27289 resultaten.
water is mooier dan ijs
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.173 mijn steen is gebroken
door de tijd van voorheen
in zon en door wind heeft
vocht mij sijpelend gewroken
water is mooier dan ijs
in de hand van ontdooier
je wacht tot de nacht en
mijn breuk is dan je voltooier
in heldere maan
oogt de kou, zij vriest
in seconden de monden
die zeggen dat ik van je houd
gespleten ontwaak ik
en ruim…
Requiem voor de wachtende
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
2.119 De zwaan vliegt op,
de zon onder en de wind
toont zich een goede vriend.
De stilte breekt,
de overkant blijft in zicht
sterven was nog nooit zo licht.…
heldere rook
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
835 vrieskou in de vroegte
vinnige winterse winden
betrappen iedere kier
en dwingen me te krimpen
ik kijk over water
't kanaal nog zo vast
lang voor kleine helden
de vaarweg hebben ontlast
o prachtig zo prachtig
deze versmelting!…
Ab imo pectore
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Daar waar het ritme
van het water,
in alle mensen
lijkt te stromen.
Ons rivierenland,
daar ben ik
thuisgekomen.…
Ik speelde wind of zoiets
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
708 ik zag je lopen
aan het water
je blik gericht op niets
je zag me niet
maar dat is geen wonder
ik speelde wind of zoiets
ik trok je aandacht
door golven te maken
je stiekem nat te spatten
je glimlach verscheen
alsof je me voelde maar
niet goed in kon schatten
ik sprong op je lippen
in piepkleine druppels
je likte me dorstig op…
Overweldigt me met zee
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
678 ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert…
IJsselmeer
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.839 Het is stralend weer
boten varen op het meer
reflecteren in het water,
komt de wind even later
gaan de zeilen flink tekeer.
Als ze voor anker gaan
de boten verlicht
door 't schijnsel van de maan
blijven we nog even staan.
Iemand speelt gitaar
treurige klanken weliswaar
toch heerst 'n uitgelaten sfeer
in de haven van 't IJsselmeer.…
grillig
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
7.973 ik ben een lentekind
maar meer nog
een zomervrind
in het voorjaar
kijk ik de bollen
uit de grond
bij mij sneeuwt het
klokjes
kussen kroken
en sissen de narcissen
en als dan plots
de wind weer uit
de noordhoek waait,
dan staan de bloemen
nog wat langer
maar niet te lang,
warm water moet
het regenen,
de zon ploertend
door het…
Zoals jij bent (foto).
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 Lachend langs de kade over
de rand terwijl het stormt,
de wind en 't water slaat op
je oren en op je ronde bril.
Je kijkt vrij onbevreesd de
kolkende massa in, en lacht.
je houdt van deze spanning.
Je hebt je handen uitgestrekt
nu ben je er dus niet meer,
maar dit was jij toch ook?…
Tussen twee regenvlagen in
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 het is even rustig nu
zand stuift niet op
onder mijn voeten
de zee geurt sterk en zuiver
de wind ruikt naar regen
hier en daar ligt aangespoelde rommel
ik raad naar de geheimen
van het grijze water
de wolken rollen open
tot zilveren gedachten
waar ze zich al die tijd schuilhielden
een koestering van verbeelding
een verwijzing naar…
boven de waterlelie
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.037 stilte
met wind naar binnen
ik zal het leven vinden
omdat ik weet
het is poëzie, ook…
Schuilen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
776 De geur van jasmijn
Tedere schaduwbloem
Een droom van satijn
in zilver maanlicht
Er staat een vrouw
aan het stille water
De wind fluistert
in haar bleke haar
Zij zingt zacht
en de wereld luistert
O liefste
Grendel de poort
van de nacht
deze nacht
en schuil
schuil veilig
geborgen
in de heldere rust
van wenkende ogen…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..…
het zoeken van mijn stem
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
598 ergens waait een deur toe, een huis, een stad
ogen die kleuren wegspoelen
het gedruppel van de wind
er is geen zoeken meer
en antwoorden kennen enkel een laatste regel
in een mond zonder belofte
maar hier hoor ik alles gaan
het water dat geen morgen kent
wolken, verzilt met de geur van zomer
hier kan ik dromen, samenwonen
met de golven…
C'est mourir un peu.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
790 de maan zal blijven staren
als ik niet meer zal zijn
in duistere zwarte nachten
is het gele licht niet mijn
de wind zal blijven waaien
door de bomen, over het gewas
de krakende zwiepende takken
vertellen hoe het eens bij mij was
het water zal blijven vallen
uit de donkere wolkenlucht
het leven duurt maar even
in gedachten waarvoor ik…
Alsof de hel zich uitte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de wind kon ons niet deren
wat zij ook probeerde
wij liepen fier rechtop
zagen het water komen
bedreigender dan ooit
in onze stoutste dromen
een opeenvolgende rij
van lange golven
die fel beukten op de dijk
het overslaande breken
de zuigende geluiden
het was alsof de hel zich uitte
wij baden toch een kort moment
voor hen in de…
Wie zaait
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Strooi woorden in het rond
kijk ze meegaan met de wind
tot ze ergens ver weg landen
als zaailingen voor een gedicht
spuug zinnen in het water
zie hoe ze meedrijven naar zee
tot ze ergens ver weg stranden
als oogst voor een jutter
al die letters
duizenden letters
laat ze maar komen
laat ze maar gaan
wat blijft hangen
is soms de moeite…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Een kikker springt weg
voor mijn voeten,
op zoek naar water –
het is hem hier te droog.
