Alle inzendingen over kust

2296 resultaten.

Sorteren op:

meubelmaakster

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.569
licht knisperen van woorden als ijspegel vallend, het kraakt van jou en mij, bliksemt dondert de hamer van Donar op een donker gezicht dan het een worden en deel van het al zwijg jij zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's verglijden als zand tussen vingers op een verlaten kust…

Dag zonder

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.023
De zon verdwijnt terwijl het nog dag is verlaten de vertrekken van vertier flarden van voorbij die ik nu opvis vage restanten van verkoold plezier Het treurlied kent slechts de laagste bassen de fluiten schuilen in de schemering gestaalde naden niet meer te lassen alsof elk drijvend schip die dag verging Verre kusten bleken onbereikbaar…

De Zee

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 914
Knellende banden worden verbroken, een wrede tsunami, een vernietigende orkaan, schuimbekkend van opstandigheid geselt hij de kust. Groeistuipen golven door zijn machtige lijf. Hoeveel groter wordt hij nog? Zestig centimeter, Eén meter vijf?…
Dick5 november 2008Lees meer >

in een flits schuimt woede

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.148
zie de honger in je ogen het dorsten in je blik je groet is nonchalant kust en flirt met anderen het glas steeds in de hand de stillen hebben thuis hun bloed op peil gebracht die strijd is daar allang gestreden kinderen en echtgenoot herinneren iets meer verleden de schonen willen kaatsen tegen wanden van geluk het vals gevoel van…
wil melker20 augustus 2006Lees meer >

VADERS HAND

poëzie
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.687
De vader kust de kleine klant En zegt bij ’t hos, hos, hos: ‘ Vertrouwt gij maar op vaders hand; Die laat zijn Kind nooit los.’…

Rood met witte stippen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
Wanneer de zon oktober kust kom jij weer op het herfsttoneel zij 't maar voor enkele dagen, jij, schitterend rode bosjuweel.…
Frans Vanhove19 september 2009Lees meer >

Jutters

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 682
Gedachtenstromen lopen niet parallel met de getijden, lijken stil te staan, kosten kracht om tegen moraal en mening in te zwemmen, als drenkeling - op nog te ontdekken kusten - te vondeling gelegd.…
pama3 december 2010Lees meer >

Reikhalzend

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 880
zij kust de tranen op zijn wangen hij streelt teder haar gezicht knuffelen zij innig vol verlangen in het vroege avondlicht zeven lange jaren moest het duren voordat zij elkander zouden zien telden steevast alle uren veelal dagdromend bovendien hoe de zon volop schijnen zou zij door 't gras zouden springen kleurde de dageraad korenblauw…
LadyLove12 december 2010Lees meer >

M'N POEZIE

poëzie
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.144
O Gij, die m'n gedachtjes kust En wiegt m'n droefenis 't Is of m'n innerlijke rust Door u beveiligd is. O lieflijkheid! o zanggetril! Verwarm het harte mijn Dat arm... verlaten hart, en wil M'n eeuw'ge rijkdom zijn.…
Alice Nahon24 februari 2011Lees meer >

zon

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 745
zoethout en de rest zijn veel morgen gezien puntjes komen later in dit verhaal moeder koost nog eenmaal mijn gezicht schoon als toet mondhoek fris in de wind wat men liever vergeet laat maar schoonheid omdat verliezen schoon verliest in de aarde en haar stem in wolken ooit gelooft behalve alles ging mijn stem verloren op een kust…

Bij een foto in de NRC

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Met mijn rechterhand streelde ik je uitgedunde haren en met mijn lippen kuste ik je verdriet een beetje weg, je stond erbij als een loden pop, je rouwkleren als een harnas om je heen, een Jeanne D'Arc op de brandstapel, maar diep in je reebruine ogen zag ik de Phoenix boven je heilloze vlammenzee herrijzen.…

neb

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.121
nog een laatste keer draai ik m'n hoofd richting de poort waar haar tranen een waterval vormen de draaikolk in m'n hemel kust een hel waar jij staat als een onbeschreven regel recht voor ogen loezend vergeef mij een beetje maar daar blijf dit geheel stil vlinder in een oase vol hoop en pulp de zotheid voorbij o oogst na regen…

DE TERRASSEN VAN MEUDON

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.162
De lucht is stil: op eindloos verre heuvlen Strekt zich de stad in blond en rozig licht - Ik wend mij om waar lachen klinkt en keuvlen: Daar kust een knaap een blank en zoet gezicht. Ik zie omlaag: in vaste en strenge perken Sombert rondom een kom een herfstge tuin.…

Ontstegen lente

poëzie
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.225
De zuiderzoelte kust de leden loom. O, zaligheid van de avond, als gevlei Van rozengeur geloven in ons lei Aan de eeuwge schoonheid van een liefdedroom. O, wrede lente, o, zware kruisiging! Voor wie der kleine liefde niet ontsteeg, En eenzaam is; uw lieflijk aanzijn leeg Gelijk een schrijnend afzijn onderging.…

Styx

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
De aarde staat minnelijk aan de hemel en kust het koude voorhoofd van de nacht.…
Iniduo14 augustus 2012Lees meer >

Zwoel oktober

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
weet je nog diep in de bossen waar de herfst zijn entree had gedaan het knisperend gekleurde bladmatras ons lokte lief te hebben weet je nog ons traag ontkleden dromend vervielen in duizend tinten ons lichaam zachtkens deinde op vogelengezang weet je nog toen wij op leeftijd kwamen zochten naar die onvergetelijke plek hoe wij zalig kusten…

