6267 resultaten.
Bloedmaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 Het leven ontkomt me,
Is telkens weer verdwenen
Als ik denk er vat
Op te hebben -
Wat over blijft
Is de nacht, met
Zijn sterren
En de bloedrode maan,
Hen houd ik even
In mijn hand
En het voelt alsof
Ik even, heel even maar,
Werkelijk heb bestaan…
Onderweg
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
587 In mijn kinderjaren
Wilde ik altijd weten
Hoe lang iets rijden was,
Alsof de wetenschap
Van minuten
Me grip op reizen gaf.
Niet hoe ver we gingen,
Maar hoe lang
de reis zou duren.
Nog altijd zegt
afstand me weinig
Maar trek ik rond in uren.…
Nog even zomer
snelsonnet
3.1 met 8 stemmen
747 Maar nu doe ik alsof het zomer is,
bestel op een terras een glaasje fris
en ga op zondag zonder jas naar buiten.
Zo haal ik vlug wat vitamientjes binnen.
Voor mijn part kan de vorst daarna beginnen.…
verloren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
669 even dacht ik
gevonden
alsof het echt zou zijn
verloren leegte
gevonden
door mij
vervulde dromen
tot een komen
en gaan
van wantrouwen
en blikken
in de leegte
van zijn
berichten
van zijn bestaan
verloren
leegte als leeg
zo leeg
niets
vind ik terug
in mij…
stilte
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
821 De aarde draait door
alsof er niets is gebeurd.
Hoor je de stilte?…
Contrexeville (gare SNCF)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
617 in Frankrijk zijn stations
waar geen treinen meer rijden
het loket blijft gewoon open
want je koopt er een
kaartje voor de bus
de rails weliswaar roestig
doch ze liggen er nog
alsof elk moment
de trein uit Vittel
binnen kan rollen…
Ik wil vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Ik wil me uitspreken
om te kunnen bestaan
en niet wegkwijnen
in een hoekje
de viezigheid
van wat er gebeurd is
niet net doen alsof
er niets gebeurd is
en er omheen leven
om mezelf heen, om
het ongemak in mij
over de mooie ervaringen
die de andere binnenlieten
het onzegbare
wat hij gedaan heeft
waardoor ik viel
zonder…
Stik Er Maar In!
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
640 Alsof de kosten om te kunnen leven,
Inmiddels niet gestegen zijn ten top,
Doet Brussel er een schepje bovenop,
Weer worden méér belastingen geheven.
En binnenkort gaat de EU bepalen:
De burger krijgt een taks op ademhalen!…
leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 het leven is als een vlam van een kaars
wanneer er een feest is, wordt je geboren
je bent vergezeld met nieuwe vrienden
de ene wat ouder dan de ander
samen verblindt je iedereen in een glimlach
maar wat maakt het uit
op het einde wordt je geslacht alsof je nooit iets betekende…
De droom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 jij werd wakker
alsof iets je naam beetfluisterde
je lag stil
maar binnenin bonkte oud verdriet
de droom kroop terug
langs je ruggengraat
niemand zag
hoe donker jij werd
jij was weer toen
en dat was echt…
Mijn moeder
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
415 Ze staat daar, kijkt me aan
alsof ze niet beseft
dat ze gestorven is.
Haar stem weergalmt
tussen de bloemen:
‘Waar ben je, lief kind,
waar ben je?’
En ik, in stilte,
pak mijn koffer
voor de terugreis,
al weet ik niet meer
waar haar huis is.…
Wat ga je doen?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
430 Er komt een bron van informatie
van gedachten en
gevoelens op je af
alsof je
in een kleuren carroussel
vertoeft; met de kleuren van
een mooi vlindertje
voor de spiegel zijn het er twee,
alsof je plotseling stevig
met twee benen op
de grond blijft staan
terwijl het voelt
alsof je diep in jezelf
je naam hoort roepen
met ogen die…
De glimlach van de dageraad
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.015 Een merel zingt één heldere noot, die
rimpels trekt in de ochtendlucht, alsof hij de tederheid
van dit uur begrijpt zoals ik dat doe, en ergens verderop fluistert het
water tegen de stenen. Een taal van verlangen, ontkieming en het zachte ruisen van hoop.…
Een leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
492 Neem het leven in je armen alsof het wegglipt,
lach alsof elke adem een geschenk is,
bemint alsof je hart geen grenzen kent.…
Aandacht
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
319 Ik raak je knie onder tafel
alsof het per ongeluk is.
Even later buig ik naar je toe
alsof ik iets geheims vertel.
“Je bent het mooiste wat ik ken.”
Het komt uit dezelfde mond.
Dezelfde hitte.
Mijn aandacht ligt op je
als asfalt in de zon—
kleverig, zwart, niet los te trekken.
Je zoekt stilte.
Ik zet muziek op.
