Alle inzendingen over wuivende

325 resultaten.

Sorteren op:

Mijn klein kleinkindje

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Drie maanden nu Wakkere oogjes, zoeklichten aan Ieder wil in het schijnsel staan Je armpjes rekken Je beentjes strekken Jij kleine trekpop Jij hartensmelter Kom op m'n arm vast en warm tegen m'n lijf oud en stijf Ik schut je hoofdje dat draait en zwaait kijkt en kraait naar wuivende takken naar ganzen die gakken naar wolkenluchten…
Karel Krokant14 september 2017Lees meer >

Broedermoord

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Uitgelaten waden soldaten Naar een onbewoond eiland Door koraalachtig water Waar glanzend en transparant bontgekleurde vissen tronen En wuivende zeeanemonen Waar tussen lianen na het lege strand libellenkluwen in de zonlichtbanen Warrelend door elkaar darren En apen met grote ogen Hen schuchter aangapen Vanuit het groene lover…

voorheen zwarte bodemloze putten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Zie hoe de zon de aarde tot genezen slaat met elementen gooit het leven sommeert tot weerkaatsen tot kommen vloeibare ruimte tot vijvers van reflectie smeedt smaragd aambeeld van mezelf gifgroen met wat speelruimte de huid reeds bruiner mijn lichaam wuivend rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser dan ik zelf wil het lijf nog…

Drenkeling

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 827
Terwijl zij de netten uitwerpt in een wolk van schuimspatten krijst de drenkeling en hijst zich aan boord, In de diepte een verzonken stad onder wuivend wier, een mossig koord leidt naar het schip gekraakt in een donderslag Nu rest er rot hout, groeien er koralen op de mast, de oude glorie ligt aan diggelen terwijl zijn tranen vrij biggelen…
Wimper30 december 2002Lees meer >

Leeuwarden - Jeruzalem

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 972
Elf steden in Friesland Elf telt ook het Palestijns gebied Qalqilia is Palestijns Stavoren Boeren, zeelui Vlees en vis Koeien statig herkauwend Langs de oevers 't wuivend riet In Ramalla noemt de één het een drama De ander een verademing; Geen hoofddoek en zonder Man, verloofde of broer.…

blijven

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
alles ademt rust lucht en water in deze ommuurde kiezelsteen tuin een verdwaalde boom de enige die blijft staat dichtbij de oorsprong de kosmopoliet woont geworteld thuis en reist oneindig met de elementen als een waaier van liefdes beweegt zijn wuivend bladerdak onder de verzengende zon de storm beproeft teisterend de…
J. Bakx16 december 2013Lees meer >

verlangen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
ik maar wat langer waren mijn benen maar niet zo dun waarom ben ik in het donker altijd banger en voelt het alsof ik mij geen geluk vergun was ik maar wat knapper waren mijn ogen maar niet zo dof waarom ben ik niet vol kracht en dapper en lijk ik in de liefde een stumperende sof morgen zal ik stoer, geliefd en prachtig zijn fiets ik wuivend…

Oude zwarte koning

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Zwakste stuk in het spel der schaak Van oudsher van oneindige waarde Glanzend met zijn donkere kroon Waar de schaakspeler overheen staarde Tegen de witte koning elke strijd begonnen In overvloed verloren Doch menigmaal de slag overwonnen Nu uitkijkend over wuivend koren Hoog daar op de vensterbank Op opa’s stoffige oude zolder Met zijn…
M. Bos5 december 2017Lees meer >

Naderbij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
en wijl takken wijds zuchten verdelen doorheen de ochtenddauw naar asgrauwe luchten en waardoor ik geenzins enig lichtstraal aanschouw mijlen ver, en warmbloedig dichtbij, roep ik al wuivend naar de schaduw de spiegel komt niet nader; die was doorgaans al wat schuw…

