2623 resultaten.
Het onafwendbare
gedicht
2.5 met 110 stemmen
30.575 De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient,
wil je soms wieden omdat het zich aandient.
Elke dag groeit dicht in het water en het zachte zoekt
een houvast. Het ontluikt als een lelie: standvastig
en zeker, de perken te buiten.…
hand in hand
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.321 Hij voelt hoe haar
zachtheid strijkt langs zijn huid,
haar gloed diep binnendringt
Daar valt een bruin blad in haar
schoot - van een Amerikaanse
Eik. Lachend kijken ze ernaar,
dan naar elkaar, zo verliefd na
meer dan vijfenveertig jaar…
Vroege herfst
gedicht
2.5 met 31 stemmen
14.043 Of 't blad nu is verzameld aan de voet
of zich als dichte kroon verheft, voorgoed
blijven de takken zichtbaar in de bomen.
Geen nieuw seizoen maakt het nog ongedaan,
geen schaduw valt meer om in schuil te gaan:
de herfst is over heel het jaar gekomen.
-------------------------------------
uit: 'Krullen van jezelf', 1993.…
Zijn stekels zijn voldoende
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
710 de woorden zijn gewikt
gewogen op emotionele kracht
indringend exploderend
zelfbescherming torderend
tot de eigen willen zijn geknakt
maar in het blad beweegt
de egel op zijn pad
voedt de jongen die zij heeft
gehad in zorg en samenspel
hun opvoeding ging snel
de massa is weer klaargestoomd
door leiders dromen en bedrog
zij is bevrijd…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als de hemel regen ademt, huilt de wind haar ondergang
rond takken waar geen blad…
flirten fruitig
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
674 Waterval bruisend
zo helder en krachtig
Weespiegeling van de zon
de schittering prachtig
Bodem vol waterplanten
vissen die wild krioelen
Kleuren zo ingenieus
die in elkaar overvloeien
Slingerend groen blad
tropische wonderschoon
Vruchten rijp en rood
flirten fruitig aan hun boom
Koraal blauw is de lucht
bloemknoppen staan open
En…
De ganzen
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
661 Ook dit seizoen brengt zijn vreugde
want de herfstkoningin voelde plezier
bij elk blad dat ze met veel liefde kleurde.
De aarde is nu één groot kleurentapijt
Het is het moment om ervan te genieten.
Straks is het weer voorbij
en heb je misschien spijt.
De herfst: een seizoen naar mijn hart
een tijd in eigenheid, heel apart!…
Er ruist een zachte...
poëzie
3.4 met 10 stemmen
1.533 Er ruist een zachte roffel door de blaad'ren
Der populieren aan de zoom der weide;
Zij tromm'len aan hun ranke takken blijde
De zomer te gemoet, die stil komt naad'ren.
In de elzebosjes aan de kant der sloten,
Doorgeurd van honingklavers en kamillen,
Hoor ik de lentewind zijn liedje trillen
Met lang-gerekte, zangerige noten.…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 Zo galmt het daar,
met zoute randen,
over bloemen die hun pokon misten,
rozen die hun blad verloren,
maar die vaas,
een lege vaas,
met daarop jouw naam.…
Stil
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
819 Dan dwarrelt er een blad naar beneden.
Mijn oog volgt zijn val op het zachte mos.
Dan zie ik een tapijt van bladeren.
In vele gouden kleuren.
Verbaasd zet ik een stap.
En denk waar is de tijd gebleven?…
Voortleven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Het laatste blad valt en hij weet
dat in het voorjaar geen nieuw
groen meer zal ontspruiten.
Van binnen ziek en vermolmend
wacht hij berustend totdat hij
na de dooi wordt gerooid.
Zijn ontloken zaden, weelderig gegroeid,
tooien zich in het voorjaar weer
met volle bloesempracht.…
Ontdaan van franje?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
519 Nimmer bleef een
onbeschreven blad
waarmee de wereld
werd volgeklad,
onverschillig voor de dood
en voor het “zijn”,
onfeilbaarheid gedoopt
in een oceaan van inkt
door alle muzen die
daarin verdronken.…
Vertrouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
824 Generfd blad je handen nu
en bij het late avondlicht
zie ik de overpeinzing
op je zacht gezicht.…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een
smal spoor over
getekend gelaat en ik
kan niets anders dan kijken
Stille getuige van wankelend
mens worstelend met leven
aarzelend om om te slaan
naar een volgend blad…
Wat het achterlaat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 Hardeman
een elf met vleugels staat
glimlachend op het blad
van een torenhoge plant
naast de bloem die opengaat.
