1504 resultaten.
windwiel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 je maakt
je zelfgemaakte groentes klaar
je versnippert zelfs je takken
je hoort hem suizen, zo zacht
als het ruisen van het riet,
hij verlicht de houten huisjes
die langs het graspad staan
hij moppert nooit, behalve als
je stenen naar hem gooit dan
staat hij stil, geeft met een lampje
aan dat hij niet verder wil en
roept met scherpe…
Over meeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 Het meeuwengeschreeuw mis ik in de polder
het geluid van die gillende geeuw en gekrakeel,
met hun krijsen, met hun kromme puntige snavel, geel
het eisen en krijgen en pikken en pakken en hakken
als gieren, loerend
speurend en peurend in kieren
Ik lijk wel niet wijs
want ik mis hun gekrijs
hun scherpe vlucht
zomaar vallend uit lucht
naast…
Autistisch kind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Bewegingsloos gevangen in een kilte,
houdt ze alles echter scherp in de gaten,
ze zit, een ding tussen dingen,
in een cocon van beklemmende stilte.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Mijn adem gaat langzaam en aandachtig,
mijn gevoel scherp als glas; ik luister naar hun kracht, ook in het schemerlicht.
Misschien is mijn gevoeligheid
een brug, een zachte aanraking tussen wat is en
wat nog kan worden. Ik laat bewuste tranen stromen, geen oordeel,
geen haast. Alleen aanwezigheid.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Ik hoor het ruisen van de
bladeren, die al hun kleur hebben losgelaten,
en toch bewaren ze een laatste, fluisterzachte herinnering,
die de opkomende, scherpe wind verwaait over het glooiende landschap.…
Noordzee in januari
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
365 De wind snijdt scherp en koud door leeg en grauw strandzand,
meeuwen zweven stil als eenzame zielen in grauwe lucht gevangen,
golven rollen traag en zwaar, een dof, vermoeid gezang van rouw,
schuim spreidt broos en wit, vervliegt als laatste hoop van het niets.…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 De stad ontwaakt met haar
scherpe randen en het rumoer dat als
glas langs de ziel schuurt. Ik draag de herinnering
aan dat milde licht als een delicate mantel tegen de felle dageraad.…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Dan krimpt de schemering tot een scherpe streep.
De eerste vlaag slaat gaten in het broze glas,
een kille rilling over de slapende hei.
Het stof danst op het ritme van de eerste slag,
het veilige verleden valt in as.
De bliksem splijt het vlakke, grijze rijk.…
lieve simson
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.744 brief
mijn leven is een puinhoop
sinds jij verdween, mijn lief
ik moet steeds aan je denken
en huil mijn ogen rood
jij wou mij alles schenken
maar ik… ik schaam mij dood
dat ik jouw lieve liefde
verraden heb voor geld
geheimen overbriefde
van jou, mijn sterke held
je haren in mijn handen
je hoofd lag op mijn schoot
het mes had scherpe…
Doordringend bemind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.742 kriebelend herken in het zwevend vliegen
tussen innig kussen en versmolten wiegen
in melodieus suikerzoet en zeeën ziltzachtzout
Ik voel tederheid door het satijn van je lippen
die de harde schaal van mijn gevoel doorbreekt
om daar als een donzen nest neer te strijken
waarin een kiem van levensvreugde ligt te prijken
met geen enkel scherp…
Naar Drie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
932 begeleidde
Niet wist ik
waar mijn voeten
stappend, gaande, bleven
Door dieren wel gewaar
opweg naar ander doel
Zo links als rechts
begluurden mij
wie ik niet dacht
te kennen
en bleven stil verborgen
nog achter beuk
of hakhout hoog
Ik spoedde voort
geen rust
opzij te gluren
want verder
lichter beeld
en doel wellicht
totdat een scherpe…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
20 Geen tederheid zonder de scherpe
rand van de waarheid, je tanden ontbloot voor de
burgerlijke hypocrisie. Je bent de reiziger die nergens echt
kon wortelen, altijd op zoek naar een horizon die verder reikt dan de rede.
Nu rust je onder de palmen van een
ver afgelegen eiland, maar je stem blijft echoën door
de grijze straten van Brussel.…
Motie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
807 De kernbommen zijn in de maak,
de kannonnen staan op scherp,
de pistolen zijn geladen
Dus de motie is met overhand
aangenomen.
Niks geen vrede, ze zien me aankomen…
Motie verworpen!…
De noordenwind en de Ploegschilder
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
806 Hoog boven hem, vanuit de heldere hemel
parelt de warme, roestrode zang van
een sierlijk dalende leeuwerik, scherp en
zuiver vibrerend als een alt: zet met
trillende vlerkjes, de eerste ruwe streken
tegen het strakblauwe, hoge zwerk.…
Afrikaantjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
783 En in een verbazende luwte van licht
spelen scherpe stralen door ruisende bomen:
ik hoor wat geraas, beleef mensendromen
en Blacky mijn hond schudt zijn pluisjesgewicht.…
unieke afdruk (1846)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.210 schoot van hun moeder
denk erom: niet bewegen
zijn de jongens gaan schuifelen
tijdens de lange belichtingstijd
ze zijn gaan verzitten
hebben hun hoofden heen en weer bewogen
zachtjes gegrinnikt om het gezucht van de jongste
die hardop aan zijn speelgoed dacht
toen het portret eindelijk klaar was
zag ze haar eigen gezicht, helder en scherp…
De zak van Zuid- Beveland
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
689 op de kleine lapjes grond
liggen de uien in rechte lijnen,
langs fietsend,is de geur voor even
een scherp doordringen voor de
stadse fietser op het land.
onder de midden op het land
alleenstaande bomen
zoeken schapen schaduw,
liggen poelen te wachten op water,
stil is de hoop bij de boer, niet bij
de stadse fietser op het land.…
KUNST MINNEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
574 Met langzame, voorzichtige passen
schuifel ik door de zalen van
het schilderijenmuseum, oppassend
zo scherp, dat geen werk, erg markant
ontsnapt aan mijn zoekend oog.
