Alle inzendingen over kalmte

279 resultaten.

Sorteren op:

Drenkeling

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Zij bewaart haar kalmte en buigt zich over de drenkeling, doordrenkte lompen. Haar stem blijft echoloos hangen. Knarsend klinkt zijn dank in vele talen.…
Wimper30 december 2002Lees meer >

Pruisverkimmel

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 772
paden van de groes Met weemoed denkend aan de wrop Lang gelee, triestzeurend en batroes Het leven nu, is een grauwgegroppel Snaterend in je hoofd, vol kruig De oren vol met jostverstoppel De ogen bedekt met frummeltuig Ik ga terug, snel en met hestenvaars Achteruitleven, keerom naar de wommel Met warmtezoekende handen, liefdingaars Rust en kalmte…

Kakofonie

gedicht
2.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 6.307
En hoe elk van ons dit zootje ongeregeld hardnekkig en met bedrieglijke kalmte bij elkander houdt. ----------------------------------- uit: 'Man in het landschap', 2008.…

verbond

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Versluierde het grauw de warmte, mijn hart was niet verkild Het vond in de liefdevolle kalmte de behoefte naar verbondenheid gestild.…
bimo14 november 2011Lees meer >

Zonsondergang

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Konden wij maar wat beter onze kalmte bewaren en dulden wat we toch niet kunnen veranderen. Geel daalt de zon door prachtige wolken omgeven. Vrede groeit in kleine stapjes, helemaal niet gehaast, maar zoals alle leven vertrouwvol reikend naar een nieuwe dag, een nieuwe morgen. Geborgen.…
Adeleyd1 januari 2013Lees meer >

open water

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
totdat het grijs van staar zicht keert tegen het licht van vandaag het open water, ingesloten door beperkingen van een telkens veranderend lot, vandaag is ze de diepgang en morgen verdampt haar ziel tot een drachtige wolk ik drink haar roep wanneer ze jammerlijk schreeuwt en de wind met haar golven leurt, doch onderhuids is ze de kalmte…
elze2 juni 2022Lees meer >

Familiebed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 380
Schiet me, schiet me schiet me naar de hemel boven in de eik, iedereen blootvoets op het familiebed .....Kom erbij, hier ben je vrij! Wij hoeven nergens in te geloven behalve in elkaar, ook de zanger is los, hij lacht om zijn amulet en zwaait naar de oude man: .....Kom erbij, hier ben je vrij! De grijsaard ziet alles met pretogen in zijn…
Zywa25 oktober 2019Lees meer >

50 +

hartenkreet
3.7 met 66 stemmen aantal keer bekeken 3.704
Er is een kalmte in mij neergedaald die men bij jonge lieden zelden ziet en wijsheid is het thans, die mij gebiedt. Ik weet waar Abraham de mosterd haalt. Terwijl mijn blik door ’t keukenkastje dwaalt denk ik: “waarom vind ik dat potje niet ?” O, ouderdom, als het geheugen faalt !…

Ritme van warmte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.193
Waar schaduwen zonnestralen temperen voor koelte tegen middagzon wind zacht tot bries doet slinken strelend water tot kalmte maant stromend naar zee van rustige deining denkend aan ochtendkoele oevers waar warm bruisend water eigen ritme slaat.…

De verdwenen reddingsboei

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 732
ik in het donker stond tastend naar mijn reddingsboei van wit verdwenen zonder enige duiding ‘t gewicht van het leven niet meer vond golven van blijdschap of plezier die vanwege gewenning als vanzelfsprekend beschouwd werden noch de stormen die er waren behoren tot mijn werkelijkheid doch als mijn ogen het duister omhelzen en haar kalmte…
Robin20 januari 2012Lees meer >

ataraxia

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
zacht enige wrijving dringt zich op zoals een wandelaar bukt voor een stormsonate modderstromen, zonsondergang ergens gloort schijnlicht uit vuurkorf en brandgang een sloot doorgrondt roerloos hout, steen, weefsel dit lijkt op ijseilanden in droomarchipel ontscheept ooit vloeien wolken samen tot verstild lentestof blijkt kalmte…
Iniduo16 maart 2017Lees meer >

