1594 resultaten.
Zomerlandschap
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 In perfecte harmonie met lucht waar wolken meeschuiven
met jouw achtergrond, vol levenslust met water die jij puur en zuiver
laat vloeien of met de aarde als stukje vruchtbare grond, vlammen van passie nabij
O Landschap met al jouw zichten waar ik ook heerlijk adem en ontspan met vrijheid in evenwicht.…
Hemelsblauw
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
466 Van kobaltblauw naar turkoois, steeds weer zijn het mooie
en smaakvolle genietmomentjes in intense beleving want hoe dan ook
zal het nog even duren voordat buitengewoon en niet-alledaags fenomeen verdwijnt
Niet lang daar zij al gauw een nieuwe dag met nieuwe kansen verwelkomt; een rust en vrede nabij.…
Het stormt in mijn hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Dat haar water allerlei emoties en gevoelens uit die
ik een voor een toesta, erken en ontvang op hetzelfde moment
tekent horizon een kromme lijn in het donker gesluierde canvas waar logge
lichaam van de master danst en waggelt als een dronken iemand; een rakende hik nabij.…
Herfstontroering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
441 Vruchtbaar plekje waar hun klanken vloeien in een
knisperende taal waarbij open en transparant zitten op één lijn
terwijl fracties heimwee, melancholie en nostalgie in schoonheid en tristesse
zich ook laten meestromen in deze nooit eerder gehoorde golven; een stille mijmering nabij.…
Mijn Liefde voor de Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Vruchtbaar plekje waar hun klanken vloeien in een
knisperende taal waarbij open en transparant zitten op één lijn
terwijl fracties heimwee, melancholie en nostalgie in schoonheid en tristesse
zich ook laten meestromen in deze nooit eerder gehoorde golven; een stille mijmering nabij.…
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Bovendien is het meditatief ontspannend om
te luisteren naar het geluid van stromend water waar bezinnen
en reflecteren elkaar kruisen tegelijk ervaar je meer kalmte en rust terwijl hun
liederen vol lyriek en lieflijk versierd nog even blijven hangen in het hoofd; een zalige stilte nabij.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Vrouw, wier liefde mij omringt als avondwind,
die verre waait maar nabij blijft—een zucht in ’t riet,
stil op mijn huid, als stilte voor de storm begint.
Zou ’t argwaan wekken? Fluister wat de horizon verbiedt,
laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt
waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint.…
De rode Deux Chevaux
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
484 Maar elke rit verder,
hoe ver ik ook ga,
voel ik jouw nabijheid,
als wind in mijn haar.
-
De rode deux chevaux,
blijft symbool van kracht,
een wagen vol leven,
vol liefde,
vol pracht.…
vertraagde regen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
236 Ondanks uitputting doorjutten
naar deze overgebleven restjes
eigenheid, nabij de bevrijding
van de diepte van de wateren.…
Seksbom
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
4.867 Dan wens ik nabij te zijn, lijkt me jammie-jammie!
Van jouw heiligdom wens ik slechts te dromen, want
in de werkelijkheid klappen alle vreugdeballonnen
kapot en daarbij; een naïeve engel wens ik niet te
ontvleugelen, laat staan te genaken. Immers, duiven
klappen uit eerbied, wanneer God tussen mensen is.…
Verzen voor mijn liefste.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.265 De storm steekt op, ik voel Gods toorn nabij.
O God, waarom? Verboden is de vrucht,
De rijpe vrucht van onze liefde niet,
Rooswangig lokkend tussen loof en lucht.
Waarom, o God, zoo gij ons lijden ziet,
Drijft ons uw wrekende engel op de vlucht?
Rood blinkt het vlammend zwaard dat ons verbant.…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 “
maar het geschilderde skelet
antwoordt niet in de stilte
maar in zijn onheilspellende zwijgen
ligt de dood, gemaskerd, om de hoek
nabij te vroeg ontwaakte bollen
om het er koud van te krijgen
herkent hij de rillingen tot aan het bot
van het verstilde gebeente.…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 De hartstocht van een bergbeek
Die uit koele kloven bruist,
En de rust van een eindeloos pijnbos
Dat langs de hellingen ruist;
Het morgenzonlicht drinken
Dat de zilveren spitsen verguldt,
Naar het blanke sneeuwvlak stijgen
Met de vreugde van het geduld,
En, boven de hoge toppen
De allerhoogste nabij
Te zien, voor dat de avondschemer
Daalt…
VLUCHTELING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 In de nacht staarde ze naar het firmament
probeerde dan alle stille lichtjes te vragen
Om een zijn, vol van naastenliefde cement;
ze gaf aan ook haar steentje bij te dragen
Op een nacht schok ze van zuchten nabij
angstig wachtte ze wat er geschieden zou
Een stinkende kerel kroop gauw langszij
en onder het dek tastte meteen zijn klauw
Ze…
Ze heet Luna
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
533 Wanneer mijn zintuigen zinken in jouw opstaande en
opvallende kleuren daar zij een voor een elegantie, harmonie uitstralen
tegelijkertijd worden een nooit eerder vertoonde helder en mooi ontmoet, voel me vrij
Waar je ook bent in de hemel, telkens weer wacht ik op jouw vrolijke terugkeer; een traantje nabij.…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Schuif gordijnen open en staar verwonderlijk door het
raam waar kinderen en volwassenen zich vermaken met het gooien
vangen van ballen, verbeelden van (zelf)portretten en verhalen, lekker rollen
of dartelen als prille verliefde vlinders in volle vrijheid rond; een vallen en opstaan nabij.…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 Als avond is gevallen, laat schemering zich van
zijn aantrekkelijkste kant zien in verschillende tinten en tonen
zodat je bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen
maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
De wasmand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
587 't Is vreemd om jouw stem die ik in alle talen van de liefde ken
zo gedistingeerd veraf en tegelijk nabij te horen
woorden sprekend die je op het lijf geschreven zijn,
maar die wij samen zelden bezigden.
