Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

water is mooier dan ijs

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.173
mijn steen is gebroken door de tijd van voorheen in zon en door wind heeft vocht mij sijpelend gewroken water is mooier dan ijs in de hand van ontdooier je wacht tot de nacht en mijn breuk is dan je voltooier in heldere maan oogt de kou, zij vriest in seconden de monden die zeggen dat ik van je houd gespleten ontwaak ik en ruim…

Requiem voor de wachtende

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.119
De zwaan vliegt op, de zon onder en de wind toont zich een goede vriend. De stilte breekt, de overkant blijft in zicht sterven was nog nooit zo licht.…

heldere rook

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 835
vrieskou in de vroegte vinnige winterse winden betrappen iedere kier en dwingen me te krimpen ik kijk over water 't kanaal nog zo vast lang voor kleine helden de vaarweg hebben ontlast o prachtig zo prachtig deze versmelting!…
rubic6 oktober 2003Lees meer >

Ab imo pectore

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
Daar waar het ritme van het water, in alle mensen lijkt te stromen. Ons rivierenland, daar ben ik thuisgekomen.…

Ik speelde wind of zoiets

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 708
ik zag je lopen aan het water je blik gericht op niets je zag me niet maar dat is geen wonder ik speelde wind of zoiets ik trok je aandacht door golven te maken je stiekem nat te spatten je glimlach verscheen alsof je me voelde maar niet goed in kon schatten ik sprong op je lippen in piepkleine druppels je likte me dorstig op…

Overweldigt me met zee

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
ik kijk je weg in golven donder je zout water krachteloos tot slierten wit je trekt het zand onder me uit ziedend wenk je fluistert overgave ik groet de wind het kale zand een vage duinenrij met meeuwen op het strand was een voetstap die door vloed werd afgeschuimd mijn sporen ben ik kwijt je overweldigt me met zee verwatert…
wil melker26 december 2006Lees meer >

IJsselmeer

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.839
Het is stralend weer boten varen op het meer reflecteren in het water, komt de wind even later gaan de zeilen flink tekeer. Als ze voor anker gaan de boten verlicht door 't schijnsel van de maan blijven we nog even staan. Iemand speelt gitaar treurige klanken weliswaar toch heerst 'n uitgelaten sfeer in de haven van 't IJsselmeer.…

grillig

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.973
ik ben een lentekind maar meer nog een zomervrind in het voorjaar kijk ik de bollen uit de grond bij mij sneeuwt het klokjes kussen kroken en sissen de narcissen en als dan plots de wind weer uit de noordhoek waait, dan staan de bloemen nog wat langer maar niet te lang, warm water moet het regenen, de zon ploertend door het…
Fred3 maart 2009Lees meer >

Zoals jij bent (foto).

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
Lachend langs de kade over de rand terwijl het stormt, de wind en 't water slaat op je oren en op je ronde bril. Je kijkt vrij onbevreesd de kolkende massa in, en lacht. je houdt van deze spanning. Je hebt je handen uitgestrekt nu ben je er dus niet meer, maar dit was jij toch ook?…

Tussen twee regenvlagen in

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
het is even rustig nu zand stuift niet op onder mijn voeten de zee geurt sterk en zuiver de wind ruikt naar regen hier en daar ligt aangespoelde rommel ik raad naar de geheimen van het grijze water de wolken rollen open tot zilveren gedachten waar ze zich al die tijd schuilhielden een koestering van verbeelding een verwijzing naar…
Nadine22 februari 2010Lees meer >

boven de waterlelie

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.037
stilte met wind naar binnen ik zal het leven vinden omdat ik weet het is poëzie, ook…

Schuilen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
De geur van jasmijn Tedere schaduwbloem Een droom van satijn in zilver maanlicht Er staat een vrouw aan het stille water De wind fluistert in haar bleke haar Zij zingt zacht en de wereld luistert O liefste Grendel de poort van de nacht deze nacht en schuil schuil veilig geborgen in de heldere rust van wenkende ogen…

In het zicht van kasteelridders

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
Daar in de verte nog wat schemerend stil gevormd door water en wind spoelt de zee haar uitzicht schoon..…

het zoeken van mijn stem

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 598
ergens waait een deur toe, een huis, een stad ogen die kleuren wegspoelen het gedruppel van de wind er is geen zoeken meer en antwoorden kennen enkel een laatste regel in een mond zonder belofte maar hier hoor ik alles gaan het water dat geen morgen kent wolken, verzilt met de geur van zomer hier kan ik dromen, samenwonen met de golven…

C'est mourir un peu.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 790
de maan zal blijven staren als ik niet meer zal zijn in duistere zwarte nachten is het gele licht niet mijn de wind zal blijven waaien door de bomen, over het gewas de krakende zwiepende takken vertellen hoe het eens bij mij was het water zal blijven vallen uit de donkere wolkenlucht het leven duurt maar even in gedachten waarvoor ik…
J.J.v.Verre7 augustus 2014Lees meer >

