Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Winterengel

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.409
Dan mat je de afstand tussen sprong- kuilende stappen, sporen tot aan poort van geluid. Zo kwamen wij in warmte van steen en vuur, ik stil ontdooide: jij je witbonte vleugels aflegde.…

Aangemeerd verlangen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 750
Jij bent een blinde passagier verborgen in het ruim van mijn verlangen ik kies de zee al dromend op de pier en jij het schip met horizon behangen onze ogen spoelen aan in verre landen maar toch gaan we voor anker in onze haven van gevlochten handen waarin de sporen van gemis verzanden één keer nog wil ik in de zee van liefde springen en…

het decor van je lijf

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
reed mee in vallende sneeuw je stem in het wegdek vertelde uren van sturen je lach bracht me thuis je sms'te plezier schreef files naar hier ik wilde je horen maar het geluid ging verloren in verlangen naar jou je proefde de sfeer smaakte het spel met het rood van je lippen danste tussen mijn blikken het decor voor je lijf de sporen…

samen blijven

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 709
- ik heb nooit geloofd in toeval, alles heeft een goede reden – het regende die dag en nog dagen daarna, en jij spatte door de plassen op de straat het leek nooit anders te zijn geweest op de glanzende keien trok je sporen in het patroon van je schoenzolen zodat ik je altijd wel herkennen zou zelfs als de maan haar stralen brak op het randje…

van kogels en granaten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
zag je sporen in de grond een kale horizon geen vijand die het nodig vond om jou te raken je ging het maken in dat vreemde land van kogels en granaten was eigenlijk gewoon voelde als routine nog niets aan de hand tot je maat ontplofte jij zijn darmen zag jullie schoten terug als blinden omdat in deze oorlog nu weer alles…

Ishi

gedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 20.847
Ishi de laatste van zijn stam een roodhuid wordt gekoesterd (Hij weet nog alles van zijn stam het bos, de dieren, de planten) hij zoekt een spoor als geen ander hij is Ishi de laatste en leeft in een museum (hij snijdt pijlpunten, maakt pijlen en bogen en mag er niet mee schieten op blanken) zij koesteren Ishi de laatste hij werkt…

Herfstbranden

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 820
In het vrome spoor van de vaderen gloeit de as van de oude religie nog rood na van het aardse hellevuur dat de hemel de seizoenen bevocht, maar smeulend in miljoenen stervensuur Gods jaargetijden niet verbannen mocht. Toch kruipen de dagen dicht op elkaar en doven in het ghetto van de tijd.…

het evenwicht en het verbinden

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
ze loopt heet voor koffie ademt en dampt de desem van mijn brood tot leven ze overvalt me met haar overvloed op een verse maandagmorgen trekt sporen in de aardkorst van hier tot in Zuid Amerika ik lei me te wentelen in haar moederschap vermeerderd met essences uit vruchten van de wereld ze doet me nogal wat met haar kronkelen van…

Neda

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 531
ik zou eigenlijk iets moeten zeggen over politiek, maar kan helemaal niet spreken: ik zie 't bloed in twee sporen over jouw gezicht heen lopen, je ligt achterover met je handen in een kramp en je bent dood, dat is helaas de werkelijkheid.-…

Dode stad

hartenkreet
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.679
Dode dode stad het licht waarin je bent geboren helemaal zoek zoals verloren toch ben ik gekomen naar hier door de sneeuw door sporen en voren niet om te zoeken maar wel om te vinden mijn liefde voor jou ooit was het hier mooi sterren stonden hoog wolken knielden voor blauwe lucht en jij was het zonnetje het zonnetje in mijn droom…

Haagse gaten

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 534
wat zijn dat toch voor vreemde ronde gaten als holle ogen in een bleek gelaat gevuld met zand, maar leeg en desolaat welk wezen zou die sporen achterlaten ze intrigeren mij in hoge mate zijn het de stempels van een duivels kwaad het werk van een ontsnapte psychopaat die iets begroef in maanverlichte straten de gaten wachten, vullen tijd…

Naamplaat, ( van een vriend )

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.272
Gezaaid in sporen van eufemisme en geweldloze muziek, gedorst uit het bloedomrande koren, en de akoestiek van vermorste ethiek, wordt inzicht op jouw mannier geschoren. En wat rest, deze tekst zal op jouw naamplaat niet misstaan.…
pama4 februari 2009Lees meer >

In memoriam Anthony Mertens

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.487
Een bloeding in zijn hoofd sloeg diepe sporen. Hij schreef het op, verbeet daarmee de pijn Maar nu heeft hij de strijd voorgoed verloren.…

Schelpen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
Weet dat ons spoor aan de zee en het zout verloren zal gaan. Later. Zo ver is de zee nog niet. Thuis wacht een glazen potje dat je vult met herinneringen toen we samen zijn gegaan en onze voeten bijna rijmden.…
fp. tuinder18 november 2009Lees meer >

Het komt wel

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 811
Wat duurt de winter ellenlang, verstuurt het een gerucht alleen nog uit een zucht, vanuit het borstbeen te horen in een voortvluchtig gericht, de tijd hijgt lichter in ons rond, stikt gaten in de ochtendstond, is amper bij te houden, beweegt verder uit het zicht, schaatsers op smeltende melk, trekken eigenwijs sporen over het…
pama17 januari 2010Lees meer >

