1813 resultaten.
Michelangelo
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
623 universale
hij beeldhouwde, ontwierp gebouwen,
wijdde zich aan poëzie
schilderen leerde hij pas later
hij bleef de beeldhouwer in hart en ziel
als Dante Aleghieri en Da Vinci
een grote geest, uomo universale
Toch ruist zijn naam,
meer dan in de Pietá en in Davíd
voor eeuwig in de waterval
aan zonbeschenen fresco's:
licht van duisternis…
De Vredesnacht
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.335 Maria die in een stal
haar Kindje baarde
laat allen scharen
rond Het Kindje klein
een hemels licht
is eindelijk gekomen
de tijd van wachten
en hopen is voorbij
lieflijk zingen
d' engelenkoren
breng alle verloren
schaapjes naar de wei
een Heiland
is ons gezonden
Vrede en Liefde
brengen een nieuw begin
niet langer meer
aan duisternis…
Ven-nevelingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De nevel dempt alle geluiden,
het wordt kil in het ven,
nog even en de klok gaat luiden,
dan wordt het stil in het ven
Nog even en de zon gaat dempen,
duisternis in het ven,
ik begin te lopen,
snel weg van hier,
van wie ik ben.…
ZWARTE DAGEN VAN MIJN LEVEN
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.288 ‘k voelde zijn hand strelend over mijn wang
‘ had je al die tijd niet om Gods hulp gevraagd
en na lange duisternis zag ik een Zonsopgang!…
Egidia, wo bist du bleven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 dorre droge vlaktes
tussen Himalaya en Sri Lanka
het oud subcontinent
Hoe babylonisch kan uw spraakverwarring zijn
zo ver van huis, zo wezensvreemd
aan uw white euroknight
als hedendaagse alexander
op de Hindu kush
waar hij, de ridder van zijn
desperate Russische prinses
haar uit haar vergetelheid redt
doch 's nachts in duisternis…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
368 Je vertelt me iets
over liefde, waarheid
trouw en vergane glorie
in de geheimzinnige lichtfabriek
vol dansende uitbundige mensen
het is een groot kraakpand
in een verlaten dorp aan zee
waar ze oude boeken verzamelen
in een kleine muziekzaal zonder dak
Eindelijk is de duisternis
zoet geworden
door menselijk falen
in jouw droombeeld…
Orfisch
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
453 Welke ongeboren dichter
op het noordelijk halfrond
welke toonkunstenaar
in het oosten
van de zengende poorten
van isfahan
tot de dampende geisers
van ijsland
waar de zon een half jaar
in duisternis kwijnt
van de barre witte ijszeeschotsen
van moermansk
tot lissabons trage estuario do tejo
welke zanger binnen
deze contreien…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Winters Pergament
In mistig inkarnaat vuurt de lage zon te zelden,
duisternis daalt neer, het vroegste uur te laat.
Zwarte bomen staan als spoken in het gestraal,
witberijmde velden melden winterse waak.
De grond is wit, de nevel wit, onverwacht,
bomen houden stil zich in de rijp beijzeld.…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Gij demon van wanhoop en duisternis,
die het zonlicht smoorde!
Uw kouderijk, vergane warmte ons gemis.
O Gaia, Moeder Aarde,
geef ons hoop en leven.
U, die de lente baarde.
Verlos ons koud hunkerend hart,
uit deze bevroren greep.
Winterdepressie, deze koude smart.…
Smaragden Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
202 het licht,
dat leek te zijn verloren,
voor een liefde onbestemd
Dierbare herinneringen
van jouw hand in de mijne,
en liefde die ik ooit bezat
Begraven onder valse hoop,
opgegraven om weer te schijnen,
in smaragden glans gevat
In deze donkere aarde,
waar de ziel nu verblijft,
gebroken en gebonden
Totdat jouw liefde teder
de duisternis…
les questions bleues
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
325 1
Hoe dicht je duisternis naar het blauwe licht?
Denk vannacht eens lang zonder handen
voor je gezicht over een transformatie in roze
witte en blauwe kleuren als een reine de sel
alsof je zilte wanhoop vleugels geeft.
2
Wat blijft eigenlijk van leven
over als je blijft kauwen op pijn?…
De stem van de krekel
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
186 Wanneer duisternis zich rond het
gras sluit, blijft zijn stem als een dunne draad
tussen ons hangen, een fluistering die mij herinnert aan wat
zacht mag blijven en die in mij neerlegt wat ik anders te snel voorbij zou lopen.…
Sonja
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.340 Gedurende een latere reis door een duisternis,
Was je niet aan mijn zij en dat was goed.
Het moest zo zijn, misschien is het een gemis,
Maar het hoort blijkbaar bij hoe ik leven moet.
Bij je beeltenis zoals in mijn onderbewustzijn gegrift,
Zit de wens voor jouw welzijn in onwetendheid verward.…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 Gij hebt in blind bestaan
Uw oud geheim verraên:
Geen kan meer in uw duisternis geloven,
Nu ge die helle lampen stal,
Die heel de reis door schaduwdal
Niet zijn te doven.…
Vredesstichter
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.891 Vredesstichter
Rabin 'vocht' voor eenheid in zijn land
voor samen hand in hand op weg
naar vrede
zijn rug naar de schaduwkant
zijn ogen gericht op de zon
die kleine man bracht licht en hoop
maar duisternis die overwon
ook deze keer
men schoot een waarlijk mens
onmenselijk
in nog geen vijf seconden neer
men nam 'gewoon' zijn leven…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Als de vroege ochtend de duisternis verdrijft,
dooft de lamp heel zachtjes haar gouden gloed.
