2249 resultaten.
De brug in de mist
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
590 Onder hem stroomt het verleden,
troebel en traag, een rivier van herinneringen die nooit tot rust komt.
Aan de rand van de mist
wacht een voet op de eerste stap, de overkant
verborgen achter een sluier van wit. Elke pas is een vraag,
een hoop, een besluit, niet wetend of de grond zal dragen of verdwijnen.…
Glinzende linzen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
458 peetvader van zinedane zidine
bevatten naast vezels ook veel koolhydraten
talloze micro miljoenen miriaden
vitamines B6 en B1 (thiamine)
plantaardige eiwitten en
mineralen
woestijnzand met zink, roodkoper en kalium
fosfor magnesium, ijzer en stalen
zij bestormen en masse onze slokdarm en maag
via poortspier aorta op weg,
zij het traag…
De zachte cadans
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
468 Zijn trage herhaling wiegt
mij, houdt mij overeind, en leert me dat
zachtheid niet breekbaar is maar levend. Terwijl de nacht
zich vult met een kalmte, ervaar ik voelen niet als last, maar als thuiskomen.…
Halloween Nacht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
384 Een klok slaat één, de mist kruipt traag,
schimmen glijden over een verlaten straat.
Hun ogen dragen verhalen van weleer,
en fluisteringen klinken zacht, wel elke keer.
De straten dragen echo’s van verlangen,
een masker van verleden pijn.
Pompoenen branden als herinnering —
aan licht dat wilde eeuwig zijn.…
Eos
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
392 Zij groeten u vanuit het transparante
panopticum der zonbeschenen hemel
met traag passerend wolkendekgewemel
dat ochtendlicht doorlaat van alle kanten -
de zon en, met een knipoog rechts, de maan
Dat klinkt toch beter dan het obligate
"hoi!" danwel het in iets mindere mate
"good morning!…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Een vogel cirkelt, traag
en doelgericht, alsof hij iets weet wat
ik vergeten ben. Het eiland spreekt in tekens - een
scheve boom, druppel hars, tedere waarschuwing op mijn lichaam.
’s Nachts ligt het eiland
als een gedachte onder de volle maan,
fluisterend in contouren, met een rand van oud besef.…
Specifieke ziekte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 Ze sluipt in stilte, zacht en traag,
een schaduw die me nooit echt verlaat.
In mijn aderen een storm van pijn,
en toch probeer ik normaal te zijn.
Ik voel me gevangen in mijn eigen huid,
zo fragiel, zo moe, zo onbemind.
Toch zoek ik licht in kleine gebaren —
een glimlach, een hand die alles verklaart.…
Schemeren
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
462 Traag vervaagt de dag;
een laatste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als een
geruststelling - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Bittere fles
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
256 Maar gewoonte werkt traag en grondig.
Je schenkt bij zonder haast.
Nog één, zeg ik.
Om het moment uit te stellen
waarop ik moet toegeven
dat ik al ben gegaan.…
Thuiskomen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
530 De tijd
verliest zijn haast in het mos terwijl de aarde diep en traag ademt.
Elke ritseling vertelt
een stil verhaal zonder de noodzaak
van harde woorden. Mijn huid herkent de zachte
koelte van de vennen als een deken die de wereld buitenhoudt.
De geur van donkere
varens en roerloos water vult de holtes
van een overprikkeld hoofd.…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Ik ben niet langer een losse
snaar in de opkomende wind, maar deel
van het grote, trage ritme van de natuur. Gedragen door
de grond, omarmd door het groen, thuis op deze veranderlijke wereld.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.1 met 14 stemmen
356 In mij beweegt een stille
gevoeligheid die elke nuance opvangt -
het verschuiven van licht, de trage puls van de aarde
onder mijn voeten – en ik laat mij leiden door wat zich laat herkennen.…
Ochtendschemering
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
363 Traag verschijnt de dag;
een eerste vogel raakt het kwetsbare
in mij, de wind strijkt langs mijn broze huid als
een belofte - dit moment berg ik zorgvuldig op; het voedt mij.…
Tussen de adem van de dag
netgedicht
1.7 met 10 stemmen
360 Wanneer de dag zich opent, raak ik de randen van alles aan,
de stemmen, de kleuren, de haast die door straten stroomt,
en ik merk hoe mijn hart telkens kiest voor het trage zien,
voor het kleine dat zich toont wanneer niemand kijkt.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Binnenruimte vult zich
met gedragen rust; lichamen wiegen
mee op het trage spoor. Gedachten worden donker
van toon, rekken zich uit in het ritme van een nacht die openvalt.
