2616 resultaten.
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Dan mat je de afstand tussen sprong-
kuilende stappen, sporen tot aan poort
van geluid. Zo kwamen wij in warmte
van steen en vuur, ik stil ontdooide:
jij je witbonte vleugels aflegde.…
Aangemeerd verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
750 Jij bent een blinde passagier
verborgen in het ruim van mijn verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen
onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden
één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je lijf
de sporen…
samen blijven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 - ik heb nooit geloofd in toeval, alles
heeft een goede reden – het regende
die dag en nog dagen daarna, en jij
spatte door de plassen op de straat
het leek nooit anders te zijn geweest
op de glanzende keien trok je sporen
in het patroon van je schoenzolen
zodat ik je altijd wel herkennen zou
zelfs als de maan haar stralen brak
op het randje…
van kogels en granaten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
724 zag je sporen
in de grond
een kale horizon
geen vijand die
het nodig vond
om jou te raken
je ging het maken
in dat vreemde land
van kogels en granaten
was eigenlijk gewoon
voelde als routine
nog niets aan de hand
tot je maat ontplofte
jij zijn darmen zag
jullie schoten terug
als blinden omdat
in deze oorlog
nu weer alles…
Ishi
gedicht
3.0 met 28 stemmen
20.847 Ishi
de laatste van zijn stam
een roodhuid
wordt gekoesterd
(Hij weet nog alles van zijn stam
het bos, de dieren, de planten)
hij zoekt een spoor
als geen ander
hij is Ishi
de laatste
en leeft in een museum
(hij snijdt pijlpunten, maakt
pijlen en bogen en mag er niet
mee schieten op blanken)
zij koesteren Ishi
de laatste
hij werkt…
Herfstbranden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
820 In het vrome spoor van de vaderen
gloeit de as van de oude religie
nog rood na van het aardse hellevuur
dat de hemel de seizoenen bevocht,
maar smeulend in miljoenen stervensuur
Gods jaargetijden niet verbannen mocht.
Toch kruipen de dagen dicht op elkaar
en doven in het ghetto van de tijd.…
het evenwicht en het verbinden
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
714 ze loopt heet voor koffie
ademt en dampt
de desem van mijn brood tot leven
ze overvalt me met haar overvloed
op een verse maandagmorgen
trekt sporen in de aardkorst
van hier tot in Zuid Amerika
ik lei me te wentelen
in haar moederschap
vermeerderd met essences
uit vruchten van de wereld
ze doet me nogal wat
met haar kronkelen
van…
Neda
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
531 ik zou eigenlijk iets moeten
zeggen over politiek, maar
kan helemaal niet spreken:
ik zie 't bloed in twee sporen
over jouw gezicht heen lopen,
je ligt achterover met je handen
in een kramp en je bent dood,
dat is helaas de werkelijkheid.-…
Dode stad
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.679 Dode dode stad
het licht waarin je bent geboren
helemaal zoek
zoals verloren
toch ben ik gekomen
naar hier door de sneeuw
door sporen en voren
niet om te zoeken
maar wel om te vinden
mijn liefde voor jou
ooit was het hier mooi
sterren stonden hoog
wolken knielden voor blauwe lucht
en jij was het zonnetje
het zonnetje in mijn droom…
Haagse gaten
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
534 wat zijn dat toch voor vreemde ronde gaten
als holle ogen in een bleek gelaat
gevuld met zand, maar leeg en desolaat
welk wezen zou die sporen achterlaten
ze intrigeren mij in hoge mate
zijn het de stempels van een duivels kwaad
het werk van een ontsnapte psychopaat
die iets begroef in maanverlichte straten
de gaten wachten, vullen tijd…
Naamplaat, ( van een vriend )
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
2.272 Gezaaid in sporen
van eufemisme en
geweldloze muziek,
gedorst uit het
bloedomrande koren, en
de akoestiek van vermorste
ethiek, wordt inzicht op
jouw mannier geschoren.
En wat rest, deze tekst zal op
jouw naamplaat niet misstaan.…
In memoriam Anthony Mertens
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.487 Een bloeding in zijn hoofd sloeg diepe sporen.
Hij schreef het op, verbeet daarmee de pijn
Maar nu heeft hij de strijd voorgoed verloren.…
Schelpen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
927 Weet dat ons spoor aan de zee
en het zout verloren zal gaan.
Later. Zo ver is de zee nog niet.
