Alle inzendingen over verte

2105 resultaten.

Sorteren op:

schorre zwanen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
één ieder is de afwas in zijn eigen teil ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij snavels getuit alsof het octrooi is ontgleden aan de stille waterspiegel van dit moment iets maakt me duidelijk dat deze zwanen bestaan uit alles wat niet zwaan is, zo ook ik het boeit als ik in de verte…
elze18 oktober 2017Lees meer >

handreiking

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 655
en zie - in de verte de oude vrouw haar kinderogen nemen waar een houten kruis - gekleurd papier behanglijm en een klos met touw een rode vlieger met een staart en dan haar vader meisjeshandje in grote mannenhand samenlopen van verwachting tegen de wind in die rode vlieger naar de hemel blaast zie haar handjes voorzichtig papieren…

de nachttrein

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
dus ik alsmaar in de verte turen, maar nergens een trein te bespeuren. mijn gemoedstoestand was aan 't verzuren en mijn mond luidop aan het zeuren... de nachttrein mag nu stilaan komen. het chromen staal met zijn wagons. de nachttrein heeft mijn droom ontnomen. ik sta bevroren op een leeg perron.…
Jonhy Donovan14 december 2018Lees meer >

Uitzicht (Palavas-les-Flots)

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Een in nevelen gehulde berg onscherp in de verte achter een stad en omliggende dorpen als een onregelmatige streep stenen na een drooggevallen estuarium en een drukke rotonde als uitzicht voor Een stel openstaande deuren naast een zwaarbeladen kast met een immer melodieuze radiozender tegenover een belegen bank waarnaast een slaapkamer…

Het fantastische onderwaterleven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 527
In de verte, schimmen, rovers op de loer. Nergens nog veilig, onwelwillend vissenvoer. Toverachtige kleuren, camouflage bepaald. Invasie, krachtige beelden en bijna verdwaald. Genieten, rondkijken, ontspanning in het water. Evenwicht zoeken of problemen wat later. Een gevoel van vrijheid, haast onbeschreven.…

In memoriam patris

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 492
De kracht van de zomer, het groen en het graan, de rode papavers in ’t koren, ‘t is alles weer weg en voorbij en gedaan, geen vogels in ‘t veld meer te horen, geen licht in de verte dat feestelijk schijnt, geen warmte die koestert de bomen, alleen nog de mist en de dag die verdwijnt nog eer hij, tot volheid gekomen, de mensen het teken…
Adeleyd30 september 2022Lees meer >

Plek

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Schilderij van straatje, waar in de verte man uitloopt Een vaag eigen druksel van iemand die me tegemoet, als om te corrigeren foto's die vergeelden: Ik, alleen, stoer op een berg van rotsen niets te duchten Een blauwe schaal met vruchten Boeddhaatje aan de wand twee leermeesters, spiegel met rand van stukjes wingerd Vrienden, die…
Ralameimaar19 oktober 2022Lees meer >

HELENDE ZUCHT

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 405
Smalle Ee en De Veenhoop spreken op fluistertoon innig tot elkaar baren gezamenlijk een jonge maar sterke zucht die wijdte en verte zoekt over bloeiende velden waait in het dorp Oudega geeft hij de kerk -reeds vele eeuwen oud met een ietwat scheve toch stevige toren- een opbeurende zoen vol jeugdige levensmoed de wind belandt tevreden…

Zomaar een woensdag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 409
ja waarnaar Op fietspad tussen struikgewas liep je voorop met flinke pas, keek naar 't asfalt, gras de pollen en de kuilen Terwijl ik weer verten watertjes zag, paarse stekeligheden, groot en ruim hoefblad, vogeltjes hoorde, tussen rank riet.…

LANDDUINENZIEL

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
De bloeiende heide is vol paarse snippertjes die omhoog en naar de verte zien terwijl ze dicht op elkaar dringen met honingzoete liefde boven het zachte purper tonen lage vliegdennen hun wijd donkergroen strooien voldaan gevoel over het geribbelde veld wijzen steeds tevreden naar de verandergrage lucht daarnaast geeft het felle geel…
Han Messie25 augustus 2023Lees meer >

