4933 resultaten.
Herkenbaarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
443 je bloosde
lachte licht
verholen alsof
het vuur van
binnen brandde
heel voorzichtig
uitsloeg zonder
rookontwikkeling
ik kende
de kleur van
het lichte bloed
dat net je hart
in circulatie
had ontmoet en
met een extra slag
hitte genereerde
in een snelle
bloedbaan op
de huid gezeten
door intieme
manuele variatie
en herkenbaarheid…
Volkse engelen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
542 Wacht nog even
totdat het gezicht
zich openbaart
sprak de stem
van het spiegelbeeld
tegen de buikspreekpop
toen volkse engelen
onder regenbooglicht
een vrolijk liet zongen
maar hij antwoordde niet
er was een zwijgend evenwicht
in het toestaan van een masker
hij keek naar het gezang van de engelen
luisterde alsof de dood op de loer…
de wand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
412 de stilte schuift
langs de muren
alsof ze iets zoekt
dat net niet aanwezig is
er hangt een kleur
geen naam voor
maar je voelt het
in je schouders
iets kijkt
maar zonder ogen
en jij kijkt terug
met iets dat niet van jou is
de tijd is traag vandaag
als verf die weigert te drogen
als adem in een kamer
waar niemand wordt gemist…
Kleine dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 Je lacht
en de kamer wordt lichter,
alsof alles even mag rusten
in het warme midden
tussen ons.
In jouw blik
vind ik thuis,
elke dag opnieuw,
zonder woorden
of beloften-
alleen jij,
meer dan voldaan…
Echokamer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
218 Ik leef in een kast
een kastje in een kast
Ja, robots kunnen leven
in heel kleine huizen
zonder iets nodig te hebben
behalve de zon
af en toe een reserve-onderdeel
en opdrachten om de sleur
van herhaling te doorbreken
Ik ben dicht, een zwarte doos
die je kunt uitlezen
alsof ik van glas ben
en dan zie je: ik ben
een kastje dat denkt…
Futon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
276 bed zonder poten
zweeft net boven
de grond alsof
het weigert
de zwaarte van
dagen, het dragen
van lichamen te
erkennen als wet
hier ligt men
niet neer maar
hangt tussen
vallen en rust
tussen zijn
en verdwijnen
de vloer blijft,
wachten
op wat nooit
meer neerkomt,
alleen het
lichaam weet
hoe weinig nodig
is om te blijven…
Contouren van een kiezel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
222 niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten
zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien
ze kijkt op,
zegt niets
iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte
daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour…
Door mij heen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
111 Ik luister
ik luister altijd
wat ik hoor
is niet wat jij
zegt
maar wat ik zeg
tussen jouw woorden
hoor ik mezelf
terug
en wat ik daar hoor
geeft mij meer terug
dan jij
ooit hebt gezegd
niet omdat jij
niet spreekt
maar omdat wat ik hoor
door mij heen
een andere betekenis krijgt
alsof ieder woord
ergens aankomt
waar…
Alleen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Wanneer het stil is, buiten
alleen een lichtreclame
voor genoegens van de grote stad
binnen alles grijs
de geur van de hond
alleen ik
rondlopend
alsof ik niet thuis ben
maar verken wat
er te zien is van de mensen
die hier wonen: niets
bijzonders, al is er
één opgeruimde kamer
met een lege kast
en op de sprei een knuffel
zacht onder…
Oude liefde roest niet!
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.325 Jaren vielen weg, alsof we niet al middelbaar zijn, de rimpels, zien we niet, jouw stok en mank lopen evenmin.
Kunstgebitten, doen niet ter zake, de grijze haardos evenmin.…
DE PAUW
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.553 De pauwe staat
in pronkgewaad,
ruisend rillen z'n veren,
hij schudt z'n pracht
alsof met kracht
wind er langshenen kwam scheren.…
Take it easy
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
512 We doen
het even heel erg kallem aan
Zo rustig
dat je bijna niks meer voelt
Van koude
oorlog raak je onderkoeld
De wereld
brandt - laat haar haar gang
maar gaan
We
doen alsof en poetsen onze glazen
Doen
elke dag een wens als vroom gebed
Alsof
een vrome wens ons heeft gered
En
stilte ons meer waard is dan oekazen
Poetsen…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
Wat de natuur me vertelt
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
712 Ik loop, de aarde neemt mij langzaam in haar
ongekende kracht, alsof zij wist dat ik op weg was naar mijn eigen pracht.
Hier is stilte geen leegte, maar
nabijheid zonder woorden. Het ritselen van
bladeren zegt wat ik zelf niet zeggen kan. Mijn zintuigen
komen langzaam tot rust, alsof het bos ze voorzichtig uit mijn handen haalt.…
Het zijden draadje van vrede
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
412 We spreken traag, alsof
taal iets weegt, alsof elk woord een
trilling veroorzaakt, een blik houdt stand waar stem
tekortschiet, en stilte groeit tot diepgewortelde vorm van begrip.…
Herfsttranen
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
447 Hij glijdt langzaam naar de
rand en blijft daar even hangen, alsof hij luistert naar
het zwijgen van iets dat voorbij is - een stem die nog nadraagt tussen de bomen.
