1517 resultaten.
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 De schemering is de nacht aan het rijpen
als ik ontwaak door een vleug gordijnen tocht
waarna het afscheid nemen van een voldane mug
zich uit in een verwoed krabben over de rug
van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht
het ritme van mijn strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 De zon kwam niet uit 't wolkgebied
Een vochte schemer bleef er broeien,
Geen wind deed ritslen palm en riet
Of 't water van de vijvers vloeien.
En roerloos vlak lag de lagoen
Van zee door zwampen afgesloten,
Omringd door hard en somber groen,
Bewoond door een paar rotte boten.…
Bericht aan de generaal
gedicht
4.0 met 58 stemmen
19.200 .
---------------------------------------
NOS-jouraal
Bosnië, 28 januari 1996
---------------------------------------
uit: 'Door schemering en dageraad', 1997.…
Brief aan de zomer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
583 Jouw brief aan de zomer
draagt een bijzondere poststempel
zwaluwen die een lied mijmeren
voor een zomerkind
geboren op 21 juni
lente voelt zich gepasseerd
je hebt een adres voor me
waar de zon naar me lacht
ik verlang naar de zomer
de schemering daalt
over het verhemelde oeverland
wilde planten opgeschoten
geuren in het aangerande…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 De schemerige wegen zijn
nog vol, en in de nauwe stegen
Ziet men zich in den vale schijn
een vage mensendrom bewegen:
Chinezen met hun onbehaard
gelaat, en rustige Javanen.
en Arabieren, trots-bedaard,
in hun wijdzeilende soutanen.…
alles kan altijd en opnieuw beginnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 in dit verdelgend reservoir bleef de eik
gekoesterd en verweesd achter
haar stam bood rugdekking aan allen
die balanceerden op het gruwelijke koord
tussen leven en dood
ze was de zwijgende eenzame waarnemer die
diep in de aarde haar getuigenissen verankerde
het is
we lopen steil omhoog op een geasfalteerde weg
de Bloedstraat in de schemer…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 nagelriem verankerd
waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken je, je hart verscheurt de horizon in
kwelderlijke prachten waar geen zee je onbemind
laat stuiven als de wind voortijdig door de repen
van jouw knoken voert, de misthoorn valt als
de nacht zich vergist in koers naar schemer…
Minnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Hoe licht of donker ook
de schemer vertelt me dat ik de avond word
waarin ik dan verdwaal en behoedzaam wacht
op lippen die mij zoekend vinden.…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Ik hoor tonen, ver, als door een kier;
Zit ze niet van Sylvia te zingen
Met die stem van herfst en schemeringen
Voor het langzaam en ontstemd klavier?
Wonder zou dit zijn: haar weer bezoeken,
'n Andre, of de vroegre weer te vinden:
Grillig droef of innig onverschillig.
Nam ze 't leven, wacht ze nog gewillig?…
Harmonie in de avond
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
468 Fietsen langs het einde van de dag waarop een
schemering vaalgeel, vurig roestend bladerrood gloeit
Voel nog steeds een warmte van een niet gedoofde zon aan
Haar ontwakend avondlicht als prachtige schittering voor mijn ogen.…
Over Leven
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
481 Wanneer morgen momenten van samen als
herinneringen nog even kleven op klein stukje huid hoezeer
ook verlies steeds meer openbaart op de vermoeide armen waar eveneens
ijle luchtlagen verspreiden die mij verzwakken in de schemering van mijn eeuwige winter.…
Altijd samen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
451 Op een stukje stam
een hart gekerfd in de bast
samen voor altijd
Weet je nog de schemering die de eerste avond
verlichtte met twinkelend licht van gekleurde lampen
Hoe onze zintuigen werden geprikkeld door dosis naïviteit
en onbevangenheid om zo reizen te maken naar diepte en verte.…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 En terwijl de schemering de horizon kust met zijn gouden gloed,
voelt het alsof de dood slechts een andere vorm van leven is,
waar de schaduwen zich vermengen met het licht van de sterren,
en alles wat was, gewoon weer een deel wordt van het grote geheel.…
Een leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Want er zal een dag komen—
de laatste blik in geliefde ogen,
de laatste kus die trilt op je lippen,
de laatste geur die je ziel verwarmt,
de laatste schemering die de dag zacht uitwist,
de laatste aanraking die blijft hangen in je huid.
Daarom, koester.