Het laat zien hoe bloem, stengel
en de totale plant passen
met het beeld van de elf
in haar glimlach verpakt
zij kennen een gedeeld verlangen.…
Ook hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Het regent pijpestelen
de laffe, klamme warmte weggejaagd
Nieuw blad wordt gevormd
haarwortels, wit als melk
Het verlangen is een wilde perzik
smacht naar eetbaarheid
De geur van Verbena op jouw huid
van henna in het haar
Een rode zon boven het schiereiland,
dat traag zich uitstrekt, een lichaam
van vlees, bloed en bot, dat sidderend
de…
Langs helder pad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
580 aan
van onze wanordelijke dagen
sprak over de onmacht van voormannen
en overmoedige vlagvoerders
toonde hem de bloedsporen over bleke lijven
wachtend sluimerde ik verder
hij antwoordde niet
misschien omdat hij al jaren in graven slaapt
vandaag wandel ik door de contouren van
dromerige duidingen
ze ontwaken uit het groen van wiegend blad…
Waarom?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
564 Daarom dwaal ik ,
tussen herfstig muffig blad en stervende zon.…
Sonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 In de tuin vol herfstkleuren hangt
een geur van humus, geen blad trilt.
Onvermijdelijk wacht hij daar verstild
op wat de muze van hem verlangt.
Poëtische zinnen willen maar niet stromen,
ook al is aan elke voorwaarde voldaan.
Hij denkt, ’t is met het dichten gedaan.
Wat rest er van al mijn literaire dromen?…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
het tolhuis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
577 het
geweten gewikkeld het haar verkleefd
in lange slierten grijs
onberoerd liggen emoties te eroderen
in de vergankelijkheid van de geest, niets achter
gelaten alsof het er nooit is geweest
wielen wentelen zich naar andere tijden
naar daar waar het zoeken wordt gevreesd
terzijde van de lange asfaltbanen mokert
het groen met weinig blad…
Haar Antwoord
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.258 Wat eens gebeurd is kan nooit weer gebeuren,
Men kan maar ééns een blad aan stukken scheuren
En wat het vuur verkrijgt, verslindt het vuur."…
MAGIE VAN POËZIE
gedicht
4.1 met 9 stemmen
2.498 Ik was nog haast een onbeschreven blad.
Sinds die tijd las ik stapels poëzie
en vroeg me af: zijn er geheime bronnen,
hoe puur is het, dat dichterlijk vermogen?
De waarheid, weet ik nu, dat is magie:
al hebben dichters elke zin verzonnen,
er is geen woord geen letter van gelogen –…
Liever dan mens te zijn, werd ik een wolk
poëzie
4.5 met 2 stemmen
980 Liever dan wolk te zijn, werd ik een boom,
Hij staat hoog op in het heet licht te kijken,
Iedere gedachte is een blad.
Liever dan boom te zijn, werd ik een zee,
De zee wordt door oud gouden licht begoten,
Duizenden gestalten neemt zij aan.…
HET GELUK VAN EEN TAFEL
gedicht
4.5 met 2 stemmen
1.809 Het schonkig hoofd gevuld met roes,
ronkend op zijn blad. Het is de vlieg
die zich kwiek in de poten wrijft
na een gigasnelle landing. De wellustige voet
die zonder erg zijn poot streelt
en niet het ademende been van een ander.…
Zon en regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Het zomert als de rozen bloeien
En geuren in de zonneschijn
Kleurrijk de mensen weer boeien
Naast vele bloemen groot en klein
Het zomert als mensen in tuinen
Genieten van warmte iedere dag
Of baden in zee achter duinen
In de week of een mooie Pinksterdag
Maar toch klinkt ook die zomerdag
Geruis van regen door het blad
En schrikt men op…
Herfstbezinning
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 En ieder jaar opnieuw gebeurt dit wonder
dat bomen zeker dood lijken te gaan,
maar eer het laatste blad gevallen is
zijn er al sporen van een nieuw bestaan.
Wat kan ik zeggen, dromen, wensen
want zo gaat het toch zeker ook met mensen?…
De spinnen
gedicht
3.8 met 4 stemmen
3.501 woonplaats hebben;
langs de uitgebloeide bollen
hangt het franje van hun werk;
als het warme waaien in
de holtes van een struik, zo is
het weven ingewikkeld voor
de domme prooien die hun lijf
en vleugels op de lijm beproeven,
huiverend de koudste
opperklem voorvoelend; zonder
één geluid verschijnt de spin,
het dodelijk geruis van een blad…
Rivierdorp
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 Jij bent het jonge
Blad aan de lenteboom
Fris, groen en fruitig tot diep in de nerf
Jij bent beslist leven
Voor mij
Vandaag ook mocht
Ik weer naar het Rivierenland
De -tigste keer pas
Zo lang en zo meer bloed kruipt
Dan post ik niet, maar taxie van hier
Naar 't ziekenhuis
Laat bloed prikken en bezoek de arts
Voor het resultaat van…
Het onafwendbare
gedicht
3.5 met 2 stemmen
8.390 De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient,
wil je soms wieden omdat het zich aandient.
Elke dag groeit dicht in het water en het zachte zoekt
een houvast. Het ontluikt als een lelie: standvastig
en zeker, de perken te buiten.…