Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

Don Q

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.361
vervlogen Hij troont op een kreunend paard De prikkels van nu maken hem dol Spinsels nestelen zich in een verweerde kop De ontspoorde droom Het kolkend sop dat ophitst Want de kosmos bruist door bloed De maat is lang niet vol En dan nog meer speeksel verspillen Aan dure beloftes en hol geratel Hij steunt op een staf en grijnst naar de verte…
Wim Veen17 oktober 2004Lees meer >

ijzers krassen vederlicht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.696
ijs zingt weer zijn koude lied en kraakt tegen de kanten doorzichtig zwart kruist strakkend blauw uithalend zijn de klanken wind bijt vorst in het gezicht ruggen zijn gebogen mutsen licht berijpt ijzers krassen verderlicht plezier glimt in de ogen bewegen wolkt zijn adem uit in het ritme van bedachtzaam glijden ze zien de verte…
wil melker28 december 2004Lees meer >

Twee zonnen

gedicht
3.3 met 45 stemmen aantal keer bekeken 18.377
En ik zie hem in de verte gaan, met een zon. Slordig herhaald in het raam. Hij noemde me Bloem. Ook wel Lente, Sexy, Liefste, Liefde, Lief en de laatste tijd steeds vaker Lieverniet, Neelater, Alsjeblieft. --------------------------------- uit: 'Twee zonnen', 2003.…

Gecastreerde utopieën

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.161
komt * Gekend als een waarheid zijn de emoties zalig makend en is het vertoeven erin zo zacht als het vaginale vlees De lippen strak en gebalsemd met slijk is het ongenaakbare in de stem de troef van het kwaad in een spotprent die destructief de gaten vult met lucht Het hart, de schil van liefde breekt door de beemden heen en in de verte…
elze2 juni 2008Lees meer >

Een locomotief

gedicht
2.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 18.338
In de verte slaat een klok. Misschien ben ik wel een prins. Je weet het nooit! Misschien is dit wel Doornroosje. Locomotiefje, liefje... open je ogen..! Hoog aan de hemel staat de zon. 'Hé!' roepen ze. 'Ho!', 'Wacht eens even!' en 'Sta stil!'.…

IJskoude

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 641
Al leg je de diepste sporen langs de korte lijn en blijf je hangen, urenlang maar de woorden komen niet vanuit je diepste wezen Het telt niet Al knip je duizend kaarten uit knisperend papier en leg je kilometers af in hoger sferen en declameert in de vreemdste talen de prachtigste gedichten Het telt niet De schitterendste verten…
Rina van Dijk22 december 2007Lees meer >

Geen maaksel was 't van sterfelijke hand

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.585
En over 't oude land uit lage blaren Zie 'k overal met spokenogen staren Verbijstering van lang gestorven eeuw, En wuivend met eerbied'ge bossen fluistert De hei haar hulde naar de verte en luistert Naar stilte van verwaaid triomfgeschreeuw.…

Dodenherdenking

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.007
In onhoorbare verten gaat de oorlog door. Er is een gezamenlijk weten dat het nooit zal ophouden.…
Lode4 mei 2004Lees meer >

Dodenherdenking

hartenkreet
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.176
In onhoorbare verten gaat de oorlog door. Er is een gezamenlijk weten dat het nooit zal ophouden.…
Lode4 mei 2004Lees meer >

met schaamteloos verlangen

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.437
het uitzicht zee we zagen buien in de verte komen, stilte raasde wisselstromen het overbruggen van de blik in de eerste schrik ging toen de wereld uit we stapten over in gelijke tred een nieuwe ruimte in de tijd was even stil gezet ik tilde sluiers op zag jou, je lach en ogen vol verbazing of het wat gaf je vinger raakte mij…
wil melker17 januari 2004Lees meer >

Dwalende Vragen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 917
eigen hart Betrouwbaar als Los zand Ik licht mijn hoofd op Strek me uit naar iets daar ergens dat moet toch wel Hart is ‘t spoor bijster Dwalende vragen Stel ze aan de lucht Heeft iemand ze gehoord Stilte afwachten Wanhoop verwachting Waar is die stem De warmte die mij omringen gaat Achter blijf ik Holle diepte In de verte…

Dromenwever

hartenkreet
2.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.620
van avondkleuren Zij geuren naar rozen en jasmijn zoals je haar, zoals je lippenrood, dat de wolken openbreekt Weet je hoe mooi je lied is, de tere boog van je hals, het verhaal van je zoete ogen Weet je hoe de ontloken bloem van je ontvouwde lichaam lokt, hartstochtelijk en fel In de waan van het dromenspel verdwaal ik in albasten verten…
troebadoer1 oktober 2008Lees meer >

in het voorbijgaan

netgedicht
4.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 704
wil jij mij treffen als mijn dorp aan jou voorbij schuift zie je dan mijn arm die haast schuw naar jouw ijzeren ros wuift of is de blik enkel voorwaarts gericht tussen wanden van geluid waartussen witte strepen voorwaarts flitsen en asfalt de toekomst duidt wil jij me treffen en de stoet van wielen voor even verlaten of eist de verte…