Maar de herinnering aan de gidsende straal
blijft als een warme gloed achter in het hart.…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Uit een peilloze schacht van duisternis,
een stilte als de wereld zo diep,
golfden de eerste lichtstralen af en aan.
Puls na puls stuwde U Uw geest de wereld in
totdat de verten flonkerden van Uw bestaan.
Zo schiep U ook ons als vrije geesten,
als Uw kinderen, spelend en wandelend in Uw licht.…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 . -
toen klonk er geluid op de trap,
een stap jong en rank als het licht;
voor de schemer van dit gezicht
week de duisternis van het vertrek.…
Januari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
852 De stad slaapt als een hond met kiespijn,
ligt te bibberen in haar eigen zweet,
mist hult haar in vochtige duisternis.
Wolken zinken als uitgetelde wolven,
klotsen krachteloos de bebouwde krater binnen.
De stofzuiger is voorbij, de kosmos helderdiep
blauw en blinkend ontvouwt ze zich aan mij
-van licht heb niet alleen ik geen last.…
Lezen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
807 herkennend, beamend, strijdend, verwijtend,
in dialoog, vertrouwend, je laten richten,
je laten aansporen, wijzen, maar vrij in je antwoord;
In elke tekst is iemand aanwezig,
is er een wereld van betekenissen,
een verhaal, een vraag, een uitdaging, inspiratie,
bemoediging, verwijt, correctie,
is er tederheid en vervulling
naast leegte en duisternis…
Een Godsgeschenk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
943 en heel kleine voetjes
zo wonderlijk mooi en uniek,
donkere haartjes, kleine handjes
zo compleet en zo origineel
aan de mensheid geschonken
ieder zijn deel
Trots dat ze hen dragen mocht
wat meer kon je je wensen
waarschuwen: “er is iets niet goed”,
toen ze de dokter bezocht,
waarom niet geluisterd mensen
met wijsheid geklonken
duisternis…
Rollator.
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
1.511 heen en weer geschud
op die nare brancard
wachtend voor de lift
mijn ogen gericht
naar het recente verblijf
in kamer 14
de dokter staat
nog in de open deur
hij draagt in zijn tas
de ongeschreven brief
die de mijn ziekte
zal verhalen
met de letters
van een dodelijke vulpen
niet meer reanimeren,
alleen pijnstilling
de duisternis…
Eerst de tol ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Zeker zal ik je weer ontmoeten,
de duisternis gaf mij je hand,
je zonden zal ik strelen, in het
boetekleed van mijn verlangens
geef je mij een laatste nacht, laat
je slagen beuken op een hijgende
borst, de wrakken opgezwollen
om het daarna te vermorsen, om
een opening te winnen met de
gouden sleutel op je moederborst,
vergeefs heb ik…
Somatine de Vinteuil
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
515 's Ochtends vroeg
bekruipt me met je armen het gevoel
dat dit moment een eeuwigheid verdient
Open ik onbewust mijn ogen
loopt mijn blik tegen de lamp
die gedoofd is als de nacht
met het eerste ochtendgloren
Zelfs nachten dreigen in de duisternis
van nieuw licht te verdwijnen
als geen ander heb ik het begrepen
zonder er ooit de reden voor…
Het is mijn tijd nog niet...
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
704 In het echoland van de nacht
fluistert een zwoele warme wind jouw naam,
wegebbend in het verzachtende hoorbare zwijgen,
terwijl de schemerlamp als maan
een vale gele schijn over het akkerland laat glijden
en ik gedragen word op de golven van wiegend korenveld
tot volle duisternis mijn dagdromen velt.
Ik ontdoe me van de vele maskers.…
kerstgemis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.233 jaar in jaar uit
de dag van het jaar
die zoveel betekenis had
gezelligheid, vrolijkheid en warmte
tot het niet meer mocht
de vreugde
die we hadden
het is weg
samen met jou
de warmte van het samenzijn
is een eenzame kilte geworden
de piek is geruild voor een ster
de boom voor de hemel
een ster die altijd straalt
het lichtje in de duisternis…
Ik breng je naar de dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 Wie is hij die daar leeft
in de duisternis haast minder dan een beest.
Alleen 's nachts roert hij zijn stem
als een vergrootglas van wie ik ben.
Mijn schuld is groot maar ook mijn winst.
Je reageert op mij, vaak gepijnigd
en benard, soms blij...
het is alsof je nog bent een kind.
Vannacht zal ik je zoeken
jouw handen, jouw gezicht.…
Zwervende vlakten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
656 De duisternis valt langzaam maar zeker
ogen die wennen.
Starende blikken naar de schapen
zijn ze allen nog aanwezig.
Wolven huilen in de verte
en loeren op een prooi.
Weerloze lammeren schuilen
bij oude taaie rammen.
De dwalende herders
kennen de angst van de jongen.…
Wachters Op Morgen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
610 Mijn stem heeft nooit in de duisternis geloofd.
Ik heb met brood en water feest gehouden.
Mijn hand heeft altijd naar geluk gereikt.
Ik heb nimmer gehaat om wat men heeft afgedwongen.
Mijn geloof in de mens is nooit gedoofd.
Zo zal ik mij van dag tot nacht houden
Tot ik mij verliezen kan in jou.
Zonder woorden zal men sterven.…
Binnen Wereld
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 vlakbij m'n middenrif, een onderwater-varen
En zweeft er langs die klier een kreeft met opgeheven scharen
Glijdt tussen de organen door een waternimf omhoog
Impressies worden beelden, kleuren voor het geestesoog
Neptunus dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen
Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen
Dan: duisternis…