Alle inzendingen over ruisend blad

2623 resultaten.

Sorteren op:

Het onafwendbare

gedicht
2.5 met 110 stemmen aantal keer bekeken 30.575
De liefde drijft boven, barst van het blad, het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient, wil je soms wieden omdat het zich aandient. Elke dag groeit dicht in het water en het zachte zoekt een houvast. Het ontluikt als een lelie: standvastig en zeker, de perken te buiten.…
Lut de Block19 augustus 2026Lees meer >

hand in hand

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.321
Hij voelt hoe haar zachtheid strijkt langs zijn huid, haar gloed diep binnendringt Daar valt een bruin blad in haar schoot - van een Amerikaanse Eik. Lachend kijken ze ernaar, dan naar elkaar, zo verliefd na meer dan vijfenveertig jaar…

Vroege herfst

gedicht
2.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 14.043
Of 't blad nu is verzameld aan de voet of zich als dichte kroon verheft, voorgoed blijven de takken zichtbaar in de bomen. Geen nieuw seizoen maakt het nog ongedaan, geen schaduw valt meer om in schuil te gaan: de herfst is over heel het jaar gekomen. ------------------------------------- uit: 'Krullen van jezelf', 1993.…

Zijn stekels zijn voldoende

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
de woorden zijn gewikt gewogen op emotionele kracht indringend exploderend zelfbescherming torderend tot de eigen willen zijn geknakt maar in het blad beweegt de egel op zijn pad voedt de jongen die zij heeft gehad in zorg en samenspel hun opvoeding ging snel de massa is weer klaargestoomd door leiders dromen en bedrog zij is bevrijd…
wil melker3 januari 2010Lees meer >

tussen de eiken

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 459
waar spiegels helder leken kinderwensen dreven stil vanuit de glans dat zonlicht immer achterliet als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag en schrijvers dansen letters ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt van een kleine blonde dood als de hemel regen ademt, huilt de wind haar ondergang rond takken waar geen blad…

flirten fruitig

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 674
Waterval bruisend zo helder en krachtig Weespiegeling van de zon de schittering prachtig Bodem vol waterplanten vissen die wild krioelen Kleuren zo ingenieus die in elkaar overvloeien Slingerend groen blad tropische wonderschoon Vruchten rijp en rood flirten fruitig aan hun boom Koraal blauw is de lucht bloemknoppen staan open En…
car29 september 2010Lees meer >

De ganzen

hartenkreet
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 661
Ook dit seizoen brengt zijn vreugde want de herfstkoningin voelde plezier bij elk blad dat ze met veel liefde kleurde. De aarde is nu één groot kleurentapijt Het is het moment om ervan te genieten. Straks is het weer voorbij en heb je misschien spijt. De herfst: een seizoen naar mijn hart een tijd in eigenheid, heel apart!…
Katty5 oktober 2010Lees meer >

Er ruist een zachte...

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Er ruist een zachte roffel door de blaad'ren Der populieren aan de zoom der weide; Zij tromm'len aan hun ranke takken blijde De zomer te gemoet, die stil komt naad'ren. In de elzebosjes aan de kant der sloten, Doorgeurd van honingklavers en kamillen, Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen Met lang-gerekte, zangerige noten.…

Lege vaas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Zo galmt het daar, met zoute randen, over bloemen die hun pokon misten, rozen die hun blad verloren, maar die vaas, een lege vaas, met daarop jouw naam.…

Stil

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
Dan dwarrelt er een blad naar beneden. Mijn oog volgt zijn val op het zachte mos. Dan zie ik een tapijt van bladeren. In vele gouden kleuren. Verbaasd zet ik een stap. En denk waar is de tijd gebleven?…

Voortleven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
Het laatste blad valt en hij weet dat in het voorjaar geen nieuw groen meer zal ontspruiten. Van binnen ziek en vermolmend wacht hij berustend totdat hij na de dooi wordt gerooid. Zijn ontloken zaden, weelderig gegroeid, tooien zich in het voorjaar weer met volle bloesempracht.…

Ontdaan van franje?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
Nimmer bleef een onbeschreven blad waarmee de wereld werd volgeklad, onverschillig voor de dood en voor het “zijn”, onfeilbaarheid gedoopt in een oceaan van inkt door alle muzen die daarin verdronken.…
Pama28 november 2012Lees meer >

Vertrouwen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
Generfd blad je handen nu en bij het late avondlicht zie ik de overpeinzing op je zacht gezicht.…

Houvast

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
schouders een trilling over wang en boven oog nauwelijks merkbaar alleen zichtbaar voor diegenen die het waagden hun blik niet af te wenden Onvermoed leed trekt een smal spoor over getekend gelaat en ik kan niets anders dan kijken Stille getuige van wankelend mens worstelend met leven aarzelend om om te slaan naar een volgend blad…

Wat het achterlaat

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Hardeman een elf met vleugels staat glimlachend op het blad van een torenhoge plant naast de bloem die opengaat. Het laat zien hoe bloem, stengel en de totale plant passen met het beeld van de elf in haar glimlach verpakt zij kennen een gedeeld verlangen.…