Je wil slapen.…
Ver ademen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
391 Geen huis
maar een onderbreking
de weg ernaartoe-
lang, uitgerekt
alsof afstand eerst gevoeld
moet worden voor iets
kan ontstaan
een plek waar het bestaande
niet meer voldoet
waar muren nog niet weten
wat ze zullen dragen
waar hout kraakt onder
de last van wat nog
geen vorm draagt
alles moet verbouwd-
alsof de werkelijkheid…
Belofte en hoop vanaf 2015, voor mijn dochter!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
878 Ik zal mijn leven maximaal buiten mijzelf zoeken
in mijn enig kind, mijn geliefde dochter
Giulia Eleonora Liefje (en haar moeder)
Zij die zo gelukkig maakt
zij die zo gelukkig als mogelijk gemaakt mag worden
zij die voor wonderen staat
zij die wonderen zal laten zien!
2015 het jaar van vooral....
"MEER": Meer Eenvoud En Resultaat!…
FNV-wonder
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
586 Na negen jaar geploeter met pensioenen,
-men ging hieronder akelig gebukt-
kon Koolmees vrijdag zeggen: ’ ‘t Is gelukt!
We hebben een akkoordje om te zoenen!’
Doch stiekem vreesde hij de FNV
Maar die bleek vóór, olé, hoezee, geen nee!…
Afscheid van Petra
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
2.040 zij nooit meer terug zal keren
alsof zij nooit is geweest..…
hoe ik heet
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
1.025 het voelt vreemd
wanneer ik je vertel hoe
ik heet
alsof er iets beweegt;
zoals de steen waarin ik mezelf
herken
die stomzwijgend rozen slingert
in ramen en alle kamers
binnengaat
tot ver in het landschap
van vruchtbare
bomen
het is onzichtbaar in
dit gedicht;
alsof een witte vogel
een cirkel maakt van stilte;
er dwars…
een wimpel waait
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
601 midden in de tuin staat een boom
terwijl ik met hem praat, zonder mijn stem te laten horen
schudt hij zijn bloesems hoog op, alsof er tederheid is
alsof het gedicht in zijn buikholte mij zal vergezellen naar de branding
mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde
opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken…
New York - Queens
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
772 In een winterse laan
staat een stoere hoge boom
wit besneeuwd verheft hij zich,
onopvallend voor zich uit knarsend,
boven het luidruchtige verkeer uit
niet zwichtend voor de kou en de last
alsof bomen aanvoelen dat
de lente alles zal herstellen
Onder die boom
rust een doelloze zwerver
die ooit ergens liefde gaf en kreeg,
onopvallend onder…
Elke dag een cadeautje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Elke dag een lach op het gelaat
Ondanks dat ze " steeds minder wordt"
Ze speelt een spel alsof ze niet " gaat"
Toch is de tijd nog maar kort.…
Ritueel
gedicht
4.6 met 7 stemmen
10.549 ,
ik hoor, alsof de woning nog bestond,
het grind, de klink, het aanslaan van de hond,
en je komt binnen op het ogenblik
dat ik de lamp ontsteek, de bloemen schik.…
Happinez
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 Het voelt alsof zij echt spiritueel zijn
en ik doe alsof.
Typisch Wabi Sabi.…
Koning Koe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Een beroep duurt en duurt
een leven in wel en wee
zo'n 100.000 uren
van doen wat mogelijk is
alsof het je niet kan schelen
dat je wensen onmogelijk zijn
zodat je doet wat mogelijk is
alsof het allemaal al voorbij is
en je geniet van elke toegift
afwisselend naar lucht happend
in de vloed en droogstaand
in de eb temidden van het sissende…
Traumatisch
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
323 Overleven in stilte
alsof stilte geen keuze is
maar wet.
Mijn lichaam gelooft niet in later.
Alleen nu of nooit.
Mijn hart staat op scherp,
alsof rust
een aankondiging is
van breken.
Het kent geen tijd.
Het woont in spieren,
in reflexen,
in hoe ik liefde
altijd in
een nooduitgang laat.…
Het buigpunt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
373 anomalie
een stille afwijking in lijn
geen buigpunt dat zich voegt
geen scharnier zegt
zo moet het zijn
maar in mij keert iets om
een trager innerlijk bestaan
verdragen wordt hier Anders
geen last die buiten blijft
staan
maar een dalen naar binnen
waar elke stap zich herschrijft
want voor zij wordt gezet
lost de beweging al op
alsof…
eerste adem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
211 vanaf de eerste kreet
ligt de schaduw al opgevouwen
tussen de lakens van de wieg
een baby vuist
klemt zich vast aan lucht
alsof tijd iets is
dat je bewaren kunt
in een broekzak
tussen verloren munten
en een kassabon van gisteren
de jaren lopen niet
ze lekken
uit een knie
uit een spiegel
uit het trager worden
van namen op de tong…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 En als hij oplost in het
hoge groen, blijft het wijde veld
nog aanwezig in mij, alsof zijn vlucht zich
heeft verweven met de beweging van mijn adem.…