2289 resultaten.
ADÈLE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
700 Ik wil je vandaag loven en niet alleen
bijna iedereen met terugwerkende kracht
weet dat je op jouw manier erom lacht
vaak hoorde ik het al van verre meteen
zomers tussen de middag door op het terras
rond de zoutsteeg waar jij woonde
vanavond zie en hoor ik je weer hoe het was
na beroertes en hoe men je bijna onttroonde
hun spijt van het…
Uur van de waarheid
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
618 ik
straks droom
mijn zin heeft haar niet gevraagd
de strijd haar niet uitgedaagd
dit is het uur van de waarheid
gelijk aan een etmaal gelee
ik word niet meer door mijn ik geleid
de leegte van het donker is gedwee
de tijd staat stil
het hart vertraagt
mij ontbreekt de wil
gister en morgen
zijn afgezaagd
van aardse zorgen
het is de verre…
Zonder jou
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
726 Daar was opnieuw de hooiberg,
waar je ooit met zoveel lol
in gesprongen hebt, maar
de tijd van ooit wurgt me
in alle hoeken en gaten
van een dierbaar verleden,
temeer daar je ontvoerders
je paaien met luxe therapie
en verre reizen inclusief
roesgevlij.…
gezeten in een treincoupé
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
601 kijk ik naar buiten
de bloemige wolkenpartijen
een roerloze bomenrij verre
paarden achter prikkeldraad
blijft mijn blik binnen hangen
aan slapende reizigers
een bellende dame zonder
blad voor de mond
een heer wrijft met een
mobiel over zijn grijze baard
open en dicht gaat zijn mond
open dicht open dicht
kaak of kiespijn allebei…
Richting moskee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
505 baan
het levendige bazargeroezemoes
waait veelkleurig uit tussen kinderen
hoofddoekvrouwen en vers fruit
onder palmen en grote galerijen
krioelt het verkeer waarbij ezels
de oude fietspaden gebruiken
auto’s hoog frequent hun vele
claxons uitbundig laten fluiten in
het dagelijks concert van fileleed
gelukkig zijn er oases van rust
in verre…
Onderzee afgeslacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
617 Vanaf zijn 15-de was hij al bezeten van verre
vluchtmachines naar ontsnappingsoorden, maar
met zijn UC3-Nautilus onderzeeër ging het mis,
terwijl jij op zijn huid zat.
Hij reageerde zijn manisch-depressieve woede
op jou af door jou op beestachtige wijze te
vermoorden en te verminken. Hij had jou niet
afgezet, maar in stukken gehakt.…
In Harlingen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
644 Tja, Simon was voor mij de weg naar mijn
andere, literaire held Jan-Jacob Slauerhoff,
die vaak samen met hem wat pimpelde in een
café, wat ik ook heb bezocht, aan de rijkste
havenstraat, voordat Jan naar Ameland ging,
waar zijn liefde voor verre landen werd
geactiveerd.…
Dode grutto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 oogjes
keek je mij nog even aan
Daar lag je dan
en ik bewonderde jouw kleurenpracht
de veren die jou warm moesten houden
je lange snavel voor de wormenpikkerij
je woog haast niets
je voelde zo zacht
je was zo teder
Daar lag je dan
en ik overwoog jouw leven
al kon ik er niets van weten
er schoten me taferelen te binnen
hoge vluchten verre…
Wat na corona
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
485 Of zal het virus nog slechts
een verre herinnering zijn
en blijft vooral de
eindeloze lente in eigen tuin ons bij,
bekroond gecoroneerd zeg maar
met een barbecue voor de overlevenden?…
DAGEN EN JAREN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 een scene met een kind en vrouw: take one
ik herinner ieders plaats
ieder voor zich alleen
daar begint het gedonder in de glazen al
ik herinner me dingen en jaren
als een vage vleug van parfum
van dames zonder gezicht maar
met een onbestemde weemoed
door het midden van het hart
als verre vonken of vlagen vuur
en ik zeg: wat was het plan…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 we lezen Remco’s Lamento hier nu
langs het lange diepe water
zien wolken die niet meer komen
in Vestdijks Litanie
huilen om Martinus’ verre wolken
waarom moeder schreide
het zijn oude verlangens
we volgen valk en vlinder
we horen ver verdriet
herschrijven een bezonken Testament
van Boudewijn en Bob
alleen over de dingen die we…
Ekathe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
472 in het waagstuk
zonder wifi
de golf is een meer
dan huizenhoog monster
dat bezield is
hij pakt hem bij zijn lurven
en grijpt hem in de kladden
en smijt kon-tiki neer
tot lanchero aanspoelt
op tahiti
serene sirenenparadijs
ogen neus gewelfde lippen
heupen wiegen en verblinden
Fruteria noemt hij haar
de fruitwinkel tahiti
verre…
Amygdala
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
447 is geen antwoord, anders dan
in eskimo- en neandertaal
Wij stupide ratiomisbruikende
ruimteverkennende
gaia verdelgende aardklootbewoners
zijn blinde zonaanbidders
ondermaanse passanten
zich kroon op de schepping wanende homo deus
met een limbisch reptielbrein behept
diep onderhuids on- en onderbewust
een prehistorisch instinct
verre…
over die randjes (op het strand)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 het was zo lang geleden
in het verre verleden van de jeugd
dat
zij niet met afgeschoren haren
maar met een plastuit
heel gratuit
en hardcore met Aussie-broekies
van het balkon had gezeken
het zou plezant kunnen zijn
zo had zij natuurlijk gehoord
om in het water
op mijn schouders gezeten
juist omdat die handeling niet vertrouwd is…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 En wanneer ze verdwijnen
in het verre licht, blijft er een onzichtbaar
trillend spoor achter in mijn denken, een herinnering dat elke
reis begint met loslaten, en dat thuiskomen soms betekent: niet meer vasthouden.…
Nachtbraker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
132 vannacht kwam ze langs,
het was eigenlijk lang geleden
niet dat ik op haar had gewacht,
verre van dat
zij is er een van die velen frêle wezens
die mij in de zomerdag,
meestal in het donker en onzichtbaar
enkel mijn hand kussen
uit behoeftige onvrede
en ook niet wacht op een teder gebaar
mijnerzijds,
nee later kruisen wij de degens…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Hoor het verre morren in de buik van de wolk.
