1711 resultaten.
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 goudbrokaat,warme
handen uitnodigend,lippen aangezet
vingers lonkend, koket in vol ornaat,
verdoofde blikken,in verlegen moraal
weg doen slikken, voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil moet reven, in dat uur
op deze warme kust te klinken, van de
liefde in z’n volle zaligheid te drinken,
waart de tijd in nauwe straten om z’n
klok…
Heden
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.047 Versuft schrik je wakker uit je afwezigheid,
De klok voor je vertelt je de tijd.
De stemming slaat om in je hoofd,
Je mag naar huis zoals beloofd.
Een klemmende pijn doet je ontwaken,
Een onbekende plek, een koud wit laken.
Lopen, fietsen het kan niet meer,
Je bent het slachtoffer van het drukke verkeer.…
wij hebben jou niet van die kar
gedicht
2.2 met 193 stemmen
36.987 Het was nog doodstil toen de klokken gingen luiden.
------------------------------------------------------------
uit: 'Buiten het dorp aan het kanaal lag kamp Conrad', 2005.…
In memorium. Lieve zoon.
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.992 De klok sloeg gewoon zijn uren.
Het verdriet dat voor altijd voort zal duren.
Het verlies van een kind slijt nooit.
Op de grafsteen staat geschreven:
Dag lieve jongen, tot ooit.…
De pendule
gedicht
3.1 met 34 stemmen
12.627 Maar nu sta ik hier maar zo
in een luxe bungalow
naast een klok die nooit eens slaat
omdat hij elektrisch gaat.
En ik zucht: tiktik, taktak, -
en ik voel me ziek en zwak
en zelfs dubbel zwak en ziek
als men zegt: ‘Die 's ècht antiek!’
------------------------------------
uit: 'Waarom, daarom', 1967.…
HET VADERHUIS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.698 Ligt de hoeve verre,
van het dorp zo wijd;
strekken rond de velden
eenzaam, wijd en zijd;
'k Voer u met de huifkar
naar de kerk ter mis,
als de klokken luiden
en het zondag is.
'k Leid, bij stille avond,
u ter loverbank,
als de velden slapen
van de meidauw blank.…
Nieuw ongerept en onbetaalbaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 Het was hagelnieuw nog totaal ongebruikt,
ongerept en zo rein het was zoals het was,
maar nu al een paar weken oud,
het nieuwe jaar, lag te wachten op de klok
van twaalf uren,
toen die sloegen kon het nooit meer lang duren,
of het nieuwe jaar begon, jawel het was daar!…
Dagje Vondelpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De waterzon speelt met mijn blote
voeten op het koude beton, een
uitnodigend spel als een tevreden
kind in het park en ik voel de
donzen klok van een aanstormende
lentewind en beleef de zot - en mildheid
in de overgave van de kleine
dingen die mij omringen.…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 trots
het schrijdt het heelt, keert huiswaarts
na verveling en raapt de kiezels
van de straat, de tijd een drenkeling in nood
de tijd een reiziger, een tijdslet
die zich voortbeweegt die
het sterven in mij – ons doet rijpen, die
herinneringen laat vervagen en oogst het vuur
met kralen die zich niet willen laten rijgen
ik kijk naar de klok…
Wie verwacht dit nou? MH17
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.207 Pa besluit met een race tegen de klok,
de afstand van Amsterdam naar Capelle te " nemen",
en komt ' gelukkig' op tijd aan, om de paspoorten af te geven.
Maar wat is geluk?
Wat is haast?
Wat is nog logisch?
Wat is onvoorstelbaar?
Hij was op tijd, met de paspoorten,
maar zit nu met een pakket schuld!…
macht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
897 wil en ik jij wou
jij de man en ik de vrouw
ik het geld en jij de poen
ik de kus en jij de zoen
jij het laten, ik het doen
jij de veter, ik de schoen
ik de schilder, jij de kwast
ik de ober, jij de gast
jij de ploeg en ik de voor
jij de tractor, ik het spoor
ik de kade, jij het schip
ik de schommel, jij de wip
ik de klepel, jij de klok…
Levensconfetti
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Het is koud en stil, het is grijs en aangekleed
hier de hal al uren fris, alsof het ook deze week
door de klok die vooruit gezet moet worden zo moet.
Ik ben niet zorgeloos, wel aangekleed opgestaan.
Ik heb helaas vandaag geen camera, ik kan niks
vastleggen en weet even niet hoe grijs ik al ben.…
Ik droom van een witte kerst
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
953 Ik droom van een witte kerst
met ijsbloemen op de ruiten
gezellig in 't eigen warme nest
en klokken die vredig luiden...
Ik droom van een Kindje in de stal
en herders die hun schapen hoeden
zilveren sterrenlicht aan het heelal
hemel en aarde die elkaar ontmoeten.…
Hoedendragers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 open
Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart
Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven
Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard
Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven
Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het klei
Meeuwen huilen om een God, een zalm, een brokje haver
Klokken…
Zachte donker bruine ogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 hoc haar
eigen voorkeur
meegenomen
de hal als wacht
en blafkamer
voor niet of later
verwachte en
onaangekondigde
gasten en vrienden
zoals normaal
bij roedeldieren
had zij haar broertje
meegenomen als
stevige bewaker
van haar en de bench
zij de diva en
manipulator hij
klusjesman ook kusjes
tot de arts kien
beschikte en klok…
Niets dan tijd
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
553 Zij is een lichtbron tussen de ruïnes
fragiel omhuld door de witte bruidsjapon
Het gemoed een wisseling van eb en vloed
solodans van in zichzelf gekeerd verdriet
Droevig duister mooi en diep
de verhalende bronzen klokken
De blazende ovens
gehamer van metaal op metaal
De witte bloemen in haar hand
het waaieren van de fijngeweven sleep…
Het moest maar eens gezegd worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
486 In de stad waar de poffertjeskraam
verleerd is waar zij vandaan kwam,
staat de leider eenzaam op de top,
naast de glazen klok in zijn hemd.…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 De klok beweegt,
maar binnenin vertraagt alles, alsof het nu weigert verder te stromen.
