3138 resultaten.
Grachtengordel 3: One-night stand
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.062 Ik hoor beloften klinken in haar lach
voel de zoete pijn van weemoed
vannacht wordt er op de gracht bemind.
De scene doet me denken aan lang gelee
aan 't snelle vergaan van het bestaan
aan iemand die ik goed heb gekend.…
De verkiezingen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
993 de verkiezingen zijn achter de rug
de zak met beloften gaat overboord
we hebben gestemd, kunnen niet meer terug
de mooie praatjes worden stilaan gesmoord
de politici alias de Haagse artiesten
snelden zich als gekken door het land
waar ze de kroeg bezochten of samen fietsten
voor as-'t-ff-kan 'n foto in de krant
Donner begaf zich rappend…
Kikkerland
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
624 heimelijk verkent een kind
het nieuwe woonterrein
op zoek naar een belofte
vindt er laffe grauwe bouwsels
van koud beton en ijzig staal
eigen geluid klinkt hol en kaal
vanuit een puiloos huizenblok
beklommen langs dofgrijze trappen
lijkt leegte om zich heen te happen
bedroeft de bodem zonder kleur
waarin geen plant wil groeien
en geen…
Advent
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
989 Advent, tijd van geloven en hopen
Gods beloften zullen worden vervuld
Aan een wereld, verloren in schuld
De hemelpoort gaat wagenwijd open.
Advent, wachten op het grote wonder
Dat straks op deez’ aard gebeuren zal
Tot heil en vree, voor ’t groot heelal
Oh, Vredevorst, dank voor dit wonder.…
- Door duistere dalen -
netgedicht
4.3 met 46 stemmen
634 Door duistere dalen moet ik gaan,
duistere nacht naar de morgen van het licht
terwijl het licht daalt en de adem stokt,
zo dool ik zonder angst
op duizend bruggen moet ik staan
wankelend zijn mijn treden, compleet misplaatst,
belofte steelt het evenwicht, rivaliteit,
helpt hoge toppen vertrouwd groen te kleuren,
de harten met kleine eikenlooftakjes…
een wimpel waait
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
601 midden in de tuin staat een boom
terwijl ik met hem praat, zonder mijn stem te laten horen
schudt hij zijn bloesems hoog op, alsof er tederheid is
alsof het gedicht in zijn buikholte mij zal vergezellen naar de branding
mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde
opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken…
achter de wereld
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
708 van de wolken volgen
of tussen oeverwilgen
omlaag gedragen
waar vogels zich verspreiden over de laatste
dunne waterrimpels
omdat ik te zwak ben om te baden
in de dagen van mei, in de geur van pinksterbloemen, waarheid
te dichtbij, opgelost
laag langs het geluid van angst
en je zwijgend gelaat waarin ik verdween
tezamen met je belofte…
zondagochtend
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.162 we zijn alleen,zonder ring,zonder trouw belofte,
duizenden herinneringen aan haar ,aan hem.
Met zoveel dat jij niet van mij weet
Er zijn zoveel herinneringen in jou, in mij……
Zondagochtend, het regent en buiten is het stil…
Advent
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
799 Advent, tijd van geloven en hopen
Gods beloften zullen worden vervuld
Aan een wereld, verloren in schuld
De hemelpoort gaat wagenwijd open.
Advent, wachten op het grote wonder
Dat straks op deez’ aard gebeuren zal
Tot heil en vree, voor ’t groot heelal
Oh, Vredevorst, dank voor dit wonder.…
Ontvolkt ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
787 Dat leven van ver gezien maar
er nooit kon binnengaan, verbergt
het gelaat in beloften en schreit,
hij vocht zonder om te zien, bepakt
en verblindt door schrale hoop.…
Mijn ziel wil dansen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
629 Hoe alles nu belofte is voor morgen,
en zonder haast, alleen de stilte rijpt.
Wat maken wij ons dan toch zoveel zorgen
terwijl ons hart alleen maar naar wat liefde grijpt.…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In het beloofde land tasten
de eenvoudigen van ziel in het
duister, ze zijn de daklozen
onder de purperen zon en zijn
allang de goddeloze beloften
moe, papieren regels rotten
in het hout, een leger wormen
splijt de houten wereld open,
bedekt het labyrint van de aarde
met hun koele maskers toe.…
Tot de gesluierde zomer
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.109 Wat wilt ge, o Zomer, 't aanzicht niet ontbloten,
Maar schuilt en houdt de sluier voor die ogen,
Die ons te aanschouwen nimmer nog verdroten,
Hoe vaak ook hun beloften ons bedrogen.…
je moet niet slapen op de waalbrug
gedicht
3.1 met 11 stemmen
3.395 Die brug is een belofte. We
moeten gaan.
Dave vindt dat ik op het verhaal vooruitloop.
In mijn hoofd ben ik er al.
Ik zeg: ‘Luister, meisjes krijgen mooie benen, jongens
grote voeten. Sommige dingen moet je laten gaan,
andere moet je achterna.’
