Alle inzendingen over vertrouwd

1371 resultaten.

Sorteren op:

Onbekend terrein

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 124
Onderweg vallen dingen van je af als bladeren van een boom die niet vraagt of het herfst mag zijn: de voering van het vertrouwde, het kant-en-klare antwoord, je eigen naam zoals je hem kende. Waar dat wegviel, midden in de kou van het kwijtraken, stroomt iets binnen dat geen naam heeft. Ruimte.…

Onhoorbaar

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 137
Het is alsof hij die vertrouwde stem kan horen boven het rumoer uit, tussen alle vervreemdende gezichten van een onverschillige, drukke stad. Onhoorbaar maakt hij inmiddels nieuwe herinneringen. Zonder bittere heimwee, want hij heeft geen spijt van wat was.…
mobar29 september 2026Lees meer >

Voor Joke

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 285
Je kwam met stem en lach een meisje van veertien, op een podium groter dan jijzelf, vol ook al van warmte en moed. Rotterdam klonk door in jou – eerlijk, ongepolijst, een toon die niemand kon veinzen, een stem waarin thuis bestond. Je gaf je hart aan lied en rol, aan cabaret, aan musical, aan avonden vol herkenning waarin…

lotgenoten

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.563
Lotgenoten Gedreven door je plasser ga je 's nachts uit je bed En doe je je ding dan op het toilet Je staat te wachten op het vertrouwde geluid, Maar meer dan een druppel komt er niet uit!…

See You In Heaven

hartenkreet
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Je kwam van ver, moest wennen aan ons leven, Maar snel was jij met ons vertrouwd En heb jij je helemaal gegeven. Ik zie je lopen op het strand, Samen met een groep vrienden Zie de zorgzame jongen met hen lachen.…

Ik Ben Er

hartenkreet
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.754
Vanuit mijn vertrouwde omgeving word ik naar buiten gedreven... Het lukt ze niet, het duurt al uren Niet alleen zij, maar ook ik heb wat te verduren... Ik word inelkaar geperst en,..Auw, ik zit vast Mijn hoofd en mijn oren, mijn hele bast Ik kan niet roepen, niet schreeuwen...…

Antwerpen

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.154
Vertrouwd als getrouwd of als heel goeie vrienden liggend als lepeltjes, snurkend, die twee Een voice over rept van zijn vroeger, het hare van net, toen ze nog elkaars vreemdeling waren, hun verdriet en de pijn, en wij delen mee in liefdes die kwamen en zomaar verdwenen De camera pant nu; en wij zien ze praten Die humor, de pijn, grappen…
peter paul27 augustus 2004Lees meer >

Spiegelbeeld van een mama

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.448
Mijn spiegelbeeld is mij vreemd Hij is mij te vertrouwd Geen teken lijkt te tonen Aan de buitenkant Wat innerlijk is gebeurd Vanaf ons eerste moment Huid op huid Zal, kan en wil ik Nooit meer dezelfde zijn En toch, in de spiegel Ben ik het nog steeds Ik zoek naar datgene Wat iedereen vertelt Hoezeer ik ben veranderd Vanaf ons eerste…
L. Konings10 december 2004Lees meer >

Oude glorie

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 908
ons Rooi dat is een dorp al jaren een attractie rijk het is een gat in de markt velen geven daar van blijk het is alom bekend van Vessem tot Stiphout zelfs van de Maas tot aan het Dommelvolk een hele generatie is ermee vertrouwd vanaf de kiosk op de markt ziet men over de Rooise muur een gapend gat vult de blik met de unieke wijnkelder…

Lichtengel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Zonder jou zou het zwarte nog zwarter onze zinnen, onze geesten, verdwazen, vermolmen als onbruikbaar hout, jij bent de lichtgevende starter, die heel de wereld doet verbazen, onze Isis, onze Sophia, zo vertrouwd.…

Heimwee

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 749
Dat is een diepweten waar jullie niet vertrouwd mee zijn, volkomen losgesneden van de Oerbronnen, ondankbare honden, spiritueel gehandicapten!…

STILTE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Zwijgend staan ze, steeds vertrouwd. Hoor....een vogel fluit zijn liedje Door de stilte van het woud. ‘t Is een helder melodietje. Kijk, daar vliegt hij tussen ‘t hout. Langzaam sta ik op en wandel Weer terug en voel me blij Vrienden te hebben, die niet praten Over wat ik hun net zei. 1947…

Hongerwinter ( anorexia nervosa )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 908
Er was slechts de dood, die goed smaakte; en vertrouwd. Waar was mijn God? Welk Lot. Het ging zo. En niet anders. Het ging door merg en been. Alles was ver heen. Ik leerde het vuur van mijn ziel, kennen, die ik altijd bleef herkennen. Ik leerde, nieuwe tijden, de oude waren aan het voorbij glijden.…
Petra Hermans20 september 2012Lees meer >

schepen van hout

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
van meeuwen die boven het wijde zog zweven na het vertrek niet rijker noch wijzer de harten gebonden in de lijven van schepen van hout en mannen van ijzer het dek rijst op een golf de houten romp schudt als een paard nukkig geluimd de boegspriet duikt briesend in schuim gewend aan roekeloos zwerven zonder toekomst met een vaag verleden vertrouwd…

Reisangst

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
toch blijft hij liever veilig in zijn vertrouwde omgeving wat heen en weer fietsen en lopen, dan dat hij op reis zou moeten, vreemde mensen zien, hij gruwt ervan, welhaast onbedoeld verdwalen in rare winkels en straten gevuld met middeleeuws tuig Hij zegt dat hij niets van die poortjes snapt die de NS op de stations heeft geplaatst en hij…

