Alle inzendingen over moed

2027 resultaten.

Sorteren op:

VERRUIMING

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
lage takken hier heerlijk ruim verderop gedrongen overal open _ elkaar verbindend luchtig ruisend nodend tot vrolijk voortspringen zoeken naar 't oneindige een gedaanteloze wijdte verjaagt de vertrouwde wereld maakt rappe poten hangerig geeft lust weg te zinken gevangen door vertrouwde grond frisse grasdruppels wekken nooit gevoelde moed…
Han Messie9 november 2010Lees meer >

Vurig verzet

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 815
Ik was ooit in het Holocaust- museum te Jeruzalem en toen zag ik een steen met jouw naam erop, ik heb die steen met diep respect aangeraakt, daar je naam in dat verre Israël, ik heb die nacht in mijn hotelkamer om je gehuild, deels door de wodka, vooral om je goddelijke moed.…

Het meisje met de parel naar de kelder?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 623
Toon moed, toon een VOC-men- taliteit en verban dit op zich niet onverdienstelijk schilderij naar de kelder. Niet totaal. Zo streng willen we niet zijn. We stellen voor om autochtonen op aanvraag elke vrijdag tot de kelder toe te laten.’…

Stalen Vuurvliegen

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 563
Granietgrimmige gezichten staren naar vuurvliegen van staal die levens doden naarstig bijeen gezochte moed stroomt door jagende bloedvaten en aders weggedoken achter summiere dekkingen op het avondplein der overwinningen.…

PRINSENHOF

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Kleine huizen in het vreugdewoud mogen moede, voldane zeilers laven. Heerlijk zwerven rondom vredige haven blijft wild beleven, ofschoon steeds vertrouwd. Avondglans verspreidt zich langzaam, neemt bezit van het sprookjesland, dat op zijn luister wacht; bootjes maken hun verwazende rit.…

En dan krijgen we weersverandering

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
zonneschijn warm, licht en mild en naast je staat een koel glas met drank waar je je niet aan vertilt langzaam sluiten je ogen tegen het felle licht ongemerkt lig je aan een palmenstrand en maakt een schitterend gedicht zonder dat je merkt dat je flink verbrandt dan ontwaak je door een frisse drop en palmbomen vallen om langzaam sla je de moede…

Dromenmaker

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 593
Ik scheer langs de diepe dalen van goede bedoelingen, die aan de voortvarende moed voorafgingen, het euvel vermomd door het lange zwijgen achter de vele maskers van de dromen in een kleiner wordende paradijs. Het mooiste voor een mens is, “ te dromen met de ogen open”. Shakespeare…
pama10 augustus 2011Lees meer >

Arabische lente

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.109
samenpakkende handen torsen hun geliefden waar gevoelige plekken samensmelten tot oosterse mysteries gesloten vriendenkringen damp en kringlopen vijandelijke linies o spattende hemel trouwloze spattende hemel opgepoetste neuzenschoenen gekraakt vuiligheid aan de lucht hygiëne moegespannen aan de leiddraad van oost naar west voort getrokken door moede…
Hein Pierik14 september 2011Lees meer >

Ik zou een schouder willen schrijven

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 677
een lied willen schrijven een vertroosting van klanken over de schaduw heen * een paar minuten zal ik stil zijn bij het monument op het plein met vele mensen samen en luisteren naar een gedicht naar de bimbam van de klokken lees nog eens de namen breng in gedachten een groet aan de helden van de vrede die helden met een ongekende moed…

Als je iemand verliest

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.307
Dat jij denkt: hij heeft na die tijd veel moed. En dan ineens verliest hij zijn macht. Macht over zijn eigen leven. En iedereen probeerde hem nog wat te geven. Maar helaas niks redde hem nog om te blijven leven. Het leven is nu eenmaal nemen en geven. Maar waarom juist de goede mensen? Die maar 1 ding hebben te wensen.…

