Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Nafi Thiam...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
Regels en plannen, soms krom en soms traag, terwijl Nafi vooruitgaat, de lat nooit te laag. Zij toont haar talent en wat toewijding doet, zo schrijft ze met haar body gedichten in bloed. En telkens weer vraagt men zich fluisterend af: loopt zij voor zichzelf of voor de bond en hun graf?…
Johny Donovan25 september 2025Lees meer >

Stormlicht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 345
Zo blijf ik achter met een tong die te traag is, een pen die weigert te volgen, en een wereld die denkt dat stilte hetzelfde is als rust. Toch praat ik, toch schrijf ik, toch probeer ik— alsof ik met fluisteringen een orkaan kan beteugelen.…
Nathan17 december 2025Lees meer >

Monotoon

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 282
Alleen het trage tikken van wat ik al ken. Laat me liggen waar niets verandert. Verandering is wreed voor wie geleerd heeft te overleven in stilstand. De wereld mag breken, verrotten, verschroeien. Ik beweeg niet. Ik luister niet. Ik adem niet naar stemmen die deuren willen openen die ik dichtgespijkerd heb.…
Nathan17 januari 2026Lees meer >

Visuele schrijfstijl

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Een woord is een schaduw die traag langs je muur kruipt, een komma, een verhaal dat ergens huilt. Ik schilder gezichten met lijnen van klank, leg landschappen neer in een zachte cadans, waar ritme en ruimte elkaar aanraken.…
Nathan22 januari 2026Lees meer >

Koffiedamp en vergeten vingers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 324
Koffiedamp en vergeten vingers De ochtend is een koude lepel die tegen mijn tanden tikt, melk kringelt traag als oude rook door het porselein van de dag.…
tikzin2 april 2026Lees meer >

Tussen wat blijft en wat vergaat

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 370
Onder het trage draaien van sterren ligt iets dat niet wijkt dat geen begin kent en geen einde vraagt een stilte die denkt zonder woorden die ziet zonder ogen en wacht tot het verstand zich buigt Daar, waar het blijvende ademt proeft het denken zijn grens en opent zich als een oude deur naar licht Maar beneden, in het ritselen van…

Mystery Kitten

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 425
Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen. In kamers van jezelf, waar nooit licht heeft gebrand. Wij leven van hetgeen niet kan, en daarom blijft het stromen. Maar soms denk ik aan jou, als iemand tegenover mij... Een mens, fysiek bestaand, van geur en vlees en bloed. Een jas, een blik, een hand, een geest die de mijne voedt.…

Functionele ziekte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
De wreedheid hieraan is hoe snel mensen wennen aan jouw trage verdwijnen.…

De winter in mijn vader

hartenkreet
2.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 311
Het vale licht schuift traag langs zijn gezicht dat dunner is geworden, en ik voel hoe bleke herinneringen zich verzamelen, hoe ze in hem bewegen als vogels die niet meer kunnen vertrekken. De adem wordt ijl in de ruimte waar zijn gedachten lichter lijken.…
CB13 juni 2026Lees meer >

De wet van de schaduw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 258
Toen de schemering de muren deed scheuren, stapte jij traag de cirkel in, volhard. Een luie stap, een roofdier in het licht, het linnen losjes om je borst gevouwen. De zinderende spanning op je gezicht, dwong de trotse vijand te benauwen. Je stem een hese, lage melodie, die door de koude avondlucht bleef zweven.…

Naakt en alleen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 157
Wat jij bezit ging teder reeds verloren jouw naakte verleden staat nu opgeschreven een boek voor later bindt het broze leven wanneer geen mens jouw stem nog kan horen je zoekt naar liefde die je moest ontberen als wind die bloemen kust met zachte vlagen een middagzon die over ons blijft waken terwijl de uren traag de tijd verteren maar nooit…

De tulp die luistert

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 340
Haar ijle kelk rust in de wijde lucht alsof zij luistert naar wat in haar kleur beweegt; een trage ontvouwing in het licht, een stilte die blijft zonder zich geheel te onthullen.…
CB7 augustus 2026Lees meer >

Zonnelied van de H.Franciscus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 108
U prijs ik om de mensen, de kinderen en hun spel, de zieken en gezonden, wat traag is of heel snel. U prijs ik om de schepping: in alles straalt uw licht, mocht er toch vrede komen een eind’lijk goed bericht. U prijs ik om vergeving, voor wie opnieuw begint, mocht eens de liefde winnen in ’t hart van ieder kind.  …
Adeleyd12 september 2026Lees meer >

Wat een boom mij leert

netgedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 80
Oude wijze boom wind trekt door de brede kruin niets blijft hetzelfde Ze staat in het licht als iets dat niets wil bereiken en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
CB23 september 2026Lees meer >

Schimmenspel…

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 102
Traagschuim zinkt traag door de tijd terwijl het buitenleven razendsnel passeert achter een glazen laag vol schijnwerkelijkheid die gestaag ons zitvlees opvreet en verteert. Lichamen buigen als oude wilgen diep naar het beeldscherm voorover gekrenkte nekken moeten stilzwijgen als smakelijk hapje voor een rover.…