Ik voor mij
drink de stilte
van het bos in
en wandel die eeuwigheid
naar verderop
de tijd in.…
Talend graan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
656 Wind en water
deden het graan wassen
onder zon en maan.
Talig staat het graan nu
te wuiven als ware
haar aren woorden
om te lezen.
Als dan de aren zijn gelezen,
blijft het puin
voor een volgende generatie,
een volgende oogst.
Raak je
hier dan nooit
uitgelezen?…
Symbolisch (II)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Zonlicht, wind en water
boetseren hem doelgericht:
met wat tijd en geduld
staat daar een Megazuil...
Trots gaan de wortels akkoord:
'Dit is het specifiek
door ons gegenereerd
uitbundig iepenlicht!'
Glorieus opgericht.
Voor een bijzonder Iemand.…
Dicht bij mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
445 Ik voel dan rust,
zoals water rustig wordt
wanneer de wind gaat liggen.
Je woorden hoeven niet groot te zijn—
één blik van jou
kan al genoeg zijn
om mijn dag te dragen.
En als het even moeilijk wordt,
weet dan:
ik sta naast je,
met stille kracht,
tot de zon weer schijnt.…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
[ Ik wil het nog niet ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 Ik wil het nog niet,
niet al naar huis, alsjeblieft --
mag ik opruimen?…
ZOUTWATERMANAGEMENT
snelsonnet
2.1 met 17 stemmen
1.741 Nu de waterstanden zijn gedaald,
is de nood zodanig hoog gestegen
dat men, bij gebrek aan zoete regen,
zoute spoeling binnen heeft gehaald.
Wie weet wat ons misschien nog meer bedreigt
Als straks de droogte tot de lippen stijgt.…
Afscheid
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.198 Nog eenmaal waar de landelijke wegen
elkander kruisen in het lage veld,
de holle wilg over het water helt
en ruine pluimen in de wind bewegen.
En waar het stadje rijst boven de wallen,
beveiligd binnen die vertrouwde wacht,
en waaromheen de brede biezen, zacht
en zijig, op het gladde water vallen.…
Winterlandschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 verbindt mij met hen, want ook
nu is er weer sprake van ijsgeworden waters
maar zij taalden niet naar een Elfstedentocht
sterker - ze bezaten niet eens schaatsijzers
de bevroren wateren dienden als kortere en
snellere routes, overleven was de kunst
voor beeldbuisspectakels was geen tijd,
wel was er meer échte humaniteit en
iedereen was blij…
de wraak van het meer (Kameroen 1986)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iedere dag loopt Nya naar
de grot van de vleermuizen
met onzichtbare ogen ziet hij
dingen die voor ons
verborgen blijven
het heldere water is blauw
als de ziener zegt dat
de wraak van het heilige
meer groot zal zijn
een plotseling opstekende
wind brengt reusachtige
golven teweeg
het water kleurt rood
leven verandert in de dood…
Tamar
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.123 Ik waad door zaad en bloed
naar een ijzige stroom
waarvan het water
me nòg meer bevlekt.
Is er licht voor deze opengesperde ogen?
Is er balsem voor deze gescheurde lippen?
Ooit scheen er goud uit mijn palmen,
nu is de aarde in mijn handen donker
en er kronkelen maden aan mijn voeten.
Ik schreeuw.…
laatste mijmeringen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.836 leed
van het aardse wil hij zich bevrijden
dat is slechts zijn laatste wil
zijn hoofd knikt al naar hemelse weiden…
Waar gods water erodeert
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
809 we bouwden bruggen
hingen kabels aan pilaren
wisten kloven die gescheiden
waren te verbinden
ravijnen te verkleinen
die in licht nog dieper
schijnen omdat de aarde scheurt
en donker laat verdwijnen
zo konden jij en ik
elkaar weer vinden
in een landschap
waar gods water erodeert
hebben geleerd elkaar
de hand te reiken in het
samen…