279 resultaten.
Drenkeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
827 Zij bewaart haar kalmte
en buigt zich over de drenkeling,
doordrenkte lompen.
Haar stem blijft echoloos hangen.
Knarsend klinkt zijn dank in vele talen.…
Pruisverkimmel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
772 paden van de groes
Met weemoed denkend aan de wrop
Lang gelee, triestzeurend en batroes
Het leven nu, is een grauwgegroppel
Snaterend in je hoofd, vol kruig
De oren vol met jostverstoppel
De ogen bedekt met frummeltuig
Ik ga terug, snel en met hestenvaars
Achteruitleven, keerom naar de wommel
Met warmtezoekende handen, liefdingaars
Rust en kalmte…
Kakofonie
gedicht
2.2 met 22 stemmen
6.307 En hoe elk
van ons dit zootje ongeregeld hardnekkig en
met bedrieglijke kalmte bij elkander houdt.
-----------------------------------
uit: 'Man in het landschap', 2008.…
verbond
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.120 Versluierde het grauw de warmte,
mijn hart was niet verkild
Het vond in de liefdevolle kalmte
de behoefte naar verbondenheid gestild.…
Zonsondergang
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
544 Konden wij maar wat beter onze
kalmte bewaren en dulden wat we
toch niet kunnen veranderen. Geel daalt
de zon door prachtige wolken omgeven.
Vrede groeit in kleine stapjes, helemaal
niet gehaast, maar zoals alle leven
vertrouwvol reikend naar een nieuwe
dag, een nieuwe morgen. Geborgen.…
open water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 totdat
het grijs van staar zicht keert
tegen het licht van vandaag
het open water, ingesloten door
beperkingen van een
telkens veranderend lot, vandaag
is ze de diepgang en morgen verdampt
haar ziel tot een drachtige wolk
ik drink haar roep wanneer ze
jammerlijk schreeuwt en de wind
met haar golven leurt, doch onderhuids
is ze de kalmte…
Familiebed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Schiet me, schiet me
schiet me naar de hemel
boven in de eik, iedereen
blootvoets op het familiebed
.....Kom erbij, hier ben je vrij!
Wij hoeven nergens in te geloven
behalve in elkaar, ook de zanger
is los, hij lacht om zijn amulet
en zwaait naar de oude man:
.....Kom erbij, hier ben je vrij!
De grijsaard ziet alles
met pretogen in zijn…
50 +
hartenkreet
3.7 met 66 stemmen
3.704 Er is een kalmte in mij neergedaald
die men bij jonge lieden zelden ziet
en wijsheid is het thans, die mij gebiedt.
Ik weet waar Abraham de mosterd haalt.
Terwijl mijn blik door ’t keukenkastje dwaalt
denk ik: “waarom vind ik dat potje niet ?”
O, ouderdom, als het geheugen faalt !…
Ritme van warmte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.193 Waar schaduwen zonnestralen temperen
voor koelte tegen middagzon
wind zacht tot bries doet slinken
strelend water tot kalmte maant
stromend naar zee van rustige deining
denkend aan ochtendkoele oevers
waar warm bruisend water eigen ritme slaat.…
De verdwenen reddingsboei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
732 ik in het donker stond
tastend naar mijn reddingsboei van wit
verdwenen zonder enige duiding
‘t gewicht van het leven niet meer vond
golven van blijdschap of plezier
die vanwege gewenning als
vanzelfsprekend beschouwd werden
noch de stormen die er waren
behoren tot mijn werkelijkheid
doch als mijn ogen het duister
omhelzen en haar kalmte…
ataraxia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 zacht
enige wrijving dringt zich op
zoals een wandelaar bukt
voor een stormsonate
modderstromen, zonsondergang
ergens gloort schijnlicht
uit vuurkorf en brandgang
een sloot doorgrondt roerloos
hout, steen, weefsel
dit lijkt op ijseilanden in
droomarchipel ontscheept
ooit vloeien wolken samen
tot verstild lentestof
blijkt kalmte…
Onbevlekt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
531 want ik voel de serene eenzaamheid
als ik in stilte aan de dood denk
hoe mijn vader is heengegaan
zonder ooit op de golven te varen
met zijn zeilscheepjes van hout
ik mis zijn houterige beweging
en ik mis ook de gezelligheid
van hoe hij ruziede met mijn moeder
zonder zelf vaak veel te zeggen
zij had altijd het hoogste woord
nu is de kalmte…
Zeearmen voor zeegodinnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Aanstormend
Belandt zij zonder
Chicanes aan land
Donderend en denderend
Extravert
Frenetiek de
Gretige gulzige golven
Hoorbaar hongerend
Intimideert zij
Jubelt zij haar
Kolkende klaagzangen
Lyrisch haar landschap
Mooie maanzieke reuzin
Neptunus maant haar tot kalmte
Oeverloos opent ze haar
Panorama’s deze non-
Querulante…
nog even - zoals ik ben -
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
493 telkens in mijn aftandse nachten
zwerven mijn handen over
haar warme lichaam, ik wil
haar kalmte voelen
op haar naakte huid
haar waarheid is diep
in slaap gezonken, ik
benijd haar - mijn rust is
me eens ontnomen, niet gegund
zelfs niet in mijn allermooiste dromen
hoe langer ik haar betast, hoe meer
mijn adem de weg kwijt raakt, help…
Simone's Sontag; LGW IV
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
325 godinnen
der esthetiek en intoxicatie
transformeerde de gracieuze zaal -die
ook ‘De Ouwe Houte’ heten mag
in een achtergrond voor dagdromen
binnen komen stromen op de wolken
achter oogleden verder vergleden
flikkerende knipperingen betreden
door wimpers geframede
rondzingende toonklanken
