2289 resultaten.
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het leven is nabij en verre;
het hart des levens weten wij slaan,
de kracht der dingen horen wij gaan
achter het harde, houten luik.
Toen hebben wij het luik opengedaan.…
Werelden
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.386 Zo diep schaamteloos
draagt het immer
ruisende rivierwater
het vernederde afval
langs mijn vergulde voeten
ik waad door vocht
van diep verdriet en timmer
met gebalde vuist
de luiken toe van de vazal
die schimpend weigert
het verre wezen te ontmoeten.…
terug-ogenblik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
665 de verwondering op haar gelaat
schittert en straalt en verhaalt
over die verre tijd, lang geleden,
toen hij nog zelf het kleinste zag
herinnering aan gelukkig zijn
met schijnbaar onbelangrijk de
minieme stukjes van de puzzel
liefst zonder handleiding gebracht
vreugde na die creatieve seconde
waarin wat stuk was tot leven kwam
dankzij gebroken…
Even wicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.211 gelijk
het contragewicht
aan de sierlijke kraan
welks last zweeft achter de
met vrolijke vensters versierde doeken
strak aan stalen staketsels verankerd
weerhouden
stemmen uit een verre noordelijke haven
me het spiegelvlak te verbreken
me te voegen in het speelveld
van de éénbenige duiker
die wondere wereld waar
donker lichter maakt
er…
Elke dag nog
gedicht
3.9 met 31 stemmen
34.105 Cees Nooteboom
Elke dag nog
praat ze met zijn grafsteen
op het kleine kerkhof aan de overkant
uitzicht over het dal
met het dunne riviertje
glinsterend als een spinnedraad
in het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
kreeg er nog een prijs voor
de sénateur kwam er nog voor over
uit het verre…
lichtflits
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.112 je gekwetstheid door het leven heen
vroeg om:
opnieuw te gaan naar de heuvelen en dalen
van het verre land
waar de lichtflits
je ziel zal omarmen
op zoek naar momenten
in grijze dagen.…
de boom, het blad en de wind
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
3.126 In de verre verte verdwijnt het licht
Duister en donder komen snel heel dicht
De boom kraakt, jankt, hij lijkt bedrukt
Het laatste blad wordt losgerukt
Langzaam dwarrelt zij naar beneden
Wat is die eerste lentedag lang geleden
Geen enkel blad wordt ooit nog zo volmaakt
Fluistert de wind die het afscheid bewaakt
En nu het blad haast ongemerkt…
Collecte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
995 als ik over de galerijen loop
en bij de mensen binnenkijk
lijkt het even op de uitverkoop
in deze grote nieuwbouwwijk
bloempotten in alle kleuren
souvenirs uit verre landen
bloemen die de boel opfleuren
echt alles is hier voorhanden
ik zie plastic rode rozen
in een aardewerken vaas
gordijnen van viscose
een hondje zonder baas
enorme…
Over oude en nieuwe paden (Stappenteller 5) nieuwe versie
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
805 na flinke storm is uitzicht beter,
het onkruid weggewerkt
ik kan de oude landweg gaan
met kuilen waar verdriet blijft staan
het oog verblind door tranen
of kies ik voor de verre droom
wegwijzers dwalend uitgezet
vanuit mijn koud en eenzaam bed
waar ik zijn warme adem meen te voelen
mijn hart weer op een kier gezet…
moederhart
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
3.192 het juiste woord kan ik niet vinden
zo een dag als vandaag verwacht je niet
het leven volgt een omgekeerde weg
verdriet en vooral veel vragen
afscheid nemen was nog verre toekomstmuziek
mama, onze moeder, wou nog met haar kinderen een stuk levensweg bewandelen
ze hield van ons
een dipje werd met een blik naar een kind weggevaagd
vol energie…
mystiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 van verre ten hemel rijzend
het einddoel van de pelgrim
die onder in de stille reus
schamele heilige resten aanbad
engelen van de kerk daarboven
die met hun zachte glimlach
de oude mystiek beschermden
tegen barbaarse granaatscherven
in de hoge gewelven is de schemer
speelt het orgel een tere fantasie
daaronder fluisteren kleine mensen…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 38 stemmen
4.080 Verlaten
Nooit meer zien,
Maar in gedachten voelen
Als een gevoel in hoofd en hart
Geland en gevlogen naar het verre
Zonder echt afscheid naar boven gaan
Verlies van persoon, maar niet van gedachte
Als een herinnering in het hart geschreven
Zal hij/zij er voor je zijn
Denk aan de tijden en volg je gevoel,
Want het hart zal de goede weg…
Poëzie
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
672 Tienduizenden en tienduizenden
Samengestroomde gedachten
Van heinde en verre
Filteren vanuit het spontane keuvelen.
