1371 resultaten.
Onbekend terrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
124 Onderweg vallen dingen van je af
als bladeren van een boom die niet vraagt
of het herfst mag zijn:
de voering van het vertrouwde,
het kant-en-klare antwoord,
je eigen naam zoals je hem kende.
Waar dat wegviel,
midden in de kou van het kwijtraken,
stroomt iets binnen dat geen naam heeft.
Ruimte.…
Onhoorbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
137 Het is alsof hij die vertrouwde stem kan horen
boven het rumoer uit, tussen alle vervreemdende gezichten
van een onverschillige, drukke stad.
Onhoorbaar maakt hij inmiddels nieuwe herinneringen.
Zonder bittere heimwee, want hij heeft geen spijt van wat was.…
Voor Joke
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
285 Je kwam met stem en lach
een meisje van veertien,
op een podium groter dan jijzelf,
vol ook al van warmte en moed.
Rotterdam klonk door in jou –
eerlijk, ongepolijst,
een toon die niemand kon veinzen,
een stem waarin thuis bestond.
Je gaf je hart aan lied en rol,
aan cabaret, aan musical,
aan avonden vol herkenning
waarin…
lotgenoten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.563 Lotgenoten
Gedreven door je plasser ga je 's nachts uit je bed
En doe je je ding dan op het toilet
Je staat te wachten op het vertrouwde geluid,
Maar meer dan een druppel komt er niet uit!…
See You In Heaven
hartenkreet
4.2 met 28 stemmen
1.959 Je kwam van ver, moest wennen aan ons leven,
Maar snel was jij met ons vertrouwd
En heb jij je helemaal gegeven.
Ik zie je lopen op het strand,
Samen met een groep vrienden
Zie de zorgzame jongen met hen lachen.…
Ik Ben Er
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
4.754 Vanuit mijn vertrouwde omgeving
word ik naar buiten gedreven...
Het lukt ze niet, het duurt al uren
Niet alleen zij, maar ook ik heb wat te verduren...
Ik word inelkaar geperst en,..Auw, ik zit vast
Mijn hoofd en mijn oren, mijn hele bast
Ik kan niet roepen, niet schreeuwen...…
Antwerpen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
4.154 Vertrouwd als getrouwd of als heel goeie vrienden
liggend als lepeltjes, snurkend, die twee
Een voice over rept van zijn vroeger, het hare
van net, toen ze nog elkaars vreemdeling waren,
hun verdriet en de pijn, en wij delen mee
in liefdes die kwamen
en zomaar verdwenen
De camera pant nu; en wij zien ze praten
Die humor, de pijn, grappen…
Spiegelbeeld van een mama
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.448 Mijn spiegelbeeld is mij vreemd
Hij is mij te vertrouwd
Geen teken lijkt te tonen
Aan de buitenkant
Wat innerlijk is gebeurd
Vanaf ons eerste moment
Huid op huid
Zal, kan en wil ik
Nooit meer dezelfde zijn
En toch, in de spiegel
Ben ik het nog steeds
Ik zoek naar datgene
Wat iedereen vertelt
Hoezeer ik ben veranderd
Vanaf ons eerste…
Oude glorie
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
908 ons Rooi dat is een dorp
al jaren een attractie rijk
het is een gat in de markt
velen geven daar van blijk
het is alom bekend
van Vessem tot Stiphout
zelfs van de Maas
tot aan het Dommelvolk
een hele generatie is
ermee vertrouwd
vanaf de kiosk op de markt
ziet men over de Rooise muur
een gapend gat vult de blik
met de unieke wijnkelder…
Lichtengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Zonder jou zou het zwarte nog zwarter
onze zinnen, onze geesten, verdwazen,
vermolmen als onbruikbaar hout,
jij bent de lichtgevende starter,
die heel de wereld doet verbazen,
onze Isis, onze Sophia, zo vertrouwd.…
Heimwee
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
749 Dat is een diepweten waar jullie niet vertrouwd mee zijn, volkomen losgesneden van
de Oerbronnen, ondankbare honden, spiritueel gehandicapten!…
STILTE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Zwijgend staan ze, steeds vertrouwd.
Hoor....een vogel fluit zijn liedje
Door de stilte van het woud.
‘t Is een helder melodietje.
Kijk, daar vliegt hij tussen ‘t hout.
Langzaam sta ik op en wandel
Weer terug en voel me blij
Vrienden te hebben, die niet praten
Over wat ik hun net zei.
1947…
Hongerwinter ( anorexia nervosa )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 Er was slechts de dood, die goed smaakte;
en vertrouwd.
Waar was mijn God?
Welk Lot.
Het ging zo.
En niet anders.
Het ging door merg en been.
Alles was ver heen.
Ik leerde het vuur van mijn ziel,
kennen, die ik altijd bleef herkennen.