Het berekende land ligt bewegingloos te wachten,
gekooid in de stilte voor de vlaag begint.
Geen vogel die nog stijgt, geen blad dat durft te trillen,
het veilige domein houdt star zijn adem in.
Dan krimpt de schemering tot een scherpe streep.…
Podcast der contra-antipoden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
170 Ze bestaan nog steeds
kijk om u heen en luister
naar de podcast van infloeënzers
en hun contra-antipoden
winnie the potter & harry poet
en hun queeste naar de bizarre
goudencirkelredenerende
haagse kringentaal hanterende
hermetisch dichte en plenaire
volzinnen prevelende feeks
Niets nieuws onder de volle maan
en de verre horizon?…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Alleen de tederheid van wat ooit heeft geleefd,
en een verre gloed die de slapen nog heel even verwarmt.…
Sacre Charlemagne!
snelsonnet
4.2 met 14 stemmen
838 Die Karel “de Grote”, kerel en vent,
misschien meer dan veertien vrouwen in bed
hij schonk hen liefde, ook hij had veel pret,
zijn nakomelingen nog immer present
het Roelantslied echter gaat over strijd
heel stellig was Karel kind van zijn tijd…
Vale ouwe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 De vale ouwe
ziet met lede ogen
hoe tak en wortel
van een halfdode eik
in haagse kringen
naar de knoppen gaan…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.140 Het pinkoogt, of ‘t een meisken waar'
dat wenen wilt, van verre,
nu zuid, nu noord, nu hier, nu daar
een' nieuwgeboren sterre.
Dan, waar ik sta, zie ‘k, om end om,
Gods legerwachten waken;
en, in dieneindloos wijde kom,
al ‘s hemels diepten blaken.
Hoe bang ben ik!…
Hallo mijnheer de president
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
957 Hallo mijnheer de president
laat ons toch met rust
want je bent je niet bewust
van je eigen lust
om anderen te vermoorden
Hallo mijnheer de president
gun de wereld toch de rust
branden dienen niet met bloed geblust
en olie is voor ons geen must
voor oorlog in verre oorden
Hallo mijnheer de president
Ich habe es nicht gewusst
is wat me…
Weerhaan wijsheid
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
560 In z'n dromen van bevlogen en verre reizen
conformeert hij zich met de massa mee
gestuwd door voorspelbare winden waar
in hij zich nimmer zal kunnen bewijzen
gedwee verstard in eenzaamheid
om niet in z'n rol te stikken.…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 heimelijk
van achter mijn
mannelijk masker
het groeiend genot
puilend en buigend,
zacht rustend
op haar dijen
scheppen
haar borsten een brug
met tere pijlers
het hoofd
met lang getouwd haar
neigt voorwaarts
de spreidende draden
verbergen deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende
meewarige ogen
ziet zij naar het verre…
De ziele betracht de nabijheid Gods
poëzie
4.2 met 22 stemmen
4.704 Ik meende ook: de Godheid woonde verre,
In ene troon, hoog boven maan en sterre,
En hefte menigmaal mijn oog
Met diep verzuchten naar omhoog.
Maar toen Gij U beliefde te openbaren,
Toen zag ik niets van boven nedervaren,
Maar in de grond van mijn gemoed,
Daar werd het liefelijk en zoet.…
Zomeravond
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.020 Doorzichtig ligt ge op verre velden neer...
Zo schouwt mijn geest de beelden van weleer
door 't wazig scheemren van een weke droom.
't Verleden rimpelt, onbepaald en loom,
- verzonken stad in 't stilgevallen meer.
Verheerlijkt glinstren! onbereikbre trans!
O vloeiend zilverlicht zo hoog verbreid...…
Aanvliegen over de sont
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.164 smelten
zijn tent gebukt naar binnen gaan
als de zon slaapziek wegzakt achter de wouden
liggend op zijn bladerbed
het smeulend vuur van berkenbast aanblazend
door het rookgat
de witblauwe poolster bespieden
in heldere blijdschap de hemelse spijker
en stralende navel van zijn heelal gadeslaan
als viervoeter zijn tent verlaten
om de verre…
Dromen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.661 dag dat je voor me stond
De tijd leek even stil te staan
De wereld hield haar adem in
En het werd donker om ons heen
Alleen jij stond nog in het licht
Ik zag je ogen en je lach
Ik voelde je aanwezigheid
Niets wat ik dacht kon ik zeggen
Want woorden schoten mij tekort
Het dromen is toen begonnen
Dromen over wie jij zou zijn
Dromen over verre…
EKSTERS EN RINGEN IN JE STEM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 jouw stem is een donker water, waarin
zilveren spiegels
boten met gehesen zeilen, de belofte
van verre eilanden
je stem is de dood die ik vergeef, de klok
aan de hals van een kruis
naar de stad loopt een woestijn, straten
herinneren zich niet zichzelf
in je stem worden zonen overhoop gestoken,
en huilen alle moeders
je stem is het…