Alle inzendingen over winter

3941 resultaten.

Sorteren op:

Als vlammend diamant

netgedicht
4.2 met 58 stemmen aantal keer bekeken 440
ik zag ze vlagen op de zachte muziek van de wind ze wenkten met hun kristallen en flitsen vroegen om aandacht voor hun mêlee aan kleur die buitelde tegen elkaar stuiterde als vlammend diamant de witte dwarrel die langs mijn raam zweefde verkleefde af en toe even in nieuwsgierigheid naar binnen waar hun capriolen op schrift…
wil melker6 januari 2025Lees meer >

Winterregen

netgedicht
2.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 797
Een grijze lucht de wolken verbergen de zon regen raakt aarde Al heel vroeg in de morgen word ik wakker. Met een daverende kracht hoor ik de regen uit de hemel vallen. Op weg naar een nieuwe bestemming strijken talloze traandruppels neer en scheren nog even langs het dakraam. Buiige neerslag, spetters hebben hun afdruk nagelaten op het…
CB10 januari 2025Lees meer >

Winterroos

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 735
Hoe ze, zelfs in haar zwijgen, een diep gevoel van geborgenheid weet te dragen, haar aanwezigheid vult de lucht met een frêle geur, die als een stille belofte blijft hangen in de lege winterse hemel, puur en zacht, als stilte die de sneeuw omarmt.…
CB12 januari 2025Lees meer >

Verraderlijk

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 445
je huid strakte door de onverwacht koude inval met een aantrekkende scherpe oostenwind goed aangekleed en toch met tranende ogen en een koude neus fietsen in de sneeuw een routine uit vroeger jaren waarbij je als kind al tig keer pittig onderuit bent gegaan maar met de soeplesse van de jeugd zonder fracturen weer ongedeerd…
wil melker1 februari 2025Lees meer >

Sneeuwklokje

netgedicht
4.0 met 65 stemmen aantal keer bekeken 602
Er was er eens... een sneeuwklokje Een bloempje teer en wit Die wil zo graag de lente in Moe van de winterzit Een winter koud en nat en grijs Ze hunkert naar de zon Oh als die maar eens schijnen ging Oh als dat maar eens kon Zo'n dag waarop je warmte voelt Van gouden zonnestralen Waarvan je weet dat het bestaat Niet enkel in…

Deze godvergeten negorij

netgedicht
3.4 met 40 stemmen aantal keer bekeken 365
winter heeft nog nooit zoveel doorzichtigheid gevroren in deze lange waterkoude nachten hij rijpte in de kleine uren nog zijn forse witte uitmonstering onzichtbaar voor hen die op weg en pad nog niet goed wakker zijnd minder hebben opgelet de pet te diep over de de ogen tegen de kou hebben opgezet het is dan helaas te laat en slechts…
wil melker12 februari 2025Lees meer >

De lente ingesneeuwd

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 357
ze praten laten hun takken kraken door de strenge vorst die samen met de geel rode maan meester zijn in het bos waar kleine kale takken nog nooit zoveel sneeuw hebben getorst beneden kraken voetstappen op de harde bovenlaag duidelijk hoorbaar evenals de vlucht van dieren gestoord in hun winterslaap maar die zijn weer snel…
wil melker13 februari 2025Lees meer >

ZO ZACHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
even meende ik het voorjaar te ruiken zo teder en zo zacht vogeltjes gingen al voorzichtig zingen en zich aan elkaar opdringen het was dus bedrog hij spreidde z’n witte deken alsnog over het land en strooide sneeuwvlokken met een olijke glimlach voorzichtig uit z’n losse hand noodzaakte tot wintersokken ja hij hield me voor de…
catrinus15 februari 2025Lees meer >