Een uur kan oplossen
als sneeuw in zonlicht, of blijven hangen,
zwaar van onverwerkt gevoel. Buiten beweegt, maar
raakt mijn ritme kwijt — tijd buigt zich naar de intensiteit van aandacht.…
Halloween Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
384 Een klok slaat één, de mist kruipt traag,
schimmen glijden over een verlaten straat.
Hun ogen dragen verhalen van weleer,
en fluisteringen klinken zacht, wel elke keer.
De straten dragen echo’s van verlangen,
een masker van verleden pijn.
Pompoenen branden als herinnering —
aan licht dat wilde eeuwig zijn.…
Galm des onheils
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
240 Maandag drie november twaalf uur
des middags houdt de klok zijn adem in
de beiaardier zet nu het carillon
op pauzestand, het blijft een wijle stil
de bovenkamer is zijn atelier
en 't glazen klokkenspel daar zijn metier
en als hij nageniet van zijn etude
solo, zonder vangers van zijn blik
op het klavier, verlangt hij naar de rust
als dorstige…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan,
Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.
Een herder die roept, een kind dat lacht,
In de schaduw van de toren lijkt soms de tijd te vervagen.…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 Stoelen luisteren,
de klok kijkt me aan.
Woorden vallen uit elkaar
nog voor ze mijn mond bereiken.
Zinnen worden signalen,
signalen worden bevelen.
De wereld wordt te dichtbij.
Gezichten lekken betekenis,
elk gebaar is een aanwijzing,
elk zwijgen een complot
dat speciaal voor mij is geschreven.…
Klare horizon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
75 de mist
Een nieuw en helder spiegelbeeld ontwaakt
terwijl het oude denken langzaam staakt
de woordenstroom zakt in de weidse oceaan
de pasteltinten van een droom breken aan
Het is de erosie van de trotse geest
die niet langer zoekt naar wat er is geweest
het denken streeft niet eenzaam luid
en wist het oude zeer en twijfels uit
De klok…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 De dwaze klok verliest haar grip,
de mensenziel, zo puur, sereen,
reist vloeibaar naar het nieuwe avontuur.
De trotse geest zwijgt stil en luistert,
gedachten stromen weg als zand,
getij dat naar de verte fluistert.
De keel omklemt het harde woord,
blauwzuur achter wit kristal;
u bent weer kil en koud als glas.…
Waarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
828 een ziel in het leven zonder vreugd
als en wees zonder vreugd
als een ziel zonder jeugd
moest ik verder gaan om de toekomst te ervaren
die de hare niet meer was en de mijne nog zou baren
maar als de deur naar de dood is dichtgegaan
en de levenden elkaars weg zijn gegaan
zal ik de geur van bloemen ruiken
en de verse natte aarde
geen klok…
Huisgeest
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
876 lieve geest van dit huis,
je werpt vertrouwde schaduwen,
silhouetten op de witte muur
je sluipt door al mijn kamers,
je blaast een zachte briesje
in het dons van mijn kussens,
ik hoor je flemende stem,
en wanneer ik sta te douchen,
fluister je in alle stralen
lieve geest van dit huis,
je bewaart mijn heftige geheimen,
je woont in de klok…
wintertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.139 in verte weergalmen de klokken het licht
de hartslag van dag die stervend verstomt
tonen weerklinken verdonkerd en droef
een avondzucht fluistert van ’t dagelijkse leed
als wiege- en graflied ’t gezang nog vermomt
verglijdende tijd lijkt vergrijsd en vergeeld
speels dansen klanken volgen de noten
bonte libellen zweven doorzichtig voorbij…
De tijd
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.073 te lang als tijd van afscheid daar is
de tijd nemen zoals hij komt, er niet te lang denken aan gemis
de tijd is ons gegund gebruik hem dan ook goed
de tijd die ons nog rest is een heilig moet
Pas als de tijd stilstaat en niets meer voor je doet
dan is de tijd kostbaar en een heel groot goed
dan is de tijd van gaan, dus aangebroken,
de klokken…
Slaven van de maatschappij
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.011 Rond de klok van zeven
Brood en koffie als ontbijt
Het is weer bijna tijd
De arbeid roept je naam
Om twaalf uur precies
Even tijd om te vergeten
Even rusten, even eten
Rustig kijken uit het raam
Aan het einde van de dag
Het is al over vijven
Nog even werken, even blijven
Het werk is bijna klaar
Elf maanden lang
Werken voor het loon…
Bangkok
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.005 De klok draait door, de welige wolken.
metropolis, metropolis.
De berustende betovering der Siamese dwergen.
Het hanengevecht van de zon en de maan.
Opium schuiven de uren.
Metropolis, metropolis,
waar alle woorden falen.…