Al wat we nu te weten komen, is economie
en wie luistert tast omtrent jou in het duister.
Maar ik niet.…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Droom fluisterde geruststelling,
Een engel stond nabij de rij,
Een stem die hoop bracht, even vederlicht,
En weer ging het leven stil voorbij.
Liefdevolle kracht omarmde mij
In een kamer vol zorgen,
Maar kneep mij vast, als beproeving zonder einde,
Was het echt God die mij droeg, of was Hij het niet meer?…
Paradise regained
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
343 mijn engel
en kreeg de wind weer in de zeilen
al is het voor niet-ingewijden
als schapen die boos buiten blaten
noch voor mijzelf wel goed te rijmen
bekruipt mij achterdocht
alsnog
en worden echte liefdesleugens van lieverlee toch een bedrog
Dus scheer u weg, Apollo, Zeus
en zing van Toekomst, Lorelei
want jij bent mij het meest nabij…
Odysseus’ verhaal; zeelied(en)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
475 als ik weer eens denk aan haar
het geschenk wat die herinnering blijft
tijdens deze eeuwigdurende bezinning
onder mijn rots in de zuurst denkbare
door gure tranen overstromende rivier
Met plezier zou ik meerollen met haar
daar wij luidruchtig zullen uitmonden
bakken bagger gul leegstorten bij vloed
de vrachten aan schuld laten wegebben
nabij…
De Lijster
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.003 Nabij begon de lijster,
Op een boom wel tussen 't lover,
Zoet en vol, dan teder fluitend,
Tu-tu-tu, eerst hoog, dan lager,
Een toonladder, klaar en zuiver.
Doodstil stond hij, dorst niet roeren,
Zag de hemel en de bloemen,
Hoorde op 't laatst alleen die tonen
Hoe lang stond hij? Duizend jaren.…
puber
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
2.312 onbereikbaar kind
ik kan je nu niet bereiken
want je sluit je af
in mijn nabijheid zijn onderga je als een straf
je gezicht van woede vertrokken en je houding schreeuwt het uit
je maakt zelf uit wat je doet en vast staat je besluit
maar als ik met je praten wil
je uit wil leggen wat ik bedoel
is daar die norse frons en soms die grote…
de dichter in mij
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.072 naar
herkenbaarheid neigt
en maar trachten
weer te geven
wat ik, jij, hij, zij
wij dus
willen uitdrukken
moeten schrijven
gedwongen worden
dus om ons zelf maar
te manifesteren
dwangmatigen herkennen
zich er in wanneer
het potlood niet
geslepen behoeft te worden
en het papier de spiegel is
van het moment
de wanhoop is dan nabij…
snow
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.252 grote hopen apenkeutels
bananenschillen
en een verschoten boomtak
(van deze is een versleten autoband afhankelijk)
- het is kerstmis, willie -
ik gebaar naar de hemel
naar een ouwe man voortgetrokken
door een vuistvol rendieren
- ho, ho, ho -
eenmaal geland, is de slede
pakweg dertig centimeter groot
én van glas
- is de redding nabij…
Pluk de dag met een lach
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.410 Denk aan al die arme mensen
vaak de hongerdood nabij
die niet méér zouden wensen
dan te leven zoals wij.
Pluk de dag met een lach.
Kijk naar het groen, naar de natuur
het barst van leven en van vuur
wat zou de aarde 'zonder' doen
een desolaat dorre woestijn.…
ALS DICHTER ZIT IK ER NU MEE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.245 gesprekken heeft ze daarmee afgerond
en nu ben je haar geheel verloren
ook haar man kon haar gedachten niet verstoren
je hebt de moed nu opgegeven
en afscheid genomen in dit leven
dat is erger dan de dood
afronding zal er dus nooit komen
nooit een weerzien op aarde
ze gaf geen liefde, ze zag geen waarde
nu wil ik je heel graag troosten en nabij…
Rimbaud in Marseille
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
700 Zijn trouwe zus Isabelle bleef hem zeer nabij
en zij troostte hem daar in dat ziekenhuis,
'Ik verlang ver weg te zijn!', smeekte hij,
'bij mama was het immers nooit echt pluis!'.…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Leven heeft haar diepte aangereikt
wellicht van alles en nog veel voor ogen
luister, soms hoor je die moordschreeuw,
scheert er een kraai over akkers nabij.
En toch is zonder oordeel weer onbaatzuchtig
pril een dag opgestaan als een geijkt uurwerk.
Hoe schets je dat moment.…
blikje aandacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 voor elkaar en het dagelijks brood
dat zo vanzelfsprekend lijkt te zijn
zetelend op terrassen en balkons
in deuropeningen en achter ramen
applaudisseren wij voor de mensen
die doodvermoeid maar onverzettelijk
de strijd leveren voor ons verlangen
het zien en ervaren van het verlies
van mensen die ons zoveel betekenen
dwingt wie ons nabij…