Mephistopheles Epicureus

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Hij zoekt in dronkenschap een droom, die vliedt, In 't leven, - tot hij, moede en koud, ontwaakt, Naakt en gebroken: op zijn lippen smaakt Des levens droesem bitter als verdriet.…
Albert Verwey9 september 2013Lees meer >

cirkel.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 641
Even later in de kamer een slok van dat donkerbruine vocht, een sterke bak, dan moed verzamelen voor de dag. Immers de zon schijnt, ik kijk naar buiten en in die gele cirkel vertoont zich een lach... Dus niet langer mijmeren, toch vraag ik me nog even af, hoeveel hindernissen kan ik doorstaan?…
martin valk14 januari 2014Lees meer >

De zee is één schuim.

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.938
Zij wordt niet moede holten te maken en holten te stoppen. Tot bergen zet zij om het hoge floppen van water, tot een berg wordt in het licht een flop van water, met glooiingen, zicht van licht schijnt daarin, maar het vlakt tot soppen. De storm, d' orkaan loeit.…
Herman Gorter26 februari 2014Lees meer >

Omhuld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 444
deze warme begrenzing Mag het gevoel zich uiten Verwordt een trots ego Tot een week mens En weent Laat de kern zien Als een kind Kwetsbaar en puur Geeft toe aan Weggeredeneerd gevoel Zo in deze greep Grijpt het aan Roept op tot Beschermend koesteren Los laten is Wederkeren naar Vertrouwde afstand Van de rede Het vraagt moed…

Laat woorden wenen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 703
Gebruik die kracht, benut de prille moed, die jou ontvank’lijkheid geschonken heeft. Laat woorden wenen in die tranenvloed, want liefde die jouw wezen warm omgeeft verliest in hartenpijn haar gouden gloed door stil verdriet dat in de schaduw beeft.…

Er klinkt een wijsje,

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
die alleen een kind verzinnen kan tekent verdriet en de schoonheid op de tippen van haar tonen van een droevig melodietje op trage vleugelslagen en het fundament waarop zij haar kasteel openvouwde het lijf verliest zich in milde zaagselsporen om een te worden met de grond en tijd zij heeft de zonnestralen begroet maar mij de moed…
Pama17 september 2014Lees meer >

Verslaving

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Alleen kost het de komende dagen wel veel moed. Maak zware dagen, die ik de rest van mijn leven blijf dragen. Maar, als ik hier de juiste wijsheid uithaal, is dit hetgeen waar ik niet meer op faal! Ik ga proberen weer te leven. En de mensen de juiste liefde terug te geven!…
Robert31 oktober 2014Lees meer >

De Gek

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 9.453
Hij liep gedoken als een moede vogel Langs de haven, waar de vissers stonden. Daar schuw voorbij. Voor hem lag grauw en wijd De zee en fluisterde als uit duizend monden. Hij hief het hoofd en leek te luistren even. Toen verdween zijn schaamle gestalte in de regen, Moeizaam schuifelend, gebogen tegen De wind.…

Achter Diek en ' t Hooge Laand. ( Mijn Wad

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 513
Hoezo, werveling van lucht en vrees wanneer de rode adem daalt op het weke water en verre ogen haar bewonderen met lens en spleten licht zij is de dame die buitengaats kolvend haar jongen voedt met schuim van zee en overvloedig moed, ze is het vermogen van mijn drijvend ruim ' k zou in haar willen sterven, me verdrinken in haar nood,…
elze8 augustus 2015Lees meer >