Zeg wat ongezegd bleef,
fluister wat je hart al jaren draagt.…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 zie ik een deel van de oplossing
voorwaar als ‘t loffelijk streven
van dichters’ punt van aanvang
als de opdracht in eigen gezang
meer dan de privéproblematiek
met machtswoorden de wereld
buiten betreden in het schemer
dezer nadagen der schoonheden
van uitbesteden van elk denken
wat ieder mysterie van het zijn
zal vervagen in veelvuldigheid…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 de geur van lust hangt nog in zijn jas
een zoete smokkelwaar uit de kamer
die hij nu haastig moet verbergen
voor de blikken van de vroege pendelaars
zijn telefoon blijft donker in zijn zak
de waarheid reist met hem mee terug
naar het kantoor, de burgerplicht, de sleur
een anonieme schim in het niemandsland
die stiekem hunkert naar de schemering…
Herfstweemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
94 O het vallen van de gouden herfstbladeren
ze rollen rillend tot brons op gewijde gronden
de storm geselt de gekromde takken
in de natte schemer, terwijl zwartgallig
gezwam de hunkerende tijd verminkt
met duistere fantasieën en weemoed.…
Gouden pad naar morgen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
8 En terwijl de schemering het landschap teder omarmt,
blijft het licht nog even nagloeien in de stilte.
Een geruststellend teken dat na elk afscheid van de dag
de belofte van een nieuwe morgen alweer klaarligt.…
Pasen
poëzie
2.5 met 10 stemmen
3.546 En 's avonds daalde
Hij op Zijn duintop
En zag de velden
Veelkleurig schemeren -
Nog teder blinken -
Zag hoe de zon zich
Baadde in de golven,
Zag hoe de zee zich
Wond om Zijn aarde,
En al de sterren
Stegen en daalden
Rondom Zijn hoofd.
-----------------------------------
kuras = borst- en rugharnas…
Verzoening
poëzie
3.1 met 15 stemmen
4.739 Zo zagen zij elkander
In diepe ouderdom,
De schemering van het leven,
In 't vaderlijk huis weerom.
De oude man zei niet veel, toen zij heen was,
Hij zat peinzend in de hoek;
Grootmoeder reed zwijgend huiswaarts;
Dat was haar laatste bezoek.…
De wandeling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
708 waar niets verandert trek ik
aan als ‘n warme jas, ze is helende pleister op kwellende
littekens; ik herdenk Kees P op de binnenplaats van het
Burgerweeshuis, waar hij opgroeide, kijk door zijn ogen
en zie wat hij zag; het is er stil, niets verandert er in het
oude gebouw aan de oever van de tijdstroom, verzonken
in gedachten loop ik in schemerige…
Uren
poëzie
3.4 met 5 stemmen
986 Dit is Uw aard, o uren van 't verleden,
Steeds als gij wordt gewenkt, bereid te staan,
Om uit Uw rijk van schemering te treden
In zonglans of het glinstren van de maan.…
Madame la Marquise
poëzie
4.0 met 1 stemmen
941 Een lied ruist ijl en rank; een vrouw speelt aan 't spinet
En neurt heel zacht de wijs; de blanke toetsen schreien
Hun zoet en simpel leed door 't schemerend salet.
Maar wie haar gratie won nijgt aarz'lend haar bezijen
En zoekt haar need're blik. Een stille geur verbloeit
Van onvervulde drome' en teed're specerijen...…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schemer vervaagt de spiegeling,
onder de oppervlakte ontstaat beweging
woekerend door de tweede laag grond
verliezen de breder wordende wortels hun souplesse.
Deze weinig oorspronkelijk laag is
achteloos en onderhands
en met de moedwil tot veredelen
door vele passanten aangebracht.…
Spiegelbeeld
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
748 Slaapdronken tuurt hij naar me, stuurstug voor zich uit,
wat schemerig vaag, dromerig stil, zonder enig geluid,
zijn blik recht in de mijne, onmiskenbaar mijn dubbelganger.…
Over de regenboog
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
636 Wanneer namiddag bijna ten einde loopt en
nieuwe avond zich aanwendt, wordt het puur licht stukje bij
beetje minder en nadert de schemer waar dichte wolkenlucht openbreekt
van waaruit een blauw plechtig wordt onthuld waarin enige zonnestralen zich openbaren.…
Op een mooie zomeravond
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 Kijken naar boven
de lucht schildert vol vurigheid
een nieuwe schemer.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.…
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Hoe onbezorgd en speels ze door het leven
gaat waarin haar delicate vleugels zweven onder de open
hemel die fracties bewondering verwondering aansteken, magie nabij
Wanneer schemering komt en dag ten einde loopt, landt ze in rust; droom voltooid.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Langzaam vervagen de contouren van huizen en
bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis.
Klokken rusten in schaduw van vervlogen
uren, hun wijzers gevangen in een tijd die zich nergens
heen haast.…