2232 resultaten.
Presidentiële wensen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 De potten worden elders wel gebroken.
Hoe heerlijk toch om vuurtjes te gaan stoken,
want ja, hij heeft het lesje goed geleerd,
de aandacht moet gewiekst worden geweerd
van wat hij in 'geniep heeft uitgestoken.…
liefde van mijn leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 de liefde van mijn leven
zij heeft mij pijn gedaan
zij heeft mijn hart gebroken
om mij daarna te verlaten
de liefde van mijn leven
kun je het niet zien
ik wil haar terug
breng haar terug
neem haar niet van me weg
want jij en niemand weet
wat zij voor mij betekent
de liefde van mijn leven
zij heeft mij alles gegeven
wat voor mij…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
546 Nadat de laatste tram
is vertrokken, vonkt jouw
schaduw na op de bovenleiding
in het neon als een gebroken
stoelzitting van de nacht,
overweeg de kansen
in een rimpeling van overmacht
omfloerst door de lipstick
op het bevingerde glas,
soms te vol om leeg te raken
en na de goot volgde een nog
diepere plas, waarin het genot
door bijsmaak…
Aanslag in Scri Lanka
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
534 onschuldige mensen zijn getroffen
door bommen die ontploffen
Families gebroken.... Gebouwen vergaan
Paasvreugde in Sri Lanka gedaan.
Waarom moeten we dit beleven?
Kan men nu nooit in vriendschap samenleven
Geen bommen of vechtende mensen,
Dat zijn voor velen hun grootste wensen.…
De zon is goud voor wie ervan houdt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 verblindt door
de koperen ploert
die je het uitzicht beneemt
ik zie hoe je tastend
kreunend
naar de ijskast loopt
van de ronde blokjes
uit het diepvriesvak
bestemd
voor de cola-rum tover je
ijskompressen:
legt ze op je ogen
een gebroken stem
uit de duisternis
grijpt je bij de hand
fluistert met
omfloerste…
Nest van steen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
482 Landen in een nest van steen
waar men gebroken vleugels heelt
Niet eerder heeft zij zó liefgehad.…
categorisch metaforisch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
223 stoelpotten onder gebroken behoeftes
terugzagen tot op de haarwortels
proestend op gewaande paden
denktemperaturen boven het minimaalste
van één ultiem vertraagde centrifugaalflits
daalt de trits in beschamende schalen van richting
de verlichting bracht hemels zwarte mazen
netten van wetten verkaasden
bloemen verwelkomende tenenvazen…
M, de m van "M" van Margriet van der Linden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
468 "De Wereld Draait Door"
is met vakantie
en ook Matthijs
Matthijs van Nieuwkerk
Maar de wereld draait door
is nooit op vakantie
en daar is Margriet
Margriet van der Linden
Met het dagelijks talkprogramma
'M', primetime NPO 1 tussen 7 en 8
neigt een beetje nog naar Matthijs
maar is vooral bedoeld voor Margriet
De dokter en de dominee hebben
mij ten…
verloren
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
5.876 Mijn hart verloren
aan jou mijn lief
het was zo goed als bevroren
jij was op het eerste oog mijn hartendief
Ik wilde het nooit geloven
maar nu het zover is
kan ik je beloven
jij was een groot gemis
Laatst mijn vriend verloren
door een auto ongeluk
zijn rug gebroken
mijn leven was weer stuk
Nu weer een beetje op goede gang
een nieuw…
MARX
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.286 Hoe heeft hij de rijkaard in stuk gebroken,
hoe zacht is hij voor de werkman ontloken!…
Fraktuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.610 grens onzichtbaar ver weg
mijn limiet was een sloot, een muur of een heg
en de dagen konden wel jaren duren
Soms scheurde een spier of knakte een bot
dan even het fraaie spel gestaakt
zwervend en zwierend is mijn jeugd ontloken
Een schram, een buil, een broek kapot
nog maar juist het leven aangeraakt
toen plots mijn kindsbeen werd gebroken…
Eenzame kansel
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.185 De dominee gaat scheiden
de kansel is nu leeg
Harten zijn gebroken
de scheuren zijn geteld
Hij liep verloren door de kerk
en zocht zijn god
in psalmen en gebeden
Zijn ziel verscheurt
de stem die zwijgt
Dat liefde wonderen konden preken
toen zijn hart nog loven kon
Nu zoekt hij langs vele wegen
een sleutel voor die ene deur
Hij is…
Dit gevoel is niet te beschrijven
hartenkreet
4.6 met 30 stemmen
2.754 Waarom is zij het
De persoon waar ik het meest van hou
Waarom treft haar dit lot
Mijn hart is gebroken,
totaal kapot...
Dit gevoel is niet te beschrijven
Hoeveel ik haar mis...