Lief mijn lief

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
wordt voor mij steeds monotoner en nog wat witter wordt mijn witte huid En ook al kunnen wij nu nog maar even elkaar de lust van liefde geven, jij bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven in wie jij zelf geworden bent met mij Ik hoor jou zacht in huis van alles doen – onze liefde is nog net als toen Jij let op mij en geeft me goede moed…
Zywa12 augustus 2020Lees meer >

ontelbare bloesems

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
zonder pragmatisme doch hoe ik ook waad in 't zeker weten blijf ik behept met 't onkundige dat me traineert als volgeling van uitbundige verlangens het stelsel past als een overspelig leeg getrokken kostuum waar de afdruk van ' t geslacht het sterven heeft geleid naar de ontelbare bloesems die mij waren gekweten door de ratio van moed…
elze10 april 2016Lees meer >

in bloedrood gaan

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
je hebt mijn bodem doorgrond vond zand zee en duinen een plaats om ongestoord te struinen langs de lijnen eb en vloed het weidse uitzicht deed je goed gaf ons de moed de plek om van elkaar te houden liet je drijven in de zee ontdaan van alle zorgen zo werd vandaag weer ongemerkt morgen nam je mee in vele vergezichten maar pas…

door eigen ogen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
ik zou bijna willen dichten over deze dag die in het nat van dit seizoen dan toch de mooiste kleuren laat schijnen in een schimp waar mijn moed verslonken is tot in de weke grond waarin het graf transparant staat te waken op ontginning van bedrog die diep in dit leven is gelegen getijden maken slachtoffers, het verhaalt de waarheid als…
elze7 november 2016Lees meer >

De stille zonne daar ik zit

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
dagen 't vrome heil; een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen de weiden en de Leië in lage zonne-brand; van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen, en van mijn zoontje op mijne wang de koele hand; - ik voel een rijpe traan diep uit mijn binnenst rijzen van verre heimwee en gevréesd geluk, misschien; 'k laat op mijn moede…

Gelukkige.

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.404
By vlekloos bloed een stil en needrig lot; - Een peinzend oog, doorstraald van zacht genoegen; - Een juist verstand, - een hart, vervuld van God; - En kalme moed bij zielevreê te voegen: Zie daar wat meer dan 't weeldrig vreugdgenot, Dan al de roem van 't noeste letterploegen, Dan mijnroof is, waarom de harten zwoegen, Maar die de…

Held

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
Die slaat niet op de vlucht als angst het hart verlamt, maar moed in hem ontvlamt. Een held hijsen we op het schild, door bewonderaars hoog getild.…

ieder mens een lichtend verhaal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
willen kunnen om hem of haar te schetsen juist als tijd hen heeft genomen naar de eeuwig overkanten tijd als sterren ver en toch dichtbij zij ons tot leidend licht daar stralen laat niet hun dood of het gemis ons steeds de ogen tranen doen waar juist haar bron en oorzaak toch de liefde is en dankbaarheid daarvan vol en van goede moed…

Het onmogelijke mogelijk ?

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 839
Gelukkig is er altijd hoop en dat geeft moed. Deze Balans Stone staat daar al vele eeuwen en dat getuigt ook van rust en kalmte. Zorgen voor de dag van morgen zijn hem vreemd. Het lijkt mij een goed voornemen om met deze gedachten het nieuwe jaar in te gaan.…
Evert de Boer15 december 2018Lees meer >

Moeder aarde een stuk drijfhout op woeste baren

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 451
Om primitief als dieren op de aarde te verkeren Ijsberen om de naaste weg te transporteren De ultieme macht die de kudde dieren delegeren Vogels gevangen in een klem om je voor te generen Moede aarde een stuk drijfhout op woeste baren Waar de mensheid zich aan tracht vast te klampen Alleen bij God is hulp en redding in gevaren De volmaakte…

Nieuwe adem?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Gedachten fladderen af en aan likken verse wonden in het licht van een bleke maan, verkeer jengelt in de straat, blikken dromen verpakt in monotone regelmaat, maant ongewassen licht tot nog groter spoed, ontneemt de eerste stap de prille moed, wordt energie vermorst, voorbij de dagelijkse kost, wanneer de nachtdraak zich met irreële…
Pama20 september 2019Lees meer >