2249 resultaten.
Nafi Thiam...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
607 Regels en plannen, soms krom en soms traag,
terwijl Nafi vooruitgaat, de lat nooit te laag.
Zij toont haar talent en wat toewijding doet,
zo schrijft ze met haar body gedichten in bloed.
En telkens weer vraagt men zich fluisterend af:
loopt zij voor zichzelf of voor de bond en hun graf?…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Zo blijf ik achter
met een tong die te traag is,
een pen die weigert te volgen,
en een wereld die denkt
dat stilte hetzelfde is als rust.
Toch praat ik,
toch schrijf ik,
toch probeer ik—
alsof ik met fluisteringen
een orkaan kan beteugelen.…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Alleen het trage tikken
van wat ik al ken.
Laat me liggen
waar niets verandert.
Verandering is wreed
voor wie geleerd heeft
te overleven
in stilstand.
De wereld mag breken,
verrotten, verschroeien.
Ik beweeg niet.
Ik luister niet.
Ik adem niet
naar stemmen
die deuren willen openen
die ik dichtgespijkerd heb.…
Visuele schrijfstijl
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
432 Een woord is een schaduw
die traag langs je muur kruipt,
een komma,
een verhaal dat ergens huilt.
Ik schilder gezichten
met lijnen van klank,
leg landschappen neer
in een zachte cadans,
waar ritme en ruimte
elkaar aanraken.…
Koffiedamp en vergeten vingers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 Koffiedamp en vergeten vingers
De ochtend is een koude lepel
die tegen mijn tanden tikt,
melk kringelt traag als oude rook
door het porselein van de dag.…
Tussen wat blijft en wat vergaat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
370 Onder het trage draaien van sterren
ligt iets dat niet wijkt
dat geen begin kent
en geen einde vraagt
een stilte die denkt zonder woorden
die ziet zonder ogen
en wacht tot het verstand
zich buigt
Daar, waar het blijvende ademt
proeft het denken zijn grens
en opent zich
als een oude deur naar licht
Maar beneden, in het ritselen van…
Mystery Kitten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
425 Je antwoordt traag en echt. Je laat mij binnenkomen.
In kamers van jezelf, waar nooit licht heeft gebrand.
Wij leven van hetgeen niet kan, en daarom blijft het stromen.
Maar soms denk ik aan jou, als iemand tegenover mij...
Een mens, fysiek bestaand, van geur en vlees en bloed.
Een jas, een blik, een hand, een geest die de mijne voedt.…
Functionele ziekte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 De wreedheid hieraan is
hoe snel mensen wennen
aan jouw trage verdwijnen.…
De winter in mijn vader
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
311 Het vale licht schuift traag
langs zijn gezicht dat dunner is geworden,
en ik voel hoe bleke herinneringen zich verzamelen,
hoe ze in hem bewegen als vogels die niet meer kunnen vertrekken.
De adem wordt ijl in de
ruimte waar zijn gedachten lichter lijken.…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Toen de schemering de muren deed scheuren,
stapte jij traag de cirkel in, volhard.
Een luie stap, een roofdier in het licht,
het linnen losjes om je borst gevouwen.
De zinderende spanning op je gezicht,
dwong de trotse vijand te benauwen.
Je stem een hese, lage melodie,
die door de koude avondlucht bleef zweven.…
Naakt en alleen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
157 Wat jij bezit ging teder reeds verloren
jouw naakte verleden staat nu opgeschreven
een boek voor later bindt het broze leven
wanneer geen mens jouw stem nog kan horen
je zoekt naar liefde die je moest ontberen
als wind die bloemen kust met zachte vlagen
een middagzon die over ons blijft waken
terwijl de uren traag de tijd verteren
maar nooit…
De tulp die luistert
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
340 Haar ijle kelk rust in
de wijde lucht alsof zij luistert naar
wat in haar kleur beweegt; een trage ontvouwing
in het licht, een stilte die blijft zonder zich geheel te onthullen.…
Zonnelied van de H.Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
108 U prijs ik om de mensen,
de kinderen en hun spel,
de zieken en gezonden,
wat traag is of heel snel.
U prijs ik om de schepping:
in alles straalt uw licht,
mocht er toch vrede komen
een eind’lijk goed bericht.
U prijs ik om vergeving,
voor wie opnieuw begint,
mocht eens de liefde winnen
in ’t hart van ieder kind.
…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 Oude wijze boom
wind trekt door de brede kruin
niets blijft hetzelfde
Ze staat in het licht
als iets dat niets wil bereiken en
toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht
zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
Schimmenspel…
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
102 Traagschuim zinkt traag door de tijd
terwijl het buitenleven razendsnel passeert
achter een glazen laag vol schijnwerkelijkheid
die gestaag ons zitvlees opvreet en verteert.
Lichamen buigen als oude wilgen
diep naar het beeldscherm voorover
gekrenkte nekken moeten stilzwijgen
als smakelijk hapje voor een rover.…
Zeestem
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
6.375 Jouw verborgen woord
zweeft traag op de avondwind
die de nacht omarmt.
