2313 resultaten.
bloem der bloemen
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
980 de zee bracht je aan mijn oever
sloot met haar binnenste,
de ogen van de nacht
op diezelfde oever
zal ik op je blijven wachten,
de dagen doorbrengen in zandkastelen
tot jij weer terug bent, om met kinderhanden
de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld
waar zij nu breken op de branding van het leven
en stilaan de botten van ons…
Het goede leven van ridder Ratbout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Ooit heb ik u verteld van ridder Ratbout
in zijn slot met zeven kantelen
grootste van alle Madurodam-kastelen
klein van persoon maar zijn daden stout
steeds paraat elk kwaad te bestrijden
met getrokken degen en met zwaard
was hij fier gezeten op zijn paard
dat door geen mens was te berijden.…
Stieg Larsson 1954-2004
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
774 Deze ochtend viel ik in een zwart gat
Want gisteren las ik het fraaie slot
Van een echt indrukwekkend goed complot
Het was die Salander die mij opvrat
'k Was op de personages echt verzot
Kalle Blomkvist was ontzettend gevat
En Lisbeth werd vaak erg jeugdig geschat
Drie dikke delen; toch las ik ze vlot
We zullen op dit werk moeten teren…
MET TRANEN VERBONDEN
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
1.084 Mijn hand streelde jou het haar
reeds meer dan enkele uren lang
Je had verdriet, je voelde je naar
een traan gleed je over de wang
Mijn lippen vonden dra je mond
en ze kusten jou teder, urenlang
In donker sloten we een verbond
tranen gleden ons over de wang
Mijn hart opende zich terstond
voor naar wie ik lang al verlang
Ik goot lange…
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Maart, met vorst nog in de grond
En toch steek ik de loftrompet
Over het zanderige bed
Waarin jij eens je rustplaats vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks…
Er ruist een zachte...
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.533 In de elzebosjes aan de kant der sloten,
Doorgeurd van honingklavers en kamillen,
Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen
Met lang-gerekte, zangerige noten.
Op halmen wieg'len statig korenaren
Hoog boven paarsig-blauwe korenbloemen;
De koekoek zit zijn eigen naam te roemen,
Zich diep verschuilend in de dichte blaáren.…
Kerkgangers na Pasen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
595 Ze groeten blij wie hen passeren
ontsluiten sloten van hun fiets,
uiten hun vreugde
tussen uitlaatgassen,
omzeilen glansrijk
glas langs de terrassen.…
Verdane jaren zeventig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
712 Alleen de sukkel sloot zich daarbij aan.
Dat was wat deze vage tijd mij leerde!…
Buddléia
gedicht
3.1 met 15 stemmen
5.903 Later als het licht de middag heet
en scherp maakt bij de sloot aan gene
zijde jaagt een man bij de buddléia's.
----------------------------------
uit: 'Oud zeer', 1993.…
Aftandsbedieningsrestaurant 'De Vliegende Schotel'
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Ook die gingen balen:
ze vonden het rot,
dat de gasten tot slot
hun geen fooi gaven bij het betalen.…
Die ene ster aan de hemel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.271 Mijn ogen tekenen de stilte
de glinster op het golvende water
de klokslag op dit late uur
Waar rook is
is vuur
er vonkt nog wat liefde
tussen zure druiven
Ik zie het riet zacht wuiven
naar een stervende maan
waar de kraters groter ogen
dan een verloren satelliet
De morgen trekt een muur
van eenzaamheid op
als het slot de sleutel…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 het wit van waanzin scherpt
de muren rondom mijn burcht
ik ben een waker zonder gevolg
dit slot troeft de regisseur het tot
munt geslagen lot af en reist
de hemel door in exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde…
Verloren
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
809 Misschien goed, maar het kan ook zijn
dat het slot opengaat met pijn.
Ik zal verzachtende zalfjes moeten hebben
die het onbegrijpelijke laten wegebben.
Mijn hart staat weer op open
klopt in mijn keel
vult zich met een goed gevoel
geluk ligt in het doel.
Het is er weer
Ik had het voor onmogelijk gehouden.…
Herfstmiddag in Artis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
718 Een warme herfstmiddag in de dierentuin
het is er beestachtig druk
een kleine Europese uil
leert kinderen schreeuwen
een kameel drinkt water
uit een Amsterdamse sloot
Tropische vissen zwemmen
in kleine onderwater schilderijen
insecten krioelen rond de rode dood
de wolven slepen met gevleesde botten
een pinguïn bedelt om een stuk nat…
Energie...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.063 Het riet langs de sloot wuift op de
achtergrond en ik zoen jou op je
rode mond.
Met je borsten deels ontbloot en
je ogen half open, half gesloten
wordt hier op aard een dierbaar
plekje met zon overgoten.…
In flower powers piek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 heb in zwart wit
fragmenten gezien
uit de film van mijn leven
geen ondertiteling
en overbodig commentaar
de regisseur riep draaien maar
de spelers niet geschminkt
in authentiek decor en
zonder spel wisselde het jaar
de buitenkant gordijnen dicht
deuren driemaal in het slot
samen eten van de geschafte pot
onzichtbaar bleef
de vrijheid…
Jongste dag
gedicht
3.6 met 5 stemmen
10.931 We waren ten slotte onder het gras
beland, om van hartstocht te verteren.
