1749 resultaten.
Torenbewoner
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
984 Verbazingwekkend,
want iedere week lag het weer vol
grote proppen stof. Eerst vegen en
daarna stofzuigen. Ik heb nog vaak
nachtmerries van al die stenen treden,
zo grijs als mijn ziel destijds. Maar
bovenin woonde broeder Henk, een brave
zonderling binnen de toch al zonderlinge
gemeenschap.…
Vakantieliefde
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
923 Toen ik in de straten van Barcelona
mijn nieuwe kleren showde
en her en der een wijntje bestelde
sierlijk waggelend naar mijn hotel
terugging
een Panter-sigaartje rookte
en de stof uit mijn jas sloeg
stierenballen verorberde
en Spaanse kreten uitte
Lorca citeerde met Spaanse pepers in mijn maag
een fado-zangeres het hof maakte
die een travestiet…
Aan mijn vrouw
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.522 Laat dan mijn avondbeê je danken
In zacht koraal van morgenklanken,
Alsof mijn ziel pas werd gewekt
En nu opééns zichzelve ontdekt,
Als zon uit wolken openbrekend,
En met een vreemde stemme sprekend,
Aan lang verzaamde zingens-stof
Ontlenend plots der Liefde lof!
20 Juli 1932.…
ik draag geen zichtbaar schild
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
710 eerste sterren
ter grootte van een handpalm
dwingen mij naar de linkerkant van het raam
de boom, al lijkt hij gespijkerd in zwarte aarde
keert weer om de rest van zijn verhaal
te vertellen
ik leg het gele stof
in de sneeuw, naast kleine voetstappen
en zes jaarringen
hoor slechts het wiegelied
van de boom die met zijn takken zachtjes…
De kleinen gaan ons voor in 't koninkrijk des Heeren
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.799 Hier rust het stof eens kinds, in 't midden van de pijn
gegrepen om eerlang voor eeuwig vrij te zijn.
o Hendrik Christiaan! vrij is uw geest daar boven,
daar 's Hemels Englen 't Lam, dat voor u bloedde, loven
Terwijl in 's aardrijks schoot u lichaampje uitgestrekt!
de Engel sluimrend wacht, die eens Gods doden wekt!…
Zinkend schip
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
747 Terwijl ik me vorm tot leven
en armen sla in de warmte
die me koestert en omringt,
voel ik de last van de leegte
het drieste stulpen in het niets
van het bulkende bloed
dat bloeit, gutst, geeft
en overstromend, stof inbedt,
verteert wat aan leed was
maar geen weg weet met zin.…
Denken en weten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 gelegen in vaste jeugdherinnering
waar een lijkstoet, stof opwerpend
zoemt van boete en gebeden,
moede naar een rustplaats trok
aan vochtige voorjaarsdagen?…
reis naar de eilanden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
429 ik reisde naar de eilanden
blind stof aan de voet
over geschakelde vlekken aarde
kwam daglicht mij tegemoet
langs de hele horizon
werd het licht gespleten
door kreten van meeuwen
aandachtig bestudeerde
ik de omtrek
een gekartelde inham
de los lopende lus van
een wegbuigende kust
en als genadige inval
de witte rand
van het strand…
Aan mijn vrouw 20 Juli 1932.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.869 Laat dan mijn avondbeê je danken
In zacht koraal van morgenklanken,
Alsof mijn ziel pas werd gewekt
En nu opééns zichzelve ontdekt,
Als zon uit wolken openbrekend,
En met een vreemde stemme sprekend,
Aan lang verzaamde zingens-stof
Ontlenend plots der Liefde lof!…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Vernield werd ik tot stof en zand
en weggevoerd uit 't hoge land
mijn ik verbrijzeld en de handen, faam ontnomen
dit alles aan de zee gevoerd, als einde.