Zomers

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 434
nog net geen trillende horizon maar wel zomers de verre mêlee van hooikleuren met wilde bloemen en knisperend gras in de verte klept de abdijklok zijn twaalf uurtje wereld neemt rust na een vroeg begin waarvan het fris nog in de donkergroene schaduwen hangt generaties oude bomen zien de mieren naar buiten komen met koningin…

De stormen zijn voorbij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 401
Een hond blaft in de verte, vogels fluiten en 't zonlicht draagt wat vrede aan. De kind’ren spelen zoals vroeger buiten en buren blijven even staan. ‘'t Is alles heel eenvoudig heel geduldig: hoe kon het ooit zo anders zijn? Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig: gewoon maar leven is te klein!…
Adeleyd29 juni 2025Lees meer >

Homerun

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 407
wrokkige schier onoverwinnelijke nochtans edelmoedige held, de Thetiszoon en zijn Myrmidonen het leven laat voor de muren van Troje en de toorn van Poseidon op de eilandkoning de zeeënbedwingende reynaert Odysseus met Pallas als toeverlaet influisteraer ons voert langs idyllen oasen van nimfen waar hij, de telemachos die in de verte…
Maxim4 juli 2025Lees meer >

OPNIEUW

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 369
Grote bron van licht, ruimte, altoos present in het heelal, nadert dra zijn verste verte, zal keren, koersend op retour. Moment van einde en begin: een kind verschijnt op aarde, zo teer, in doeken rap gevat, pril leven tegen moeders borst. Gestadig rekken dagen. Zo was en is het van nature. Licht trekt al wat knelt uiteen.…

Thermodynamica

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 308
Een sirene kraakt in de verte. Ik beweeg niet. Ik ben al weg.…
Nathan23 maart 2026Lees meer >

Lichtfabriek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 192
nu en zoet door menselijk falen van haar angst bevrijd wij dansen tot de zon in zee verzinkt en zilt de dromen in mijn rugzak zinken waar straks bij kaas en drank het glas weerklinkt en eenzaam nog de kaarsen vlammen blinken jouw waarheid komt te dicht, raakt mij te diep dus wees niet zo alleen in deze nacht hoor hoe de liefde uit de verte…

wij: nog komt de lente

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 170
nergens anders willen zijn dan hier bij jou, wandelen door het fiere gras, jij een halve stap voor mij omdat ik zelfs nog de warmte vind in de schaduw die je telkens achterlaat reeën knagen aan het weiland waarop gisteren nog koeien graasden, iets van schuchterheid is ze niet vreemd en terloops nemen ze de benen en verdwijnen ze in een verte…
elze20 juni 2026Lees meer >

Er was eens....

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.550
Lion King o simba lief, kan jij me helpen mijn prinsessenbed is leeg maar wat ze meer dan eens verwachte ook de Lion King die zweeg ze begon nu echt te huilen het zat haar echt niet mee iedereen was aan het zoeken zelfs de lieve goede fee maar ook de fee kon haar niet helpen en de prins was mijlenver flits, kijk daar nu in de verte…
Juultje16 december 2002Lees meer >

't Is lang geleden (13)

poëzie
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.310
De verte trilt. Ik doe mijn ogen dicht, En voel mijn lichaam staan, onwerk'lijk licht, Zalig verloren in de oneindigheid; En harsreuk, zon, en bos, en hei, het groeit Nu samen tot een sprookjesland, waar bloeit De vrome herrijz'nis van mijn jongenstijd.…

Hole (in) one

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.928
n eerste slag nog slaan Genietend van het ochtendgloren en de warmte die al voelbaar is Luisterend naar het klokgelui, oproepend voor de ochtendmis Zacht piepend komt een oude man op z´n fiets voorbij Langzaam tilt hij zijn hand op en zwaait naar mij Ik roep bonjour en zijn glimlach toont z´n tandenloze mond Vogels scheren over en in de verte…
Marina18 augustus 2003Lees meer >

