de enige die haar nu ziet.…
muizenplaag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.728 Fietsen in een flitsend jack,
schilderen, dichten, macrameeën.
En sinds kort ook sjokken met van die stokken.
Nordic walking en na afloop koffie met gebak.
Heb wel zin ze plat te rijden
in hun pseudo-sportieve kloffie.
Even een versnelling hoger.
Ruitenwissers in stand vijf.
Kut, ik ben er al voorbij.…
Een vrolijke noot...
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.740 Laat ons die noot kraken, dan leven we langer
en worden we dichter of schilder of zanger:
het leven is mooi al blijven de zorgen,
vergeet ze nu even, misschien wel tot morgen?…
jij bent mijn paspoort
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
560 vandaag waait ook de wind
uit een verkeerde hoek
zit alles tegen en in de regen
voelt mijn vel niet goed
ik wil die spanning breken
door alles te vergeten
schilder dus een lief tafereel
onbewust gebruik ik te veel geel
haat mezelf nog het meest
omdat de uitweg die
ik spon met draden fantasie
niet om de werkelijkheid heen kon…
En face
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
852 linnen doek
herkent men niet de eigen droogte
om blinde vlekken te kunnen verven
spiegelt men zich aan een wit vlak
in deze ootmoedige pose
kan men enkel inzicht
uit schaduwrijke vergezichten
verwerven
ze huizen namelijk onder eigen dak
de dag trekt voorbij, de nacht valt
zonder maar een tint aan te brengen
brandschoon schilderen…
De bromtol
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
542 De rode knop
boven spiralend staal
beweegt van stroef
naar soepel
sneller en sneller
op en neer
het rood in blauw
kleurt streepjes grijs
de holtes zingen
in de ingehouden stilte
de tol zoemt over zeil
wijkt langzaam
naar de rand van ’t Perzisch
wankelt, rammelt, rolt
toont uitgerateld
schilderingen in het blauw
handjes grijpen
het…
HET ANTWOORD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 wandelboulevard van Schagen
Of zal de golfslag het me overdragen
Of Carmen Sylva met wat goede wil
Het zomert in november en ik tril
Met helmgras mee gedurende wat dagen
Inzicht heeft hier een goede kans van slagen
Al krijg je het verkeersgeruis niet stil
Gezeten op de hoogste uitkijkpost
Zie ik weer badkoetsjes het zilt inrijden
Piet Mondriaan schilderend…
Als Dorian Gray
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
566 Jij nam nooit afscheid van het verleden
je hebt je omringd met alles van toen
in de hoop dat je het eens over mag doen
je werd in je hoofd nooit ouder dan achttien
dat was wel het maximum
je keerde je spiegel
en sindsdien heb je je gezicht nooit meer gezien
je bent als Dorian Gray
alleen schilder jij je zelfportret
en zelfs de fijne lijntjes…
Omdat tijd vrijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 ik ben niet geboren om
te luisteren naar muziek
kijk naar mensen zie ze
bewegen vooral hun mimiek
heb geen talent
om zelf te spelen maar
probeer alles in zang
en dans tot mij te nemen
schilder stillevens
met vaart omdat
tijd vrijt met vorm en kleuren
in een eerder gebeuren
het resultaat
staat als een huis
maar de realiteit is…
vol beweging
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
664 gewicht
van hedendaags licht en wat de tijd niet dragen kon
wordt in aanwezigheid van de zon nagejaagd door de wind
verhalen raken bekneld tussen puin en achterwege
gebleven gesprekken
't huis maakt zich klaar voor vlinders
om uit te breken
en 't gelach van jonge stemmen
in blijde verwachting
*
oma in spe mag de kinderkamer schilderen…
leonard
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 een ijdel schildpad
in maatpak gehesen
walst kruipend in mijn oren
hees bronstig
voert het mij
van manhattan tot berlijn
zwierig en innemend
zinspreekt hij
van frivool tot weemoedig
poëtisch lispelend
walst schilderend hij
met ouderdom en verval
glasscherven zijn het
die verlokken tot kijken
in spiegels van het leven
het bladert…
Beloftevol
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 ik zal je verhalen over een verre zomer
die we sjouwden als een warme deken,
en je streelde vlinderwoorden
van een ongeschoolde schilder
van jaren her.
zo woelt een vreemde wereld:
groot in meer verliezen,
klein wat ons nog rest.
lees mijn bevreesde letters
over herfst en winter
en de langzame kou
zonder jou.…
Mijn pen en penseel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 De korrels roepen: heb plezier
plant een zaadje, schilder de tijd.
Heb erg in de tonen en noten
bij deuntjes die repeteren
herken je de instrumenten
laat niets het geheel om zeep helpen.
Beelden, niets is zo wonderlijk
bomen worden heldere sterren
kledingstukken ademen en leven
ze blijven ook naar mij kijken.…
dromen tussen bomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 als gewillig riet bewegen de schimmen
het doet mij herinneringen beschouwen
waarin de liefde groeide en bloeide
tussendoor de zwaarte van de dagen
hoe droeg ik een werkelijkheid
die zo bovenzinnelijk vloeide
doch het zicht verblindde,
ik zag geen dubbele lagen
toch is het tot in alle diepte
een gevoel beleven
en zo vrij als de schilder…
Vaak eenzame opsluiting
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
527 Hij was schrijver
Schilder en zeker
Antiapartheids-
activist
'De ware bekente-
nissen van een wit-
te terrorist' is
een van zijn vele
werken
Vele decennia in-
middels woonde en
werkte hij in Frankrijk
Vaak eenzame op-
sluiting in Zuid-
Afrikaanse cel
In 1975 opgepakt
tijdens een ge-
heim bezoek aan
Zuid-Afrika
Destijds…