35279 resultaten.
Zoals het water
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Zoals het water,
zoals de zee vol
vissen en kreeft,
zo komt het woord
met de golf die daar
komt en ons optilt in
een zee van genot en
dan terugtrekt en gaat.
Zoals het water komt en gaat,
zo komen woorden en beelden
van ver en dichtbij op de bries
in het schuim langs de brekers,
het tij van dit en hier,
van jou en mij.…
Alleen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.015 De zee neemt je mee,
in gedachten verzonken,
steeds dieper in de zee,
je bent verdronken.
In eenzaamheid.…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
Dubbel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
614 zand kriebelt
tussen de tenen
de zon omlijst de avond
langzaam sijpelt
't nieuws dat er een vliegtuig
uit de lucht geschoten is
door
mensen spelen in de zee,
honden rennen langs de vloedlijn
vol ongeloof herhalen
de beelden zich
terwijl de zon zich neerlegt
in de oh zo kalme zee…
Wij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Wij
samen aan het strand
Wij
samen hand in hand
luisterend
naar wat de zee fluistert
Wij
samen op het strand
elkaar kussend
in het zand
Wij
samen in de zee
er is niemand; alleen wij twee
Een stroom van liefde
voer ons mee
Wij twee,
even één…
Tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 Toen de goden nog geen doden waren
en als glanzende goden sliepen in de zee
toen onze ziel nog niet haperde
Verborgen we in een kruik de huiver
van verdwenen jaren lieten haar achter
in een zee van barmhartig zout
Toen de maan in de hemel hing
een vleugel achterbleef in het web van de spin
snakte de tijd onder het asfalt naar lucht…
Narumi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
353 Duik in deze zee
ruis maar met me mee!
Schimmig schuimig schater
kletter klots geklater
wat een tof theater
spelen wij met water!
Flipper floeper flater
snipper snoeper snater
rommel rijmel rater
wiegel waggel water
duik in deze zee
ruis maar met me mee!…
opgebaard klaart vaak de lucht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.788 over lijken gaat
je diep in je emoties raakt
maar dit kan jij niet zijn
de hand en kus zijn koud
alleen mijn warmte voelt
nog pijn en dat ik van je houd
ze durven meer te
zeggen als je ligt en
opgebaard klaart vaak de
lucht omdat je het niet wist
je spreekt in alle ogen
monddood is je laatste woord
respect klinkt door in vele echo…
de klank van mijn hart
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.469 het vervaagde landschap
richt ik mijn blik naar het zuiden
terwijl dromen hun glans verliezen
grauwe wolken razen door de lucht
nemen de gedachten met zich mee
het gevoel verbergt zich achter mij
niet onzichtbaar, slechts beschermd
te kwetsbaar voor de openheid
deze weg voert naar oneindigheid
ver van wat ik nu nog weten kan
zelfs geen echo…
De veerman
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
4.951 Kijkend op het water
naar spiegels zonder lijn
ontrafel ik de aanblik
van ogen zonneschijn
die spelen op het water
met de jouwe en de mijn
die zoeken naar de eenheid
een blik te kunnen zijn
Kijkend op het water
dat zich rimpelt in de strijd
weerklinkt mijn drijvend spiegelbeeld
in klotsen dat zich wijd
als een uitgestrekte echo
voorbij…
altijd weer Eden
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.289 Even klink je misschien
langs mijn heuvelrug,
hoor ik je echo
in een desondanksgeluid.
Ik zou je willen vergroten
tot de hele tuin van Eden,
met bomen en de zonde incluis.
Maar je bent al te buitennissig
lief en groot en onbereikbaar
Dus alles wat ik zeg
zal ontoereikend zijn.…
je vleugt een lach in het passeren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
598 hakken tikken spanning in de stilte
echo geurt je dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan jouw voeten ligt
je vleugt een lach in het passeren
zie je wiegen uit mijn zicht
spanning wordt met een applaus…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.796 echo
Wortels verstenen
in de ingedampte klei. Ze willen het
nog niet aanvaarden.
Volgestouwde sneeuw is het washandje
op het voorhoofd van
mijn koortsige hallucinatie,
het helpt nog altijd
niet.…
het slagveld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
800 De echo galmt in stilte, dreunend,
de aarde antwoordt, rustig kreunend.
Slagveld verlaten, stille trom,
getuige van de eindigheid.…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 Ik vervloek het toevalsmoment
dat ik op tv die beelden zie
als ik begrijp waar ik naar kijk
is 't te laat, 't verhaal bekend
De naakte, nog jonge vrouw,
loopt naar haar graf, haar handen
bedekken haar intieme delen
Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven…
Gevecht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
603 Een echo van het tikken van de stok.
Het tikken van een klok.
De tijd vloog, maar is altijd gebleven.
Zo ook het leven.
Tot op een zaterdag,
de winkels zijn pas net gesloten,
en de stok tikt naar de rand van een perron.…
Je bent weg,
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.643 Een echo… nu wetend dat het echt zo is,
Nog klein, leven… ik beslis.
