1549 resultaten.
Zoektocht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.028 Toen kwam gevaren van de overkant
ons tegemoet een boot, een oude man,
met ogen strakgespannen op het lood, hij
vierde touw, mat diepte, wuifde toen
naar ons: het was de dood.
Grootvader stapte in een kist,
mijn pappa trok zijn jas weer aan
en ik schreef op wat ooit
zal worden uitgewist.…
Mensen Zijn Geen Zalmen
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
844 In de verte wacht de zee
op een jonge zalm
die zich ongeduldig
met de stroom zal laten glijden
Hij zal staren over de gonzende diepte
Waar hij langzaam ingetrokken wordt
Maar voor het zout in hem kan kruipen
Zullen zijn holle ogen sluiten
De zalmen zullen elkaar vinden
Samen wachten ze tot de tijd komt
Om hun verleden terug te zoeken…
Nocturne*
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.540 Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid
Der duistere diepten tot
Het beeld van Gods verborgenheid,
Het grote mysterie van God.
Mij worden die lichtende wateren thans
Het beeld van mijn eigen ziel,
Waarin als een wonder de zachte glans
Van 't godsverlangen viel...…
De Ongrijpbare
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
850 nog nimmer
zag ik het onzienlijke
nimmer de diepte
van uw grootsheid
het oneindige
is uw deel
wat is de mens
min en slechts een
schamel deel
en daarvan
slechts een stip
omdat nog kleiner
niet zichtbaar is
in de naaste
zou u zijn
in de bloem zou u zijn
in leed
in verdriet
in sterven
zou u zijn
geen woorden
voor uw aanwezigheid…
Dichters mollen trollen treurig
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
681 klassiek koel kijken kan kollen krachtig killen
maar moedige mensen maken meesterlijk
miezerige molletrollen met moeite mak
trieste trotse trollen treuren traag troetelig treuzelend
de drang der duistere doodslag deed de demonische das
om onzichtbare overgevoelige onmin oogde onzinnig
duivelse dadendrang daalde duister door de devote diepte…
Iris
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.545 Toen groeide over mijn duizlend hoofd uit vale
Diepten een purpren vlam, die langzaam steeg,
Om als een blonde engel naar 't licht te dalen.
0, dat mijn lied die lichte vleugels kreeg!
Dat het als Iris uit de nacht kwam stralen -
Zijn glans als 'n engel naar de toekomst neeg!
----------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
[Straal]
gedicht
3.5 met 15 stemmen
9.193 Op mijn buik in het bad,
het gezicht net boven de spiegel
van heel heel water, probeer ik een
oog te pakken, net
onder het vlak, bovenop de diepte -
maar alles wat ik zie is werk van
Duchamp bijvoorbeeld of van Man
Ray, Ernst, Margritte, Oursler,
ooit aan me toevertrouwd door
onbewust opgeborgen kijkers,
veel ogen, vrouwenogen, vissen-
ogen…
Op de tast
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
2.179 Om hem, om haar
Om de krater die geslagen was
En waarvan zij de diepte
Voorlopig nog niet peilen kon
Was liefde een tijdbom?
Of toch chemie?