Onbevlekt

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
want ik voel de serene eenzaamheid als ik in stilte aan de dood denk hoe mijn vader is heengegaan zonder ooit op de golven te varen met zijn zeilscheepjes van hout ik mis zijn houterige beweging en ik mis ook de gezelligheid van hoe hij ruziede met mijn moeder zonder zelf vaak veel te zeggen zij had altijd het hoogste woord nu is de kalmte…

Zeearmen voor zeegodinnen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Aanstormend Belandt zij zonder Chicanes aan land Donderend en denderend Extravert Frenetiek de Gretige gulzige golven Hoorbaar hongerend Intimideert zij Jubelt zij haar Kolkende klaagzangen Lyrisch haar landschap Mooie maanzieke reuzin Neptunus maant haar tot kalmte Oeverloos opent ze haar Panorama’s deze non- Querulante…
J.Bakx3 oktober 2022Lees meer >

nog even - zoals ik ben -

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
telkens in mijn aftandse nachten zwerven mijn handen over haar warme lichaam, ik wil haar kalmte voelen op haar naakte huid haar waarheid is diep in slaap gezonken, ik benijd haar - mijn rust is me eens ontnomen, niet gegund zelfs niet in mijn allermooiste dromen hoe langer ik haar betast, hoe meer mijn adem de weg kwijt raakt, help…
elze29 maart 2024Lees meer >

Simone's Sontag; LGW IV

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 325
godinnen der esthetiek en intoxicatie transformeerde de gracieuze zaal -die ook ‘De Ouwe Houte’ heten mag in een achtergrond voor dagdromen binnen komen stromen op de wolken achter oogleden verder vergleden flikkerende knipperingen betreden door wimpers geframede rondzingende toonklanken klinken als thuiskomen in de warmte van de kalmte…
R.E.N.S.14 november 2025Lees meer >

Toen en Heden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 215
nimmer een enkeltje krijgt Vanuit haar toen doorgepakt en voldaan ligt niets ongedaan voor eeuwig te wachten al daalt geen besef in met de ramen opengegooid waardoor zij niks komen voelt en zij zwijgt: of nee, misschien als zij het vooraf niet voelde was dat dom geweest Zij heeft geen verlangen naar dat toen als haar lichaam kalmte…

Bloedrood

netgedicht
3.7 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.663
De zon schemert bloedrood Het bloed van de schaamte Rood van naderende dood Machteloosheid en kalmte Koester ik in mijn schoot Vergeet alles in deze nacht Blijf hopen op een wonder Macht van mijn wilskracht Stuur ik nu in 't bijzonder Naar mijn schoot en wacht Handen strelen weg de pijn Verzachten het verscheiden Van mijn kleine poppedein…
Janna Nendels27 september 2002Lees meer >

Moulin de Boulède

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
Lève ton verre sûr notre vie, mes frères et soeurs -Een blad valt na het onweer en wij, in schaduw zoekend naar beschutting, kalmte voor ons hart, laten wij blijven -geen dak, geen bodem- in niemandsland. Hef nu het glas op onze levens, mensenlief-…

Voor mijn geliefde

hartenkreet
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.130
Jij bent mijn wijsheid, mijn verstand Jij kalmt mijn bangend hart met vaste hand Waar ik vastloop denk jij gewoon door, Ik weet me veilig bij jou in het spoor Lang geleden heb ik jou geschaakt, Ik jou de mijne, jij mij de jouwe gemaakt In zegen en wanhoop zijn we samen één Één lichaam, jij linker- ik rechterbeen Ik hoop nog lang in…

Thans is het uur dat schaduwen neigen

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Thans is het uur dat schaduwen neigen, En de avond, als een teder lied, Om huize’ en zielen zacht komt zijgen, En moede durend, stil vervliet In de open schoot van ’t schemer-zwijgen… Thans is in al de zielen vreê, En dank-gebed in al de huizen; En zelfs wie wránge dagen leê Voelt in zijn wezen kalmte suizen Als een slaap-zware zomer-zee……