Ik leerde, nieuwe tijden, de oude waren
aan het voorbij glijden.…
schepen van hout
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 van meeuwen
die boven het wijde zog zweven
na het vertrek niet rijker noch wijzer
de harten gebonden in de lijven van
schepen van hout en mannen van ijzer
het dek rijst op een golf de houten romp
schudt als een paard nukkig geluimd
de boegspriet duikt briesend in schuim
gewend aan roekeloos zwerven zonder
toekomst met een vaag verleden vertrouwd…
Reisangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 toch blijft hij liever veilig in zijn vertrouwde
omgeving wat heen en weer fietsen en lopen,
dan dat hij op reis zou moeten,
vreemde mensen zien, hij gruwt ervan,
welhaast onbedoeld verdwalen in rare winkels
en straten gevuld met middeleeuws tuig
Hij zegt dat hij niets van die poortjes snapt
die de NS op de stations heeft geplaatst
en hij…
Hoe ouder ik word.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.106 Ik hou mijn cirkel klein en vertrouwd met mensen waar ik om geef, mensen waar ik van hou, mensen die ik vertrouw en waar ik van weet dat het wederzijds is.…
Kwart voor vijven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
721 Ik lig in bed met mijn ogen dicht
en mijn aandacht op jou gericht
Ik wil tegen je vertellen
dat ik je het liefst zou bellen
Je stem zou willen horen
dat klinkt zo vertrouwd in mijn oren
En dat ik het liefst in jouw armen zou willen liggen
want de tranen die nu over mijn wangen biggelen
Komen van onze liefde vandaan
oh waarom moest ik toch van…
Mocht het zo zijn?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 vermomd
zelfs een uitgebloeide roos
in de lijst van neergang
van z’n kracht, een inspiratie
oproept tot een nieuw meesterwerk
het is de eierschaal die door de
evolutie en de warme zon openbarst
waaruit het teerst en het sterkste in
een geel handgebaar zich verschijnen laat
je beschrijft de meridianen in de palm
van de hand van je vertrouwde…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Dan hoor ik ze naderen, rustig lopen
ze in de hun vertrouwde omgeving,
kijken, de zachte ogen wijd open,
alert en schichtig om zich heen,
vallen samen met de eigen beweging.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Hij herinnert zich het hout van de vloer, de krakende trap in de nacht,
het geluid van regen op dakpannen, een vertrouwd en levend ritme.
De geur van koffie in de ochtend, de tafel vol kruimels en stemmen,
en hoe elke hoek van dat huis zijn ademhaling leek te kennen.
Hier is alles vreemd.…
De kunst van vleugels en nesten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
667 Vleugels in de lucht
een nest vol warme liefde
zang raakt mijn ziel diep
Hoe onbegrijpelijk en tegelijk vertrouwd is
hun dans door de lucht waar hun vleugels zich strekken
naar een horizon zonder einde. Elke slag een zacht verzet tegen de
zwaartekracht; een elegant spel van vertrouwen op niets dan instinct en wind.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 De geur van
aarde stijgt op, warm en vertrouwd. Elk geluid, elke trilling
komt helder bij me binnen. En toch voelt het alsof ik in veilige handen rust.
Bij het water kniel ik, luister
naar de stroom. Hij herinnert me dat alles
verandert en doorgaat. Ik raak het koele oppervlak aan en
ervaar tegelijk mijn hart weer ademen.…
Houdbaarheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
296 Zo vertrouwd
dat het pijn doet.
Buiten waait de deur dicht.
Binnen blijft de tafel staan
met twee kopjes.
Eén is nog warm.…
Prinses van hoge geboorte
poëzie
3.1 met 21 stemmen
4.089 Ik ben een vermoeide, belaste,
Dus heb ik op de vaste
Beloften uws Konings vertrouwd.'
'Leg af dan uw purperen kleren,
Hier geldt geen macht, geen ere,
Geen rijkdom, geen aardse schijn.…
voeling met jezelf
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.414 allemaal ikken
die babylonisch niks van elkaar oppikken
overdracht moet om te kunnen delen
spuien kan soms even om snel te vervelen
zie mij thuis alleen zitten in mijn stoel
ik kan nu ongefilterd voelen wat ik voel
vanuit het basale gevoel
alles heeft gevoelig vorm gekregen
is voor gebruik in vaste patronen geregen
vast en waardig in vertrouwd…
Heugenis van Renswoude
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.464 Wanneer de scheemring 't loofgesuis
Ten ruste noodt om 't hoge huis
Van 't liefelijk Renswoude
Dan vliegt, de gulden akkers moe,
Het vooglenheir die lommer toe,
Waaraan 't zijn nest vertrouwde;
De wildzang smelt tot zoete bee,
En ademloos weerhoudt ge uw schree
Om toch geen toon te missen
Dier hartsgeheimenissen.
O beemd!…
Pelgrimsreize IV
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.584 `Ik kom met lege handen,
Ik breng geen offerranden
Van myrrhe of wierook of goud,
Ik ben een vermoeide, belaste,
Dus heb ik op de vaste
Beloften uws Konings vertrouwd.'
`Leg af dan uw purperen kleren,
Hier geldt geen macht, geen ere,
Geen rijkdom, geen aardse schijn.…
Jij
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.604 Je handen voelden warm
en zo intens vertrouwd
Een verbond van levenslijnen
vloeiden als het ware samen.…
Vergeten boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 het ijzer met handen breekt door de middelmaat
in stukken geleefd en doorzeefd met verleden
het heden talmt zand dat door de loper gaat
neigend tot steen, stollend door het glas gegleden
wie herkent bedachtzaamheid als de doorn
aan de roos met de kleur van het onbekende
langs het pad van eenvoud lopen de blinden
driftig zoekend naar een vertrouwde…
Wij, die ik ook ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
618 mens eigen
en uit behoefte gekozen
ook meermaals uitgestoten
tijdens de reis
het was niet meer dan
bij herhaling ontdoen
van versleten doeken
het schijnt een vrije keus
maar die ken ik enkel
uit de schepping verklarende
gedragen heilige boeken
nu ben ik weer in de dood
om mijn ogen te verliezen
het snoert de mond
en dooft vertrouwd…