Nijhoff & ik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Er waren boten, bruggen, bouwterreinen vervelend braakgelegen.Ik ben daar naar een stadsrivier gelopen om aan zijn kaai en waterkant te overdenken: Onder de zon niets nieuws: altijd ruimte waar water is en waterland, daar zoeken uit een diep gemis aan verte toch nooit worden bevrijd uit plaats en tijd van alle oude dingen… Ik…

Sneeuwlandschap

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.330
Aandoenlijk aan een sneeuwlandschap is: het ongerepte, het verruimende, en in de grijsblauwe verte over de boog der Hodonkse akkers alleen maar de witte daken als reuzententen op de vlakte. Of nog: het grillige lint der Zwarte Nete met hangwallen van sneeuw en in het gestolde land de nu intense siddering van levend water.…

Het hart van begin tot eind

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.224
tatoemb, tatoemb Genietend van de regenboog Zon en regen samen in balans Gestaag de bloedstroom Volwassen door ervaring Tatoemb, tatoemb, tatoemb De spiegel laat de waarheid zien Rimpels in het water De toekomst het geheugen van nu Wat was het toen mooi Tatoemb, tatoemb De zwarte zeis dalend De vlieger van de ziel dwarrelt In de verte…

Zomergedicht

gedicht
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 13.753
roepen, bloed valt uit de bomen men herkent zich, staat op om te stelpen hoe hol de taal nu zijn leegte bevredigt, als os zich laat slachten, als vlees zich laat strelen hoe de vogel ontvleugelt, het huis niet meer woont het brood niet meer eet, de stoel niet meer zetelt later in donker als men dit uitleest is het heden geweest, zelfs de verte…

Schelpen zoeken.

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Schelpen zoekend vind ik jouw hand silhouetten van schepen met lichtjes, als kerstbomen in een mysterieuze verte, vloeien in elkaar over om vervolgens te verdwijnen, te vervagen in een onzichtbaar niets ons achterlatend op een nachtelijk strand.…
Peterdw.1 augustus 2008Lees meer >

Had ik de liefde niet…

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.298
Nu de herinneringen van twee volwassen metgezellen in de verte op de deuren tikken van feestzalen en rouwkapellen wellen in omzien de tranen van vreugde en geleden verlies wordt warmte van jaren ingepakt mengt zuidenwind met kille bries maar ook na deze dag worden nieuwe morgens geboren en nachten samengebracht binnen de ring van versmolten…
Kees Keizer7 december 2006Lees meer >

Ouwe mannen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.184
naar alle verten en dit is pas nummer twee! Dan de derde, krom, gebogen, moeizaam lopend met een stok kent geen enkel mededogen, kijkt uitsluitend naar de klok! Met de paashaas is't begonnen dat gehannes met een ei heb ik echt niet zelf verzonnen, maar mijn moeder was er bij!…

Ik ben. Jij ook?

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 996
Ik lig hier op een grasveld tussen drollen Ik lig hier op een grasveld in de stad Ik lig hier op een grasveld in de stad tussen drollen En ik luister naar het als een waterval bulderen in de verte Naar het als de donder donderen langs de horizon en ik bedenk mij: "Het is donderdag vandaag" Terwijl de auto's en de treinen, bulderen…

Mensen Zijn Geen Zalmen

hartenkreet
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 844
In de verte wacht de zee op een jonge zalm die zich ongeduldig met de stroom zal laten glijden Hij zal staren over de gonzende diepte Waar hij langzaam ingetrokken wordt Maar voor het zout in hem kan kruipen Zullen zijn holle ogen sluiten De zalmen zullen elkaar vinden Samen wachten ze tot de tijd komt Om hun verleden terug te zoeken…
Zeno26 mei 2004Lees meer >

Woestijnwoorden

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.090
de voortjagende donderwolken rond het wegvluchtende levenslicht verzamelen zich de zwarte raven de dood wenkt en wijst de passage naar de eeuwigheid en ook de treurige kapstokhaakjes het beproefde geloof is de overwinning van het onwaarschijnlijke op het zichtbare en het bewijsbare onder hoongelach tast ik zijn laatste uren af in de verte…
Kees Keizer6 februari 2006Lees meer >