Hortus Botanicus, Leuven

gedicht
2.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 8.215
Geen sporen meer van hem die ik hier zoek. Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook, wordt hier gekend, genoemd bij naam en toenaam, een belofte van genezing. Kruiden gewassen tegen elk verdriet, met namen zingend van al wat ontstond in zeven scheppingsdagen.…

COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
Ik zit met een gemis dat niet verjaart Wij werden er in wezen mee geboren Het rusteloze speuren naar de sporen Van tweezaamheid lag vast in onze aard Ons goddelijke lichaam was de taart Wat waren we speciaal en uitverkoren Gezegend en omringd door engelenkoren Wij waren slagroom in Gods witte baard Wat kan ik anders dan je te gedenken Eens…

Besluiteloos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
Een ringlijn is het spoor waarop seizoenen volgens schema rijden. De punctualiteit kan mij verblijden, wanneer ik weer de lenteklokjes hoor. Ik moet u iets bekennen tot besluit. Het leven vind ik mooi. Toch ben ik boos. Ziezo, nu is het hoge woord eruit. Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven?…

Ach, blijf met Uw genade

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.267
Licht Gij ons met Uw stralen, o, Licht der wereld, voor, opdat wij niet verdwalen of struik'len op ons spoor! Vervul dan met Uw zegen onze armoe, rijke Heer, en zend op onze wegen Uw kracht en goedheid neer! Neem Gij ons in Uw hoede, onoverwonnen Held; beteugel satans woede en 's werelds boos geweld!…

Het licht verstrengelt zich..

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar de sporen met zich mee op al haar reizen, tussen het bekeren van de werkelijkheid naar de zin tot bloei en zorgeloos leven. Het licht verstrengelt zich..…
Rob van Tol11 januari 2011Lees meer >

Hollandse duinen

netgedicht
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Een enkel spoor verdwenen waar de elementen schaven en schuren aan de voortdurende verandering dat waait over dit onherbergzaam zand. Geen helm kan bescherming geven aan de kaalslag op haar flanken, de schoonheid met wind bedekken houdt haar aanblik in stand.…

schuchtere voelsprieten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 520
van me was, rechts- of linksgewonden vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart een thuis woorden tekenden blauw of roze en niets was bestemd voor verdrukking of kreukte de nacht, geen ster verloor het licht ik droomde mij een woning waarin ik werd beschermd vrij van onzichtbare sporen…

Kringloop

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 730
Beeldenstorm en kaalslag laten geen spoor van loof en look vruchten passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren doch in de vochtige kelder blijft de glinstering…
Iniduo27 januari 2013Lees meer >

verscheurd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
's nachts kijken ze achterom de man en de vrouw en ze zien altijd hetzelfde: hun diep beschadigd kind de tijd wil maar niet verstrijken het wrakke leven wankelt het wacht niet langer op de afgepelde toekomst waarin hun dromen bij opbod zijn verkocht ze plukken aan de rafelranden van hun leven en wissen zonder ophouden de giftige sporen…
J.bakx27 maart 2013Lees meer >

Gebroken Wit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Ze zijn nog zonder betekenis en niet talrijk, van een volgorde ontbreekt nog elk spoor. De volle prullenmand onthult een strijd van dagelijks geploeter, gebroken wit door geschreven zwart!…

de nevelgrijze mantel van het raadsel

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 555
men mocht hem niet storen en immer ging hij moe naar huis hij liep verkeerde kamers binnen zei zelden doodgewone dingen het was ook nooit vandaag in de sporen van zijn vinden de deur alweer naar buiten vergeten vrouw en kind hij liet geen enkele schaduw achter en over uitgezongen stromen spande hij met grote bogen de beweging van de wind…

Twee voor elf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Het spoor scalpeert het landschap heerst en verdeelt groene weiden grijze oorden onherbergzaam wit Wagons vol onzinnige gedachten stiltecoupés zwaar van gedwongen zwijgzaamheid Razen onder lage luchten en hemelsblauwe daken van stad naar stad van klok naar klok gedragen door geduld van het ijzeren web Op het perron staat een man…

De zee geeft, de zee neemt

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.612
ik struikel over dichters op het strand ze zijn in drommen naar de zee gekomen hun adoratie doet het water stomen de blik naar boven, pen reeds in de hand ze schrijven over sporen in het zand die weer verdwijnen bij het overstromen ik hoor ze over wolkenluchten bomen hun Lourdes is de zilte waterkant dan wordt het Nereus eindelijk…

Zij sluiten de kring

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
mij komen zij sluiten de kring en ik vol angst sta er midden in voel het gissen hoor indringend slissen waar kom jij vandaan ik heb ze niet geraapt de stappen in mijn leven zijn hun eigen weg gegaan ze komen dichterbij willen mijn verhaal over wat ik heb gedaan nog kon ik ontsnappen door heel snel op te stappen maar onze sporen…

Sonnet der pluizige pluizen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
nog pluist het in het pluizige pluisgras waar jij met jouw allergische status vertroetelde met een niezige kus zonder enige schroom de leidster was gewas laat veelal scherpe sporen na als je er overgevoelig voor bent een warme lentedag die ons verwent rollend door grasland en de slag daarna paardenbloemen pollen geen lentefeest vergalopperen…