Je wilde bij ons zijn,
Een keuze maken voor jou… zoveel pijn!
Het leek een seconden,
Besloten… je bent weg… diepe wonden.
Verdrietig, sorry… het leven niet gegund,
Niet wetend of wij dit hadden aangekund.…
lieve landvrouw
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
2.728 vertellen
dat maanlicht in ogen zeldzaam is
ze kruisen dichterlijke stappen
vegen het grind in de kamer op
zonder volgorde om ergens te zijn
wanneer niets geluid geeft in de velden
heide de vlakte kent en de lakens
uitrekt tot sluiers rond verlaten nesten
ik zal over je zoektocht naar ooit vastgehouden
woorden vertellen en hoe je de echo…
Lichtend spel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 golven
zit ik dromend te staren op het duin
waar water en licht de einder voedt
en in ritme van een eeuwige zang
de getijden naar de kusten voeren
de stem van het verlangen
droom van vele eeuwen een lokkende roep
tot het licht ook nu in vlammend schijnsel
langzaam dooft achter de horizon
in schittering van vele kleuren
en haar echo…
Ronding
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
557 soms zie ik in je ogen
de schemerende einder
als grens van het heelal
waarachter woorden vallen
al mateloos matig in getal
traag verdampend in een
onzichtbare meander
en kennelijk onlogisch
slingerend rijgend;
de vlakke echo spiegelend
van wie dan ook of jij, de ander
op de schouw tikt de pendule
weer de herinnering uit jonge jaren…
Hartstochtelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
604 vertel
of droom in het gras
drijven op jouw wolk
zuchten, zij aan zij
wij zijn een
samen zijn we te leen
altijd toeven in mei
de woorden gemeen
je gaat ver
de morgen vooruit
dat hoort ook zo
ik verlang naar je
mijn kunstige bruid
mijn handen
raken je ziel
mijn mond spreekt
de tong likt
mijn lijf doorweekt
met verlangen
een echo…
Paden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
469 Geen wegen waar mijn voeten gaan
De aarde draagt slechts slijk
Dromend ga ik langs eigen baan
En ergens ligt een grote stad
Ik nader reeds de buitenwijk
Waar geen verkeer zich horen laat
Bereikbaar over ’t smalle pad
De echo geeft haar klanken weer
Tussen satijn en goudbrokaat
Kaats vanuit ivoren poorten neer
Door straten met duizend…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 ik kan de liefde niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren…
Regenboogkameleon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 Regenboogkameleon
Goed van de tongriem gesneden
Palmt zij de toehoorder in
Leugen tot waarheid verkleurend
En onzin verbindend met zin
Haar eigen idee fabulerend
Getoonzet in valse akkoorden
Ontwijkt zij zichzelf, formulerend
Een watercascade van woorden
Geen spiegelbeeld achter dat masker
Waarin zij haar beeltenis kent
Geen echo…
Met duizend ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 en sfeer
naar grenzen van weleer
in de diepte van ons hart
overweldigend was
de smart en het
mededogen dat met
duizend ogen warmte gaf
na een korte heling
ging ik weer omhoog
waar de ruimte haar
schittering ingetogen bood
vergeten tijden hun
weergaloos kleurende
vergezichten lieten zien
van eeuwen voordien
zacht nam de echo…
Lichter dan de dood?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
346 zich
hebben neergevlijd, je blijft
de bladwijzer van mijn levens
encyclopedie, een onvoltooide
symfonie, z’n toon verspreid tot
in de onvoorziene eeuwigheid,
de pool van beider wederkerige
magneet, mijn tijdswind brengt wat
roest, herkent de kenmerken van sleet
je begeeft je naar je doel
steeds verder van mij vandaan,
Ik streel je echo…
't Puttertje vereeuwigd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Subtitel: Opsmuk
't Puttertje vereeuwigd
Voor altijd in de kunst
Rembrandts leerling
Fabritius' werk
17de-, dus Gouden Eeuws
Kortom, voor altijd sterk
't Puttertje staand op een
Soortement van stoof
Zonder angst en beven
Twittert 't maar door
Echo richting zwerk
Artistiek productief
Communicatiemerk
Op zichzelf, niet alleen
't…
ijdelheid der ijdelheden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 als zand dat door vingers glijdt
een schaduw in de ochtendtijd
zo is de jacht naar groots en meer
een echo in een lege sfeer
we bouwen torens hoog en breed
vergeten wat er echt toe deed
vergaren goud, vergaren macht
maar zien niet wie op ons wacht
de spiegel fluistert leugenzoet
kent niet wat de ziel ontmoet
wat blinkt, vergaat, wat schittert…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 op deze middag in dit dal
verbreekt de grauwe hemel
het licht van de ijskoude zon
voorbij de uiteengedreven wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Ik ben
geen lichaam meer —
alleen echo,
alleen hitte,
alleen de vlam
die achterblijft
wanneer de vlammer al is verdwenen.…