9632 resultaten.
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
401 Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.
Er was zoveel wat het ooit hevig wilde,
gelukkig bracht het leven 't niet!…
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Het is een ademtocht die ik zelf mag kiezen, een plek waar
ik intens mag voelen zonder uit te leggen waarom en stilte geen leegte hoeft te zijn.…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Licht blijft hangen nu
zachte stilte omarmt mij
hart zoekt eigen rust
Het lijkt of de avond
aarzelt net voor ze valt, en de lucht
kleurt langzaam, voorzichtig als een stille gedachte.
Alsof ik nu pas besef dat ik nog niet klaar ben, dat ik pas nu adem.…
In de stilte waar ik besta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
562 Weleens verlang ik naar
iemand die zonder woorden begrijpt, die
weet dat stilte niet altijd doorbroken hoeft te worden. Tot die dag
wandel ik in mijn eigen gezelschap, warm en open, in de zachtheid van mijn eigen licht.…
De adem van de regen
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
388 Op het groene blad
druppelt zacht de regen neer
stilte draagt gewicht
Eerste druppel stroomt
rustig, bijna aarzelend uit de lucht.
Hij raakt een blad en blijft daar even liggen, alsof
hij twijfelt en verdwijnt daarna weer, alsof hij er nooit is geweest.
Daarna komen er meer,
ieder met een eigen ritme en zwaarte.…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Ze boog zich jarenlang
naar wat gepast leek, wiste zichzelf in
het verstikkende rumoer van wat 'hoort', maar in de stilte,
waar prikkels niet regeren, ontkiemt ze — puur, ongeslepen en onverbogen.…
Macht en stille kracht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
316 Zo zweeft zij hoog, een vuurschip in de nacht
verhuld in stilte, dreigend maar ook schoon
zij draagt de ziel van duister in haar kroon
een oerverhaal van macht en stille kracht.…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
237 ik voel een raakvlak met warrige geesten
misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
het is te laat om opnieuw te beginnen
het laatste nieuws komt keihard binnen
wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld
na zondag keert de wind weer om
de absurditeit van de buitenwereld
jij snakt naar een gezellige…
Windstil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
215 Ik zie veel schippers gaan, en naar mij zwaaien
alleen voor mij vergeet de wind te waaien
....Er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Ik lig maar in de haven, in de haven
en dobber dag na dag, ik dobber dagen
....er is geen zuchtje wind meer
....nergens wind meer
Mijn plannen heb ik opgeborgen, opgeborgen
als proviand voor onderweg…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 Daden vergeten fantasieën
over draken en fobieën
stilte beweegt in nieuwe stilte
sober in zichzelf gekeerd
gebroken zinnen
in starre gevoelens
een woord kan veel bereiken
nu het duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het…
Schaduw van het nu
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
476 Geen dag en geen nacht
alleen adem van natuur
het eeuwige nu
Wanneer stilte zich
uitstrekt over mijn gedachten, lijkt elke
seconde zich eindeloos te herhalen. De klok beweegt,
maar binnenin vertraagt alles, alsof het nu weigert verder te stromen.…
Tussen tijd en stilte
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
451 In stilte van momenten
vinden we volheid, een ruimte gevuld met alles wat niet te benoemen valt.
Tijd rekt zich uit, zich overgevend
aan het heden, een domein waarin kalmte de
zinnen temt. Woorden zijn echt niet nodig om helemaal te
begrijpen, daar afwezigheid van geluid ons precies schenkt wat we zoeken.…
Wanneer vleugels terugkeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
488 Vleugels keren zacht
naar het nest vol licht en rust
stilte draagt hen mee
Hun sierlijke vlucht opent
de weidse lucht als een adem, een boog
van wind, van ruimte, van verlangen, elk vloeiend
ritme een echo van vrijheid die zachtjes terugkeert naar zichzelf.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Roodborstje op tak
winterlucht houdt even stil
een klein wonder kijkt
De zilverwitte nevel van
een vroege decembermorgen sluipt
traag tussen de bomen en legt een dunne stilte
over alles heen — zo breekbaar dat ik bijna bang ben te ademen.…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte
bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering.
Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Gouden licht breekt stil
glans danst op eeuwenoud hout
zachte wierook zweeft
Even stilstaan bij wat
hier is, zonder uitleg te zoeken of
richting te geven, in een ruimte die mij niet aankijkt
maar wel ontvangt, waar stilte niet leeg is maar dragend aanwezig blijft.…
Coma
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
383 De stilte neemt het over
waar woorden hun recht verliezen.
Er was woede.
Er was afstand.
Maar nooit
de intentie
om je pijn te doen.
En toch blijft de vraag
zich herhalen
als adem tegen glas:
Dokter,
denk je dat hij het haalt?