Geen maaksel was 't van sterfelijke hand

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.585
En over 't oude land uit lage blaren Zie 'k overal met spokenogen staren Verbijstering van lang gestorven eeuw, En wuivend met eerbied'ge bossen fluistert De hei haar hulde naar de verte en luistert Naar stilte van verwaaid triomfgeschreeuw.…

naamloze geur

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.212
uitgestrekt als een dalende springer met parachute lig ik op pril gewas nog amper bovengronds, ik spreek over gras stengelachtig en broos van natuur als het ware zacht neergevlijd maar zeker tot dragen bereid zo woel ik met mijn lippen wat kort geplukt maagdelijk groen en aanschouw de steltlopende snippen die door weinig wuivend…

Twee statige heren

hartenkreet
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 883
Elke morgen groet ik ze even twee statige mannen met hun groene hoed praten doen ze nooit, maar wuiven en dan is mijn dag alweer goed Hoe oud ze zijn, ik weet het niet ook hun lijf is niet meer zo mooi maar die wuivende takken doen het hem en natuurlijk hun groene bladertooi Ja, ik ben gehecht aan deze hoge heren ook al nemen ze hun hoed…
Moeke15 juli 2008Lees meer >

Liefde VIII

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.226
Doch zo de liefste niet met mij genoot Van wuivend gras - der aarde groene haren - Van manezilver, goud van korenaren, Van wolkengrijs, van morgen- en avondrood, Van sneeuwfluweel en schuim van blanke baren, Zo bleef voor mij der wereld schoonheid dood…

Vakantieherinnering

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 660
Er was geen schoner zicht over landerijen Dan onder blauwe koepel tot de horizon Bedekt met nevel beschenen door de zon Aan d’ einder staan de molens in lange rijen En op de rimpelloos spiegelende meren, Bekleed aan de oevers met ruisend wuivend riet, Waarin men weerspiegeling van vele bootjes ziet Daar was ’t voor ieder eindeloos recreëren…

Ochtenddank der natuur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Rijzend schoon van ochtendzon aan verre kim waar boven water een deken vormt van nevel boven wuivend riet wilgenkruinen als een schim in lichte bries fluisteren een zacht geprevel.…

over een Palestijnse jongen 1946-2026

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 464
Lang en secuur schrijven over het landschap van het kind dat woont in de herinneringen van de oude man waar niemand nog naar vraagt kijk hier links en rechts de tarwe- en de gerstvelden mijn verstopplaats tussen de wuivende stengels de opgeschoten bomen amper één meter hoog net zo groot als hij toen was de school de waterput de…
J.Bakx4 oktober 2026Lees meer >

Paradijs...!

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
We maken het samen waar, de palmbomen wuivend in de wind, o wist ik ongeveer maar, waar je zo'n droom in werkelijkheid vind. Maar ik voel dat het bestaat, en ik vraag je dit een keer, of je met mij meegaat? dan vergeet ik je nooit meer!…

BLINDE ZEGEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
leeuw of luipaard om steeds dichterbij het beoogde prooidier te komen dat niets merkt de rover maakt zijn aanvalssprong smult van het begeerde vlees de opmerkzame gazelle rent tijdig weg verbergt zich binnen het hoge gewas kruipt zigzaggend voort maakt misleidende kringen voor zijn achtervolger geniet bescherming van licht wuivend…

Ode aan Jan Wolkers Thuis

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.429
Het wuivend helmgras op de duinen ruiste zacht als een oneindig lied en in de verte aan een groene einder lag nog veel meer schoonheid in 't verschiet want daar lag in een zoet herinneren de tuin: zijn eigen kleine hof van Eden de katten kwamen mauwend aangelopen begroetten hem aanhalig net als in 't verleden.…