Eens was ik Kolos met ontzag
nu lig ik, als zand en strand
als waker voor het lage land
mijn zand, het groeide uit tot duinen.…
Aan New-York (4)
poëzie
4.5 met 2 stemmen
846 stof niet dat gij nooit voor de aard
Verloochend hebt, wie ge eertijds waart,
Noch roep uw zuster van haar heuv'len;
Laat Albany bij warme haard
Van koetjes en van kalfjes keuv'len,
En stell' zij, met verheugde geest
Een toast in op 't Sint-Niclaas feest:
„Voor Hollands Volk! — voor Hollands Koning!…
Crooner in bad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
649 Zwijgt hij of wordt hij kort van stof
dan gaat hij bij de oude prullen.
Vond hij ons heksje Caro mooi?
Hoewel nog wat verlegen
hupte hij snel nader in de kooi
en toonde zich wel toegenegen.
`Onno' werd zijn roep- en doop-,
`Zel' wat flauw zijn achternaam.
Vorderende kakelpraat biedt hoop
al komt het niet tot `oliebollenkraam'.…
De knal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Airbags sloegen open, stof alom
'k keek opzij, hij keek naar mij
heb je niks, nee jij ook niet?
wat een hufter die tegenligger, vind je ook niet?
We stapten uit, 't zonnetje scheen
de lol was verdwenen in domweg één tel
we keken nog even bij de andere auto,
maar die was 'm gesmeerd, supersnel!…
Dodijnendom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Handenvol stof stolt zijn roeping.
Zijn hoop een mes. Zijn mes zijn vlees.
Zo bot dat het mijdt wanneer het snijdt.
In alle ernst, groot is zijn formaat. Geweekt,
gewit, gepapt zijn pipse daad.…
Dezelfde gepassioneerde moedersmaak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Ik herinner mij haar scherpte uit Betuwe genen
haar soms ietwat preutse hart, de doorstane smart,
lappen stof voor onze kledij haar kievit-eega uit Mei.
Dezelfde gepassioneerde smaak voor alles wat
ademt is ook waar ik nog steeds van ben doorweekt,
't nodige geluk en bijzondere momenten uit opkweek.…
Willem Engel en Thierry Baudet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 mijn smaak
En zijn naakt liever helemaal niet
Toch doet hij mij denken aan Thierry Baudet
Naakt aan de rand van het zwembad
Narcistisch tot op het bot, lekker hot
Straks 2 pure narcisten in onze 2e Kamer
Engel via Vrij en Sociaal Nederland, plaats 3, lijst 30
Baudet via Forum voor Democratie plaats 1, lijst 13
Beiden zullen lang van stof…
Nobodies
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
620 beschrijven
't is onze fantasie en inspiratie
geen navelstaardersvocht of transpiratie
Soms zijn het nobodies waarmee
ik mij
onledig houd, maar dat houdt niet lang stand
die worden nimmer echt een geestverwant
't Is aardig om zo op de bonnefooi
een mail te krijgen uit Kirgizistan
Oezbeki Kazach of Tadzjikistan
in 't Engels, fraai van stof…
De Liturgie van Leo
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
483 De biechtstoel staat nog in de hoek,
vol schimmel, stof en een vergeten boek.
Men biecht niet meer, men tweet zijn spijt,
en hoopt dat Jezus ook scrollt in zijn tijd.
Celibaat blijft officieel verplicht,
maar 't wordt vergeten bij zacht kaarslicht.
