Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

schemering ( in sepia )

netgedicht
4.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 630
over het helle zomerlicht, vervaagt de kleuren van de dag zilverwit speelt een zonnestraal door het gebladerte van groene kruin, verstild tegen de grijzende verte staat in sepia gekleurd, een wollige kudde roerloos als beelden neer gezet een meerkoet met haar jong achterlangs glijdt donker over het water naar het niets, vogels vliegen traag…
lijda11 juli 2010Lees meer >

Dierentuin

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 618
Slangen traag in bomen soepel tussen takken door, slissend, olifanten log met hun slurf heen en weer passend op de kleintjes, maar vooral met de apen wanneer ze schreeuwen tegen elkaar hun krijsende geluid voel ik verwantschap, weet ik de mens weer en waar die vanaf stamt.…
c. paris10 augustus 2010Lees meer >

'k Verkoop je wat...

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 741
‘k Verkoop je wat: een bruin kastanje die ik daarnet toevallig vond, een avondzon die traag wat kleur brengt, de herfst die draagt wat weemoed rond. ‘k Verkoop je wat: zomaar een glimlach, een knipoog voor een simpel lied, maar wat als jij nu al die dingen, toch niet als zo belangrijk ziet?…
Adeleyd21 september 2010Lees meer >

De zwaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 676
Zijn vleugelslag wiekt hoog boven de huizen de nek ver uitgestrekt aan kop Voorlopig nog geen zwanenzang als de verre stemmen in zijn oren suizen Een ogenblik kijk ik naar boven het lange witte lijf in zicht Traag maar soepel in het ochtendlicht bewegen vleugels die goden loven Dan ontnemen daken mijn staren Voorbij is de getergde vogel…

Waterrand

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Rijn kijken de karkassen van fietsen tellen vandalisme vanaf de Boterbrug Op het water kapen takjes en piepschuim gedachten van de oeverkant stemmen kiezen het ruime zog om over de Westerzee te verdwijnen achter de steeds nieuwe horizon Ook hier is geen rust in blijven twee duiven klapwieken in de lucht een kat opgerold kijkt traag…

Raamwerk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Randen raken wat ongezien blijft buiten het kader vindt licht altijd tegenlicht onzichtbare vertakkingen reiken vreemd verder alles is hier hoog en laag tesaam dichtbij en onaantastbaar de dood verkruimelt even traag als leven groeien doet Onbegrensd staat het zwart in de ijle stilte slaakt een kreet onhoorbaar ver de ruimte in waar…

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Traag breekt schemer door ochtendnevel hemel kleurt reeds rood in morgenlicht steeds duidelijker tekenen zich contouren vormt zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van…

De tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 659
De tijd staat nooit eens stil Ook al wil men dat wel eens graag De tijd vraagt naar niemands wil Of het nu snel gaat of soms traag. Alleen God kan de tijden beheren Hij staat boven alle tijden En zal in eeuwigheid regeren Hij wil ons in dit leven leiden.…
Fedde Nicolai30 december 2011Lees meer >

Zonder woorden, zonder kleuren

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 700
Zonder woorden, zonder kleuren, enkel maar met geur van vers gemaaid gras weet ik lente heel nabij, ondanks de kou en het trage groeien van de bladeren aan de bomen die toch verlangend naar de zon en naar de warmte reiken. Een glimlach kan ik nauwelijks bedwingen, al weet ik ook hoe dwaas dit ooit kan lijken.…
Adeleyd24 april 2012Lees meer >

ZONNESCHIJN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Doffe harspegels gaan glanzen, zacht _ steeds feller: traag rijst de zon op. Het eerste zonlicht daalt langzaam op de vijver: kikkerroep begint. Het woordje "wonder" geeft gangbaar, daags gebeuren een heilzame wond.…

deprioëzie

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 774
tegenspraak naar dovenmanslanen geen boom durft er zich rechtop te dromen en waar ik ben, waai ik fel over liefde heen, laat vogels in wind vallen - de richtingen nog niet gekend - ik verslind deuren en bloemen verbreed verbeelding met het instinct van zwarte sloten verwerp mezelf naar het ondoordringbare van een meteoor en, tergend traag…

Kort verlangen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 447
in jouw stem gaat het water traag van lip naar mond, maartgrijs in een ijswitte monoloog je drinkt mij niet maar maant me tot het verdwijnen in mezelf gisteren waren jouw zinnen nog de regen vandaag spreken je woorden zon, de polder leerde je lopen en het Wad bracht jou het tij waar de ganzen snavelen aan je geur de tred van wat komen…
elze1 april 2013Lees meer >

de duivels slapen

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.999
Nu is het tijd om als een trage vader te werken in de trouwe aarde van de rust, de stilte te veredelen tot stil geworden eenvoud en God te danken voor de goedheid van de goden. ---------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1982.…

Zuidpoolijs

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
geen dag, geen avond hetzelfde zijn zodat ijs verdampt en het klimaat verandert, hoewel niet voor het leven de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden waar het niettemin een aantal graden koeler is zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen bedlegerige gedachten zie zwemmen op het liefdevol spiegelende oppervlak breken wolken traag…
Iniduo28 december 2013Lees meer >

Ronding

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 557
soms zie ik in je ogen de schemerende einder als grens van het heelal waarachter woorden vallen al mateloos matig in getal traag verdampend in een onzichtbare meander en kennelijk onlogisch slingerend rijgend; de vlakke echo spiegelend van wie dan ook of jij, de ander op de schouw tikt de pendule weer de herinnering uit jonge jaren…