Mijn lief, had hij gefluisterd
Zijn gezicht tegen het hare
Wanhoop in troost
Pijn in medicijn
Argwaan in onschuld
Werkelijkheid in droom
Of juist andersom?…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 De golven spoelen rimpelend aan
Het water vult de stenen mazen
Elk poeltje is weer anders, zie ik
Vanaf het bankje van mijn bestaan
Mijn handen rusten leeg op het hout
Hun groeven tonen mij de diepte
De zoete zomer is herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 zonnestralen
mijn verbond met het duister
het is geen vlucht in de nacht
dat tasten naar wat licht verhult
scherpe schoonheid
snijdt mijn blikken af
van een weg in de verte
het is geen kwaad
dat schuilgaat in de dag
wat ik ontsluiten wil
mijn nacht is de ongeziene bodem
van mijn werkelijkheid
om die te betreden daal ik af
naar onbekende diepten…
Zoals jij
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
764 Zoals jij en zoals alles
wat ik voor jou voel,
wat ik je zeg, wat ik bedoel,
vernieuwt de taal zich
met de woorden, zoals deze
die ik waarlijk aan jou schrijf
mijn lief, want zoals jij
de hoogte kent, de diepte
van het duister en daarna het licht,
schrijf ik je dit gedicht.…
Tragicus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.090 Vanuit mijn diepste innerlijk groeit gegarandeerd
nog eens de droom van de verbitterde cowboy, die
wegrijdt de wijngaarden in, een op hol geslagen
zeldzame eenhoorn, die verdrietig is, maar eens
zal ik drinken uit een helder-blauwe zee, want
niemand kent de teugelloze diepte van een hart
dat nergens vrede vindt.…
Natte droom.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.124 in de woeste golven
naakt door de zon verbrand
dit is mijn mooiste nacht
spelen met jouw lichaam
de wens waar ik naar smacht
zwemmend in het natte duister
boven de diepe, zwarte zee
misschien te ver gezwommen
mijn liefje speelt niet meer mee
een klap tegen mijn natte hoofd
plotseling van lust beroofd
dwarrelend naar de kille diepte…
De dichter en ik
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
476 Ik vecht als hij, met hetzelfde wapen
Hij lijdt als ik, aan dezelfde kwaal
Wij die onszelf bijeen moeten rapen
Als trieste flarden van een slecht verhaal
Wij samen uit het niets geboren
Het onvermogen bracht ons tot stand
Wij raakten in onszelf verloren
En kwamen beiden tot aan de rand
Van het onvoorspelbare zwart
Waarin wij in de diepte…
Reservaat
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.642 Eerst in de diepte langs het strand, een golf
de horizon, gericht op hond en kind, op zon en wind,
werd je vanzelf gedachteloos en vrij.
Toen onder prikkeldraad omhoog, het verse
nauwelijks begroeide duin, het reservaat.…
Levend lichtspel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.306 Het ontzwemt de diepte, stijgt naar
het licht, nog verblind door slaap
in een hulpeloze verdediging, de
verwachting die de wereld raakt.
De glans zo diep alsof de zon het schiep,
blinken voorspellende ogen, waarin de
wereld al op voorhand is gewogen, een
zuiverheid die over eigen sterren waakt.…
Eens zal ik redevol zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.505 Hij is zoals gij zijt, gemaakt van licht
En donkerheid, van steigering en diepte,
Maak hem aan u gelijk, tot hij zich zie
Op aarde levende, een ding als gras
Eenvoudig en zo zuiver als het licht.
--------------------------------------------------
uit: Van God en van de Natuur (1921)…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 wat wacht in de diepte?
kan je de rivier vertrouwen,
die zich in de verre verte
stormenderhand
een weg baant
tussen torenhoge wanden
van een diepe kloof?…
Horizon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 Die maakt een hobbel
en ik val
gewichtloos in het heelal
over de rand de diepte in
gas of remmen heeft geen zin
willoos tollend als sateliet
Wegenwacht bellen lukt me niet.
Lekker in de auto
gewichtloos virusvrij
nergens mee te maken
ben ik dan zo blij ?
Eenzaam in de ruimte
donker, saai en kil
is dat wat ik wil ?…
Gewortelde waarheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
444 vervoeren
in de spanning van het ogenblik
het moment van gewortelde waarheid
voorovergebogen als naar de grond
gericht om het zware werk te doen
voor de doden die ons lieten falen
toen de weemoed kwam met zijn spiegelbeeld
begraven in het diepste graf op aarde
het laatste zaadje van de dood
toen we weer herrezen
als opgestaan uit bittere diepte…
Aquarius
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
465 Zo waagden zij de overtocht,
een odyssee vol trauma's,
hoog boven de diepte
van de Middellandse Zee…
ik hoop zo dat je luistert...
