2105 resultaten.
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 In de verte alleen
het geluid van een auto die niet
slapen wil. Dan enkel nog het
vallen van bladeren met een haast
windstil geruis. Op de terugweg
dansen blaadjes lichtvoetig om
kussenzachte pootjes. Thuis lig
je waakzaam dromend naast me.
Welterusten, mijn dierbare
metgezel.…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 geen anderhalve meter afstand
maar jij achter gesloten ramen
en binnen de betonnen muren
dondert het tikken van de uren
voelt alleen zijn meer dan verlaten
is er dat murmelen in het niets
zoveel voelbaarder dan gisteren
koud, kouder jouw huid
te lang al onaangeraakt
hunkerend naar
al was het maar
een vluchtige aanraking
hier in de verte…
Stations verderop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
390 stilstaan met
op ruiten de
druipende regendrop
zoals altijd zag
ik in beslagen
ramen je
gezicht passeren
in de talrijke
stops riep jij
alle namen van
stations verderop
ik veegde
strepen maar
je kwam
niet dichterbij
alleen je ogen
keken met veel
interesse diep
in die van mij
in je lach brak
zonlicht op
natte ramen
verte…
Mijn #edt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 De hemel brandt, nevels
rukken op, de seinen slaan neer --
Iedereen leeft langer
dan de wereld waarin hij opgroeide
Hij moet zich terugtrekken
of veranderen
De wachttoren is onbemand
in de verte janken er honden
Deze stad mag niet meer bestaan
zoals ze was, haar theaters
zijn overbodig verklaard
De laatste spelers zien toe
maar nu…
Aktion T4 Brander
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
486 hij stuurde foto’s
van zijn carrière switch
snapshots in zwart-wit
witgepleisterde
barakken leken op
Tiroler huisjes
namen dragend als
Gottes Heimat en Schwalbennest
aangeharkte tuintjes
op de achtergrond
dwangarbeiders figuranten
in burgerkleding
aan de horizon
torenden in de verte
twee grauwe grijpers
een witte schoorsteen…
Waar ben je nu
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 lijkt de merel te vragen
van het dak of hoge tak
wel tien keer per dag,
alle zomerdagen
soms roept hij dwingends, dominerends
een haantje is hij dan
maar plots weer teder
'k probeer zijn fluit te snappen
wie hij in de verte hoort
hem antwoordt, met liefde aan wil pappen
hoe hij zijn riedel voltooit in stappen, verleidt,
zijn gebied…
WESTERDRIFT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
450 Harde stormwind
verlaat de Noordzee
vol witgekuifde golven
waaruit losgeslagen vlokken
naar elke verte snellen
raast
over Vlaams en Nederlands land
drukt het gras plat aan de grond
laat hoge riethalmen
dansen ter ere van zijn kracht
de ranke stengels
zwiepen sierlijk neer
richten zich luchtig weer op
hij slaat eenzame bomen
met woeste…
En de tijd - voor C.M.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Bij dageraad lees ik
in slow motion
jouw poëzie
Een grote muur kruipt
in het duister tot boven
het geruis van esdoornbladeren
Nog voor de dageraad
ruisen de kabels van de lift
in de verte knarst een spoorlijn
Vogels ruisen met
opschietende vleugels voorbij
en de dag, ach de dag
Op het binnenplein
jammert een muzikant
een…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken,
een dartelende vlinder ronddansend in stralend oogverblindend licht.
Echter al snel zal dan vaak helaas toch blijken,
dat de aandacht van die prachtige vlinder niet op jou is gericht.…
Foto op startscherm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 waarop de einder
richting Katwijk, de bocht
Ervoor een hondenoppasser
met zeven honden
die lekker vrij lopen
daarachter wij, met z'n drie,
maar niet op de foto
Jij draagt die wollen pet
en hij denkt waar gaat dit naartoe
‘k Wist niet dat ik zo zou genieten
van dit uitzicht
toen ik hem nam,
‘t strand elke dag zien zou
haar verte…
Een gedicht voor tussen de schuifdeuren
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
711 Onder het schijnsel van een dunne maan
zinkt een roestig schip in de oceaan
gemorste schaduwen schieten voorbij
golven dansen de verte dichterbij
De zon verstopt zich achter de wolken
stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn
het bos zit vol hout dat niet wil buigen
een zwaargewicht hangt aan een zijden draad
Malle molens draaien op volle…
De kei
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
462 wij hebben
allebei de
kei gezien
passeerbaar
zonder omkijken
maar in de
verte nooit
kleiner wordend
in incidentele
schoonmaak
en poets iets
meer opgeglansd
maar altijd indruk
makend aanwezig
in omvang en impact
op de sociale lijn
in zomer kringen
vlogen dromen
op en af maar
ijskoud geelt in de
winterse grijsheid
het kilscherpe…
Rust
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
369 In de verte roept m’n moeder
Zacht mijn naam in de nacht,
Uit het land van verleden tijd,
Waar zij al 'n lange tijd verblijft.
Voert mij weg uit deez tijd,
Op de wolken van m’n gedachten,
Einde mijn vergeefse strijd.
Diepe rust daalt in mij neer,
Hoef niet langer meer te wachten,
Slaap in voor d’laatste keer.…
The Holy Trail
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
359 Een burcht,
afgesloten van de wereld
of een tuin met open poorten,
en heel in de verte
een ophaalbrug naar ons luchtkasteel.