Ze is niet meer bij me
Iets wat moeilijk te begrijpen is...…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
804 Al wat leven geeft
Niet fier, noch vrijelijk in de wind
En alles volgt, nu naar benee
Mee, mijn gebroken weerstand achterna
Eén voor één zoeken mijn resten ik,
een zacht en koud plekje bodemtroost
Als waterdood de overwinning viert en
daarna langzaam, ongeïnteresseerd,
de wijk geeft aan hen
Zien zij mij liggen, hier en daar?…
Van vrouw, en veld en vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.005 Zelfs de rook boven het vuur
verspreidt zicht slaperig over het veld
een gesluierde nachtkoelte omknelt
de stilte en verhult het naderend uur
van lichtfonteinen
van nieuwe wijnen
Een enkel woord drijft langzaam heen
over de schrale en kale landerijen
wolken omlijsten de schilderijen
scheef hangend aan verweerde steen
aan gebroken naaldhakken…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 weggerot
toch rijden zij nog elke nacht
hun gruwelritten naar de dood
Het schrille kermen van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van hen wiens leven werd gebroken…
Spijt
hartenkreet
3.1 met 32 stemmen
4.248 Ik denk aan onze ontmoeting
een gure winterdag
een wandeling
bij het water
voorzichtige vragen
Je kijkt me aan
een open blik
die mooie ogen
en hoe ik me bij je voel
zo op mijn gemak
Uren praten en
naar elkaar kijken
wonderlijk vertrouwd
zoenen en vrijen
steeds opnieuw
Ik heb je weggejaagd
teleurgesteld
je droom gebroken
door…
Geografie
gedicht
3.7 met 26 stemmen
14.811 Dit heimwee blijft nu wel voorgoed,
naar een landschap onderweg gemist
waarvoor je juist gekomen was
over de geysers van ijsland,
de gebroken glasvlakten van de poolzee.
Na dagen wachten in een onwennige ankerplaats
de zon zien rijzen over de grote oceaan.…
De trend
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
440 wat in de kleinste
kamertjes fluisterend is besproken
heeft nu de macht gebroken
hij heeft hun diepste
angsten en boosheid geroken
die in confronterende zinnen gegoten
hun gedachten gepeild en
bespreekbaar gemaakt in haat tegen
vooral de anderen ten eigen baat
de trend gevoeld van
engelsen die voor eigen mensen kozen
veel nieuwkomers…
Liefde Bloost
hartenkreet
3.9 met 46 stemmen
3.129 Weelderige wolligheid
Liefde nog pril en broos
Zijdesatijn teer en zacht
Fluistering zo ademloos
Fluwelen huid strelend
Gevoelens mooi zo intens
Lippen gloeien vol vuur
Vervlochten liefdeswens
Donsjes dansen emoties
Wonderlijk door ons heen
Kriebelen teder mysterieus
Verlangende liefdeszweem
IJskristallen zijn gebroken
En smelten…
naamloze geur
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.212 pril gewas
nog amper bovengronds,
ik spreek over gras
stengelachtig
en broos van natuur
als het ware zacht neergevlijd
maar zeker tot dragen bereid
zo woel ik met mijn lippen
wat kort geplukt
maagdelijk groen
en aanschouw
de steltlopende snippen
die door weinig wuivend riet
aan het oog worden ontrukt
zwalkend door
de gebroken…
Vaak niet te vatten
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
1.343 mijn hoofd vol late veren
ontneemt mij de rust die het dus
voor zichzelf niet zozeer ambieerde
scharrel ik weer uren spastisch
met donzen balen beddengoed
omdat mijn lijf protesteert
en het bloed gaat koken
met dichtgeknepen ogen
sabel ik dat kwelwicht
uiteindelijk wel neer
maar mijn gevleugelde knoken
blijken ’s ochtends weer gebroken…
Heimelijk verlangen
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.913 Die man lijkt mij godengelijk te wezen,
Die van tegenover gezeten toehoort
Hoe gij vlak nabij in uw zoete stemval
Over en weer praat
En verlangenstekelend lacht, wat noodschiks
In mijn borst het hart mij in angsten opjaagt;
Immers amper zie ik U aan - geen woord meer
Laat zich verklanken,
Maar mijn tong blijft star en gebroken; aanstonds…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 die leven
zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die op een dag
op je schaduw hebben gelopen
listig zijn geweest met jouw valstrikken
op jouw leed hebben gedanst
Vertel - de gebroken…
Gordiaans
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
456 bedoeld,
hebben we ons schip
getuigd, werd het door
angsten weggespoeld
als jachtig galjoen, een
vliegende Hollander
overtuigd, geankerd
in een nauwe wambuis,
gekapseisd in ondiep
water, waar het lot het
zwaard in vast liet lopen,
bolde winddruk de zeilen
met 12 gordiaanse knopen
van vaste koers verstoken,
stuurloos met een
gebroken…
De tijd even vergeten…
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 bij de hoge populier,
die staat te wuiven
waar de wereld begint,
de tijd vergeten in het
laatste schoolkwartier,
vliegerpapier versleten
in een straffe tegenwind,
verwaaide jaren vol
geheimen, liet zich de
toekomst niet raden,
voorspellende tekens
zijn niet te rijmen, in
de tweespalt van de
ongeplaveide paden,
waarvan het gebroken…
Het leek zo leuk
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.601 betalen
Niet met geld maar met diensten
Probeerde hij me over te halen
Geld was niet meer genoeg
Mijn lichaam moest ik geven
Om zo geld te verdienen
Zodat hij daarvan kon leven
Steeds meer mensen
Vaak zijn vrienden
Kochten mijn lichaam
Alsof zij het bedienden
Ik probeerde wel te vluchten
Maar dan werd ik geslagen
En omdat ik al gebroken…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 van de gebalde vuist
wit de gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die jakkert over een verloren land
wit en helder was je traan
toen jij je gewonnen gaf
wit was jij
in het licht van gebroken…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 onder de torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen met de tijd zijn gevlogen
op zoek naar ranken vol zoete druiven
is de draad gebroken…
Verhef mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
681 Verhef mij tot de hoogte van erbarmen,
tot waar ik stilval bij gebrokenheid
en niemand nog maar enkel wil verwarmen
omdat ik hoor hoe nood ten hemel schreit.
Leer mij verstaan hoe alles van het leven
eenieders hart een eigen kloppen laat,
geen enkel mens iets zomaar wordt gegeven
maar dat het om verbondenheid steeds gaat.…