Geen mens die het hoort,
slechts de oneindige zee
neemt het geheim mee.
De opkomende zon
Een eerste streep licht
breekt door de koude nevels
boven de baren.
Het zoute verlangen
kleurt zacht met de ochtend mee
in het vroege goud.…
Ik ben mezelf gebleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
12 Maar ik keek omhoog en zag het trage groeien,
het kalme drijven van de avondlucht.
Geen mens kan de getijden haastig spoeden,
verandering is een diepe, verre zucht.
Ik ben met milde trots mezelf gebleven,
geborgen in de traagheid van het leven…
Herfststem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
19 Jouw verborgen woord
zweeft traag op de herfstwind mee
die de takken schudt.
Geen dier die het hoort,
slechts het ritselende blad
neemt het geheim mee.
De lage herfstzon
Een schuine straal licht
breekt door de kale kruinen
boven het bospad.
Het gouden verlangen
kleurt zacht met de middag mee
in het warme rood.…
Koud!
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.446 vol heldere ijskristallen
Waterparels aan mijn hart
Je bent zomaar binnen gedrongen
Knopen heb je feilloos ontward
In stormdromen blijf ik zweven
Boven een bevroren waterval
Geen kwestie van winnen of verliezen
Alleen in een koud winterdal
IJzige tranen vloeien
Langs mijn koude wangen
Wanneer gaat dit over
Het hopeloze verlangen
Traag…
Meester
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.549 Ik proef jouw sappen in mijn mond
Je kijkt me vol verwachting aan
Ik voel mijn lichaam branden
Traag kijk ik op, en zoek jouw ogen,
Je mag je laten gaan.
Zoete geuren hangen ik ons nachtverblijf.
Jij bent hier meester, ik jouw slaaf.…
ZEELAND
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.489 Hij geeft onwillig mee
aan ploeg en tractor in een nooit besliste, trage strijd.
De kinderen nog uitbundig in hun overhaaste jeugd,
een kalme trots neemt later de plaats van levensvreugd.
Ook een gebondenheid, en een besef van dood.
Alles gaat, en keert terug.…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Wolken drijven traag uiteen:
De dag kleurt zacht een nieuwe morgen.…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 En veel eed'ler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En alleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw te maken
In het ijlbebladerd hout,
Of te roeren aan de vijver,
Waar zeer statiglijk en traag…
waarom toch lief?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
769 voor dag en dauw gaat dan d’n malle vent
vorig najaar als vrijer in bijslaap thuis genood
vandaag traant zij tere treurnis bij 't avondrood
hij ging - zij werd nimmer uit zijn hart verwend
blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken
op straat de mens kijkt naar donk’re luchten
weg van den dromer wie ziet hem zuchten
tergend traag zwaar…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
630 opgetrokken zandkastelen
daar waar het schurend zand
de scherpste hoeken weg wil slijpen
waar zee en lucht verlangend maakt
het heimwee deinend weer ontstaat
en in de woeste branding
de liefdesgolven hoog op gaan
tot aan de maan
die langzaam op wil komen
hoe kleur- en vormloos is dat strand
als daar de dichters niet verschijnen
hoe traag…
Schijn bedriegt
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
700 Hij liep daar traag, 't verleden in zijn ogen.
Hij zag het als een wildgegroeide heg;
verkeerd en slecht. Daar liep hij, 't hoofd gebogen.
Wat verderop kruiste hij 't harde pad.
Op 't kruis zag hij een man met droeve ogen.
Hij knikte 'm toe en wenste dat hij had
iets meer dan maar een blik vol mededogen.…
Oudemanhuispoort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Niets gaat aan het oog verloren
Met dit hof kan ik mijn tijd misschien redden
Deze plaats lijkt wel gemaakt voor vandaag
Alsof ze wisten dat ik nu nodig zou hebben
deze rust; het leven wil niet meer traag…
O Dood-zijn, liggend in een kist
poëzie
3.0 met 7 stemmen
5.008 'n Mens-leven is een heel traag sterven gaande
Naar 't groot geheim, waarvoor elk wezen beeft,
De dood, een grijns, die goedig steeds blijft slaande,
Omdat de dood weet dat een ziel niet beeft
Voor 't hoog-klaar triomfantelijkst Aanstaande,
Daar al wat leeft waarachtig eeuwig leeft.…
Nachtstrijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.122 Ik slijt de ketens die me knellen,
vellen werp ik traag van me af;
verweerd is de vrees en moe is de angst,
't langst duurt wat steeds wil snellen
Wat zich naar mijn wezen richt,
ligt in mij als monddood talent zo stil;
wijsheid is niet spreken maar beleven,
vergeven wat ik denken en weten wil.…
moonlicht sonnet
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.334 De zachte noten strelen weer mijn gehoor
Zwellen aan in koor
Hoog
Laag
rustig
traag
Als een golf van hoog naar laag
Rustig vloeien ze in elkaar
Tot een uiteen kabbelend gebaar.
Deze muziek vol liefde beschreven
Geschreven voor..
De pianist ten gehoor…