Halte gloeit op als een
eiland van licht, een korte onderbreking
in het grote donker.…
Wervelwind
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
214 Wanneer hij wegebt, blijft
er een ruimte die nog stil nazingt, een
veld dat alleen zichtbaar wordt voor wie de trage glans
herkent waarmee het leven zich telkens opnieuw en behoedzaam ontvouwt.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Ik volg het trage verschuiven
van haar unieke helderheid dat zich niet
laat vasthouden maar wel aanwezig blijft tussen wat
zichtbaar wordt en weer oplost alsof kijken zelf een vorm van vinden is.…
Kotojilantaarn
hartenkreet
3.0 met 25 stemmen
472 In het trage licht, waar
wind en water elkaar voorzichtig
raken, zie ik hoe elke beweging zich zonder haast
ontvouwt en hoe de ruimte een stille kring om mij heen legt.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Een trage ademhaling van eb en vloed,
diep ademhalend onder een blauwe hemel.
Geen stem breekt door dit vloeibare marmer,
alleen het ritme van een rusteloze slaap.
De zilte wind schrijft onleesbare letters
in het schuim dat op de branding danst.
Miljoenen schelpen bewaren het geheim
van een diepte die niemand ooit volledig kent.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het avondrood vervallen oude stenen muren
de slapende bossen fluisteren van pijn en lust
een sombere schaduw dwaalt langs purperen weiden
waar mensen slechts een verre echo van beschaving zijn
Treurigheid die traag…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 Dikke mist verdwijnt nu traag,
pastel kleurt zacht de horizon,
een nieuw en zuiver beeld ontwaakt.
Moeder Aarde en haar kille osmose;
warm bloed stolt in de koude grond,
de taal behoedt het oude skelet.
De dwaze klok verliest haar grip,
de mensenziel, zo puur, sereen,
reist vloeibaar naar het nieuwe avontuur.…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 De avond valt traag over de brede plassen
en brengt een serene stilte naar dit oergebied,
een kostbare adempauze in het drukke bestaan,
geborgen in de luwte van de Randstad.…
Sluipmoordenaar
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
3.245 I
Je verlangen naar zijn trage wurggreep
botst met zwakke zuchten naar de vrijheid
slaafse trekken weten van geen eindstreep
zochten macht in jou op vroege leeftijd
jij begon en jij zult moeten stoppen
niemand anders kan jouw wil verlossen
maar je kunt voor hulp op deuren kloppen
om zijn pijn je lichaam uit te rossen
II
Vruchten moeten…
STROOP
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.709 Ik kijk
vol ontzag naar de stroopceremonie:
Leeg blik op de weegschaal, grote lepel
in stroop gedrukt, handig gedraaid, traag
blik vullend, abrupt met snelle beweging
uitroepteken, de deksel gaat er stevig op.
Pudding, custard (met de c als g), suiker
in papieren zak, zout dubbel goed verpakt.…
Tijdloos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.975 Ze smeekt de cimbaal zijn traag schuddende hoofd niet te
laten hangen en haar de hele nacht lang te beminnen,
want de ruimte is gevuld met het tederste liefhebben van
zwoel neuriënde noten die hun dorst naar eeuwig leven
lessen met de romantiek van het mooie moment.…
Verenigd in een Niemandsland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.783 Waar ik mijn gevlei verspil
Aan haar slurpende ziel
Als een behaagzieke randdebiel
Vastgepind aan haar vel
Gevangen in een zeepbel
Wiegt ze mijn spinsels op haar deinende borst
Ze bijt speels en spottend in de duim
In de badkuip, in het vlokkend schuim
Haar klaaglied verlost me van dorst
Druppel na druppel valt de waarheid me aan
Een traag…
De bij en de paardenvlieg
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.297 riep hij, ‘werken zie ik graag,
Maar niet zo bijster traag,
En niet zo stijf als jijlui doet:
Ik hou wel van wat spoed!
Wat bergt en boent gij dan toch wel
Zo lang in elke cel?
Waartoe dat nutteloos gezwoeg?
't Is immers mooi genoeg!…
Op een zachte luchtstroom
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
2.262 Een donkere discotheek
Gevoelige muziek
Een emotierijke pianodeun,
Een trage bastoon,
Een gevoelsvolle akoestiek
Blauwe neon-stralen
Snellen over de mensenmassa
Eén keer per seconde
Vallen ze op de jonge vrouw
De in zwart geklede blonde
In tijdsvertraging dansend
Haar hoofd in haar nek
Zachtjes heen en weer gaand
Op één plek
Stilstaand…
Dag moeder, ik ben het
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.298 Geen woord, geen daad
verdrijft het kwaad
dat traag maar zeker nader sluipt;
tersluiks bij haar naar binnen kruipt
en gauw bezit neemt van haar geest,
die eens zo vlijmscherp is geweest.
Ik zie haar denken,
ik voel haar pijn.
Haar handen en haar ogen wenken:
kom dichterbij, wie je ook mag zijn.…
maskers
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
2.113 ik ween mijn tranen aan de binnenkant
enkel ik zie ze nog huilen
traag volgen ze mijn wangen
(aan de binnenkant)
en ik lach mijn tanden bloot
ik wil wel verder gaan
en ik heb je losgelaten
al blijft gemis en verlangen
leven in mijn verdriet
ik huil niet meer om jou
(toch niet alleen om jou)
ik huil om het gevoel
dat onbereikbaar lijkt…