3159 resultaten.
artsen zonder grenzen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Artsen zonder vakantie,
die hun verlof opofferen
om ergens in een ziekenhuis operaties
helpen uitvoeren op vrouwen
die het slachtoffer zijn geweest
van seksuele brutaliteiten en daarbij
zwaar verminkt werden.
Wij Belgen hebben daar goed ons deel in gedaan
Wij zijn er voor hen, voor hun toekomstig bestaan.…
Onrust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 steeds drijft
Naar alle hoeken van de aarde
De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft
Tot wanhoop en onrust ontwaarde
Waarom dwalen mijn gedachten over de horizon
Daar ver van huis en haard
Naar die plek waar alles eens begon
In de hoop dat alles daar nog is bewaard
Hoe komt het dat ik dool en dwaal
Over straten van het leven
Ergens…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Er is niets dat je niet wilt
Alleen dat wat niet je nieuwsgierigheid stilt
Niet in de lichtste sluimerslaap
Of uit de diepste bron gedroomd
Een geparfumeerde fantasie vervliegt
Of water dat naar ergens stroomt
Ver van meningen vanuit vooroordeel
Of een korrel zand die in de Sahara woont
Of als schelpen waar getijden, in voor
en tegenspoed…
Andere Wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
533 Daar zit mijn moeder, alle dagen, alsof ze ergens nog
op wacht... en soms lijkt het of ze even lacht.
Zij zit in haar wereld is daar alleen heeft geen besef
meer van de wereld om haar heen.
Ze ziet ons wel maar weet niet wie we zijn
want haar wereld is opeens zo klein.…
Tijd
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
589 Als alle liefde lijkt te zijn verdwenen
En alle deuren lijken dicht te zijn
Als vlinders in je buik voelen als stenen
En in je hart voel je alleen nog pijn
Dan is het goed om ergens op te schrijven
Op een papier of spiegel aan de muur
Dat die pijn weg zal gaan, het zal niet blijven
En liefde komt terug, eerlijk en puur
Want tijd…
Mijn muze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Verwrongen noten,
ongerijmd,
vervlogen tussen daar en hier,
ergens onderweg.
Ziek.
Zieker.
Elke minuut erger.
Stoppen heeft geen zin meer,
De duivel heeft je in z’n macht.
Er rest enkel hoop,
hoop op een mirakel.
Bij leven en welzijn,
zien we elkaar nooit meer.
Gedane zaken nemen bij deze geen keer.
Ten onder.
Loeiende sirenes.…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
344 Elke dag een streepje
ouder je kijkt niet op
of om en je wordt ergens
in de ruimte aan jezelf of
in iemand hebt gespiegeld
je volgt een reepje pijnloos licht,
waarin je probeert weg te glippen,
je verkleint het doel zonder dat je
de dromen hebt verteert, in een
bekend gezicht dat tegen zichzelf
en tegen de ochtendspiegel keert,…
Voet-prints?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
366 Het zijn slechts voet-prints
die we achterlaten voor de
eerste stap nog onbedorven
zand, waren slechts een korter
leven beschoren dan gedacht
de bezem van de tijdswind
kwam eerder dan verwacht
als ik ergens anders aarden
kon ben ik rijk of berooid
door eigentijdse en vervlogen
symbolen gedwongen afwezigheid
dat er al iemand voor…
Sinaasappelman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 rondborstige glazen
bier en het verlossende plassen
het slijpen van de messen
na de slacht en aan het spit
staand mijn nagels schoonmaken
naar bed gaan zonder over te geven
sterk als een stier, onverwoestbaar
van binnen, een precies mechaniek
in een stevige, soepele huid:
een sinaasappelmens ben ik
een mannelijke orang-orange
ergens…
Meetlat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Ergens in het midden van nergens……
Een nieuw geheim
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 Is het dan nu al de Dag
van Vergevingen, een nieuw geheim
een nieuw geloof, volgens wetten
die voor mij verborgen zijn
maar toch ergens besloten liggen
in onze mislukte onderneming
in Uw Naam, Uw heilige Naam
die ik onwaardig ben uit te spreken?…
Pasen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 En toen kwamen we ergens
vandaan en reden op rotondes,
over snelwegen, in drukke curven,
op inhaalstroken, zagen we
iedereen op iedereen anticiperen
in het verkeer
En al manoeuvrerend achter het stuur zei hij:
Heel vroeger gingen de mannen
samen op jacht,
leefden we in gemeenschappen
bij elkaar, de vrouwen zorgden voor eten en de kinderen…
gebutst en bebloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ongelimiteerde
drift raakte er uit
geschrokken en
getroffen door
verdwaalde brokken
de stoet begon
gezicht te krijgen
gebutst en bebloed
probeerden zij er
tussenuit te knijpen
maar de wereld
rolde weg zij werden
opgepakt en vastgezet
in hetze tot
levenslang veroordeeld
zonder enig proces
naamloos is hij
verdwenen in het gevang
ergens…
hou je vast
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 met een hart vol woorden
op de fiets van ergens naar hier
vragen in golvende regels
dwarrelen pen en schrift uit elkaar
vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven
opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende
meeuwen appels met elkaar
niemand kan aan zijn lot ontkomen
de zee golft sist valt aan gaat terug
taal bouwt op breekt…
Wrede zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ze zwijgen, en ze blijven zwijgen
over de oorlog, de wrede zomer
door de mobilisatie van jonge krijgers
en alles wat je verkeerd formuleerde
komt terug in de lucide gedachten
onder de heldere zomerhemel
de priemende zon en wolken
alles terug in de gedachten
ergens in het park ligt een condoom
en is de pure waarheid zo ver weg
waar de…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ergens in het stille bos koeren duiven,
ik loop er in dichte mist gevangen,
zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen,
zacht en weemoedig rinkelend wuiven.
Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.…
In Gent
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 wachten op kantelen
en op slanke draden
tot de laatste halte
die niemand ooit zag
soms klimmen woorden
als wollige dekens omhoog
langs gevels van huizen
en langs holle buizen
eens dacht ze dat hij het was
het rollen van het vehikel
deed het ovenrooster tikken
de kaarsen bijna doven
klikten de klokwijzers een kwartslag
omlaag. ergens…
Ambigu domein
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 In mijn eigen masculiene
virtueel domein
op een platform multi mensionaal
heeft zich een jongensachtige
verschijning aangediend
die zich presenteert als feminien
doch boven de bescheiden voorgevel en het balkon
heb ik nochtans geen jurk
mogen bespeuren
coördinaten bevinden zich ergens in Kirgyzistan,
't zou even goed in Georgië kunnen…
devies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 er onheilspellende geluiden klinken
aan de andere kant van het tuinhek
dat je kind in de politiek zit
je vrouw ongerust wordt
dat het lang geleden is
dat je je draai wist te vinden
overal op de grond
stukjes van een half complete puzzel
en alweer een nieuwe dag
je moet wat
dus grijp je naar
het beproefde recept
het oude devies
begin ergens…
Wildplukken
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
530 bramen
In de vrije natuur langs de bermrand
Ze tieren welig dit jaar aan de wegkant
Drommen gul in de zomer samen
Zo woekerend dat ze zich verstikken
En spinnen strikken webben er middenin
Terwijl ik mijn aversie overwin
Voor die creeps mij wakend voor doornenprikken
Kijk het volk aan dat zich blind een weg baant
Te druk met zich ergens…
Zondagmiddag in augustus
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
705 Ergens aan een nieuwe wereldrand
zonder commerciële gekte
verlaat een blinde vogel onze gedachten
om te vliegen naar de heldere horizon
zondagmiddag in augustus
ze is verdwaald en het regent
alsof het altijd heeft geregend
nog steeds eenzaam onderweg
met dat oeverloos verlangen.…
Schets bij de rivier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 Ergens kronkelen zoete golven
in zacht bewegen op en neer
vissen springen boven water
zwanen stijgen op uit zilverpapier
emoties buitelen over elkaar
penselen schetsen tederheid
van de wind, een lentewind
tussen oorlog en vrede
en haar zijdezachte haar
een landschap vol
met groene oevers
gele lissen en libellen
gloed van een rode…
De kalenderman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
791 Hij landde ergens maar
vraag hem niet waar of waarom.
Er woei een wind die hij niet kende er waren
steigers die hem ontstemden en water dat
vrat aan zijn enkels. Dit was leven zoals het je
overkwam dit was zo-even nog gedacht
en nu een kenbaar feit.…
Blijf nog even
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
543 En ergens,
ook al mag het niet,
hoop ik dat je me weer ziet,
en ons niet vergeet in het nergens
Dat diezelfde vonk,
die toen zo mooi blonk,
er weer was.
Toen we samen lagen in het gras.
Bevend in de regen,
en toch nog even bleven.
We hadden elkaar.
En nog zoveel te geven
Toch ben ik dankbaar.…
Eindelijk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
293 in handen die
niets meer vragen
de waarde wordt niet
gezocht,
wie zoekt vindt enkel
papieren
wie zwijgt hoort
misschien
wat onder het papier
beweegt
daar is het niet
voor bedoeld-
niet om het verleden
wakker te schudden
het rust wacht,
misschien om te laten
aan een lege geest
die eindelijk leeg
genoeg is
en ergens…
Eigen berg
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
348 Bezit een kruiwagen-
dan kom men voort
in ons collectief bewustzijn
dat ons toebehoort
daaronder schuurt een breuk
dat de mens niet bekoort
hout dat kraakt
een kuip vol
verwachting
die zwijgend blijft
staan
maar ergens blijft
een wiel nog
rond en klaar
want hogerop,
zo fluistert men
elkaar
geraakt de eenling
zelden…
Wij zullen aan God gelijk zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
263 en nam een teug
Waarna hij stoer kringetjes uitblazend
De peuk aftikte op de rand van de asbak
Een verrichting met devote attentie volvoerd
En staren met krokodillenogen
In de verte ofschoon er geen verten waren
Zonder een blik opzij of om zich heen
Een standbeeldachtig toekijken
Alziend en al zijn gedachtes bemerkend
Niet omdat hij ergens…
afscheid van een wens
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.327 gedachten
dank je dat je zolang in mij hebt zitten wachten
dag schat, dag lieve kleine meid
nu wordt het tijd voor de werkelijkheid
-Hopen op- dat werkt niet meer
wonderen kan ik niet verrichten
het doet me ontzettend zeer
ik hoop dat de tijd de pijn ooit zal verlichten
Dag mijn kleine meid nu mag je gaan
met heel mijn hart wens ik jou
ergens…
Eiland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.168 Langszij de kentering van het getij
Drijven de dode dingen aan: een kist,
Een uitgeteerde boei van een vermist
Schip dat ergens met een zware slagzij
Op de bodem rust. 's Nachts, door een list,
Komen de geesten uit het water vrij
En waaien aan het strand voorbij.…
Rust-vervuiling
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.076 Plof ik op mijn divan neer
begint buurvrouw aan de vaat
buurman voor de zoveelste keer
keihard orgel spelen gaat
Mien, even verderop
stofzuigt plinten van de muur
ergens blaft een hond non-stop
iemand timmert aan z'n schuur.
Nergens in huis één stil plekje
voordat ik gek word op den duur
verhuis ik naar 'n landelijk stekje.…