Hoe ouder ik word.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Ik hou mijn cirkel klein en vertrouwd met mensen waar ik om geef, mensen waar ik van hou, mensen die ik vertrouw en waar ik van weet dat het wederzijds is.…

Kwart voor vijven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
Ik lig in bed met mijn ogen dicht en mijn aandacht op jou gericht Ik wil tegen je vertellen dat ik je het liefst zou bellen Je stem zou willen horen dat klinkt zo vertrouwd in mijn oren En dat ik het liefst in jouw armen zou willen liggen want de tranen die nu over mijn wangen biggelen Komen van onze liefde vandaan oh waarom moest ik toch van…

Mocht het zo zijn?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
vermomd zelfs een uitgebloeide roos in de lijst van neergang van z’n kracht, een inspiratie oproept tot een nieuw meesterwerk het is de eierschaal die door de evolutie en de warme zon openbarst waaruit het teerst en het sterkste in een geel handgebaar zich verschijnen laat je beschrijft de meridianen in de palm van de hand van je vertrouwde…
Pama14 oktober 2019Lees meer >

De herten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Dan hoor ik ze naderen, rustig lopen ze in de hun vertrouwde omgeving, kijken, de zachte ogen wijd open, alert en schichtig om zich heen, vallen samen met de eigen beweging.…

In stilte van toen

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 640
Hij herinnert zich het hout van de vloer, de krakende trap in de nacht, het geluid van regen op dakpannen, een vertrouwd en levend ritme. De geur van koffie in de ochtend, de tafel vol kruimels en stemmen, en hoe elke hoek van dat huis zijn ademhaling leek te kennen. Hier is alles vreemd.…
CB13 januari 2025Lees meer >

De kunst van vleugels en nesten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
Vleugels in de lucht een nest vol warme liefde zang raakt mijn ziel diep Hoe onbegrijpelijk en tegelijk vertrouwd is hun dans door de lucht waar hun vleugels zich strekken naar een horizon zonder einde. Elke slag een zacht verzet tegen de zwaartekracht; een elegant spel van vertrouwen op niets dan instinct en wind.…
CB26 januari 2025Lees meer >

De band met de natuur

hartenkreet
2.5 met 274 stemmen aantal keer bekeken 1.284
De geur van aarde stijgt op, warm en vertrouwd. Elk geluid, elke trilling komt helder bij me binnen. En toch voelt het alsof ik in veilige handen rust. Bij het water kniel ik, luister naar de stroom. Hij herinnert me dat alles verandert en doorgaat. Ik raak het koele oppervlak aan en ervaar tegelijk mijn hart weer ademen.…
CB4 augustus 2025Lees meer >

Houdbaarheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 296
Zo vertrouwd dat het pijn doet. Buiten waait de deur dicht. Binnen blijft de tafel staan met twee kopjes. Eén is nog warm.…
Nathan25 februari 2026Lees meer >

Prinses van hoge geboorte

poëzie
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.089
Ik ben een vermoeide, belaste, Dus heb ik op de vaste Beloften uws Konings vertrouwd.' 'Leg af dan uw purperen kleren, Hier geldt geen macht, geen ere, Geen rijkdom, geen aardse schijn.…

voeling met jezelf

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.414
allemaal ikken die babylonisch niks van elkaar oppikken overdracht moet om te kunnen delen spuien kan soms even om snel te vervelen zie mij thuis alleen zitten in mijn stoel ik kan nu ongefilterd voelen wat ik voel vanuit het basale gevoel alles heeft gevoelig vorm gekregen is voor gebruik in vaste patronen geregen vast en waardig in vertrouwd…

Heugenis van Renswoude

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.464
Wanneer de scheemring 't loofgesuis Ten ruste noodt om 't hoge huis Van 't liefelijk Renswoude Dan vliegt, de gulden akkers moe, Het vooglenheir die lommer toe, Waaraan 't zijn nest vertrouwde; De wildzang smelt tot zoete bee, En ademloos weerhoudt ge uw schree Om toch geen toon te missen Dier hartsgeheimenissen. O beemd!…

Pelgrimsreize IV

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.584
`Ik kom met lege handen, Ik breng geen offerranden Van myrrhe of wierook of goud, Ik ben een vermoeide, belaste, Dus heb ik op de vaste Beloften uws Konings vertrouwd.' `Leg af dan uw purperen kleren, Hier geldt geen macht, geen ere, Geen rijkdom, geen aardse schijn.…

Jij

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.604
Je handen voelden warm en zo intens vertrouwd Een verbond van levenslijnen vloeiden als het ware samen.…

Vergeten boek

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
het ijzer met handen breekt door de middelmaat in stukken geleefd en doorzeefd met verleden het heden talmt zand dat door de loper gaat neigend tot steen, stollend door het glas gegleden wie herkent bedachtzaamheid als de doorn aan de roos met de kleur van het onbekende langs het pad van eenvoud lopen de blinden driftig zoekend naar een vertrouwde…

Wij, die ik ook ben

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 618
mens eigen en uit behoefte gekozen ook meermaals uitgestoten tijdens de reis het was niet meer dan bij herhaling ontdoen van versleten doeken het schijnt een vrije keus maar die ken ik enkel uit de schepping verklarende gedragen heilige boeken nu ben ik weer in de dood om mijn ogen te verliezen het snoert de mond en dooft vertrouwd…