Schemerhuis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Een vroege kamer in maart aan het tapijt kleven de resten van slaap op het kussen de laatste droomsporen waar het duister nog in huist van beneden geurt, niet uitgepakt, de nieuwe morgen naakt stappen we de nacht uit hullen ons in de sluiers van de dageraad we gaan op weg en met elke stap scharniert de poort verder open traag sijpelt…

Jouw dwaling.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Traag stroop je de kleren van mijn huid waardoor mijn ziel als naaktheid voor je staat, in volle overgave en zwijgzame stilte, is het een kunst op blanco vel stippelend de gloei-lijnen te volgen! In de schaduw van het heuvelland stopt jouw dwaling tussen 't beddengoed.…

Herfst

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 499
Nederland is op weg naar zijn winterslaap Het groen vervliegt gedwee en traag Mij gaat het eerlijk gezegd iets te vlug Binnenkort de klok weer een uur terug Mistroostig staar ik naar buiten De wind en de regen zijn niet te stuiten Achter de wolken: gebroken licht Hoe komt het dat de zomer zo snel verdwenen is?…

Grondzaken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
dag in mij stram trek ik omhulsels aan bedek essentie als een wezenlijk aspect hoe klein kan deze wereld zijn loom draait, verwaait het licht diffuus en volgt rond de contouren van mijn aard het samenraapsel van mijn zaken is dat nu echt het leven waard een nieuwe stap het buiten lucht vervlucht mijn geest en stort zich traag…
John Kroos20 november 2015Lees meer >

over leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
voor hun gang naar de dodenweg trekt een aangeslagen vader traag de schoenen uit van zijn kleine zoon scheert een ander in schamele tijd de meisjes en de vrouwen kaal op de grond buiten ziet hij het groene jasje van Tamara -mama had het nog vermaakt- de blauw-wit gestreepte rok van Itta ligt er verloren naast het versperde hart laat geen…
J.Bakx17 maart 2016Lees meer >

Schapen tellen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
niet bij mij bent Een kaars, een lamp, een ledje Heb moeite met alleen zijn Zo vreemd en ongekend De stilte is geen pretje Stoeien met de slaap Onrustig en onprettig Hersens die maar malen Er valt ook niks te tellen Buiten loopt geen schaap Geen kruid helpt mij op weg De gekte komt snel los Als ik mijn hoofd neerleg De nacht kruipt traag…
Hookie27 september 2016Lees meer >

Het verval

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 633
Zestig jaar dan komen de gebreken nou ik heb het al vijftien jaar zevenhonderd en tachtig weken Vijf en veertig nog volop in het leven ineens voorbij een ziekte beleven Jaar na jaar verminderd kwaliteit van het wie je bent nooit meer bevrijd Heb er mee te doen opgesloten in je lijf allerlei klachten maar vooral traag en stijf…
Leidy2 december 2016Lees meer >

leeg van voren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
het is kouder dan de vlucht van duizend meeuwen, de tocht die het voorjaar inblaast lijkt met het oudejaar te zijn verdwenen het gerecht van tochtige koeien en praatgrage knoppen blijken zich te hebben verschanst achter duinen van traag zand ook de luchten lijken voller van adem, een wolk draagt de massa die eens ons aarde werd genoemd…
elze14 februari 2017Lees meer >

herfstzielen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
cirkels omarmen de verstilde plek waar opvliegende vogels en bladgeritsel ontaarden in een trage dance macabre beeld: Het meisje van Yde, bister/o.i.inkt op papier Hieke Veenstra…

Boemerang van de dag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
De dag wacht op de avond licht wacht op de nacht rumoer verlangt naar stilte rust na arbeid wordt verwacht tijd blijft eindeloos draaien kent nooit een weg terug wisselt met licht en duister gaat dan traag, dan vlug dagen slijten door de tijd van ritme in licht en donker wachten in ochtendstond op einde van stergeflonker dan wacht…

Aan de Dombrug

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
hier mag ik blijven aan de Dombrug over de Zwarte Nete de kleine beek van oost naar west het zicht op weelderig grasland waar Canadese ganzen langzaam grazen en winnen van het trage vee om dit lieve laagland om de schoonheid en de troost om de hoge hemel blauw naast witte wolken om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare om de angst…
Guy Aarts23 november 2018Lees meer >

waken

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
uit doelloos duister opgestaan de stijfheid weggetrokken door een buigzaam, vroeg begin het levenloze licht verrijkt naar meer dan fletse beelden weelderig begint de dag mijn slappe buik verdraagt de trage stoelgang van de eerste vaste norm een arrogant geworden dichter is in vorm; hij schrijft de daagse zaken af ik schrijf en blijf…
switi lobi22 januari 2019Lees meer >

De avond brengt koelte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 512
Traag na het snelle bewegen streelden mijn handen de geur glad over je uit en weerloos ging ik naast jou liggen op het bed in de stille kamer midden in de stad met de hoekige kantelen De avond brengt koelte terwijl ik naar je kijk naar je kijk…
Zywa26 januari 2020Lees meer >

Laatste gesprek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
De hoge bomen, zwart in het late winterlicht, wierpen vreemd langgerekte schaduwen op het gazon en op het bankje waarop wij zaten in een stille leegte, die groter werd toen het trage sneeuwen begon.…

de zee - avond

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
de zee raakt alleen en onmerkbaar traag varen aan de horizon nog een paar schepen. de golfslag die het strand toedekt heeft iets angstigs onverwachts of het een oordeel verklapt dat in de komende schemer zwak aan land wordt gebracht. de avond ligt nu geheel op het water dat ver en ver wordt gedragen.…