De pater zwijgt, maar zijn blik verraadt:
hij kent het lichaam en zijn kwaad.…
Waar de lucht brak
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
672 Speelgoed dreef tussen puin als
gestrande herinnering, een fiets zonder eigenaar,
een foto vol stof maar met lach. Iemand schreeuwde om hulp — of
om iemand die niet kwam. Achter elke muur lag een stilte die niets meer zou zeggen.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Het zachte licht valt niet groots,
maar zoekt zich langzaam een pad langs barsten
in muren, over stof in verlaten kamers. Ergens dringt het door tot
achter het hart, waar nog naamloze openheid blijkt te bestaan voor iets dat wil groeien.…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 niet zijn
het jongetje in mij
genoegen vindend
in het altijd overal
iedereen te helpen
die het hem vraagt
zegt te weinig nee
is rebels opstandig
als onrecht speelt
die mensen raakt
het jongetje in mij
staat soms te kijken
naar spiegelbeelden
verwonderd en klein
zoekt in schaduwen
verloren verlangens
een oude lach terug
onder stof…
tussen het dichten door
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
396 tussen het dichten door
het zoeken en snuffelen
in stapels vergeten stof
langs denkbeeldige kabels
fysieke hersenspinsels
onder druk van het hart
smartelijke verleden taal
rond de gordels des hemels
in namen van alle nimfen
beschimpte goden en doden
geradbraakte muzenheuvels
die verdomde Helikon weer
het verbranden mijner vleugels
of laat…
Ode aan de Sluitspeld
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
130 Je kunt een scheur dichten, een knoop vervangen,
of een verloren knoop in de stof verhangen.
In een wereld vol chaos ben jij een baken van rust,
verenigd met de eenvoud, zonder enige lust.
O, sluitspeld, met je bescheiden heerschappij,
je blijft voor altijd een wonder voor mij.…
WILDZANG
poëzie
3.8 met 27 stemmen
8.869 Wat heeft de wildzang stof!
Wat is een dier zijn vrijheid waard!
Wat mist het aan zijn wens;
Terwijl de vrek zijn potgeld spaart!
O slaaf! O arme mens!
Waar groeien eiken t’ Amsterdam?
O kommerzieke Beurs,
Daar nooit genoegen binnen kwam!
Wat mist die plaats al geurs!
Wij vogels vliegen, warm gedost,
Gerust van tak in tak.…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Zo dekt een donkre wolk het stralend zonnelicht,
Gelijk mijn Liefste nu zijn vriendlijk aangezicht;
Zo lang dat in mij scheen, slóeg mij het hart van vreugden,
Toen was ik sterk, en zong en sprong langs 't pad der deugden;
Maar nu zich eens verbergt die Goddelijke schijn,
Bevinde ik mij een worm, in stof en as te zijn.…
Anker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.133 Want onze reis voedt het raadsel van de kosmos
Zwarte gaten en spiralen van stof
Terwijl we duizelen van vragen
Waait de poort wijder open
Worden we nachtblind in verzengend licht.…
Piëta
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.134 Gisteren huilde ik enkel en alleen
zijn ruw vergane as
mijn treurnis deed dat stof
enkel en alleen wat dansen
dacht ik
Vannacht blonk hij
als glinsterende ritselende confetti
zweefde woordeloos en onherkenbaar
ergens tussen
de zandwitte sterren
slechts opgeblazen eilanden en
de bleekgestraalde stranden
slechts gevallen sterren
Tot…
Als alles voorbij is
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.115 staan
Met de vogeltjes deed men de buren plezier
De haan met zijn kippen gaan naar de poelier
De kat denkt: hoe rustig, nu is alles uit huis
Als 't stil is en leeg
Vang ik eerder een muis
Dan blijven nog over de mot in de kast
En 'n bromvlieg voor 't raam
Die zijn voorpoten wast
Als alles voorbij is, komt 't bordje "te huur"
Vuil en stof…
KLOKKENKLANK
poëzie
3.3 met 10 stemmen
1.871 'k Ben als een die, 't land ontweken,
weerkeert ongekend ter streke en
vóór geen vriendenhuis of hut
't stof van zijne voeten schudt.
Liefde, vriendschap... zij verdorden...
Dorp, ik ben u vreemd geworden;
maar uw verre klokkenklank
roert me diep, mijn leven lang.…
R.I.P.
poëzie
4.3 met 16 stemmen
7.249 Rust in vrede, rust in vrede,
gij die, wandlend, zijt van hier
voorwaards- en voorbijgetreden,
onder Christi kruisbanier;
die naar 't land zijt, het verdoken,
waar de koninklijke staf
ligt bij 't naamloos stof gebroken,
van 't onedel werkmansgraf;
waar geleerdheid niets kan baten,
weet men Christi lessen niet,
waar men geld en…