3024 resultaten.
Luctor et emergo
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
736 De messen verdwenen, na hun
verwoestende taak,
‘k keek het met lede ogen aan,
maar ‘k wist als geen ander
dat ze er binnen
een paar dagen wederom staan.…
Boom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.280 Met mijn takken zoek ik de vrijheid,
alleen of samen met andere bomen
reis ik door de tijd,
zonder ooit ergens aan te komen.
Met de aarde ben ik door taal en cultuur verbonden
mijn wortels hebben hun eigen verhaal,
aan geen enkele traditie of geloof ben ik gebonden
toch zit ik met plezier aan een feestmaal.…
Waar de winter was?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 De takken hangen ijl omlaag
de stammen zuilen de wortels.
De winterschilder kwast grif
het plafond met verse sneeuw.
Ik loop, hoofd in de lucht
mijn oren zeilen op wind.
Ik adem als een vrije vogel
door wijdopen neusvleugels.
IJs dampt uit in wolken
zwierig walsend buiten maat.
Hemels deinen op de zon,
cimbalen schellen golven.…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
Voor moeder
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.425 Vroeger was ik voor je een open blad,
elke nerf kon je beschrijven
als een tak van een boom in een park
waar de winter geen ziekte was,
elke haar had je geteld,
elke traan vermeld.
Waar werd ik mistig?
Langzaam breide je een sluier om mijn hoofd,
eerst mijn ogen, dan mijn mond,
als laatste dan maar mijn hart rond.…
ook al wintert het kapot
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
2.037 herfst
die blad voor blad verrot
de smurrie wordt eens lente
ook al wintert het kapot
de dode boom die sprieterig
reikt naar dromen over zomer
was groen en ongerept , verloor
zijn strijd tegen het ouder worden
in een tijd die niet wordt terug gezet
de paden zijn nu afgedekt
mos heeft zich al afgezet
de wind is vogelvrij, breekt
takken…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.393 Snelle, donkere wolken
Zoeken door tranen heen
Jouw helder lachen
Grillige, naakte takken
Zwiepen door de wind in
Jouw sombere gedachten
Schrammende, gewonde bladeren
Schroeien littekens in
Jouw bedrogen herinneringen
Een ijzige, huiverende mist
Dringt door de schimmen van
Jouw serene dromen
Een nieuwe, blauwer wordende horizon…
In het hart van mijn moeder bloeit een tedere kersenboom
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
3.218 kersenkinderen een witrode gloed
Door haar sap mengen dromen, geheimen, verhalen
Er vaart een klein meisje in mee
In haar kruin ruisen duizend talen
En verlangen naar de zee
Langs haar stam waait een eeuwenoude wijsheid
Langs groen en knoesten en mos
Door haar bladeren huilt het afscheid
Zij laat haar kinderen los
Aan een droge verdorde tak…
Magiër
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.533 Het magische dat hem ooit heeft omhuld,
is minder nu, maar nog niet verdwenen,
zijn rol is uitgespeeld, de taak vervuld.…
Het blaadje en de boom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
838 Het blaadje jammerde,
losgeraakt van de vertrouwde tak
en rende, verschroeid door liefde
de wind achterna, die haar ontweek.
De wind hield teveel van haar
en zij hield teveel van de wind.…
een ééndagsgeluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
3.080 ik kleur de dagen op weg
daar waar het zilver en de klokken
onze bruiloft zullen laten schitteren
met slingers en duizend dankbaarheden
zal ik de jaren terug gaan tellen
waar jij mijn lief gegaan bent
door een tijd waar depressie
mij als man mijn taken ontnam
of zal ik fantaseren
over een nieuw begin
waarvan wij weten
dat het al steeds…
Geen ridder
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.220 hij eens had beroofd
Verbijsterd bleef hij stokstijf staan
Door schoonheid zichtbaar aangedaan
Want hoor, daar zong een nachtegaal
een herinnering… een vergeten taal
Het oude lijf werd prompt vergeten
De spoken floeps uiteengereten
De ridder hield het maar met moeite droog
Het was ook zo zuiver en zo hoog
Het was die dag, vanaf die tak…
wonderbaarlijke maand
gedicht
2.4 met 41 stemmen
17.178 dat was in de wonderbaarlijke maand
van bloesemingen en overvloed
toen mijn borstkas opstoof als papaver
ribben in sierpennen uitwaaierden
mei mijn magere taal openbrak
vergelijkingen vrat als vuur water
ik schaamde mij diep naar poldergewoonte
in loden jas tussen druppel en wind
ongevoelig bij takken struikgewas doornen
had ik licht opgevat…
winterhardheid
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
708 als draagbaar
van de merel en de nachtegaal
hoe hoog in godsnaam verblijft zij
kruipt door het grijze van haar gaan
het valt niet in sluiers uit te drukken of
te dragen, licht schuilt zelden in de liefde
mijn weten is dichterbij dan vermoeden
tem mijzelf, maar hunker naar versheid
zij spreekt tegen wolken, tegen steeds
verder reikende takken…
Licht onder de hersenpan
gedicht
2.2 met 64 stemmen
15.801 Van dit landschap zie ik wat bloesem op een tak
van een - alles bij elkaar genomen -
verbluffende kersenboom.
