2624 resultaten.
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 een queeste met flonkerend floret
naar het schimmenrijk waar
engelen geduldig offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten…
Oud zijn
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.727 Met geduld
geboekt door het theater van het toen nog
onvoltooibare tel ik de dagen.
Oud zijn en behouden wat overblijft
flaneren door het dorp het tjilpen
van de vogels in de straat ik bewaar
de liefde in mijn hart om getaand en
zwak te vergrijzen als een oude dag.…
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Aanleggen en verlaten,
de stad drijft op licht vertrokken van smalle kaden,
de trage opmars van meerpalen,
stille eskaders die geduldig op de vloed uitrijden.
Tijdig overschrijven ze natte regels ingehouden
van de stil oprijzende gebouwen.…
Identiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
754 Ik wacht geduldig tot hij zegt: ‘’t Is klaar!’
Hij laat me drie gezichten zien. Ik schrik.
Ben ik dat werkelijk, die ouwe sik?
Ontkennen heeft geen zin, want het is waar.
Eerst maak ik tegen alle drie bezwaar,
Een tegenslag die ik met moeite slik.
Ten slotte wijst hij: ‘Díe maar doen?’ Ik knik.
Zo is de tijd weer stilgezet; tien jaar.…
fluweel en nikkelstaal (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
669 vervolgens vouw ik vlijtig
duizend geduldige kraanvogels
groet de groene ende rode
beuk en de boerenlandvogels
zoek ik zwartje de poes die
zo graag zingt op haar tokkel
blaas een zachte houten
bastoon in de sluierwolken
rondom de afgelegen
kleine koperen sokkel
leg ik waterlelies in
de wielen en de kolken
maak een lange avond-…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
401 ‘'t Is alles heel eenvoudig heel geduldig:
hoe kon het ooit zo anders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar leven is te klein!
Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.
Er was zoveel wat het ooit hevig wilde,
gelukkig bracht het leven 't niet!…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Het geduld dat mijn hart in rust laat landen.
Je bent de stem die fluistert zonder ooit te oordelen,
een zachte kracht die alles in stilte draagt.
Je bent het ritme dat mijn hart opneemt,
de warmte die mijn gevoeligheid niet overspoelt.
Het anker in mijn zee van indrukken,
de zachte landing na een dag vol geluid.…
Al binnen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
318 wat gesloten blijft
alsof elke vraag een sleutel is
die nog niet weet
welk slot haar zal herkennen
denk aan boeken
met bladzijden vol onbekende tekens
waar je vingers over dwalen
zonder te begrijpen
maar toch geraakt
want ook het ongelezene leeft
ademt tussen regels
fluistert in een taal
die zich niet laat haasten
geduld…
in aanloop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
194 mijn gedachten kennen nog geen woorden
dat vraagt tijd,
vaak geduld of blijven steken
onmacht staat weleens op wacht
.
soms neurie ik het in geeuwende akkoorden
mijn vingers raken dan het zwart en wit.
ze tasten zacht
of ik bewaar een teken
tot in het nachtelijk donker
.…
je krijgt wat je dragen kan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
116 zijn woorden schrijden langs
verzande voorspellingen
die alle prielen van de kwelder
laten droogvallen terwijl de vloed
het getij berust met
woorden die een ruwe
zee belet zich te keren tegen
al wat een stormvloed in
springtij kan aanrichten
geduld oogst laag water
in het aanzien van het verre
vasteland dat aan de kim
het violette licht…
ZOEKEN HOUDT AAN
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
31 klopten
vergeefs bij herbergen
wilden overnachting vragen
daarom
werd hun Kind Jezus de Heiland
van de mensheid geboren
in een verblijf voor dieren
heden ten dage
doolt bij elk Kerstfeest
dit Kind opnieuw
langs alle huizen
klopt bescheiden overal aan
kijkt toch vol liefde
naar deuren
die bars gesloten blijven
zal steeds geduldig…
Het wonder van Tibet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
950 Als de zon op de ijskappen,
mijn enige vriend in de gevangenis -
de langvergeten betekenis naar het verhaal,
verhaal,-
de godgeleerde en zijn zeer oude wijsheid.
Hoe kon het zo zijn dat jij mijn nacht hebt vereerd?
Als een excuus van de gouverneur,
als een weefsel van de donor,
als een geschenk van degene wie is.
Vuur!…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 eens een tijd
soms eerder dan vermoed
dat de grijze haren zijn geteld
of op een glad hellend vlak
de schaduw zich vertoont
als de vragen die het denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid…
Schimmen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
591 soldaten lopen nog zij aan zij,
ver over de grens in oorlogen lang vergeten
Men belooft eeuwige vooruitgang
Voor techniek is er geen weg terug
Wie bepaalt het algemeen belang,
achter ons rug
We kenden grote glorie
We bereikten ongekende hoogten,
in menig wereldrijk
Wie bestudeerd onze historie,
zoekend langs alle slijk
Komt tastbare wijsheid…
Lekker wijf zoekt foute vent
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
3.242 Gere
maar dan met zwarte haren
een passievolle heer
tegen tattoos geen bezwaren
geroutineerd in bed
beslist een lekker lijf
niet HIV besmet
maar staat buiten kijf
bij voorkeur gaat hij vreemd
maar wel een man met stijl
want als hij me dan neemt
maakt dat me extra geil
ook leeftijd speelt een rol
al ben ik best coulant
vind wijsheid…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 Deze waarheid lacht om erkenning
omdat de waarheid weet
dat wijsheid zelden het gemoed bereikt.
