1876 resultaten.
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 Ochtendlucht van: Willem Hussem
Op het onbeschreven blad
van de ochtendlucht
schrijft een vogel poëzie…
Remedie?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Ik me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind van
de me toegemeten tijd in blaast,
steeds hoger en altijd gehaast,
reikt naar de toonhoogte van
mijn verdriet, een odyssee naar
een remedie tegen dyslexie.…
OCHTENDNEVEL
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
624 Als er mist boven de Ourthe hangt
Zelfs de vroegste vogels nog niet fluiten
Is de poëzie niet meer te stuiten
Is het dat bewustzijn woorden vangt
Als er mist boven de Ourthe hangt
Gaat de dichter zich aan taal te buiten
Samen met de Muze komt het uiten
Altijd weer het tijdloze mi lanct
Uit een lekke kayak steekt een hand
Die wil per se…
Nooit ziet men het geheel.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Niemandsland van poëzie
voelt het als een drenkeling,
zwemmend in plassen bloed.
Na de woordsporen
tekent zich een omlijnd profiel
van geleefde maskers.
Blufpoker met mensen
met blanco dobbelstenen
wie komt uit de beker?…
De man van vroeger heeft geen zin in poëzie
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.923 De man van vroeger heeft geen zin in poëzie:
dat zwembad van ongehoorde kreten,
die zandheuvel vol begraven stokjes.
Hij gelooft niet in de kracht van lyriek.
Hij ziet dichters als sudderlapjes,
zielloos garend in een braadpan.
Trage stakkers die je negeren mag.…
Gedicht voor Jules Deelder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
647 Laten wij ons Rotterdamse hart beroeren,
door poëzie van den Spangen Beatnik.
Wij hopen allen inderdaad,
met een brok in ons keel.
Wanneer jij de hemelpoort gadeslaat
Deze gelijk is aan het Kasteel!…
vrouwe Wad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.026 aangemeerd aan de stroom des levens
me vertolkte daar mijn stem
is weggehoond door tij en onraad
verliet ik de zee der woeste golven
en herbracht ik de zomer heel gedwee
naar het water binnendijks, doch
zal ik mij dan verdrieten
daar de woeste ledigheid zal ontbreken
langs de prismastralen van mijn ogen
Uw woorden vrouwe Wad, uw poëzie…
Fluisterdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Ragfijn in poëzie geschreven,
waar alle letters, in een ademtocht,
voor altijd bij mij zijn gebleven.
Ik zag ze komen,
verder van mij gaan.
Al die zielsmomenten,
hoe het fluisterdicht,
in alles kon bestaan.
De sterren heb ik stilgehouden,
de hartstocht meer dan ooit beleefd.
Ik voel nog steeds mijn hart in alles kloppen.…
Laatste gedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 mee ingevlochten bent
En waar je elke week naar uitziet
Van je wordt weggenomen
Voorbij zijn alle dromen
Die warme stem
Ja die van hem
Je hoorde hem zo graag
Zo warm en laag
Weerklinkt niet langer in de ether
Je wist gewoon niet beter
Maar het is nu voorbij
Voor jou en mij
Ik voel me nu al zo alleen
Zonder dat uurtje Jan van Veen
De poëzie…
Snelsonnet (oproep en hint)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
565 - een oproep -
een oproep om de créateurs
van onze snelsonnetten
die ons poëzie verschaffen
als 'ons dagelijks brood'
te voorzien van je kritiek
in lyrische coupletten
en wat dies meer zij: je repliek
als commentaar door jou verwoord
- een hint -
Zes regels, een repliek of een bewering,
abba cc in eindrijm, heel koket…
De kat spint z'n kater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Ze ademt poëzie
wandelende ontdekkingstocht,
alleen en-passant.
Prent van heilig dier
bijgezet als geliefde,
maar ze mauwt niet.
Cyperse kater
koppigheid fier overeind,
door mijn kop ruist water.
Jacht naar vette buit
ontwakende vleermuizen,
dunt haar zoektocht uit.…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Bad Poetry Day
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Er is toch al genoeg geklaagd
In hekeldichten, afgezaagd
En met de grond gelijk gemaakt
Is er een god die ons bewaakt
Behoedt voor liefdesdichterskwaal
En treurzang waar ik zo van baal
Hun lief en leed in rijm verpakt
Dat 't best met gum dient uitgevlakt
Bad Poetry, Bad Poetry
De Dag van Slechte Poëzie
Ik denk dat ik vandaag verzaak…
bepoteld door frequent gebruik
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.474 stront
van anderen is geniaal
en chitineus verankerd
evolutie genereert geen kneus
bezet de eerste rang
restanten geuren voor je neus
je hebt geen andere keus
keutel wat met woorden
bestier je schimmenrijk
reutel met scharlaken tong
af en toe je zombies bij
schreeuw schaduwen
te dichten als het licht
weer binnen valt, je eigen
poezie…
bijna alles
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
536 de wegstromende zee
jouw uitgestrekte handen
een zwerm wilde ganzen
mijn halve verhalen
de afgebroken tak
jouw ontwijkende woorden
de gestapelde stenen
mijn haastige vertrek
de gemiste kansen
jouw ondoorgrondelijke stilte
de gehavende thuiskomst
alles komt binnen
bijna alles gaat voorbij
in de slenterende dromen
van ongeschreven poëzie…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
454 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
Kleuren van de mensheid
netgedicht
4.0 met 256 stemmen
33.181 --------------------------------------------------------------
Bekroond in de Hilarion Thansprijs 02/10/2002,
Wedstrijd voor Poëzie, Lanaken, België,
categorie Jeugd.