Van je gezicht zie ik de komma, rechts,
vlak naast je mondhoek.
---------------------------
uit: 'Buigzaamheden', 2002.…
Gaan en blijven
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
739 Je ziet de rode baksteen weer
doorheen de takken van de bomen,
het najaar, zo ineens gekomen
verlangt de vroege zon niet meer
maar weifelt tussen gaan en blijven
gelijk de asters winddoorspeeld
en reikend naar het licht, geheeld,
tot nerf en kleurloosheid verstijven.
De weemoed valt alweer te rapen
als noten onder najaarslucht.…
Jawel wacht je voor poetsijs
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.038 Klappend en klunend naar Zuidwouw
ijselijk aangeblazen in bitt're kou
steeds bij takken
rijdt hij om wakken
bij scheuren ligt-ie dubbel in 'n vouw
Lijkt zijn snikkel tot Purmerend
in wikkels watten een gruwlijk end
zo houdt in storm
de bikkel juist vorm
een scheve schaats is 't spul gewend
Gabber let op men jaagt bij Watervang
rijders…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Hoezeer wens ik, dat in jouw diepste binnen
het gevoel van winter zal verdwijnen
of dat het wordt zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt…
de belofte
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
901 in zilverglans laat de winterzon
haar stralen glijden, langs
de wit bevroren velden
met daarboven als een lach
de glinstering van rijp
een vleugje warmte vlindert
over kale koude tak, die
glimmend van plezier, zich siert
in druppels als glaskristal
de vroege morgen
licht op in vuur
en helder als glazuur
kleurt de hemel blauw
hoog in…
Duister
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 In de zware zwoele nacht,
opgaand in 'n alomvattend geheel;
heeft de maan zijn taak volbracht,
met zijn schijnsel in de nacht.
En met de vroege vrede van het duister,
met de schemer in zicht.
Door zijn kalme geruststellend gefluister,
heeft het 'n aantrekkingskracht
naar het licht.…
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 ben jouw storm
niet uit de weg gegaan
heb de buien laten komen
in een paarse hemel
knettert de ontlading
rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste…
Wortels
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
586 Het bos vergroeit
van inspanning,
daarin zweet het
mos, groeit dicht,
het blijft bestaan,
de adempauze heeft
het uitgeput, het
bloeit en verdort,
het past zich aan,
het licht wil niet
dat z’n takken breken
in de wind, hoor
hem smeken met
de droge lippen.…
Ontwaken (3)
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
442 Dode takken, geknakt als riet in een zware storm,
liggen verstrengeld, bedekt
met glanzend groen sponsachtig mos
krakend in hun breekbaarheid.
Wollige witte knoppen van magnolia's
hoge kantvaren en monarchrozen
sieren de nevelige openbrekende hemel.
Miezerige regen blijft vallen in stille eerbied.…
Veel te genieten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
460 Genoten heb ik deze dag
gehoord de vogeltonen
gevoeld stralen van de zon
gezien kleuren van bladeren
genoten heb ik deze dag
ik heb wind gehoord in kleurig blad
en zag ze van de takken dwarrelen
tussen dor hout als vlinders zwieren
bedekken grond en mossig pad
genoten heb ik deze dag
als lichtend schouwspel daalde de zon
tussen de zich…
Interbellum
gedicht
2.5 met 6 stemmen
5.256 Moeder, languit in een poel van grenadine liggende
te dromen van iets heel erg liefs uit het interbellum
moest wel uit haar loopholes komen
Prompt zag je ze buiten lopen, grienende verdiendieren
die nog moesten afleren te overleven
Met de militaire tak van meditatie leerde moeder ons
ze allemaal te slopen
Ook moesten wij het tuig postuum…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.638 frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan een tak…
Een boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 toen een tijdje staan
vertraagde tijd als in een droom
Vaak kwam jij daarna nog spelen
speels lachend in het vrije veld
en wat alleen de jeugd kan velen
de dagen werden niet geteld
Nu, staat de boom op eigen erf
volgroeid en rijk aan vruchten
geeft schaduw aan mensen
in het leven heeft hij weinig te wensen
maar soms hoor ik zijn takken…
Peerke Haon ( Petrus Hermans )
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.298 Mijn taak nam ik veel te vroeg serieus op mij,
één van "de reddertjes van Walt Disney"
te willen worden.
Om veiligheid en vrede van ieder mens
in de wereld te worden...
misschien.…
Tegen de afgrond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.101 Net zo goed kan ik tegen
de afgrond gaan schreeuwen, een canyon waarlangs
op zorgvuldige plaatsen
een houten framepje werd opgesteld
met de vermelding Take Pictures Here. KODAK
---------------------------------------
uit: 'Hartswedervaren' (2000)…
Sneeuwman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
724 Je moet denken als de winter
om de vorst te zien en de takken
van de pijnbomen volgeladen met sneeuw
En koud geweest zijn, al zo lang
om de jeneverbessen te aanschouwen, ingepakt door ijs
De sparren ruw in de verre schittering
Van de januari zon; en dan niet te denken
aan welke ellende dan ook in het geluid van de wind,
in het geluid van…