Eenzame tocht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Winter heeft zijn greep stevig om ons heen, de nacht is eindeloos, ongenadig, waar wachten of stoppen geen betekenis meer dragen. Vroege vogels leren hun lied, dansen in de vrijheid, terwijl de vluchtige wind zich haast naar het opkomend voorjaar.…
CB24 februari 2025Lees meer >

kristallijne groeten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
de korrel zand en de eerste sneeuwvlok lachen elkaar uit in een snel ontmoeten komt de vlok niet verder dan wat wat vluchtige kristallijne groeten want het zand heeft hem uiterst snel weer weggebrand nog is het strand een zomers relikwie omspoeld met een heerlijk wit gekuifde zingende zee…
wil melker2 september 2025Lees meer >

Waar het wonder klein blijft

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 471
Het ijs aan de randen van de donkere sloot glinstert in bleek en aarzelend zonlicht, en wanneer een vogel lichtvoetig landt, kraakt het alsof de winter iets kwetsbaars in mij openbreekt.…
CB6 december 2025Lees meer >

Wanneer natuur zich terugtrekt

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Winterse wind waait schaduw van kale bomen ademt stille rust Onder de lage, nuchtere hemel zie ik de aarde ademen in ge- dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen. Het licht aan de horizon is een dunne, oranje belofte die snel wordt ingeslikt door de dag.…
CB17 december 2025Lees meer >

Virussen

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
De vochtige, tochtige onder sneeuw op ijs in sloten en grachten gedompelde eikels zijn de virussen  der in een ijzeren houdgreep verkerende koningwintergriepmodus secret agents in een mysterieuze ondoordringbare wereld van vier russen   infiltranten in het luchtruim van ons bloedeigen lichaam  territorium poreus en aderrijk tegelijk…

De mystiek van de wintertuin

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Blauw op kale tak stille hartslag in de kou leven wacht zachtjes In de wintertuin voel ik hoe verstilde aarde ademhaalt onder het koude kleed, hoe alles wat slaapt toch beweegt, en ik herken datzelfde sluimeren in mezelf. Onder het blad groeien wortels in kalmte, hun fijne draadjes spinnen een wereld die niemand ziet, maar een trilling…
CB2 januari 2026Lees meer >

‘pragmaddictive; outdoor-living’

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 403
het kan toch echt wel schelen in koude-doorweekte kleren voorzeker te weten welke middelen ten minste in potentie (gezien de twijfelachtige kwaliteit) hem in ieder geval een poosje de illusie van enige warmte geven -als prijs van het leven overleven al is het om maar even heel even maar niet te beven om dankbaar een gegeven kop soep…
R.E.N.S.4 januari 2026Lees meer >

Winterwonderland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 364
De wereld wordt een wit omkaderd sprookje, waar elke stap een zachte krak laat horen, en je adem als kleine wolk vooruitloopt alsof de winter zelf je naam uitspreekt.…

Wanneer kou loutert

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
De winter bewaart wat wezenlijk en waarachtig is, en heelt in stilte wat niet langer bij me hoort. In deze open, winterse ruimte vind ik langzaam mijn maat, gevoelig en helder tegelijk, zonder mezelf te verliezen. Ik sta hier aanwezig, geworteld in elk detail, gelouterd in de kou, gedragen door een diepe stilte.…
CB10 januari 2026Lees meer >

Wanneer mijn ziel winterslaapt

netgedicht
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 641
Buigende takken sappen trekken zich langzaam stil groeit nieuw leven Mijn kruin gesloten voor de wereld, sappen trekken zich traag terug langs kale takken, geen blad dat nog ruist in de kou, geen splinter die buigt onder de stille druk van de winter.…
CB15 januari 2026Lees meer >

zonder ondergedompelde maan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 338
Het gaat weer helemaal nergens over, of heen; het laatste plukje zin weggesmolten in een winterse zon die scheen. Woorden als vervangende warmtebronnen voor opstandigheden tegen oneerlijke verdeling van ideeënrijkdom, -door te lezen nota bene.…
Stoker15 januari 2026Lees meer >