Bekoring

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 886
Schakerende velden met rijst in het licht die verzachten in de wuivende pracht van de palmen karbouwen die ploegen in eerzame plicht een gestalte die waadt tussen rijpende halmen De scheefstaande hutten aan tropische lanen en een vrouw met een glimlachje op een balkon haar kindje dat kraait naar de kleurrijke hanen de gezichten die stralen…

stadsontwikkeling

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.369
dit is een prachtig bos, haast ongerept met vogels, vlinders en volwassen bomen de schoonheid naar een eeuwenoud recept hier kunnen minstens vijftig villa’s komen dat duingebied, de onschuld niet verloren nog rusteloos, zoals het altijd was met stuivend zand en vrolijk wuivend gras de ideale bouwplaats voor kantoren dat landgoed, nog zo…

Stemmig Landschap

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 587
Alsof een vloed het land heeft opgestuwd waar koren en ieder zo vertrouwd gewas, speels wuivend naar wie rust komt halen, genoeglijk op de golven deinen. Ik wil de grond niet waterpas maar wel met hellingen en dalen waarin mijn stemmingen weerschijnen.…

bij Hugo Claus te Antwerpen

netgedicht
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.337
zijn ogen, mensen die spreken en buiten wachten in groepjes wolken schudden zich uit er hangen mantelmeeuwen boven de stad, zij roepen hem naar zee, dwars door klei, polderland en dijken Bourlaschouwburg loopt langzaam leeg, kaartjes met een foto van hem vallen voor etalages van Louis Vuitton zie hem gaan door het land langs wuivend…
Rieg29 maart 2008Lees meer >

Verzen voor een vriend

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.985
'k Gevoel mij als het wuivend windje mild En om mijn lippen speelt een lentelach. 't Is me of ik nooit de zwarte ellende zag En in mij jubelt weeldrig en wild Een vogelkoor dat door zijn zangen stilt De weemoed, die mij eer te kwellen plach.…

En laat ons zwijgen

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 537
Daar fluistert de wind heel zacht Waar onbegrip droeft en neersabelt in harde woorden daar zwijgt slechts de stilte in het goud Zachte stroom van liefde kabbelt in duizenden waterdruppels als regen op dorre bodem Dorstig drinkt moeder Aarde kwistig ontkiemen zaadjes en ontluiken bloemen in de mooiste kleuren Groene struiken wuivende…
windwhisper20 september 2009Lees meer >

vergeet de sluitstenen

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 621
een smalle gang geschaafd uit wilgen vlucht in beeldspraak als een impasse waarin spiegels zich laven aan illusies over stilte heersen, onafgerond om verder te golven, tot daar waar stromen spelen in daggezichten met wilde vruchten van hoop. wuivend naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen in de verte en heerlijk…

"Zaaien of maaien"?

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
Mijn zaaier was zorgeloos vertrokken, met ongebonden handen, haren wuivend aan weerszijden van de akkers, strelend de goudgele aren, verwaait het stuifmeel van kleine rusteloze zielen tot waar de wereld reikt, en lijken te kiemen.…
pama25 augustus 2011Lees meer >

Al gaande

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 702
ik loop mee met jou en de tijd samen in een pas die ongelijkmatig oogt maar ons zeker leidt zo het diepste dat beoogt onderweg naar daar waar ‘samen’ ons roept met wuivende hand, haast onzichtbaar ver, waar wellicht geluk ruimhartig teder baadt langs een paradijselijk strand voel de loop van mijn rimpels van links naar rechts andersom…

Het afgelegen tijdsboeket

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de schemerige polderrug ver weg van alle klanken die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen van dit afgelegen tijdsboeket het zicht nimmer scherp als mijn ogen haken aan de wimpers en geen trots gebaar of een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw ontmoeten…
elze3 oktober 2011Lees meer >

PALMTAKKEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Mensen te Jeruzalem begroetten de verwachte Profeet met wuivend loof. Overal daverde het vrome geloof, brandde in ieder, van kruin tot voeten. Heersende Romeinen zouden boeten voor onderdrukking en belasting vol roof, werden vernederd tot een stoel met stoof; de toekomst moest het Joodse leven zoeten.…
Han Messie9 december 2011Lees meer >