Mijn gedachten ontsporen.
Wat ik gaf.
Wat ik liet liggen.…
In het Oog van de Storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 De stilte is scherp, bijna tastbaar.
Ik laat mij dragen,
zoals water zich zonder verzet
naar de zee laat voeren.
Alles hier voelt veilig,
kleurloos en helder tegelijk.
Het geraas verstomt,
alsof de wereld haar adem inhoudt.
Maar aan de rand van deze stilte
beweegt al iets.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Buiten raast de storm
binnen weef ik jouw stilte
veilig in mijn geest
De wereld dondert
soms te hard voorbij, een storm van
kleuren, geuren en geluid. Ik sluit mijn vermoeide
ogen om rust te vinden, terwijl je wezen zachtjes in mij landt.…
Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
393 Wortels diep in rust
vleugels openen naar licht
stilte draagt mij zacht
Zacht rijst de zon op
adem van de aarde stroomt
vleugels vinden rust
Wind streelt mijn gezicht
bladeren fluisteren zacht
vrij, maar stevig staat
Hemel vol adem
wolkjes dansen in de zon
hart vindt thuis in lucht…
Geluk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 Ik stap uit,
sluit de deur met een zware klap
en zak in de stilte als in een diep bed.
Het is niet weg.
Het is er nooit gekomen.…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 De blauwe vlam likt langs de pan.
Het vlees slaat zwart uit.
Roet trekt in de kamer.
De stem stopt niet.
Hij drukt op de schakelaar in de gang.
Een vonk.
Een droge knal.
Metaal zonder verbaal.
Hij kijkt naar de kapotte knop
alsof licht een kwestie van geduld is.
Alsof systemen zichzelf herstellen
wanneer je lang genoeg wacht.
Op de…
Wachten op de rimpel
netgedicht
1.8 met 11 stemmen
465 Zijn fijngevoelige, ontvankelijke
blik weeft stilte uit lucht en beweging, en
vangt de fluistering van riet en insect. Wat voor een
ander slechts een schaduw blijft, wordt voor hem een teken van leven.
In het beeld van zijn grijze veren
draagt hij de rust van water, wind en wolken,
en bewaart hij wat tijd te snel voorbij laat gaan.…
Canon in D
netgedicht
2.6 met 29 stemmen
755 Stille stroom glijdt zacht
noten fluisteren in de wind
hart ademt mee…
De spiegeling van de ziel
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
578 In deze open stilte word ik
opnieuw transparant, niet langer overspoeld,
maar simpelweg verbonden. De weerspiegeling toont wat
ik helemaal was vergeten: dat ik zelf de kalmte ben, diep onder de stroom.…
Dak
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
463 Het is tijd dat we praten.
De kamer is leeg,
de geheimen opgebruikt.
Vergeef me de vraag,
maar veeg de tranen weg—
ze breken het zicht
op wat komt.
Soms wil ik de tijd stilzetten,
de val verzachten
nog voor de grond bestaat.
Een gedachte
op een rand van zink.
Zwaartekracht
onderhandelt niet.
Ik zat op het dak
en zag de dag sterven…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 De wekker gaat.
Hij ligt al wakker.
Het raam in de keuken slaat open.
Wind trekt door het huis,
laat kastdeuren klappen,
tilt stof op uit hoeken
waar niemand meer kwam.
Op het nachtkastje licht het scherm op.
Hij kijkt tot het donker wordt.
In de straat scheurt een vuilniszak open.
Papier rolt over het asfalt
alsof iets probeert te…
Legitiem einde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
289 De stilte houdt wat overblijft.
Aan mijn bos hangt de sleutelhanger
die je me gaf.
Een sleutel zonder deur.
In de lade ligt een trui
die nog ruikt naar wie je was.
Onder het kussen:
een armband,
een zilveren cirkel
zonder pols.
Kleine voorwerpen
die niet weten
dat ze te laat zijn.
De autorit was stil.
Geen muziek.…
Slaap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
308 Zing.
Mijn stem kraakt bij elke letter.
De lamp boven het bed flikkert,
het blijft toch branden.
Mijn schoenen nog aan.
Veters half los.
Op het nachtkastje
een glas water
dat ik niet aanraak.
De klok knipt minuten kapot.
Ik draai haar met het gezicht naar de muur.
Zing.
Niet luid.
Gewoon genoeg
om het tikken te breken.
De gang…
Stukje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
334 Ik laat je,
een stukje van me nemen,
een fluistering van mijn hart,
een trilling in je hand.
Moge jij daarin
de rust ontdekken,
die ik zelf zo vaak mis.
Toch vrees ik stil,
een dag zonder jou,
een leven naast het jouwe,
waar ik slechts,
een verre schaduw blijf.…