2450 resultaten.
Een zachte fluistering
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.069 weerkaatst
je legt ze teder neer
in alle zomers, verlengt
de geur van tijm in mei
je ademt de wind,
vertraagt haar glimlach,
in dichte herinneringen,
zo beschermend teer
het najaar schemert
in voorjaarswolken,
in verre plekken,
onsterfelijk en puur
waar vlinders vluchtig
haar lach beroeren
en kleuren scheppen
in jouw verloren tuin…
de geboorte van de eenzaamheid
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
947 mens eigen
en zo fundamenteel
de onvermijdelijke
sterfelijke verlatenheid
ik zoek vaak
doch ben niet
altoos bij machte,
verblindend onbewust,
de weg te vinden
naar de eeuwige liefde
en door verleiding
van al het aardse
soms door dromen
in slaap gesust
mijn echtheid
vertoevend nabij de ziel
kan slechts bloeien
in de tuin…
De Lente
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
696 Dan zullen Bloem- en bloesemgeuren,
zich spreiden over stad en land,
de tuinen staan in vele kleuren,
de dotters aan de vijverkant.
De vogels vlechten weer hun nesten,
de lammeren zullen vrolijk zijn,
en de mens volop genieten
wanneer ik met mijn staf verschijn.…
Tussen heg en steg
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.134 staat het witte huis
waarin ik vroeger woonde
met gesloten ogen zie ik nog
de granieten keukenvloer
geëmailleerde pannen op het vuur
het bleekveld en de moestuin
een houten schuur op 't oude erf
die mijn vader zelf ooit bouwde
tussen overpad en achterbuur
er wonen andere mensen nu
achter de strak gevoegde muren
die elegante tuin en dubbel…
Land van liefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.244 Vlieg op doorschijnende vleugels
naar het verborgen land
dat schittert
voorbij de weemoed
van je hart
Streel niet langer
de halmen
van je verdriet
de doornen
van vergane smart
die je pijnigden
eindeloos bitter
Hunker naar de plaats
waar vreugde zingt
de eeuwigheid danst
sluimerzacht
Wandel door de tuin
waar vogels albasten rozen…
een leven lang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 voor eeuwig kan ik je niet houden
hoogstens voor altijd
en dat slechts één keer
hoe heerlijk het is
oorlogen te beëindigen
en vrede te vinden
in jouw omarming
taal te verliezen
en te verstommen
voor je schoonheid
graag wil ik verdrinken
in vijvers van je ogen
warme handen voelen
waarmee je mij
als rijpe vrucht
plukt in zwoele tuin…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid
van een bleke ochtend
Misschien kom je ooit
langs mijn luchtkasteel
Daar kan je even vertoeven,
onbezorgd
in mijn hemelse tuin…
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 Het wuivend helmgras op de duinen
ruiste zacht als een oneindig lied
en in de verte aan een groene einder
lag nog veel meer schoonheid in 't verschiet
want daar lag in een zoet herinneren
de tuin: zijn eigen kleine hof van Eden
de katten kwamen mauwend aangelopen
begroetten hem aanhalig net als in 't verleden.…
Een gevoel van eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 Ooit sierde ik de tuin
en vlocht herfsttinten in mijn haar.
Ik legde me dan neer
op gouden neveldraden
en hoorde de lieflijke klanken
van de elfensnaren.
Ooit omarmde ik de winter
en betoverde ze met ijskristallen.…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
door nacht en dauw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
911 door nacht en dauw al urenlang verborgen
ontwaak ik elders in mijn eigen tuin
bezeer me dwalend aan de hopen puin
en voel de angst die mij opnieuw wil worgen
vermoeid om telkens voor mijzelf te zorgen
buig ik mijn hoofd en houd het nog wat schuin
een oud omhulsel roerloos leeg en bruin
op deze nog te vroege voorjaarsmorgen
een zwart satijnen…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet van de huidige dagen
waar innerlijke spiegels zijn aangeslagen
en waar zaden ongemerkt groeien
ik zou mij er zo graag mee willen bemoeien
het daglicht schijnt op de muur van mijn tuin…
jouw bloem verdroogt nu in de knop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
807 weg is de herfsttooi
het mooie donkerrood
in geel en bruin
de kleuren uit de tuin
bloemen werden vaal
waren te moe om nog te bloeien
takken zijn al kaal nog iets
te vroeg om ze te snoeien
het land is leger langs de dreven
koeien staan al 's nachts op stal
alleen de schapen zijn gebleven
hun vachten voelen winter al
de zomer…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin,
Met donkre lanen, kronklend over 't gras,
En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas,
En gouden vruchten sierden kruin bij kruin.
Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was
Gebroken van haar stengel, werd zij bruin.…
pauwen en fazanten
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.400 mijn huis was mijn kasteel
ik had van alles wat en van alles veel
er liepen pauwen op mijn land
Monet’s tuin hing aan de wand
een chippendale glom in de salon
een druivenrank klom langs het balkon
sprankelend zonlicht in zuiver kristal
een staand horloge klonk in de hal
mijn huis stond open voor vertier
vrienden sliepen op zuiver kasjmier…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 De pruimen
ploffen rottend van de bomen, in de koude
tuin worden de kleuren snel ouder. Alles er-
varen zonder verdoving, pannen klaarzetten en
suiker, archieven beheren, scherven bewaren.
-------------------------------
uit: Gedichten 1991-2000.…
Derde akte/ fletse kaas
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
755 Vader is vanmorgen de tuin ingegaan
en niet meer binnengekomen.