Afscheid nemen bestaat niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.359
Huilend, kijk ik vannacht door mijn lachende ogen Mijn onrust wordt door een stille noot tot kalmte gebracht Vooruitkijkend, voel ik langs mijn herinneringen al je leegte Afscheid nemen bestaat niet Iedere dag zorgt de zon dat ik je vergeet Iedere nacht brengt de maan jou naar mij toe Ik vergeef het mezelf, ik kan jou niet vergeten Afscheid…
Ferdinand1 oktober 2013Lees meer >

Een heldere dag

gedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.332
Ik wilde kalmte zien en rust zoals die zich in de golven ophouden. Ik ben toegekomen aan de hond noch aan de worp. ---------------------------------- uit: 'Iedereen is er', 2004.…
Jan Baeke16 oktober 2013Lees meer >

HANDEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
handen kunnen mogelijk falen het verschil tussen leven en dood bepalen als de rijke niet wil gaan delen zullen sommigen neigen tot stelen handen kunnen iets met veel tamtam stellig beweren en met de nodige tegengestelde kalmte bezweren ze kunnen mateloos irriteren maar juist ook de maat dirigeren ze kunnen over liefde schrijven en een…

Levensvraagstuk

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 608
Nu geluiden weerloos zijn in de kalmte van de stilte jouw onzichtbare nabijheid die mijn adem steelt de uitgekozen zinnen waarmee je mij doorzoekt liefhebben in het dagelijkse vergeten uit eenzaamheid op zoek naar nieuwe wegen voor als niemand meer wilt lezen en begrijpen in die droeve begeerte naar affiniteit zonder het dilemma van onwetendheid…
mobar16 augustus 2019Lees meer >

Hand in hand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 466
te vergeten Wat na te lezen is hoef ik niet te onthouden, maar ik moet zoeken naar de woorden die zich verstoppen, bange woorden alsof mijn pen het mes is onder de snelweg langs ons huis uit het niets op mijn keel gezet De avond was al gevallen Zenuwachtig riep hij om geld een beginneling, zijn plan liet zich gladstrijken met kalmte…
Zywa16 maart 2021Lees meer >

de jaren vijftig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
als vader uit zijn dak gaat vliegen borden door de lucht kalmte kan je redden kees sust moeder dan nerveus maar een vuurspuwende berg heeft daar geen oren naar zijn bijnaam Vesuvius wordt met regelmaat eer aangedaan als vader uit zijn dak gaat kruipen de kinderen onder tafel moeders handen vegen scherven en tranen bijeen maar drift…
J.Bakx15 september 2022Lees meer >

Zomer aan het Winschoterdiep

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Nog even deinen de kleine hoentjes op 't oppervlak, dan is het voorbij, het water herneemt zijn oude kalmte, ver onder de wolkenloze hemel, die blauw is en strak, spiegelt het nat, van de lucht de kleur, van de zon de warmte.…

Gekoesterd landschap

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
plezier Onvermoeibaar stroomt hij verder Glinsterend als een melkweg Met de hemel wakend als herder Transformeert hij de ruimten op zijn weg Tere parelgrijze wazen Vlechten zich in het vochtige gras De natuur blijft ons verbazen zijn glimlach weerspiegelt de weideplas omhelsd door de warmte doorboord door de stilte eeuwig als de kalmte…
chiara328 augustus 2003Lees meer >

in-het water-gevallen-reis?

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.632
voor anker wordt zij wiegend in slaap gesust languit ervaart zij verbaasd: de boot ademt mij dan ontzwemt zij ‘t middellandse warme water op stralen licht -als door ‘n vergiet, denkt zij later- in vissenscholen, zweeft zij zich van lichaam vrij met vliezen, bril en kalmte verrijkt en uitgerust…
Lily2 april 2003Lees meer >

Thans door banken mist

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 528
ik heb het najaar zwijgend bij de hand genomen diep schelpt mistnevel najaarsnoten stil spreekt geen woord voelt in wezen kalm het doorweekt tedere voeten als een slaap zomerzee van kalmte durend ik word overmand door beelden wat was wat is wat komt een weeldepracht dauwt peluwzacht in ‘t land voor elk vertrouwd dier langs het maïsveld…
Quicksilver21 september 2010Lees meer >