Zeestem

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.375
Jouw verborgen woord zweeft traag op de avondwind die de nacht omarmt. Geen mens die het hoort, slechts de oneindige zee neemt het geheim mee. De opkomende zon Een eerste streep licht breekt door de koude nevels boven de baren. Het zoute verlangen kleurt zacht met de ochtend mee in het vroege goud.…

Ik ben mezelf gebleven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 12
Maar ik keek omhoog en zag het trage groeien, het kalme drijven van de avondlucht. Geen mens kan de getijden haastig spoeden, verandering is een diepe, verre zucht. Ik ben met milde trots mezelf gebleven, geborgen in de traagheid van het leven…

Herfststem

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 19
Jouw verborgen woord zweeft traag op de herfstwind mee die de takken schudt. Geen dier die het hoort, slechts het ritselende blad neemt het geheim mee. De lage herfstzon Een schuine straal licht breekt door de kale kruinen boven het bospad. Het gouden verlangen kleurt zacht met de middag mee in het warme rood.…

Koud!

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.446
vol heldere ijskristallen Waterparels aan mijn hart Je bent zomaar binnen gedrongen Knopen heb je feilloos ontward In stormdromen blijf ik zweven Boven een bevroren waterval Geen kwestie van winnen of verliezen Alleen in een koud winterdal IJzige tranen vloeien Langs mijn koude wangen Wanneer gaat dit over Het hopeloze verlangen Traag…

Meester

hartenkreet
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.549
Ik proef jouw sappen in mijn mond Je kijkt me vol verwachting aan Ik voel mijn lichaam branden Traag kijk ik op, en zoek jouw ogen, Je mag je laten gaan. Zoete geuren hangen ik ons nachtverblijf. Jij bent hier meester, ik jouw slaaf.…
Mirthe2 augustus 2005Lees meer >

ZEELAND

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.489
Hij geeft onwillig mee aan ploeg en tractor in een nooit besliste, trage strijd. De kinderen nog uitbundig in hun overhaaste jeugd, een kalme trots neemt later de plaats van levensvreugd. Ook een gebondenheid, en een besef van dood. Alles gaat, en keert terug.…
Aaike Jordans12 september 2003Lees meer >

Marine

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Wolken drijven traag uiteen: De dag kleurt zacht een nieuwe morgen.…
robE20 augustus 2002Lees meer >

Herfst

poëzie
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.010
En veel eed'ler maakt van stof, Dat het windje in de twijgen Zo behoedzaam gaat te werk En alleen wat blaadjes zijgen Doet op 't pad en 't bloemenperk, Zonder 't wazig diep te raken Waar de groene schemer blauwt, Of de goudglans schuw te maken In het ijlbebladerd hout, Of te roeren aan de vijver, Waar zeer statiglijk en traag…

waarom toch lief?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 769
voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken op straat de mens kijkt naar donk’re luchten weg van den dromer wie ziet hem zuchten tergend traag zwaar…

Iedere dag opnieuw

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
opgetrokken zandkastelen daar waar het schurend zand de scherpste hoeken weg wil slijpen waar zee en lucht verlangend maakt het heimwee deinend weer ontstaat en in de woeste branding de liefdesgolven hoog op gaan tot aan de maan die langzaam op wil komen hoe kleur- en vormloos is dat strand als daar de dichters niet verschijnen hoe traag…
annabel22 augustus 2008Lees meer >

Schijn bedriegt

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
Hij liep daar traag, 't verleden in zijn ogen. Hij zag het als een wildgegroeide heg; verkeerd en slecht. Daar liep hij, 't hoofd gebogen. Wat verderop kruiste hij 't harde pad. Op 't kruis zag hij een man met droeve ogen. Hij knikte 'm toe en wenste dat hij had iets meer dan maar een blik vol mededogen.…

Oudemanhuispoort

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Niets gaat aan het oog verloren Met dit hof kan ik mijn tijd misschien redden Deze plaats lijkt wel gemaakt voor vandaag Alsof ze wisten dat ik nu nodig zou hebben deze rust; het leven wil niet meer traag…

O Dood-zijn, liggend in een kist

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.008
'n Mens-leven is een heel traag sterven gaande Naar 't groot geheim, waarvoor elk wezen beeft, De dood, een grijns, die goedig steeds blijft slaande, Omdat de dood weet dat een ziel niet beeft Voor 't hoog-klaar triomfantelijkst Aanstaande, Daar al wat leeft waarachtig eeuwig leeft.…

Nachtstrijd

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Ik slijt de ketens die me knellen, vellen werp ik traag van me af; verweerd is de vrees en moe is de angst, 't langst duurt wat steeds wil snellen Wat zich naar mijn wezen richt, ligt in mij als monddood talent zo stil; wijsheid is niet spreken maar beleven, vergeven wat ik denken en weten wil.…

moonlicht sonnet

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.334
De zachte noten strelen weer mijn gehoor Zwellen aan in koor Hoog Laag rustig traag Als een golf van hoog naar laag Rustig vloeien ze in elkaar Tot een uiteen kabbelend gebaar. Deze muziek vol liefde beschreven Geschreven voor.. De pianist ten gehoor…