2934 resultaten.
Liefde
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.584 Vaak heb ik in de slaap geplukt
Een witte, een rode roos,
Knikkende kinderlijk verrukt
Naar 't schoon dat ik mij koos.
Riep zon mij wakker door het raam,
Dan dacht ik: o, de roos;
Op 't dek hield ik de handen saam,
Maar leeg en liefdeloos.…
De geranium
poëzie
3.8 met 16 stemmen
2.977 Zij is alleen maar schoon en rood.
Fier laat zij in haar forse schoot
De tintelende bloemen staan,
En heft onttakeld en ontdaan,
De tuil nog, pralend met zijn dood.…
Poetsster
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.497 Vanaf hier is niets meer van mij
Ze heeft de mouwen opgeschoven
tot ver boven de ellebogen
Het huis wordt stofvrij
onder mijn voeten weggezogen
Waar het om gaat
mag een tante weten
Als door de microbe gebeten
zwaai ik met een zwangere pluim
Zij maakt met mijn scheerschuim
kammen en borstels schoon
Ze zegt dat ik de lakens
onder de dekens…
Gaan voor het paradijs
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
938 wist je vingers
kleurde nagels
las de lijnen in
de palm van je hand
voelde hartslag
zag de ringen om
je pols die tekenend
het leven vingen
juist de kleine dingen
jouw patronen in het
schonen van de dag
het knellen van de ringen
liefdevol je lijf
dat alles heeft gegeven
in warmen mocht jij niet
eens een ander zo omarmen
wij…
Doordrijven
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
7.210 Alles gaat goed, buitengewoon
geen zee te hoog, taak te zwaar
noch probleem, komt voor elkaar
de wind staat gunstig en is schoon
Dan volgt een -slag op donderdag
of welk etmaal ook zwart blad zij
de sprong uit nood d`r niet meer bij
doch smeken om een wonder mag
Het vloeken na `t gebed tevoren
als niks meer in de puzzel past
terwijl het…
Ik hou van u
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
886 “Du bist so schön, ich liebe Dich,”
Zeg ik zo, omdat ik, dit,
In mijn eigen taal niet zeggen,
Niet straffeloos zeggen kan.…
Depressie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
844 weeldebomen kleuren zwart
oevers lijken aangevreten
gulzig door cyclopen
wijn proeft grote afkeer
watervallen storten langs
gelaat en hartzeer
neplicht hangt de strot uit
de hemel krijst de sterren stuk
wandelen zwenkt doodlopen
lief woord is als de lente
ontluikend schoon smaakt zoet
kus verheft gelijk een drijfveer
als dan je ware…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
651 een traan verlicht
je bleke aangezicht
voor jij je ogen
eeuwig sluit
ik kuste je mond
en hield je hand
nu uitgebrand
jij rust weervond
de dood is wreed
maar wat hij deed
deed mij berusten
na al jouw leed
je laatste feest
dat is geweest
in onze kring
vertedering
je schoon gelaat
licht op met vlam
de geest verlaat
zoals hij…
Muzische mist
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
661 ze kuste me ’s nachts
legde woorden op mijn lippen
die ik ’s morgens als ontbijt
genoot en met liefde toevertrouwde
aan mijn nog maagdelijk wit papier
ze fluisterde zonder geluid
maar met zachte strelingen
expressie in mijn zuchten
nee, ik had nooit honger
mijn enige trek werd gevoed
door de zinnen van een
vrijgevige Griekse schone…
As
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.116 Zwarte wolken rollen binnen
In een tijd waar vuur rookt
Donkerzwart gaat men beminnen
Als men oorlog stookt
Zwarte dampen wegen zwaar
Op de harten van vele mensen
Zwart roet in het haar
Licht zal men wensen
Haat en troebeling wordt geschapen
As is men aan het verstoren
Hoop ligt te slapen
Uit roet word niks geboren
Wanneer komt schone…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 met vorst aan de grond
en de lentezon die
mijn ogen zoekt
tussen stammen door
denk ik terloops
zou een ijsheilige
zich zo voelen:
koud op aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd…
Door ontloken klaarheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
723 je adem golvend vervoert
blij en wakker
voor ‘t minnende oog
van de blozende ochtendzon
zo zalig, zo heerlijk
natuurlijk ogend
oh, verzucht ik weer
jouw lieflijk zongezicht
en nectar lippen
verblinden meteen
vertonen op tijd
een wonderlijk zoet genot
door ontloken klaarheid
ontvonkt een beminnelijke taal
wat liefde wekt
schoon…
waar naar toe
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
908 de vogel vliegt en vliegt
z’ n vleugels moe
waar moet ie naar toe
om in het land
van zijn dromen te komen
in een boom
blad met roet
ontspant hij zijn veren
en denkt stilletjes
aan een plaats
met schone lucht
en heldere meren
de realiteit doet hem bekeren
ontwaakt door uitlaatgassen
voelt hij dat de tijd daar is
om op te krassen…
- Ter gelegenheid -
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
579 Ter gelegenheid van aller dagen,
bijwijlen,
het harmonieuze vervangen
een lang vergeten "alles"
met talloze opportune vragen
rooskleurig schoon,
vullen "stukken uit de oude doos"
ten gepaste tijde, voeden zij de ziel
met onvermogen.…
Lijken in het veld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 Geen Nederlander denkt nog later
aan mensen die door modder kropen
En wast zijn handen schoon in regenwater...…
Sonnet met passie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 Laat mij dageraad aan je voeten werpen
en met licht beschijnen je pad
mijn diensten wil ik aan je onderwerpen
liefste zo ik jou altijd heb liefgehad
bloemenkransen om je haren hangen
jou kleden als schone vestaalse maagd
benaderen met al mijn verlangen
en liefde zo het jou alleen behaagt.…
Heimwee naar toen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 mijn lied
daar ik soms even in toen verkeer
Alles vergeten ach dat lukt mij niet
mijn hart kruipt steeds naar weleer
Hoor toch eens wat stilte mij zegt
van heimwee over wat is geweest
Liefde zit je aan ‘t innerlijk gehecht
aan al van jou, ook wat is geweest
Tussen deze woorden drupt er pijn
omtrent vervlogen en omtrent toen
Om wat zo schoon…
Ze bewoont de stilte.