Wij zitten daar en zijn afwezig; liggen liever dan
we lopen.…
NAJAAR I
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.056 Zie hoe de wolkeloze hemel blauwt,
En door 't verwelkend takkenweefsel lacht,
En zomerdromen weer te brengen tracht,
Beloften, o hoe gaarne nog vertrouwd!…
ivoor
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
635 voorgesteld
zei mijn tante toen ze uit Afrika terugkeerde
en borduurde in een steeds stillere taal verder
aan een roodborstje dat tussen schaduwen van een kruis
aan een geleende spijker hing
in die eerste dagen wachtte ik geduldig
op een toegezegd, inheems vogeltje als een teken van haar
en Hem om uit mijn eenzaamheid te stappen
de belofte…
Stuifzand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 opgesloten in een bakstenen gedicht
om te rijpen in een kluis van jaargangen
totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht
zonder weet van gemis of verlangen
ik ben omwonden met verstikkende rede
in verstijfde talen met codes en symbolen
alleen het allerbeste stelt mij tevreden
hetgeen ik luid laat horen, onverholen
ik ben verloren in een belofte…
Voordat ik je weer ontmoet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.031 De duisternis gaf mij een hand,
je zonden zal ik strelen, in het
grauwe boetekleed van verlangen
gaf je mij een laatste nacht, liet
je slagen beuken op het holle vat
van gegiste beloften, die snel waren
vermorst, ik zal met een sleutel van
de tijd de opening herwinnen voor de
toekomst verborgen in je moederborst.…
Wie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
13.422 .
----------------------------------------
uit: 'Al die mooie beloften', 1978.…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Waarin we zo vol zijn van de belofte die aan ons gedaan wordt, we er zelf deel aan worden.
Zozeer dat we alle goedheid zonder reserves over de akkers uit willen strooien.
Wie zaait zal oogsten!
Lente,
wij kunnen jou niet bezitten,
enkel beminnen.
Knoppen openen geruisloos, de wereld krijgt een nieuw kleed.…
Reeds is de winter ons voor goed gescheiden
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.133 Zoet is de tovering van die droefheid,
waarin zo veel beloften slapend zijn,
in deze storm, van onbewuste vreugde.
De donkre wolk, welks regen de storm teugde,
hangt zwaar, en gaat diep in gezwollen lijn,
terwijl de doffe stad dromende leit.…
Vreugde honing zuigen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 het onheil van pijnen dat haar doormidden
scheurt, de helse gloed doet buigen en bidden
zie daar de witte zon de waterbron het rein fontein van bloed
wonderlijk zoet zijn Gods vonken: zij zal zingen
God zal het misdadig oog bedwingen
en zij: zij zal de vreugde honing zuigen
verlost uit slavernij van aardse dingen
Gedenken wij de belofte…
warm verdriet
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
423 in vage ochtendmist dool ik rond
op de altijd stille akker van de dood
een buitenplaats vol marmersteen
met daarin toegenegen gegrafeerd
de namen van vele beminde mensen
die naar de eeuwigheid verhuisden
de koud en kille sluier van het gemis
verdunt het zoute verdriet met tranen
met de herinneringen aan de belofte
dat wij het leven graag…
Een blinde vlek?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
478 De slagen beukten op de holle
vaten van beloften, die te snel
werden vermorst, om met
de sleutel van de tijd een
opening creëren om verdorst,
je schoot als moederborst te eren,
tevergeefs heb ik de maan om
uitstel gevraagd, hij koos een
plek om mij in zijn koele armen
te begraven, in een laatste snik
verdrink ik in het eenzaam zijn…
Venus was bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Je hebt niets te verliezen en toch
kocht je de prins om met beloften
en waarschuw je de mensen
om schoonheid te mijden
die te verbergen onder kleren
en achter gesloten deuren
waar de tijd in hun huid kruipt
hun vlees verslapt en het aanvreet…
VREUGDEVOL ZWOEGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 In aankomend duister
glanzen de Kerstdagen al
vol aansporing en belofte
roepen alle mensen
die gezegend werken
in 't Olterterper Witte Huis
tot eensgezind denken en doen
geurige dampen zingen
over warme spijzen
welke binnen grote pannen
wachten op hun geboortes
om zich eervol te mogen
geven aan smaakvol genot
keurende ogen en handen…
Eerste licht
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
423 het eerste licht
verpest door
illegaal vuurwerk
het zicht op een
pril en stil begin
van het nieuwe jaar
die rust was
even veelbelovend
daarna schudde aarde
als vanouds zijn
grondvesten van beton
en aangevreten hout
beloften in de
randstad zijn het topje
van een ijsberg vol sterke
verhalen waarbij ieder
uit die deal vooral…
vol verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 waar de jas van het oude jaar
ons van de schouders glijdt
stookt het vuur van verlangen
met vurigheid van hartstocht
elke mens rond om ons heen
waar de les van het oude jaar
ons klein tot nederig maakt
omhelst ver weg en dichtbij
nieuwe hoop de verwachting
in miljoenen verlichte huisjes
waar in kou van het oude jaar
toekomst ons belofte…
De laatste noot
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
533 En voor een moment is de wereld helder,
vol beloften en onuitgesproken dromen.
Tevreden met de vertrouwde melodie van je eigen leven,
zag je het in eerste instantie niet.
Maar als de laatste noot vervaagt, besef je je,
dat zij het lied is waar je op hebt gewacht.…
Tussen de regels door
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
629 Tussen de wal en 't schip
tussen vloek en gebed
tussen neus en lip
tussen laken en servet
Tussen waan en waarheid
tussen belofte en gemis
tussen verbod en genot
tussen licht en duisternis
Tussen ongekende hoogte
en obekende diepte
tussen vreugde en heimwee
tussen afstand en liefde
Tussen stijgen en dalen
tussen roof- en zwerftocht…