Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Nog even voor het slapen gaan

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
In de verte alleen het geluid van een auto die niet slapen wil. Dan enkel nog het vallen van bladeren met een haast windstil geruis. Op de terugweg dansen blaadjes lichtvoetig om kussenzachte pootjes. Thuis lig je waakzaam dromend naast me. Welterusten, mijn dierbare metgezel.…

Hoe lang nog?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
geen anderhalve meter afstand maar jij achter gesloten ramen en binnen de betonnen muren dondert het tikken van de uren voelt alleen zijn meer dan verlaten is er dat murmelen in het niets zoveel voelbaarder dan gisteren koud, kouder jouw huid te lang al onaangeraakt hunkerend naar al was het maar een vluchtige aanraking hier in de verte…

Stations verderop

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 390
stilstaan met op ruiten de druipende regendrop zoals altijd zag ik in beslagen ramen je gezicht passeren in de talrijke stops riep jij alle namen van stations verderop ik veegde strepen maar je kwam niet dichterbij alleen je ogen keken met veel interesse diep in die van mij in je lach brak zonlicht op natte ramen verte…
wil melker23 september 2021Lees meer >

Mijn #edt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 408
De hemel brandt, nevels rukken op, de seinen slaan neer -- Iedereen leeft langer dan de wereld waarin hij opgroeide Hij moet zich terugtrekken of veranderen De wachttoren is onbemand in de verte janken er honden Deze stad mag niet meer bestaan zoals ze was, haar theaters zijn overbodig verklaard De laatste spelers zien toe maar nu…
Zywa19 november 2021Lees meer >

Aktion T4 Brander

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
hij stuurde foto’s van zijn carrière switch snapshots in zwart-wit witgepleisterde barakken leken op Tiroler huisjes namen dragend als Gottes Heimat en Schwalbennest aangeharkte tuintjes op de achtergrond dwangarbeiders figuranten in burgerkleding aan de horizon torenden in de verte twee grauwe grijpers een witte schoorsteen…
J.Bakx13 juli 2022Lees meer >

Waar ben je nu

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
lijkt de merel te vragen van het dak of hoge tak wel tien keer per dag, alle zomerdagen soms roept hij dwingends, dominerends een haantje is hij dan maar plots weer teder 'k probeer zijn fluit te snappen wie hij in de verte hoort hem antwoordt, met liefde aan wil pappen hoe hij zijn riedel voltooit in stappen, verleidt, zijn gebied…

WESTERDRIFT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
Harde stormwind verlaat de Noordzee vol witgekuifde golven waaruit losgeslagen vlokken naar elke verte snellen raast over Vlaams en Nederlands land drukt het gras plat aan de grond laat hoge riethalmen dansen ter ere van zijn kracht de ranke stengels zwiepen sierlijk neer richten zich luchtig weer op hij slaat eenzame bomen met woeste…
Han Messie12 november 2023Lees meer >

En de tijd - voor C.M.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Bij dageraad lees ik in slow motion jouw poëzie Een grote muur kruipt in het duister tot boven het geruis van esdoornbladeren Nog voor de dageraad ruisen de kabels van de lift in de verte knarst een spoorlijn Vogels ruisen met opschietende vleugels voorbij en de dag, ach de dag Op het binnenplein jammert een muzikant een…
J.Bakx23 maart 2024Lees meer >

Cirkels

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken, een dartelende vlinder ronddansend in stralend oogverblindend licht. Echter al snel zal dan vaak helaas toch blijken, dat de aandacht van die prachtige vlinder niet op jou is gericht.…

Foto op startscherm

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
waarop de einder richting Katwijk, de bocht Ervoor een hondenoppasser met zeven honden die lekker vrij lopen daarachter wij, met z'n drie, maar niet op de foto Jij draagt die wollen pet en hij denkt waar gaat dit naartoe ‘k Wist niet dat ik zo zou genieten van dit uitzicht toen ik hem nam, ‘t strand elke dag zien zou haar verte…
Ralameimaar18 augustus 2024Lees meer >