Ook hier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Het regent pijpestelen de laffe, klamme warmte weggejaagd Nieuw blad wordt gevormd haarwortels, wit als melk Het verlangen is een wilde perzik smacht naar eetbaarheid De geur van Verbena op jouw huid van henna in het haar Een rode zon boven het schiereiland, dat traag zich uitstrekt, een lichaam van vlees, bloed en bot, dat sidderend de…

Langs helder pad

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
aan van onze wanordelijke dagen sprak over de onmacht van voormannen en overmoedige vlagvoerders toonde hem de bloedsporen over bleke lijven wachtend sluimerde ik verder hij antwoordde niet misschien omdat hij al jaren in graven slaapt vandaag wandel ik door de contouren van dromerige duidingen ze ontwaken uit het groen van wiegend blad…

Waarom?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Daarom dwaal ik , tussen herfstig muffig blad en stervende zon.…
katty18 oktober 2014Lees meer >

Sonnet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
In de tuin vol herfstkleuren hangt een geur van humus, geen blad trilt. Onvermijdelijk wacht hij daar verstild op wat de muze van hem verlangt. Poëtische zinnen willen maar niet stromen, ook al is aan elke voorwaarde voldaan. Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan. Wat rest er van al mijn literaire dromen?…

Zo te kunnen schilderen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Geel klatert klinkend langs lichte vlakken ze tinkelt over blauwe wateren en langs de toppen van een dicht-groen woud waarin zware dampen hangen adem van aarde, blad en hout Het stervend licht penseelt paarse vegen zachte schemer langs de hemel spreidt de stilte uit waarin helder opklinkt het geluid van een vogel vlak voor de nacht Rood…
Pia Wolters13 november 2014Lees meer >

het tolhuis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
het geweten gewikkeld het haar verkleefd in lange slierten grijs onberoerd liggen emoties te eroderen in de vergankelijkheid van de geest, niets achter gelaten alsof het er nooit is geweest wielen wentelen zich naar andere tijden naar daar waar het zoeken wordt gevreesd terzijde van de lange asfaltbanen mokert het groen met weinig blad…
elze24 januari 2016Lees meer >

Haar Antwoord

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Wat eens gebeurd is kan nooit weer gebeuren, Men kan maar ééns een blad aan stukken scheuren En wat het vuur verkrijgt, verslindt het vuur."…

MAGIE VAN POËZIE

gedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.498
Ik was nog haast een onbeschreven blad. Sinds die tijd las ik stapels poëzie en vroeg me af: zijn er geheime bronnen, hoe puur is het, dat dichterlijk vermogen? De waarheid, weet ik nu, dat is magie: al hebben dichters elke zin verzonnen, er is geen woord geen letter van gelogen –…

Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 980
Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom, Hij staat hoog op in het heet licht te kijken, Iedere gedachte is een blad. Liever dan boom te zijn, werd ik een zee, De zee wordt door oud gouden licht begoten, Duizenden gestalten neemt zij aan.…

HET GELUK VAN EEN TAFEL

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.809
Het schonkig hoofd gevuld met roes, ronkend op zijn blad. Het is de vlieg die zich kwiek in de poten wrijft na een gigasnelle landing. De wellustige voet die zonder erg zijn poot streelt en niet het ademende been van een ander.…

Zon en regen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
Het zomert als de rozen bloeien En geuren in de zonneschijn Kleurrijk de mensen weer boeien Naast vele bloemen groot en klein Het zomert als mensen in tuinen Genieten van warmte iedere dag Of baden in zee achter duinen In de week of een mooie Pinksterdag Maar toch klinkt ook die zomerdag Geruis van regen door het blad En schrikt men op…

Herfstbezinning

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 914
En ieder jaar opnieuw gebeurt dit wonder dat bomen zeker dood lijken te gaan, maar eer het laatste blad gevallen is zijn er al sporen van een nieuw bestaan. Wat kan ik zeggen, dromen, wensen want zo gaat het toch zeker ook met mensen?…
Adeleyd1 oktober 2017Lees meer >

De spinnen

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.501
woonplaats hebben; langs de uitgebloeide bollen hangt het franje van hun werk; als het warme waaien in de holtes van een struik, zo is het weven ingewikkeld voor de domme prooien die hun lijf en vleugels op de lijm beproeven, huiverend de koudste opperklem voorvoelend; zonder één geluid verschijnt de spin, het dodelijk geruis van een blad…

Rivierdorp

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 670
Jij bent het jonge Blad aan de lenteboom Fris, groen en fruitig tot diep in de nerf Jij bent beslist leven Voor mij Vandaag ook mocht Ik weer naar het Rivierenland De -tigste keer pas Zo lang en zo meer bloed kruipt Dan post ik niet, maar taxie van hier Naar 't ziekenhuis Laat bloed prikken en bezoek de arts Voor het resultaat van…

Het onafwendbare

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.390
De liefde drijft boven, barst van het blad, het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient, wil je soms wieden omdat het zich aandient. Elke dag groeit dicht in het water en het zachte zoekt een houvast. Het ontluikt als een lelie: standvastig en zeker, de perken te buiten.…
Lut de Block14 december 2017Lees meer >