Het is ondoenlijk om te blijven
staan overal om al te bekijken.…
EIGEN KERST
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.569 Ik zit
tussen ruwe houten wanden
ruik levende hars
doop een stukje plumpudding
in hete pruttelwijn
boven levensmoede vlammen
de kruidige damp zwelt
doet me loom zweten
is een dichte wijde nevel
waarin
een duister doornenveld
vol scherpe keien
spookachtig siddert
onder suizende hemelstenen
die zwak schijnsel geven
elkaar wild verdringen…
Zone
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.922 Scherp vizier houdt ons in zicht.
Wie kan het zeggen. And this city is too small for two. Wie kan het
zeggen en dan niet te zwijgen ver de blauwe pijn. over de blues,
een roestige schaar op je tong.
Dit is het laatste. het regent en ik hoor de rivier al nachtenlang
zwellen. Hier kan ik zwemmen. Er druipt nog steeds bloed.…
Raadsels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
643 zei
leef ik dan in een leugen
van schaamte en een vleugje spijt
want niets lijkt mijn ruimte te doen vullen
de schreeuw van stilte
verlangen verdoezelt mijn denken
gelijk aan de schijnbeweging van de wind
de hoge bomen doet buigen
maar amper met de grond gelijk
en dan de stenen
welke ik voorheen over het zachte water
deed ketsen
scherpen…
- Zwevend lijk een adelaar -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 een adelaar
begrijpt er niets meer van,
van hangende avonturen
onverbiddelijk de scherpe blik
ziet hij de aarde in het geheel
mijn adelaar, hij zweeft
herleefd
besneeuwd over droge vlakten
opgeschmukt representant
op vleugels volle veren
essentie, ruim van geest
vleugels zijn gemetamorfoseerd
in deze droom
reis ik sneller dan het…
In het afnemende seizoen
netgedicht
1.9 met 15 stemmen
350 Zware ademloze stilte roert
de lucht met de scherpe roep van een kraai,
hoog boven de bleke hemel, zijn vleugels scheuren door het
dunne licht, en ik merk hoe mijn gedachten zich spiegelen in de koele wijdte.…
Hoge sensitiviteit; ik en het!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Ik kan niet tegen piepende deuren
laat staan tegen klikkende deuren
maar dat geldt ook voor ramen
door de tocht tot irritatie leidend
ik kan ook niet tegen tocht
snurkende slapers, hinnekende lachers
Ik haat hoge scherpe geluiden
het luide geschreeuw op straat
of het geroep uit een andere ruimte
en ook een applaus na een mooi stuk
ervaar…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Wanneer de stormachtige wereld
roept met haar drukte en scherpe kleuren, draag
ik dit licht in mij. Een innerlijk baken dat me zachtjes herinnert:
ik ben verbonden, diep geworteld, veilig in de uitgestrekte zee van het leven.…
In de zomerse plantentuin
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
272 De kleuren zijn zo scherp dat ze in
mij oplossen, en ik voel hoe mijn ogen zich openen tot voorbij het zien alleen.
Ik blijf geworteld in dit zachte
teveel, waar niets hoeft te verdwijnen en niets
vastgehouden moet worden. De bezielde, milde zomer vult mij
zonder te overspoelen, en mijn gevoeligheid wordt een venster dat alles laat leven.…
Wie claimt mijn hart
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
452 Wie claimt
Wie claimt nou uiteindelijk
Mijn hart
Mijn hart die genoeg ervan heeft gehad
En genoegen te geven
Een hart om te delen
Mijn moeder hield haar hart ervan af
Haar eigen hart was te hard
En beschadigd geweest
Ingelijst en polijst waren er maar een paar
Scherpe scherven van haar haar hart wat
In mij leeft
Afstand is daarom geboren…
Randen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
237 De lucht is scherp.
Elke ademhaling heeft randjes.
Je denkt aan licht dat er niet meer hangt.
Niet als herinnering.
Meer als een fout in het zicht.
Soms raakt je schouder de zijne.
Heel even.
En toch verandert er iets
in hoe de ruimte klinkt.
Je denkt aan vroeger.
Als een gevoel
dat je niet meer helemaal kunt plaatsen.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 Wanneer de milde wind
langs huid en blad beweegt ontstaat er
een heldere rust die niet duwt of verklaart, maar alles
gelijkmatiger maakt tot zelfs dwalende gedachten hun scherpe rand verliezen.…
"Gevlucht"
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.593 schitterde alsof het een sprookje was
Op mijn rug, luisterend naar de wind
mijn ogen knipperend, door de zon verblind
De zon als een stralende bol in de lucht
geschrokken volgt een diepe zucht
Mijn gedachten weer bij de werkelijkheid gekomen
kijkend om me heen, ik heb liggen dromen
Op mijn bed lig ik hier, in een eenzame cel
alles weer scherp…