Een gedicht voor tussen de schuifdeuren

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Onder het schijnsel van een dunne maan zinkt een roestig schip in de oceaan gemorste schaduwen schieten voorbij golven dansen de verte dichterbij De zon verstopt zich achter de wolken stuifzand weeft patronen aan de vloedlijn het bos zit vol hout dat niet wil buigen een zwaargewicht hangt aan een zijden draad Malle molens draaien op volle…
Joepondro7 januari 2025Lees meer >

De kei

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 462
wij hebben allebei de kei gezien passeerbaar zonder omkijken maar in de verte nooit kleiner wordend in incidentele schoonmaak en poets iets meer opgeglansd maar altijd indruk makend aanwezig in omvang en impact op de sociale lijn in zomer kringen vlogen dromen op en af maar ijskoud geelt in de winterse grijsheid het kilscherpe…
wil melker22 januari 2025Lees meer >

Rust

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 369
In de verte roept m’n moeder Zacht mijn naam in de nacht, Uit het land van verleden tijd, Waar zij al 'n lange tijd verblijft. Voert mij weg uit deez tijd, Op de wolken van m’n gedachten, Einde mijn vergeefse strijd. Diepe rust daalt in mij neer, Hoef niet langer meer te wachten, Slaap in voor d’laatste keer.…

The Holy Trail

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 359
Een burcht, afgesloten van de wereld of een tuin met open poorten, en heel in de verte een ophaalbrug naar ons luchtkasteel. In onze harnassen van dons plonzen en plonsen we wat af in de levensgrachten naar het einde.…

Bij het beekje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Zij plengde vele zoute tranen, Die neervallen in 't beekje, Die noch zouter noch voller Met water leek, onverschillig Voort stroomde naar de verte, Voorbij haar omfloersde blik, Niemand die haar schreien Merkte, geen troost of medelij, Langzaam versluiert het duister, Dat zij als ’n schim verdwijnt, Alleen ’n zachte plons verraadt, ’…
Joris Olivier28 december 2025Lees meer >

Volle maan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 361
Hij blikte in de verte, Gedachteloos gleed zijn blik Tot ver achter de kim, In bleek maan en sterrenlicht.…
Joris Olivier30 december 2025Lees meer >

STILTE

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 368
Toont ijle verte wijd boerenland vol kolen? Het is een bosrand! Om oude bomen groeit dichte klimop, waarin kleine schaduw trilt. Aan rechte stammen hangen nestkastjes, stil, dof, geheel verlaten. Heen en weer lopen in het geruisloze woud schept een nieuwe geest.…
Han Messie17 januari 2026Lees meer >

Dagen op aarde

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 136
Zo gaat het leven van dag tot dag voort tot het laatste uur slaat en in de verte de eeuwigheid gloort. Dan zien wij het zonlicht stralen over de glazen zee zitten wij op blanke stranden koesteren in warmte van de Liefde en de vree voelen Zijn beschermende handen.…

op pad

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4
vandaag geen wonderen niemand die jonger wordt geen doden die ontsterven geen oorlog die stopt nergens gouden bergen hier langs dit pad met begroeiing van honderden van duizenden voorgangers vertrokken naar een ouder verleden dat steeds wijkt van windrichting geen beren op de weg hier is lucht en licht, gevallen blad in de verte…
Iniduo25 oktober 2026Lees meer >

Het binnenste van uitzicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
In 't lied der verte klinkt een droom. Uit soortbehoud wordt overlast. Te velen om zich hoog te achten. Ben overtollig, nooit en graag alleen. Ik vecht me door en word een zwaluw. Een dagelijks offer te mijn zwerm. In trek: Die schoonheid koesteren en haar geboortegrond en leven dichterlijk schitterend bezingen.…

de bomen droomden zomer

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
ik zag je in de verte staan je bloeide blauw boven het koren je zachte lichaam sprak me aan voeten in het groen verloren je zwaaide toen ik nader kwam het zonlicht danste op de wegen ik zag hoe je mijn schaduw overnam met lippen vochtig van de regen je blikken maakten sprakeloos verlegen kleurden ook mijn wangen je keek hoe ik mijn ogen…
wil melker4 augustus 2005Lees meer >