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
692 op jouw contrabas heb ik gespeeld
mijn lief - het waren
valse tonen die klonken
ik hoop dat je niet luisterde
valse tranen waren het niet
die als hoosbui vanuit mijn tenen
uit de diepte van mijn ziel gutsten
ik hoop dat je niet keek
word niet kwaad lief
ik ben niet goed in harde noten kraken
nooit geweest - dat weet je
een stoofpotje…
hoe jij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
601 gaarne je zetel ben, de
armleuning van je ziel
de stoof voor al het
leed dat dagelijks door
je ogen wordt aanschouwd
maar bovenal ben ik
bij tijd en wijle het besmette
melaatse laken dat je kreukelt
met in tongen gesproken berichten
edoch, mijn taal neem jij als een zee
van bloeiende bloemen en draagt ze
mee in de vaargeul van je diepte…
Zoals jij gaat
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
565 Zoals jij gaat
achterhaal ik niet meer
de dag naar morgen
Niet voor alles is het dan te laat
diepte lijkt in toenemende mate
in mezelf te zijn geborgen
Nog wel als een kwetsbare veer
die wankelt op de slagen van mijn hart
en geen verschil maakt tussen dag en nacht
ik heb weet van de eindeloze wederkeer
Zoals dat wordt gevoeld
en ik…
bid je laatste beden
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.164 je golven, draag zee in mijn luchten
kus je in roze zonondergaande zuchten
voer je mee naar hoge ijle atmosferen
samen als druppel gaan we het weer proberen
we spelen op het mistig draagvlak van vandaag
ik jaag je grauwe nevels tot een vage vlaag
mis mijn zout in al jouw lage regionen
na een koele bui zal snel de zon weer komen
ik wil diepte…
Borrowdale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 .'
Links gaapt de diepte immens...
Vrees trekt aan je schouder.
Heimelijk was dit je wens.
Taai hel je weer voorover.
Dan is daar de kam: hoe breed!
En je kunt nog stukken hoger.
Maar even zakt je bezetenheid.
De berg heeft zich voor jou gebogen.
Rest nog éen grimmig pad:
hoe glibber de klimmer
alert hogerop jaagt...…
Volo ut sis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 aan de nerven
Sterker na het kleine sterven
Zo moest ik dieper zijn
Ik moet ontwennen aan dit bloed met botten
Diep in de eerste oerafgrond waaruit mijn wezen
Met moeder samen al het mijne baarde
Toen zij mij neerwierp op de aarde
Ook jij moet dieper worden
Wij moeten dieper worden
Als kruiend ijs op ijs ons in de lange zwarte diepte…
levenswater
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 ver in de hoogte
het pure water wordt geboren
is zij nog pril van aard en sprakeloos
alwaar de hemel de aarde ons
met een levensader wil bekoren
is de aanschijn van 's mensen beleving
nog o zo vluchtig en broos
door de stroming te breken in fasen
schenkt dat tevens inzicht op onze levensweg
regelmatig wordt er onderweg geschud
om diepten…
hooglied
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
628 de ijle hoogten
naar de hoogste berg
zullen wij daar
ons hooglied zingen
met elke stap gebalde kracht
met elke ruk van onze lenden
klimmen wij hoger
in de steile wand
ademen wij dieper vrijer
gaat ons hart sneller lichter slaan
slaapdansend
koorddansend op ijs
- wees niet bang
wij houden elkaar vast -
zullen wij
langs duizelende diepten…
als de windt gaet ligghen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
174 een straffe storme oft dreighende waterval
ontmoeten wij in de schaduwe van ons bestaen
sy spreken van onse broosheyt ende verval
al wat tijdelijck is
raeckt eens uyt het ghesicht
dies hoede men sich voor ’t vergaen
van ’t geen achter verholen diepte ligt
’t is de tijdt
die ons tot inzicht dwinght
jae seker
sy reckt sich als…