Sneeuwwit gewaad

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
Ik zie de bomen groeien onder een sneeuwwit gewaad als koningen herrezen uit onbestemde landen zolang de vorst hier heerst takken kreunen door het ijselijk gewicht als de aarde weer opwarmt vloeien lange tranen en zullen ze uiteindelijk weer zwijgen de metamorfose was tijdelijk…
Magda Haan30 januari 2026Lees meer >

Het ijzige front

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 292
Nog voor de nacht valt wordt alles door de winter ingelijfd.…
Haijcke13 februari 2026Lees meer >

wintersymfonie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 21
zacht hoorbaar is de symfonie van dwarrelende sneeuwvlokken die met hun opera ouverture het publiek achter de warme ruiten lonkt met hun kristallen naaktheid dan sterft de ouverture weg in de pluche en de onthulling van een een nieuwe wereld raakt in een overdonderend proloog waar het auditorium de klanken ademt van een weids en wit requiem…
elze24 oktober 2026Lees meer >

Kralen van water...

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 26
Kralen van water druipen langs de muur de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim de poes slaapt met een poot over haar kop een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt De reis duurde langer dan we dachten wolken boetseren draken in de lucht de dauw blijft aan onze adem hangen het is verdomd koud onder de brug Het sneeuwt lente op ontdooide…
Joepondro13 november 2026Lees meer >

ganzen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.052
tegen de schittering van de orion en door winterse berken is daar de ruisende vlucht van vogels de nachtelijke stilte vullen ze met lokroepen naar verten achter de einder zij zullen de zon eerder zien dan ik geluksvogels aangeraakt door je schepper je voorname onschuld maakt me onrustig jullie onzichtbaar zijn is als mijn onvervuld…

jij opent met lente

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 880
zacht breekt de zon door in je lach ogen zijn lichter heel onverwacht hoor ik je stem een blik die ik ken je handen veranderen de tijd strelen mijn huid ik hijg adem mijn liefde ver voor je uit we vrijen genieten ultieme momenten ik dicht de winter jij opent met lente…
wil melker14 februari 2003Lees meer >

De dobbelaar

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 945
Het zal nooit meer helder worden De winter is niet koud maar wazig net zoals de zomer Steeds verder moet ik gaan Op zoek naar nieuwe steden want vermomd in vreemde kleren is het overal Speel met mij een spel dan zal ik nooit meer praten nooit meer in de ogen kijken van onmogelijke liefdes nooit meer alles geven voor wat ik niet meer…

de lente

netgedicht
4.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.624
vandaag verlaat de dood het sterven en zoekt in de kringloop der seizoenen alom weer de geboorte te verwerven in aangelegde plantsoenen of op verweesde plekken waar de mens geen hand heeft in het natuurlijk stekken daar kleurt de lentebodem weer de winterse graven verschijnt vernieuwd leven uit onze baarmoeder aarde…

raak me even aan

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.013
vandaag sprak alsnog de winter tot mij ik keek nam zijn schaduw op en zag hoe die veranderde in een toevluchtsoord vaarwel, zei ik en liep voorbij jouw ogen naar de verte en naar morgen een vlakte die nooit meer kwam en zo bleef ik woorden hunkeren, korter of langer dan dag en nacht mijn ruimte werd de stilte van meer dan een…

De schoot is uitgedroogd

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 833
soms draag ik leven van handen die niet geven waarvan de borsten zijn verschrompeld en de schoot is uitgedroogd nog ongeboren zijn talenten die blind zichzelf niet herkennen waarvan de kern bevroren is in middelmatigheid van winters alle dag maar leven kent geen tijd jouw handen dragen die gaven geven ons de eeuwigheid…
wil melker4 januari 2008Lees meer >

koningden de sterre

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 760
ze kwamen van verre koningden de sterre boven winters bethlehem brachten myrrhe wierook en de goudgeschenken naast hun warme wensen aan het kind in menselijk verscheidenheid geel het wit en zwart zo kwamen zij gezamenlijk en toch apart de sterre op hun terugreis mee naar verre oorden nog ongeweten het goedevrijdagse vermoorden…
wil melker6 januari 2008Lees meer >