Fingerspitzen

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 806
zwarte of witte toetsen die buigend bewegen voor mijn tien vingers in gelid doch vaker in een sprekende verhouding uitgespreid de klavieren poetsen op weg naar een kleurige klank om de verwachting na te bootsen die in een ritmiek van noten tot opluisterende vervolmaking leidt waar zij weer op haar beurt na enig tijdsbesef de verte…

herfstwandeling

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.015
een hond blaft in de verte, angs- tig verward over de verloren tijd en het voorbijgaan van de dingen. ik versnel m'n pas, loop haastig weg van hier naar daar.. bang om m'n passen te verliezen.-…
c. paris2 oktober 2009Lees meer >

zondagmorgen

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 726
zondagmorgen zeven uur onbezorgd genieten van de natuur het is heerlijk wonen aan de dijk ik voel me vrij ik voel me rijk de rust de stilte om mij heen geen lawaai ik ben alleen met slechts de vogels en het water want de herrie komt pas later rond elf uur is het met de rust gedaan in de verte komen ze al aan in dikke pakken op motoren mijn…

onder dekens, diep weggezonken

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 747
de veelheid van rouw ze ontkleedde woorden en het wachten uit openstaande deuren het geluid en de stervenspijn; erom huilen van haar, enkel van haar en van witte wolken in iedere verwarde val, soms zichtbaar overdag door de onrust van heupgedragen regen hij schreef naar huis kon het loslaten niet horen, niet met één hand - verte…

Huizen zonder vaders

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
Wie kent de klamheid in de steen van huizen zonder vaders de meubelen uit het pleoceen de as der liefde in vergulde kaders al wat er ooit voortvarend was is nu tot haperen gedoemd zonen en dochters worden in de klas de wibra-kinderen genoemd soms zie je ze met ogen van gebarsten glas in onbestemde verten staren waar vaders zonder kinderen…
greet Mariën24 december 2010Lees meer >

uit "een hagenees is niemands knecht" (hoelang duurt geduld?" deel 2)

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 760
dansen in mijn oude schoenen vroeger poetste ik ze om jouw zoen te kunnen vangen als een vlinder die landt op mijn wang nee ik lul niet over overdoen de vlam in de verte komt dichterbij maar mijn vulpen is leeg geen schrijverij een a4 die wegwaait in de wind omdat het weer geen letters kreeg soms komt die droom dan uit maar…

Ariadne, de draden van de nacht

gedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.599
In deze ene nacht dromen de vrouwen van verraad, geven zich over aan de daad die langgeleden verten openlaat en sluit. Ze spinnen de dunne draad die dichters en ontrouwe minnaars horen in hun slaap, een ijl gefluit dat door de bomen gaat.…

De vrouw van de zon

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.778
de nacht - waar uw fonkelende gouden tocht in de hoge, sidderende loop der herten eenzaam eindigt, in de diepste verten.…

LANGZAAM GAAN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 585
Het schone morgenstrand ligt blank en leeg onder een vlucht zwanen laat hun zingende vleugels schuchter weergalmen steunt die weemoedige stem van teer wellend verlangen naar geheime verte de witte vogels vliegen tussen doffe zee en vroeg wolkengrijs vol onvoorspelbaarheid die rustig wacht waar hemel en water elkaar ontmoeten verdwijnen…
Han Messie24 februari 2012Lees meer >

Maan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Het onweer in de verte deert ons niet. We luisteren er met een glimlach naar onder het serredak voor jou gemaakt Een warme nacht ligt in het verschiet. Zodra we rustig liggen naast elkaar is de wereld om ons heen volmaakt.…

DAG MIJN LIEF

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.458
Alleen maar alleen die ik liefheb, was ik namelijk kwijt In de verte wachtte ‘t hemelsblauw koel, ondanks ‘t warm ochtendlicht Koud zagen daar de druppels dauw naar het koele traan op mijn gezicht Toen de zon in de einder verdween liet zij slechts haar eenzaam aan mij Mijn tranen druppelden op ’t steen Zo alleen, zonder haar..aan mijn zij…
Ton Rijkers14 september 2012Lees meer >

eigen beheer

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
knellende schoenen schoppen het leven omver waar het niet wil wijken IJzer breekt ze met vaste, zonodig met losse of andere handen Een leeuw gaat ze te lijf met blote vuist, ondertussen een wolk met gif verjagend met een pennestreek Na een lange en eenzame weg vleit ze zich neer op een uit tijd gehouwen stenen bed en tuurt in voorbije verten…

Muze

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 732
Witte aangelijnde vlokken Doorkruisen verre blauw Traag wijkende naar verder Zulk een gebaar Maakt dat ik mijn gang aanschouw Soms denk ik, ik ben klaar Reeds moe van de dagen Als ik vooruit in de verte staar Ik vergeet ook het prille landschap Dat vervaagt in een verleden gebaar Witte aangelijnde vlokken Verwarren in…

Veni sancte Spiritus

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
Tedere blik uit de verte, zachte muziek op de achtergrond, geborgenheid zoals in het begin. Aandrang tot het goede, moed tot herbeginnen, zalving tot sterkte en vertrouwen. Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer.…

Fluwelen toekomst?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
mistige verten, verstomde beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in twee gedachten, schaduwen van ons maar verder tot elkaar de maskerade van de maan in kuisheid vermomd neemt ons de maat, verstoort bedoelde contouren van een fluwelen toekomst.…
Pama8 november 2013Lees meer >

Soms kan een mens...

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
Soms kan een mens zo blij zijn, zomaar ineens, om rozen die bloeien, om een vogel die je in de verte hoort zingen, om een kind dat tatert en lacht, al weet je niet waarom. Gelukkig is zo ons leven, anders zouden we het misschien niet volhouden om te hopen tegen alle hoop in en te werken aan begrip en verzoening.…