In onze harnassen van dons
plonzen en plonsen we wat af
in de levensgrachten
naar het einde.…
Bij het beekje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 Zij plengde vele zoute tranen,
Die neervallen in 't beekje,
Die noch zouter noch voller
Met water leek, onverschillig
Voort stroomde naar de verte,
Voorbij haar omfloersde blik,
Niemand die haar schreien
Merkte, geen troost of medelij,
Langzaam versluiert het duister,
Dat zij als ’n schim verdwijnt,
Alleen ’n zachte plons verraadt,
’…
Volle maan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
361 Hij blikte in de verte,
Gedachteloos gleed zijn blik
Tot ver achter de kim,
In bleek maan en sterrenlicht.…
STILTE
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
368 Toont ijle verte
wijd boerenland vol kolen?
Het is een bosrand!
Om oude bomen
groeit dichte klimop, waarin
kleine schaduw trilt.
Aan rechte stammen
hangen nestkastjes, stil, dof,
geheel verlaten.
Heen en weer lopen
in het geruisloze woud
schept een nieuwe geest.…
Dagen op aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Zo gaat het leven
van dag tot dag voort
tot het laatste uur slaat
en in de verte
de eeuwigheid gloort.
Dan zien wij het zonlicht
stralen over de glazen zee
zitten wij op blanke stranden
koesteren in warmte
van de Liefde en de vree
voelen Zijn beschermende handen.…
op pad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
4 vandaag geen wonderen
niemand die jonger wordt
geen doden die ontsterven
geen oorlog die stopt
nergens gouden bergen
hier langs dit pad
met begroeiing van honderden
van duizenden voorgangers
vertrokken naar een ouder verleden
dat steeds wijkt van windrichting
geen beren op de weg
hier is lucht en licht, gevallen blad
in de verte…
Het binnenste van uitzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 In 't lied der verte klinkt een droom.
Uit soortbehoud wordt overlast.
Te velen om zich hoog te achten.
Ben overtollig, nooit en graag alleen.
Ik vecht me door en word een zwaluw.
Een dagelijks offer te mijn zwerm.
In trek: Die schoonheid koesteren
en haar geboortegrond en leven
dichterlijk schitterend bezingen.…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen…
Jij gaf me kracht
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
2.273 en in de diepe verte
hoor ik een geluid.
"word wakker" roept een stem naar mij
en ga er weer op uit.
ik sta op, en loop weg
door een glazen ruit.
de ruit die mij altijd tegenhield
om te doen wat ik wilde.
en nu lag hij in duizend stukken
mijn hele lichaam trilde.
en aan de andere kant van die ruit
stond ze op mij te wachten.…
rook verdampt het beetje zicht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.589 er zitten hoeken
in de klanken van de gong
het tellen is begonnen
de gezichten zijn nog jong
ogen knipperen niet eens
ze incasseren ongevraagd
de dreunende geluiden
die het discodansen vraagt
blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om uit te kijken
woorden rappen zonder adem…
Ten leste
gedicht
1.5 met 1176 stemmen
91.805 Wij hebben alles nog te goed
wat ons het leven heeft ontnomen:
uit welke verten ook, wij komen
elkaar ten leste tegemoet.…
Depressie (bewerking)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.038 Geslaagd zijn in het leven
Gaf jou geen voldoening meer
Je miste de zin, het diepere
En de blijheid van weleer
Nu ben je in dat schemerland
Van helder licht verstoken
Schaduwen spelen hun spel
En gedachten blijven spoken
De verte vangt de blik
Van je starre stille ogen
De vreugde is vervaagd
Door leegte opgezogen
Van droomstof geweven…
nadagen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.780 de zon doet ongelofelijk zijn best
smijt onbaatzuchtig met de laatste krachten
-de kou laat nu niet lang meer op zich wachten-
hij strooit de levensvreugd die hem nog rest
de zomergasten zijn nog niet vertrokken
ze wachten op het teken voor de vlucht
de stilte wordt verbroken door gerucht
vanuit de verte roepen zacht de klokken
je strompelt…
Wie is er nog van levend hout
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
744 IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte
nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind
nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar
verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren
aan de steeds kaler wordende bomen in de stad
Voel me weer de huismus
onder de winterkoninkjes
kou en regen trotserend
tot de zon weer komt
Wie is er nog…
Waddencultuur
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.791 In het gulle mooi zand
Bij de zoute zilte zee
Sta ik aan de waterkant
Waaiend met de wind mee
Turend door de duinen
Naar een robbengevecht
Die hun geluid rondbazuinen
Zie dit schouwspel is levensecht
Waddenhoppend vervolg ik mijn weg
Langs de vloedstroom
En de geurende algendreg
Zie ik in de verte mijn droom
Een land vol met voedselrijkdom…
nous deux
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.298 als de ruggen
gestrekt
beklijven
als ware zij een
en
armen,
deux à deux
langzaam zijwaarts
omhoog rijzen
zien zij handen
strelend
even naar
de verte wijzen
vinden hoofden
in andante
elkanders wang
en
stromen zij beiden
op de golven
van lyrisch gezang
hun frêle benen
iets gespreid
tot paar geworden
steunen op
een…
De Kerstgedachte
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
3.747 De maan strijkt met haar slanke vingers
Zachtjes over de met sneeuw bedekte grond
Wind fluistert door de kale bomen
Danst met de sneeuw, rond en rond
Vanuit de verte zingt de midwinterhoorn
Haar mysterieuze lied wordt door de wind gedragen
Sterren knipogen vanuit de heldere hemel
Een schreeuwende uil lijkt om antwoord te vragen
Het knerpende…