Geselecteerd in de Poëzieprijs Beringen, 07/12/2003,
categorie Jeugd.…
hemelse orgelpijpen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.285 achter het klavier
zing ik mijn poezie
de vingers schrijven
ongerijmde strofen
langzaam, vaak kort
maar immer om
in mijn ritme te blijven
ik bespeel mijn ziel
laat fibratie komen
en zweef ver weg
naar hemelse orgelpijpen
waar klanken knokken
om het hoogste goed
terwijl de linker vijf
weer naar het aardse
wil grijpen
het spel…
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 balanceer mezelf in poëzie
schraap mijn kleren van de stoel
kleed mij aan, kijk naar buiten
doe een rondedans, praat in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
753 het leven,
en wat zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf ten allen tijde
overleeft als het dat wil,
streeft naar autonomie, dat
is meer dan een vrije uiting
van de rede en is de echte
combine tussen poëzie…
Bij de dood van Driek
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.117 Helaas, we zullen hem nu moeten missen
En ook die strik en zijn bebaard gezicht
Maar niet de poëzie van Driek van Wissen.…
Een tuin vol dichtersdromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 als zingende nachtgalen
die zonder aarzeling het leven
in zinnen wisten te vertalen
van droevige hartenkreten
tobberige hersenspinsels
oprechtheid, vrolijke noten
wellicht ook eigen verzinsels
handen schudden warm
herkennend, blij verrast
muziek klinkt op het theeveld
in pauzes ingelast
een dichter geeft
een dichter leest
poëzie…
De eenhoorn huilt
gedicht
3.1 met 8 stemmen
5.577 .
-------------------------------------
uit: 'Het nut van de poëzie', 2003.…
vers 2012
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
746 alias Johnny the Selfkicker)
een jonge jongen met lef
die de taal durft te shaken
zoals de barman die een wel zeer
verrassende cocktail bereid
om vandaag de dag met een gedicht
te scoren moet je flink opzien baren
de boel als het even kan shockeren
en het liefst met grof geweld
dus wie naam wil maken in de hedendaagse
vaderlandse poëzie…
EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Berijders die mijn leven vleugels gaven
Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten
Vooral nu momenteel benen en voeten
Dienst weigeren, niet langer soepel draven
Mij met u aan een heldere beek te laven
Elkaar te strelen en het zilt te zoeten
Zacht hinnikend uw minnares te groeten
Genietend wat aan poëzie te schaven…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind in
splinters door de tijden raast,
onder de microscoop van een levenslang
verdriet, steeds verder en gehaast,
vergrootglas van mijn dyslexie
die de waarheidszin verplaatst.…
Het niet weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 meer
maar slijten als verstekelingen die bij verstek
niet worden gehoord
de weg van adem, vergezeld door kokers
gevuld met lood, gaat met lange halen die
de vlucht van een buizerd volgt op haar jacht
naar het aangeschoten wild
schitteringen blijken slechts vonken te zijn
van slagen die rakelings maar ook ternauwernood
mijn kleintalige poëzie…
Ik wilde dichten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
632 de stilte begrijpen
met mijn vingers tasten
om de schors van
een krachtige boom
letters nestelen
bekorende woorden
pennen als milde poëzie
soezen in een dagdroom
duizelen van rijke
ontluikende bloesems
spikkeleieren bewonderen
in een liefdesnest
ik wilde dichten
maar…
er is
raadselachtig gekras
veert op en voegt zich
driftig…
Mijn huis heeft gladde tegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 anders anders is
Uit de hulzen van de kogels
waarmee ze verdoofd zijn
spint een automaat spoelen
vol koperdraad
voor het elektrische skelet
van de wereld dat alles geleidt
en feiten, wetenschap en schoonheid
egaliseert tot menige woede ontploft
Misschien is het ijdele waanzin
in jouw ogen, in een verhit hoofd
is het onontkoombaar
de poëzie…
hou je vast
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 elkaar
vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven
opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende
meeuwen appels met elkaar
niemand kan aan zijn lot ontkomen
de zee golft sist valt aan gaat terug
taal bouwt op breekt af verhult verleidt
vang het leven in het blikveld van de wind
hou je vast aan de ongrijpbare stroken van poëzie…