Maar hersenletsel is een nare voetganger
Die niet echt passeert
Deels grammaticaal een beetje blijft haken
Zonder afscheid te nemen.…
de tijd gestild
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 voelde zo gewoon
we hadden de tijd zowaar gestild
met zachte hand verdreven
terwijl de nacht tevoorschijn kroop
en wij in het milde licht van de maan
als kinderen naar de sterrenhemel keken
hoe wonderschoon ook het ijle ontwaken
de zon nog rijpend tussen takken en twijgen
langzaam klimmend boven het slapend land
waar vogels hun verre…
Laat me
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
601 laat me laven aan
de gedichten van de wind
op eeuwigdurende deining
waar schoonheid zich bevind
laat me vliegen met
de zonnestralen over zee
naar verre landen witte stranden
deinen sierlijk golven mee
laat me inspireren door
de wolken hoog in de lucht
teken grote vogels op linnen
begeleid ze op hun vlucht
laat me zingen over
de ongeschreven…
niet zonder, niet met
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.065 ze huilden een rivier maar nog onvoldoende
om het gemis te stillen van vrijheid en geest
die langzaam verdroogden in elkaars nabijheid
hoe verlaat je een warm zinkend schip
dat je eigenlijk niet wilt missen
zonder geen van beiden te verdrinken
ver weg dwaalden ze, verdwaalden zonder elkaar
de lichtsignalen vanuit hun verre andere ik
veranderden…
ONVAST DENKEN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.247 Het peinzende kind toeft
bij straks
later
de verre toekomst
oostelijk avondblauw
aan de vage einder
geeft slechts wachtende vragen
daar verschijnen langzaam
kronkelige nevelslierten
winden zich door elkaar
al dichter - hoger
wekken blij vertrouwen
moedig verlangen
tonen zwarte sterren
die hard star en roerloos
hun geheime…
De zwaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen
de nek ver uitgestrekt aan kop
Voorlopig nog geen zwanenzang
als de verre stemmen in zijn oren suizen
Een ogenblik kijk ik naar boven
het lange witte lijf in zicht
Traag maar soepel in het ochtendlicht
bewegen vleugels die goden loven
Dan ontnemen daken mijn staren
Voorbij is de getergde vogel…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 Zacht blaas ik
Over jouw lijf dat ik aanbid
kijkend naar een lichtelijk bezweette grijns
leg ik mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre…
Tussen ijs en wallekant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ritmisch krassen schaatsers
het gele riet voorbij
de ruggen diep gebogen
zwieren ze in lange rij
blikken op naar voren
met aan de verre horizon
een nevelige toren
passeren brug en boerderij
nog klotst het water
tussen ijs en wallekant
een wak is afgedekt
met takken en rood band
het is geen wedstrijd meer
ze ademen dezelfde lucht…
Op weg naar Pasen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
AVOND IS HET
poëzie
4.0 met 2 stemmen
956 Zijn het uw gedachten, of de mijne,
Van een komende gemeenschap zingend,
Verre kameraden, die als ik nu,
Dromend in de wijde avond turen?…
Lentefeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
903 Op de eerder grijze verre velden,
verrijzen geurend regenbogen,
laven ogen, hart, het brein,
wat zouden wij zonder bloesems,
lente, groeikracht zijn?…
Op weg naar Pasen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Eigenlijk betreur ik dit: het niet meer weten hoe ooit
in verre tijden achter ons dit feest weer nieuw werd en
verbonden met het lijden en het sterven van Hem die
door de dood het leven bracht en nu met ons op weg is.
Het water stroomt en licht wordt aangestoken.…
Mei
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.260 Nu juichen de vogels met vrolijk gefluit
Om het lentewonder,
En boven de bomen, met donker geluid,
Gromt de verre donder.
Ik ruik al seringen - een geitje blaat
En de dromers dolen.
Een venter roemt, langs de grauwe straat,
Zijn mooie violen.
Een kindje springt touwtje, met blij gezicht,
In haar rozeklêeren.…
NO BOOTS ON THE GROUND
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
433 Amerika vindt het meer dan genoeg
Geen grondtroepen in vreemde, verre landen
Nadat het menigeen ten grave droeg
Neemt het voortaan een ander heft in handen
Hoewel het ooit aan het bevrijden sloeg
Geeft het slechts luchtsteun nu en felle branden
Het wil geen rouwportretten meer aan wanden
Verminkte mannen in zijn ziekenboeg
Mensen voor immer…
Ballroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 De danszaal is gevuld met jonge mensen
Ze zweven het parket zo licht als veren
De meisjes in het lang, in ‘t zwart de heren
Maar Bella zit de wereld te verwensen
Haar stil verdriet reikt over verre grenzen
Een muurbloem zijn dat kan ze niet verteren
Ze zou hem nu het allerliefste smeren
En voelt een zoute traan naar boven drenzen
Dan…
Driedimensionaal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
537 Nagelkerke heeft een bronzen monument gemaakt,
wat zal schitteren tot in het verre verschiet,
wat nou, muggezifters, ze zijn toch niet naakt!...…
'eine Krankheid zum Tode'
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 (J.W. von Goethe)
dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Büch
van hem kennen we zijn passie
voor dode dichters en lange reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zó dikwijls in extase
dat het besmettelijk leek
een flirt met de dood en de onvermijdelijkheid
van het…
Lolbroek in uniform
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 's nachts is
het niet
pluis
TINGELINGELING lachend
de lucht
in veilig
warm in
de arreslee
zwevend boven
wattenwitte wolken
golvende zee
volgeladen met
de buit
terug naar
mijn winters
verre land
sorry aardige
mensen voor
het ontstane
verdriet
voor deze
weldoener nu
ongespaard geld
voor alcohol
gokken wiet/speed…