Alsof de hel zich uitte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
de wind kon ons niet deren wat zij ook probeerde wij liepen fier rechtop zagen het water komen bedreigender dan ooit in onze stoutste dromen een opeenvolgende rij van lange golven die fel beukten op de dijk het overslaande breken de zuigende geluiden het was alsof de hel zich uitte wij baden toch een kort moment voor hen in de…
wil melker23 oktober 2014Lees meer >

Wie zaait

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Strooi woorden in het rond kijk ze meegaan met de wind tot ze ergens ver weg landen als zaailingen voor een gedicht spuug zinnen in het water zie hoe ze meedrijven naar zee tot ze ergens ver weg stranden als oogst voor een jutter al die letters duizenden letters laat ze maar komen laat ze maar gaan wat blijft hangen is soms de moeite…
geeraardt28 november 2017Lees meer >

De regen voorbij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
Een kikker springt weg voor mijn voeten, op zoek naar water – het is hem hier te droog. Ik voor mij drink de stilte van het bos in en wandel die eeuwigheid naar verderop de tijd in.…

Talend graan

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 656
Wind en water deden het graan wassen onder zon en maan. Talig staat het graan nu te wuiven als ware haar aren woorden om te lezen. Als dan de aren zijn gelezen, blijft het puin voor een volgende generatie, een volgende oogst. Raak je hier dan nooit uitgelezen?…
John Loopstra11 september 2021Lees meer >

Symbolisch (II)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
Zonlicht, wind en water boetseren hem doelgericht: met wat tijd en geduld staat daar een Megazuil... Trots gaan de wortels akkoord: 'Dit is het specifiek door ons gegenereerd uitbundig iepenlicht!' Glorieus opgericht. Voor een bijzonder Iemand.…

Dicht bij mij

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 445
Ik voel dan rust, zoals water rustig wordt wanneer de wind gaat liggen. Je woorden hoeven niet groot te zijn— één blik van jou kan al genoeg zijn om mijn dag te dragen. En als het even moeilijk wordt, weet dan: ik sta naast je, met stille kracht, tot de zon weer schijnt.…
Johny Donovan24 november 2025Lees meer >

Mijmering

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 247
De zee woont in mijn adem al sinds mijn eerste dag ik groeide op met haar golven haar stormen en haar zachte lach waar de horizon de hemel raakt daar voel ik mij het meest thuis en zolang de wind mij dragen wil blijft de zee mijn huis want in het ritme van het water vind ik telkens weer mijn rust alsof de zee mij stil omarmt met elke golf…

[ Ik wil het nog niet ]

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik wil het nog niet, niet al naar huis, alsjeblieft -- mag ik opruimen?…
Zywa14 februari 2024Lees meer >

ZOUTWATERMANAGEMENT

snelsonnet
2.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.741
Nu de waterstanden zijn gedaald, is de nood zodanig hoog gestegen dat men, bij gebrek aan zoete regen, zoute spoeling binnen heeft gehaald. Wie weet wat ons misschien nog meer bedreigt Als straks de droogte tot de lippen stijgt.…

Afscheid

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Nog eenmaal waar de landelijke wegen elkander kruisen in het lage veld, de holle wilg over het water helt en ruine pluimen in de wind bewegen. En waar het stadje rijst boven de wallen, beveiligd binnen die vertrouwde wacht, en waaromheen de brede biezen, zacht en zijig, op het gladde water vallen.…

Winterlandschap

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
verbindt mij met hen, want ook nu is er weer sprake van ijsgeworden waters maar zij taalden niet naar een Elfstedentocht sterker - ze bezaten niet eens schaatsijzers de bevroren wateren dienden als kortere en snellere routes, overleven was de kunst voor beeldbuisspectakels was geen tijd, wel was er meer échte humaniteit en iedereen was blij…

de wraak van het meer (Kameroen 1986)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
iedere dag loopt Nya naar de grot van de vleermuizen met onzichtbare ogen ziet hij dingen die voor ons verborgen blijven het heldere water is blauw als de ziener zegt dat de wraak van het heilige meer groot zal zijn een plotseling opstekende wind brengt reusachtige golven teweeg het water kleurt rood leven verandert in de dood…
J.Bakx3 november 2013Lees meer >

Tamar

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Ik waad door zaad en bloed naar een ijzige stroom waarvan het water me nòg meer bevlekt. Is er licht voor deze opengesperde ogen? Is er balsem voor deze gescheurde lippen? Ooit scheen er goud uit mijn palmen, nu is de aarde in mijn handen donker en er kronkelen maden aan mijn voeten. Ik schreeuw.…

laatste mijmeringen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.836
leed van het aardse wil hij zich bevrijden dat is slechts zijn laatste wil zijn hoofd knikt al naar hemelse weiden…

Waar gods water erodeert

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 809
we bouwden bruggen hingen kabels aan pilaren wisten kloven die gescheiden waren te verbinden ravijnen te verkleinen die in licht nog dieper schijnen omdat de aarde scheurt en donker laat verdwijnen zo konden jij en ik elkaar weer vinden in een landschap waar gods water erodeert hebben geleerd elkaar de hand te reiken in het samen…