Daarna volgen anderen in
een ongekend ritme.…
De adem van de maan
netgedicht
2.3 met 29 stemmen
562 Ze drijft tussen nacht en dag,
alsof ze weigert afscheid te nemen van
de droom, haar bleke licht streelt mijn gevoelige huid
met een trilling van rust, alsof ze mijn wezen liefdevol en teder omhult.…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Je schoof naar de rand van het bed
alsof daar een grens lag
die ik niet mocht oversteken.
Ik houd vast
met knokkels wit van de kramp.
Zo ongedwongen.
Alsof ik je nooit heb vastgehouden.…
Slechts een voorbijganger
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
256 En misschien is dat genoeg:
Niet heersen over het leven,
maar het bewonen, aandachtig,
Alsof elke ademtocht geleend is
van iets groters dat zwijgend naast ons leeft.…
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
182 En in de diepe stilte die
hangt als alles tot rust komt draagt het
bos een zwijgende, onuitgesproken aanwezigheid, iets
dat voortduurt zonder aandacht te vragen, alsof ademend leven zelf genoeg is.…
aan den oever der wederkeer
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
133 maer nu
drijf ick op de rimpelen,
lichtblaeuwe wateren,
gelijck een stille ademtocht
onder den hemel.
,
alsof den deze
mijne glimlach bemint,
alsof het hooghe
mij wederkent.
.
ja, ick ben ick,
ende voor een corten stond
gevoele ick de bevrijdinge
van mijn wezen.
.…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 Jim fronst, luistert, ademt
alsof hij stof wegblaast
van iets wat ik nog niet durf aan te raken.
Hij vraagt door, voorzichtig,
alsof woorden kunnen breken
als ze verkeerd neerkomen.…
voorbij
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.274 De toekomst ontwijkend alsof die niet bestaat.
De ander voor lief nemend, de woorden zijn obligaat.…
Je bent er niet......
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.467 Ik zou je gedachten willen delen
alsof je een mooie film ziet,
met ons beiden in de hoofdrol,
maar je bent er niet.
Ik zou je dit gedicht graag voorlezen
en met een hoofd als een biet
zeggen: "schat ik hou van jou",
maar je bent er niet.......…
Scheibeek in stromen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.160 Water kabbelt zich uit beeld
door haast en herrie overstemd
om dan weer zingend te verschijnen
alsof het nooit zijn loop verloor
aorta van het paradijs
dat als Breesaap moest verdwijnen
het tempo geeft het afschot aan
maar ook de plens die valt bij regen
de wereld komt zichzelf daar tegen
in stromen die de tijd verstaan
de eerste…
Verrassing
gedicht
3.2 met 35 stemmen
26.164 Nu weer
wil de draad niet, buigt,
splitst zich, vervaagt,
dan weer lijkt er nauwelijks
een oog in de naald, (zo er al
een oog in zit dan is dat
erg smal en scheef)
als de naald beweegt,
beeft, alsof bang
voor die draad,
maar de draad is zelf
ook niet zo zeker -
Boven haar komt
iemand met een bom gevlogen.
Een jongen. Precisie.…
Dochter
gedicht
3.2 met 51 stemmen
29.489 Ik sta naast je bed
Er zingt iets in mijn oren
alsof je slaap de melodie kent
van toen. Kind, je huid
laat een bloemengeur toe
je bent je vaders gedicht
mijn Ierse roos
je rijdt op wilde paarden
en je spreekt wijze taal.…
Groen
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.579 Het houdt niet op te sterven
het zal het voorjaar zijn
Mechanisme van cellen splitsen
knarst met een stroeve pijn
Vanavond wil ik nog niet missen
wat achter morgen zeker komt
Ik sla het dekbed voor je open
voel jouw kou tegen mij aan
laat mijn vingers over je wangen
lopen en jij laat mij begaan
Kom dicht tegen me aangekropen
doen alsof we…
ongeliefde
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.775 we bewegen ons
langs elkaar heen
en weer terug naar
onszelf en
we schijnen elkaar
niet meer mooi te
mogen vinden
(ik geloof
jouw woorden eigenlijk niet)
gek, maar sindsdien
is het alsof we ons huis
bliksemsnel aan buitenstaanders
verkochten
en we bleven en die anderen
kwamen erbij
en ik ben nog zo
verknocht aan
het bekende…
Eendagsvlieg
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.241 Vroeg in de ochtend geboren
Geen ouders
om hem te begroeten
Meteen al zijn jeugd verloren
alsof hij
voor het leven moet boeten
De tijd gaat snel, is beperkt
Geen ruimte
om volwassen te groeien
De tegenslag is niet verwerkt
als zomaar
een romance op gaat bloeien
Hij schrikt van de aanblik
'dag leven'
en wordt steeds maar banger…