Jij gaf me kracht

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.273
en in de diepe verte hoor ik een geluid. "word wakker" roept een stem naar mij en ga er weer op uit. ik sta op, en loop weg door een glazen ruit. de ruit die mij altijd tegenhield om te doen wat ik wilde. en nu lag hij in duizend stukken mijn hele lichaam trilde. en aan de andere kant van die ruit stond ze op mij te wachten.…

rook verdampt het beetje zicht

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.589
er zitten hoeken in de klanken van de gong het tellen is begonnen de gezichten zijn nog jong ogen knipperen niet eens ze incasseren ongevraagd de dreunende geluiden die het discodansen vraagt blikken star gericht op verten die oneindig lijken rook verdampt het beetje zicht laserlicht om uit te kijken woorden rappen zonder adem…
wil melker4 december 2002Lees meer >

Ten leste

gedicht
1.5 met 1176 stemmen aantal keer bekeken 91.805
Wij hebben alles nog te goed wat ons het leven heeft ontnomen: uit welke verten ook, wij komen elkaar ten leste tegemoet.…

Depressie (bewerking)

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.038
Geslaagd zijn in het leven Gaf jou geen voldoening meer Je miste de zin, het diepere En de blijheid van weleer Nu ben je in dat schemerland Van helder licht verstoken Schaduwen spelen hun spel En gedachten blijven spoken De verte vangt de blik Van je starre stille ogen De vreugde is vervaagd Door leegte opgezogen Van droomstof geweven…

nadagen

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.780
de zon doet ongelofelijk zijn best smijt onbaatzuchtig met de laatste krachten -de kou laat nu niet lang meer op zich wachten- hij strooit de levensvreugd die hem nog rest de zomergasten zijn nog niet vertrokken ze wachten op het teken voor de vlucht de stilte wordt verbroken door gerucht vanuit de verte roepen zacht de klokken je strompelt…
Daan de Ligt30 september 2002Lees meer >

Wie is er nog van levend hout

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 744
IJl klinkt je afscheidsgezang nog in de verte nauwelijks hoorbaar tussen flarden tegenwind nu je me weer verlaat tot het volgend voorjaar verschuil ik me tussen de overgebleven bladeren aan de steeds kaler wordende bomen in de stad Voel me weer de huismus onder de winterkoninkjes kou en regen trotserend tot de zon weer komt Wie is er nog…
Gerardo22 oktober 2005Lees meer >

Waddencultuur

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.791
In het gulle mooi zand Bij de zoute zilte zee Sta ik aan de waterkant Waaiend met de wind mee Turend door de duinen Naar een robbengevecht Die hun geluid rondbazuinen Zie dit schouwspel is levensecht Waddenhoppend vervolg ik mijn weg Langs de vloedstroom En de geurende algendreg Zie ik in de verte mijn droom Een land vol met voedselrijkdom…
Paula24 oktober 2005Lees meer >

nous deux

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.298
als de ruggen gestrekt beklijven als ware zij een en armen, deux à deux langzaam zijwaarts omhoog rijzen zien zij handen strelend even naar de verte wijzen vinden hoofden in andante elkanders wang en stromen zij beiden op de golven van lyrisch gezang hun frêle benen iets gespreid tot paar geworden steunen op een…

De Kerstgedachte

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.747
De maan strijkt met haar slanke vingers Zachtjes over de met sneeuw bedekte grond Wind fluistert door de kale bomen Danst met de sneeuw, rond en rond Vanuit de verte zingt de midwinterhoorn Haar mysterieuze lied wordt door de wind gedragen Sterren knipogen vanuit de heldere hemel Een schreeuwende uil lijkt om antwoord te vragen Het knerpende…