Negentien is ze, fris en ongeschonden,
nog in plastieken staat van Barbie,
maar iets staat te gebeuren,
iedere vezel in haar lichaam
schreeuwt om een uitéénvallen.
Deze wereld voelt aan als een
immanente inconsistentie.
Deze staat van zijn is een vergissing.…
Grijze haren
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.178 En dan zeggen ze tegen mij:
Jij hebt geluk, want
't is het perfecte weer
om werkloos te zijn
Krantje pakken
Lekker in de tuin
Vogeltjes luisteren
Zonnetje op je kruin
En dan zeg ik tegen hun:
Schiet toch op
In die krant lees ik alleen maar
over de ellende waar ik zelf
de dupe van ben geworden
M'n gespreksstof is zo goed als op
Heb…
Het Tolhuis in Noord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 De inkijk op Centrum Amsterdam
verdween met de noorderzon
bij Cuyper’s Centraal Station
lange tijd ging het heel alleen
bij alle gezindten voor uitspanning door
met een fraaie tuin er omheen
aan het water een koepeltje ervoor
binnen thee en uitzicht bij elk getij
op dat landtongetje in het brede IJ
Er moet voor worden overgestoken
sinds…
Klein slaapliedje voor E.
gedicht
2.0 met 44 stemmen
12.249 Stil maar slaap maar de tuin ruist
zacht zacht terwijl een klein bizar
dierenverhaal nog juist je oor
bereikt. Al bijna onder het warme,
zware zeil als ik nog spreek
van het moede dier dat zich oprolt
in zijn kleine huis beweegt je hand
alsof ik erin knijp maar niemand
knijpt.…
Als de bladeren gaan weer vallen
hartenkreet
4.3 met 26 stemmen
2.086 Natuurlijke luister van een herfstachtige tuin.
Maar de verdroogde bladeren dwarrelen lichtzinnig naar de grond,
Immer onwetend om als kadaver dienen, de cirkel is rond.
Om door de bosbodem anoniem te worden verteerd.
En weer als voedsel te dienen wanneer het tij is gekeerd.
En die arme bomen blijven wederom achter, troosteloos en kaal.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 De tuin is sprookjesachtig wit,
vredig stil
en zacht.
Mijn hond
ruilde zijn plekje in de zon
voor wintervacht.
Zijn pluizige pantoffelpoten
plooien bij het lichterlaaien
van de open haard.
Gedachten vinden een bezoek
aan Pachelbel en poëzie
of een gewoon verhalenboek
opnieuw de moeite waard.…
Nooit meer weg.
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.449 Achter de grote ramen, ruiten tot aan de grond
- een klein neusje straks tegen het glas gedrukt -
met zicht op de tuin, de vijver en de hertshooi heg.
Het is veertien jaar geleden, weet je nog schat,
dat ik het zei? We gaan hier nooit meer weg!…
Verbloeming
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
704 Tuin bloemt in het hoofd,
verlangen schiet uit moedergrond,
vlinder streeft met gemak, een
schaduwrijke winter overleefd,
geen hinder van gestreden strijd,
beken zoeken bedenktijd,
slagaders van uitgeslepen vlijt
om erosie te verschragen in het
losse zand en tegenlicht van
nooit gestelde vragen, de weg
haar bestemming kiest,
ontluistert…
Mol
gedicht
2.5 met 32 stemmen
9.178 Er woont een minnaar in mijn tuin,
een kompel met fluwelen handen.
Hij klopt, betast en streelt de rulle
wanden, breekt met zachte vingers
de vochtige aarde aan. Zij laat begaan.…
Prima Vera
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 hagedissen
kom, sta op, dit mag je niet missen
De eerste knoppen ontloken
’t is lente
'k word sterk door verlangen bekropen
naar de bloemblaadjes pril en lichtgroen
kom ga gauw uit je bed
ik groet met een zoen
De wilg
met zijn prachtige kruin
plantjes met spruitige sprietjes
in een veld met variërende rietjes
een oogverblindende tuin…
Zondag
gedicht
2.8 met 27 stemmen
11.580 Geniet van tuin en vogels. In mus en gras
ziet hij zijn leven na het neemt en eet.
Mijn moeder zingt de maaltijd weer gereed.
Ik zet mijn pop bij hem op schoot. Hij laat
zijn klokje met de vreemde cijfers zien.
Die í is één, de v is vijf en deze x is tien.
Hij is al jaren dood.…
Zomeropstaan
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
558 het gezang van een merel in de ontwakende tuin
opent het kwettergevecht onder de musjes
alsof er geen nacht heeft bestaan vol met donder
alsof er geen stortvloed van water was geweest
Verderop bij de lichtekooien van de buurman
kukelt de haan zijn suprematie over de hennen
mijn gezicht vangt de eerste warme zonnepijlen
mijn neus de geuren van…
Zachte wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 de wind rond mijn vangsten
van de dag
over trekvaart en de wijdse tuinen van een ziel die ik ben
en daar is de harde wind
zij is geschoren
nog jong van hart
daar is de wind
een weinig drukverschil
in jouw zachte handen?
in het groeibeeld van onze cosmos
daar is de harde wind?…
Najaar
gedicht
2.7 met 10 stemmen
8.030 Ik wou haar vluchtruim zijn,
mijn tuin voor al haar vogels
openplooien, in een
schommelstoel van slaap
het samenslapen voorbereiden,
maar de winter gomt mij uit
en wist uit ieder najaar
het gekneusde meisje.…