Alles wat gevoeld is, wordt vroeg of laat
tot waarheid verheven, ook al verzet ons verstand,
ons intellect, ons inzicht, zich hevig.
De waarheid doet een nieuwe waarheid ontstaan.
De waarheid taant.…
Nachtstrijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.122 Ik slijt de ketens die me knellen,
vellen werp ik traag van me af;
verweerd is de vrees en moe is de angst,
't langst duurt wat steeds wil snellen
Wat zich naar mijn wezen richt,
ligt in mij als monddood talent zo stil;
wijsheid is niet spreken maar beleven,
vergeven wat ik denken en weten wil.…
De bladerloze bomen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
5.690 ’t Is al eendlijkheid,
al woede, en wilde vlagen,
die, tegen ’t taaie takgebouw
vereend, hun wijsheid wagen,
en wijken moeten. Buigen maar,
gij bomen: eer veel tijden
zal ’t uitgewaaid en verder zijn
gevlucht, dat felle strijden.
----------------
nazen: naderen…
Ik laat niets achter
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.715 ik laat niets achter wanneer ik wegga
geen vrouw, geen kind
geen boek waaruit men wijsheid kan putten in slechte tijden
niet eens een spreuk die inspireert
ik laat niets achter
geen symfonie die een open hart tot tranen beweegt
geen voltooid gedicht dat even doet stilstaan
zelfs geen handig hebbedingetje,
een flutding dat je cadeau kan geven…
Voorbereiding voor een waarheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 was het geen revolver
maar een zingende zaag
ergens onder een verdoezeld matras
de trieste regen buiten gaande
om met het eerste woord te beginnen
heb je uit mijn naam gevraagd te zingen
met de overtuiging van dit lied
mag ik misschien iets zeggen
zonder zangerig te klinken:
Mag ik iets zeggen met mijn gebrek
aan wereldse wijsheid…
- Als een weerlicht in het donker -
netgedicht
4.2 met 49 stemmen
545 Als een weerlicht in het donker,
verstikt en zonder klank
verstijft het wapen van de machten
valt het edele doek der wijsheid
ongehoorzaam en soms bang.
De rivier van het leven,
lijkt zoveel op zigzaggende
snelle bliksemflitsen
proeft sprankelend de wil van
een spetterende tijd.…
de weg terug
hartenkreet
4.9 met 37 stemmen
970 niet
zelfs de wolken zijn gekleurd door verdriet
in dit heelal van verloren dromen
sluit ik mijn ogen maar kan niet ontkomen
de gewichtsloosheid van mijn bestan
ontneemt mij de kans om terug te gaan
toch verlang ik naar de aarde
waar ik in een vroeger leven
veel van mijn schatten bewaarde
onder diepgewortelde bomen
die verankerd in hun wijsheid…
Gij die vuur en liefde zijt...
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
529 Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.
Liefdegeest, vreugdegeest,
doe ons allen leven,
wil ons vrede geven.…
Op zoek naar de hemel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.055 En op de valreep, diep in mij
zingt wijsheid haar betovering
mijn geest lacht zacht de treurnis vrij
van vuurproef ’s zware loutering…
Druiven aan de horizon
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
484 Waarin werd mijn dolende wijsheid
werd gedragen op zilveren bladen,
glinstering van gedroomde uitzichten, om
de ochtendnevel te delen in het doolhof van
verkleurde bladeren opgejaagd door tegenwind.…
Voor morgen en overmorgen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 Dwaasheid, wijsheid, kleinheid, zorg
om anderen, vergeten en vergeven, kansen bieden en weten
dat je zelf gedragen bent, geliefd en door het licht omstraald.…
Vloed van woest waas
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 van woest waas
een vaag beeld dat beslist niet weet
vernedering
boven opgehitste menigte
die nooit heeft geweten
Zout water kabbelt in getij
laat liggen 't geen
het niet meer hoeft en ook niet verdient
parels toegedekt
Als vader van de moderne
wijsbegeerte
achtte ooit René Descartes
zijn twijfel als start
als ultiem begin van wijsheid…
Moederdag
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
820 is liefde geven
en altijd er zijn, ieder dag weer
dit is waar we naar streven
Helaas is het niet altijd zo
mijn moeder is al 20 jaar bij mij vandaan
maar ze blijft voor altijd in mijn hart
ik ben haar dankbaar voor mijn bestaan
Nog altijd is zij in mij aanwezig
ze steunt me en geeft me raad
ik geef haar liefde door
haar kennis en wijsheid…
Mijn hart heb je bij je geboorte gekregen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
720 Ik zal jou klaarmaken voor het leven, met de lessen die ik al heb gekregen, ik zal mijn wijsheid aan jou doorgeven.
Er is één ding wat je nooit mag vergeten, dat ik onvoorwaardelijk en voor altijd van je zal houden.
Onze band is niet te breken, mijn hart heb je bij je geboorte gekregen, ik zal er altijd voor je zijn, mijn kind.…
Zelfbevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Wie zijn blik in vrijheid
op beschaving richt; en zo bekomt wat
een mens in wijsheid vergaart; die zal
zichzelf kunnen bevrijden.
Wie zijn leven als een reis aanvaardt.
Wie uit angst nimmer een avontuur zal
mijden.…