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
560 van de sterren woon
is er geen stem
meer nodig om de
alles omvattende
leegte te verwarmen,
daar buiten heerst
alleen koning winter,
daar ben ik eeuwen
lang vandaan, alvorens
om tot mijn kindsdom
terug te gaan, zal ik
immer zwijgen en alle
geluidloze woorden in
mijn grafsteen krassen,
om onuitwisbaar
alle grond en gave
schoon…
Solidariteit
gedicht
2.6 met 14 stemmen
8.738 Op zekere dag zag je een groenteboer,
Een wondermooie Maniak, hij was gewoon
Om alle vrouwen in zijn zaak een loer
Te draaien: hij verkocht ze groente, schoon
Van buiten, maar van binnen enkel schimmel.
O, niet alleen die vrouwen gaf hij dat
Maar ook de doetjes en de boerenpummels,
Kortom, aan wie hij maar een hekel had.
Je lachte.…
Passen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 eten mevrouw
anders nog iets wat u weten wou
hier is 'n pas om rijden meneer
en hier 'n pas om te bevrijden meneer
dit is 'n pas om te vergrijzen meneer
graag tot ziens tot de volgende keer
hier is 'n pas om te bewegen jongeman
en hier 'n pas voor voor of tegen jongeman
dit is 'n pas om te lezen jongeman
passen, passen hij heeft er schoon…
Zomer van warme vergeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de zomerzon de wereld weer verwarmt
alsof U het bent die met Uw liefde ons omarmt
het veld met tal van bloemen weer kleurt
de weide door de veelheid van kruiden geurt
wekt U weer in ons het paradijselijk verlangen
onze stem te paren met schone vogelzangen
vrij en zorgeloos Uw vreugdefeest te vieren
ons met bloemenslingers blij te versieren…
Dochter
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.641 Je maakt het zelf wel schoon!
Je weet me dagelijks te verrassen
Knuffelen en zit op schoot
Ondertussen wordt pap volwassen
En worden kleine meisjes groot……
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 En zal nu tijd van sterven komen
van lijden en zo veel verlies
van troosteloos mijmeren en staren
in doelloze gedachten zwijgend stil
de toekomst reeds passeren
hoop voor komend leven bannen
hullen in koude en opstandigheid
alleen sombere herinnering
aan schone warmte die ijlings ging
waarop wij nu niet kunnen teren.…
Venus.
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
655 liefde uit jouw haren ontspon
je naakte lichaam verleiden
in het fluisteren van de maan
mijn schroom laten verglijden
in de bron van mijn bestaan
ik wil met je blijven draaien
om de planeet met jouw naam
het hete vuur zal ons reinigen
ik zal nooit meer verder gaan
jij bent mijn aardse Venus
mijn eigen engelenkloon
gekust over je schone…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
Tuinfeest*
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
3.015 De vreselijke ziekte die ik draag,
heet lelijkheid en de schone schijn
geeft mij als vuurpeloton de volle laag.
De kogels van het esthetisch venijn
verheffen zich fluitend tot een refrein
van een gezang dat tintelt in mijn maag.
De vlinders fladderen van bloem tot bloem
en zorgen voor nageslacht in mijn geest.…
Dagdromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
828 Gedachten die verlangend zijn
naar onbereikbare streken
van hoop en schone schijn,
geen realiteit daarover is gebleken.
Mijn dromenland ligt ver van hier
bestaat uit liefde en maneschijn
en tuinen vol roos of violier
wat zou ik graag daar zijn.…
Beslist ongewoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
510 Nergens meer huist,
Zie ik het vaakst
In de bermen van
De Nederlandse
Wegen en paden:
Tot voor kort
Was het nog gewoon
Dat mijn herder
Bij elke stap
Die hij verzette
Op een wegwerp
Verpakking landde
Met bijhorend geluid -
Nu wij met een
Paar gelijkgestemden
Andermans rotzooi opruimen,
Elke dag maar weer,
Is een schone…
In het oerwoud
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.268 Liefde’s wezen is zo teer
en ons hart is het ruige bos
en wij weten haar daar in de wildernis
alléén en van alles los,
van alles, van wereld en schone schijn
om enkel te zijn wat zij is:
een vlam, een verlangen, een felle pijn,
een kreet in de duisternis.…
Liefde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.220 Vaak heb ik in de slaap geplukt
Een witte, een rode roos,
Knikkende kinderlijk verrukt
Naar 't schoon dat ik mij koos.
Riep zon mij wakker door het raam,
Dan dacht ik: o, de roos;
Op 't dek hield ik de handen saam,
Maar leeg en liefdeloos.…