klinken
als thuiskomen
in de warmte
van de kalmte…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen opengegooid
waardoor zij niks komen voelt
en zij zwijgt: of nee, misschien
als zij het vooraf niet voelde
was dat dom geweest
Zij heeft geen verlangen
naar dat toen
als haar lichaam
kalmte…
Bloedrood
netgedicht
3.7 met 33 stemmen
1.663 De zon schemert bloedrood
Het bloed van de schaamte
Rood van naderende dood
Machteloosheid en kalmte
Koester ik in mijn schoot
Vergeet alles in deze nacht
Blijf hopen op een wonder
Macht van mijn wilskracht
Stuur ik nu in 't bijzonder
Naar mijn schoot en wacht
Handen strelen weg de pijn
Verzachten het verscheiden
Van mijn kleine poppedein…
Moulin de Boulède
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
708 Lève ton verre
sûr notre vie, mes frères et soeurs
-Een blad valt na het onweer
en wij, in schaduw zoekend naar
beschutting, kalmte voor ons hart,
laten wij blijven -geen dak, geen bodem-
in niemandsland. Hef nu het glas
op onze levens, mensenlief-…
Voor mijn geliefde
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.130 Jij bent mijn wijsheid, mijn verstand
Jij kalmt mijn bangend hart met vaste hand
Waar ik vastloop denk jij gewoon door,
Ik weet me veilig bij jou in het spoor
Lang geleden heb ik jou geschaakt,
Ik jou de mijne, jij mij de jouwe gemaakt
In zegen en wanhoop zijn we samen één
Één lichaam, jij linker- ik rechterbeen
Ik hoop nog lang in…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Afscheid nemen bestaat niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.359 Huilend, kijk ik vannacht door mijn lachende ogen
Mijn onrust wordt door een stille noot tot kalmte gebracht
Vooruitkijkend, voel ik langs mijn herinneringen al je leegte
Afscheid nemen bestaat niet
Iedere dag zorgt de zon dat ik je vergeet
Iedere nacht brengt de maan jou naar mij toe
Ik vergeef het mezelf, ik kan jou niet vergeten
Afscheid…
Een heldere dag
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.332 Ik wilde kalmte zien en rust
zoals die zich in de golven ophouden.
Ik ben toegekomen aan de hond
noch aan de worp.
----------------------------------
uit: 'Iedereen is er', 2004.…
HANDEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
495 handen kunnen mogelijk falen
het verschil tussen leven
en dood bepalen
als de rijke niet wil gaan delen
zullen sommigen neigen tot stelen
handen kunnen iets met
veel tamtam stellig beweren
en met de nodige tegengestelde
kalmte bezweren
ze kunnen mateloos irriteren
maar juist ook de maat dirigeren
ze kunnen over liefde schrijven
en een…
Levensvraagstuk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
608 Nu geluiden weerloos zijn in de kalmte van de stilte
jouw onzichtbare nabijheid die mijn adem steelt
de uitgekozen zinnen waarmee je mij doorzoekt
liefhebben in het dagelijkse vergeten
uit eenzaamheid op zoek naar nieuwe wegen
voor als niemand meer wilt lezen en begrijpen
in die droeve begeerte naar affiniteit
zonder het dilemma van onwetendheid…
Hand in hand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 te vergeten
Wat na te lezen is hoef ik niet
te onthouden, maar ik moet
zoeken naar de woorden
die zich verstoppen, bange woorden
alsof mijn pen het mes is
onder de snelweg langs ons huis
uit het niets op mijn keel gezet
De avond was al gevallen
Zenuwachtig riep hij om geld
een beginneling, zijn plan
liet zich gladstrijken met kalmte…
de jaren vijftig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 als vader uit zijn dak gaat
vliegen borden door de lucht
kalmte kan je redden kees
sust moeder dan nerveus
maar een vuurspuwende berg
heeft daar geen oren naar
zijn bijnaam Vesuvius wordt
met regelmaat eer aangedaan
als vader uit zijn dak gaat
kruipen de kinderen onder tafel
moeders handen vegen
scherven en tranen bijeen
maar drift…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 Nog even deinen de kleine hoentjes op 't oppervlak,
dan is het voorbij, het water herneemt zijn oude kalmte,
ver onder de wolkenloze hemel, die blauw is en strak,
spiegelt het nat, van de lucht de kleur, van de zon de warmte.…
Gekoesterd landschap
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
699 plezier
Onvermoeibaar stroomt hij verder
Glinsterend als een melkweg
Met de hemel wakend als herder
Transformeert hij de ruimten op zijn weg
Tere parelgrijze wazen
Vlechten zich in het vochtige gras
De natuur blijft ons verbazen
zijn glimlach weerspiegelt de weideplas
omhelsd door de warmte
doorboord door de stilte
eeuwig als de kalmte…
in-het water-gevallen-reis?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.632 voor anker wordt zij wiegend in slaap gesust
languit ervaart zij verbaasd: de boot ademt mij
dan ontzwemt zij ‘t middellandse warme water
op stralen licht -als door ‘n vergiet, denkt zij later-
in vissenscholen, zweeft zij zich van lichaam vrij
met vliezen, bril en kalmte verrijkt en uitgerust…
Thans door banken mist
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
528 ik heb het najaar
zwijgend bij de hand genomen
diep schelpt mistnevel
najaarsnoten stil
spreekt geen woord
voelt in wezen kalm
het doorweekt tedere voeten
als een slaap zomerzee
van kalmte durend
ik word overmand door beelden
wat was
wat is
wat komt
een weeldepracht dauwt peluwzacht in ‘t land
voor elk vertrouwd dier
langs het maïsveld…