Hoor, hoe in den hogen grote koren blij opeens kwelen!
Stop met ijle vingers me de oren toe: wie
kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk
en traag in humus opgaan, zinnen strelend
van de diepste stof?…
Ritueel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
687 terwijl het licht, het vroege
in ovalen over de muren vlekt
het aburn van haar
in een lichte laaie zet
zoals zij zichzelf herhaalt
in spiegelbeeld
jurk over het strakke lijf
of andersom maar dan in jurk
zoals zij zo ingelijfd
de trap af gaat
ontbijt met thee
en gebaar na gebaar
zich overgeeft aan de dag
zoals zij
later nog
de deur op slot…
Zwarte zwanen, witte zwanen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 Geruisloos drijvend op de rivier van mijn ziel
Ik heb eigenlijk nooit echt geloofd
Dat hun aanwezigheid mij zo zwaar beviel
Rustgevend maken zij rondes zonder geluid
Stromend zwart water als ondergrond
Het leven staat volledig uit
In het donkere verbond
Zwarte zwanen zo machtig als God
In het donker van de nacht
Zit ik in het niets op slot…
De republikein
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
561 .~
Hij zit er nu al jaren op te hopen:
~Ze gaan er uit, voorgoed en allemaal;
we zijn per slot geen volk van filantropen.~
=DE REPUBLIEK= dat is zijn ideaal.
Maar is April haast aan het eind gekomen,
dan sprankelt er een kleurtje in zijn bloed
dat tegelijk wat sneller is gaan stromen.…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 de deur
van het paviljoen gaat
van het slot
de kleine jongen
onrustig hart
waar is mama?
gespitste oortjes
waarom is het zo stil?
tasten naar geluid
kleine voeten schuifelen
aarzelend het laatste stukje
van zijn vogelvrije leven in
stil opgesloten
is mama boos?…
Straatrumoer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Joost Zwagerman; 1963-2015
Als één van de Maximalen* streefde hij naar meer
vitaliteit in onze poëzie
levenskracht die van de strofen mocht
druipen, zeker en immer voor eeuwig in het licht
In 't slot van jouw leven
de afronding reeds waar nabij
was jij overtuigd
steeds minder aan het wikken en het wegen
Gewaardeerde poems
in samenspel…
ik heb het vernomen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
471 geen bediening op commando, mijn hand
is leeg al wijst mijn vinger naar het zintuig
waarmee jij je voortbewoog, je hoogte was beperkt
tot waar mijn kruin je oksels raakte
het afscheid was rumoerig, we schoven je lichaam
in delen richting een andere stad – wel kerfde jij
met je nagels nog diepe sporen in het hardhout
ik draaide me om en sloot…
Pas de Deux
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
554 lang: eerst drie maal drie, dan twee
aan 't brein van doctorandus P. ontsproten
't patroon per drietal schuift als 't ware mee
de woorden worden in een mal gegoten;
Zo halverwege volgt de ommekeer
Vrouwelijk en mannelijk rijm zijn echtgenoten
de vrouw als Dame en de man als Heer
Roos zorgt voor geur en Manus zorgt voor gein
Tot slot…
'Lenteluikje'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Buiten bloeit en tiert het nieuwe
leven in sloten en velden.…
De afspraak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 Bladeren vallen zich niet dood
ze dwarrelen naar benee
hun lichtheid breekt hun val
Wolken als lood – zo zwaar
vallen nooit maar drijven voort
heel tevree
water moet stromen en ooit zal
het stilstaand in een doodlopende sloot
levenloosheid tegemoet dromen
licht wordt afgewisseld door nacht
tot de nieuwe dag haar weer weglacht
de afspraak…
Eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 Daar
zit niets op slot. De eeuwigheid, ooit
door God afgevuurd, voelt als taal.
Niet als rekenen. De vreemdste kostganger
transformeert, verandert in het tegendeel.
De chaos wordt gekeerd op eenzelfde manier.
Er valt geen woord verkeerd. De eeuwigheid
blijft ons bevragen over wat wij niet weten.…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 wij hebben de
kleuren niet
uitgevonden
lieten gewoon
gebeuren wat
voor handen kwam
een sloot met
overhangende kanten
die spiegelend
overgaan in
blauwe rimpels
van de zomerlucht
schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op…
Mokum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 Mokum
Maandag loop ik langs het Rokin
Ik neem genoegen met de vogels
Ik heb geen huis
Maar dansen kan ik nog wel
Dinsdag loop ik langs het Singel
Het begin is er nooit geweest
Ik voel onder mijn voeten
Mijn zoete Mokumse grond
Woensdag loop ik op de Lindengracht
Zo eenvoudig kan het zijn
De deur bijt in zijn slot
Hij legt zijn handen…