Thuis wacht een glazen potje
dat je vult met herinneringen
toen we samen zijn gegaan
en onze voeten bijna rijmden.…
Het komt wel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
811 Wat duurt de winter
ellenlang, verstuurt het
een gerucht alleen nog
uit een zucht, vanuit het
borstbeen te horen in een
voortvluchtig gericht, de
tijd hijgt lichter in ons
rond, stikt gaten in de
ochtendstond, is amper bij
te houden, beweegt verder
uit het zicht, schaatsers op
smeltende melk, trekken
eigenwijs sporen over het…
Hortus Botanicus, Leuven
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.215 Geen sporen meer
van hem die ik hier zoek.
Maar elke plant, hoe onaanzienlijk ook,
wordt hier gekend, genoemd bij naam
en toenaam, een belofte van genezing.
Kruiden gewassen tegen elk verdriet,
met namen zingend van al wat ontstond
in zeven scheppingsdagen.…
COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 Ik zit met een gemis dat niet verjaart
Wij werden er in wezen mee geboren
Het rusteloze speuren naar de sporen
Van tweezaamheid lag vast in onze aard
Ons goddelijke lichaam was de taart
Wat waren we speciaal en uitverkoren
Gezegend en omringd door engelenkoren
Wij waren slagroom in Gods witte baard
Wat kan ik anders dan je te gedenken
Eens…
Besluiteloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 Een ringlijn is het spoor
waarop seizoenen volgens schema rijden.
De punctualiteit kan mij verblijden,
wanneer ik weer de lenteklokjes hoor.
Ik moet u iets bekennen tot besluit.
Het leven vind ik mooi. Toch ben ik boos.
Ziezo, nu is het hoge woord eruit.
Waar zal de nieuwe lente zijn gebleven?…
Ach, blijf met Uw genade
poëzie
3.6 met 11 stemmen
4.267 Licht Gij ons met Uw stralen,
o, Licht der wereld, voor,
opdat wij niet verdwalen
of struik'len op ons spoor!
Vervul dan met Uw zegen
onze armoe, rijke Heer,
en zend op onze wegen
Uw kracht en goedheid neer!
Neem Gij ons in Uw hoede,
onoverwonnen Held;
beteugel satans woede
en 's werelds boos geweld!…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar
de sporen met zich mee op al haar reizen,
tussen het bekeren van de werkelijkheid
naar de zin tot bloei en zorgeloos leven.
Het licht verstrengelt zich..…
Hollandse duinen
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
1.286 Een enkel spoor verdwenen
waar de elementen schaven en schuren
aan de voortdurende verandering
dat waait over dit onherbergzaam zand.
Geen helm kan bescherming geven
aan de kaalslag op haar flanken,
de schoonheid met wind bedekken
houdt haar aanblik in stand.…
schuchtere voelsprieten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
520 van me was, rechts- of linksgewonden
vage dagen of een tragisch hopen sliepen in vrede
en liefhebben hechtte zich aan eenheid, het hart een thuis
woorden tekenden blauw of roze en niets was bestemd voor
verdrukking of kreukte de nacht, geen ster verloor het licht
ik droomde mij een woning waarin ik werd beschermd
vrij van onzichtbare sporen…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 Beeldenstorm en kaalslag laten geen spoor van loof en look
vruchten passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod zijn verkocht
ze plukken aan de rafelranden
van hun leven en wissen
zonder ophouden de giftige sporen…
Gebroken Wit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Ze zijn nog zonder betekenis en niet
talrijk, van een volgorde ontbreekt
nog elk spoor.
De volle prullenmand onthult een
strijd van dagelijks geploeter,
gebroken wit door geschreven zwart!…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
Twee voor elf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Het spoor scalpeert het
landschap
heerst en verdeelt groene
weiden
grijze oorden onherbergzaam
wit
Wagons vol onzinnige
gedachten
stiltecoupés zwaar van
gedwongen zwijgzaamheid
Razen onder lage luchten
en hemelsblauwe daken
van stad naar stad
van klok naar klok
gedragen door geduld van
het ijzeren web
Op het perron staat een man…
De zee geeft, de zee neemt
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.612 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk…
Zij sluiten de kring
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 mij komen
zij sluiten de kring
en ik vol angst
sta er midden in
voel het gissen
hoor indringend slissen
waar kom jij vandaan
ik heb ze niet geraapt
de stappen in mijn leven
zijn hun eigen weg gegaan
ze komen dichterbij
willen mijn verhaal
over wat ik heb gedaan
nog kon ik ontsnappen
door heel snel op te stappen
maar onze sporen…
Sonnet der pluizige pluizen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 nog pluist het in het pluizige pluisgras
waar jij met jouw allergische status
vertroetelde met een niezige kus
zonder enige schroom de leidster was
gewas laat veelal scherpe sporen na
als je er overgevoelig voor bent
een warme lentedag die ons verwent
rollend door grasland en de slag daarna
paardenbloemen pollen geen lentefeest
vergalopperen…