Tranen van hars.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
Daar slaapt de onrust van mijn vrede als niche in mij vereend, het snakt naar lucht, stuwt lijf en brein naar de moederschoot, wat na de geboorte slechts een vermomming was tot de dorst met nieuwe woorden mij weer wakker kust.…
Pama8 februari 2013Lees meer >

Het oude land

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
land als een waterslang Het aflopende land brengt het water terug naar zee dijkhuisjes staan tegen de uiterwaarden in het gedrang en uit de ochtendmist verrijst het silhouet van een boerenstee langzaam komt het leven weer op gang na de nachtrust gerammel van melkbussen klinkt over het koren in het ochtendgloren verrijst de zon die de einder kust…
Ron Blok28 december 2013Lees meer >

- Groen van vilten tapijt -

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Onvergelijkelijk panorama kust bij ochtenddauw half doorzichtig door het ijs, breekt zon als diamanten nevelsluiers dringen door, vroeg de morgen aanschouwd, schel verlicht door de opgaande zon komt stil de winter op als een waakzaam schildwacht.…

Tuinen

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.597
Doof dan heug'nis in berusting, lustverzadigd, droombevolkt: liefde die te keur, te kust ging, peinst om schoonheid weggewolkt. Grauwe tuin in donkre vrede: 't Is vaarwel, zwart paradijs. Toekomst, zonnedag, verleden nog eens halfbewust doorschreden, Heerlijk niets, mijn levensreis.…

GESTRAND

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 787
Blonde engel uit Zuid Holland meisje van West Nederland Blauwe ogen, open lippen, liggend op het Noordzeestrand Mooi blond meisje in ’t zand aan de kust van Nederland Bebloede armen, open benen, huilend op ’t Noordzeestrand O lief meisje aan de zeekant van Wild west Nederland Afgetuigd en murw geworden met in elke hand een tand Arm…

Clemence

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 436
Ik redde je en wij kusten elkaar en ineens zag je mij. Daarna liet ik je vrij.…

Dichters moeten de minnaars uit zich weren

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.152
Hijg dus, o hart, uw sterflijkheid te buiten, gij, die uit de pijn het bovenaardse koos, eens zal uw mond zich als gesteente sluiten in d’ eenzaamheid van wind en waterhoos, maar, wie hem kust, zal er op leven stuiten: diep in zijn barsten hurkt de wilde roos.…

afscheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 863
we hielden jouw hand vast in de onze kusten jouw koorts we streelden jouw wangen en we lieten onze tranen los in vrije loop je mocht gaan – we wilden het niet – het verdriet was groot toen je ons verliet maar toch zijn we blij voor jou, jouw pijn is weg de koorts gesust, jouw rustige slapen zacht gekust in dankbaarheid, in…
switi lobi10 februari 2016Lees meer >

Ik weet niet wat ik heb gedaan

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.203
Ik weet me zo beraden rusten, o schone, in ons verénigd-zijn, en vredig, als een vege schijn op 't aanschijn van verre avond-kusten. - En God, die mij misschien begrijpt, die om mijn weze' uw stem liet suizen, is als een vrucht die in me rijpt... - De vlier-struik geurt naast al de huizen...…

Wie je bent

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 640
gebonden Aan wat we hebben Waarvoor dienen we te zorgen Denkend aan de dag van morgen Wie je bent In je zijn Schuilen verschillen tussen elkaar altijd Dat er verschillen mogen zijn Daarin schuilt vrijheid Vrijheid om te kunnen zijn wie je bent in vriendschap leven voor het behoud van vrede voor de rust Vrede is wanneer het leven je kust…
ebba23 november 2017Lees meer >

Outcast

poëzie
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.191
’t Breed grauw gelaat van de Afrikaanse kust, Na eeuwen van een ondoorgrondelijk wee Gekomen tot een onaantastbre rust, Staart steil terneer op de gekwelde zee. Ons blijft ’t verneedrend smachten naar de ree. Geen oceaan heeft onze drift geblust, En niets op aard, ook zwerven niet, geeft rust, En de enige toevlucht de prostituee.…

beeld van Ameland

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
al turend naar de overkant zie ik in vage lijnen het ranke beeld van Ameland gelijdelijk aan verschijnen waar de tijd niet meer bestaat en ik alles kan vergeten de wereld even achter me laat en niets meer hoef te weten bedachtzaam dwaal ik door de bossen langs heidevelden naar de kust impressies die mijn geest verlossen van al hetgeen…
Yadasampati28 februari 2019Lees meer >

Ongewoon gewoon?

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 493
Ween niet als dat al gestorven is, haar schim die op de winden rust, als een leeuwerik - in volle vlucht – naar de eindeloze kim en naar een streepje zonnelicht, die hij in vervoering kust, onttrokken aan de duisternis, een smetteloze vlam, haar vonken heeft mijn hemel opgericht, zodat ik aan de hete hel ontkwam, van alle zonden waarvan…
Pama22 februari 2020Lees meer >

EERVOL GEVECHT

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Onze Hemelse Vader schenkt getijden, waarbij verborgen bloei wacht in diepe rust, om daarna op bergen, aan elke kust ontwakend leven met pracht te geleiden. Wil Gods vijand deze lente bestrijden? Men moet afzien van stadsvertier en boslust, is zich van rond sluipend gevaar bewust. Ziekteduivels doen veel mensen lijden.…