2134 resultaten.
De onbekende overledene
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
6 O Amsturia, gij stad van louter schijn en dromen,
Waar drommen rusteloos door de kille straten stromen!
Het duister heerst alom, de vroege plicht roept luid,
Wanneer men op het pad des doods een medemens stuit.…
Slachtveld
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.926 Het zou de liefste groet zijn van het leven,
Het laatste afscheid en het wellekom;
O hand van mij, waarom gaat gij nu beven,
O mond van mij, waarom wordt gij nu stom?
De heengelegde lijken der soldaten,
Zijn aangeraakt door de goudpaarse nacht,
Er kruipen lijnen over de gelaten,
Waarop de Dood zijn teken heeft gebracht.…
Scherzo.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.218 Gij hebt geluisterd naar de taal
van mijn gedachten; wat de velen
in kronkelzinnen dicht verhelen,
werd u verstaanbaar deze maal.…
Gelatenheid
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.179 Ook zo is 't met uw lot,
Ook zo met elk genot,
Dat ge u geschonken ziet:
Gij smaakt het, en het vliedt:
Gij zijt geen dag, geen uur
Gewaarborgd voor zijn duur;
Daar meest het eerst verdwijnt,
Wat u 't bekoorlijkst schijnt.
Houd tegen alle leed
Dan 't hart ten kamp gereed!…
De zee
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.734 Gij draagt des werelds schat!
Door u is 't heer der volken
Al samen burger te ener stad!
De schare komt, van Zuid en Noorden,
Uw paden langs. Van Nijl en Rijn;
Van Zilvervloeds en Indus boorden;
Bij vredes milde zonneschijn.
Herbouw, breid uit, met feestgezangen,
De muren door hun vlijt bezocht!…
De beukenhaag
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.374 Wij groeien op een slechte grond
Met onze machteloze wensen --
O haag wij zijn als gij gewond:
Geknotte en geschonden mensen!
Een donkre wal staan we in de nacht,
En door ons hart huivert het zacht.…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Zo moogt gij eenmaal, oude liên!
Nog in uw jongste telg misschien
Uw evenbeeld gespiegeld zien.
Verleden week zag ik een zoon,
Die zijne grootmama
Behandlen dorst met smaad en hoon,
De moeder van zijn pa!
Hij zei: haar man, die ouwe paai,
Sprak naamlijk als een schorre kraai....
- Dat stond die jongen heer niet fraai.…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 Gij,
o nevelduisternis,
en toogt mij niets van al,
daar hope of troost in is!
‘t Is meer als leed genoeg,
en droefheid in mij, zonder
uw droef afwezig zijn,
o ‘t weergalooste wonder
van al dat wonder is
in ‘s werelds heerlijkheid!
o Zonne, en zij mij nooit
te lange uw licht ontzeid!…
Zielzucht
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.711 Blind geboren
Is 't verloren
Zo Gij 't oog mij niet ontsluit.
Immer droever
Thans op d' oever
Van het graf,
Onder 't breken
Van de weke
Wandelstaf,
Strek ik de armen
Onder 't kermen
t' Uwaart heen!
Zij me in 't donker
Slechts één flonker
Van uw heilzon afgebeên!…
gesprek met de Vos, aardedonker II
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
2.079 ’
ik heb goesting om hem te omhelzen
‘ waar wilt ge nog over spreken, ’ zegt
het maar zenne, ‘ blijf ik bij u vannacht
hier onder de duindoornen en bottels,’
‘ hoe ruikt gij, laat mij eens likken’, kunt
ge de kou weerstaan of zal ik u warmen
‘ spreken wij de nacht stuk over mensen
terwijl de maan wat licht zal bijsteken ’
stillekes…
PATER BIBAMUS
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.688 Gij hoort, mijn stem is helder
als 't vocht in mijne kruik.
De sleutels van de kelder,
die rinkelen op mijn buik.
Bibamus, zegt de pater,
liever wijn dan water,
Bibamus! Drinkt, gelijk
uw ziel in 't hemelrijk.
Het schijnt u allen wonder,
hoe vol mijn wangen zijn.
Dat komt van rooie Bourgonder,
dat komt van gouden Rijn.…
Herinneringen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
1.635 Gij luistert immers gaarne, vrouw?
'k herinner mij, hoe lang verstreken,
Mijns levens lentetijd getrouw.
Toen had ik appelrode wangen,
Mijn baard was blond, gekroesd mijn haar;
En 'k zag vol fierheid allegaar
De meisjes me aan de slippen hangen!…
Burgerhuisje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.185 Toren verborgen
Achter de muren, slechts een enkle dag,
Een feestdag, deed gij meerder dan 't gewoon,
Niet meer bespeurde, daaglijks zelfde, tinklen,
En zong ge, telkens weer, de uren door...
De zoele wind en 't heldre spelen wiegden
Mijn ziel in sluimring, makend zon en bloemen,
Gras-rand en pad tot kleurig droomtafreel.…
Moskou revisited (voor Pieter Nieuwint)
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
582 evenwel in Emmen is geboren
Die is per definitie slechter af
Ik moet bekennen: ik ben niet gelovig
Nooit kom ik in een christelijke soos
Nochtans kan ik met zekerheid verklaren
Dat Lucifer als standplaats Emmen koos
Atlantis werd geheel en al verzwolgen
Van rampspoed bleef men allerminst verschoond
Weest niettemin verheugd, Atlantianen;
Dat gij…
Liefdesuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.783 Zachte sluimring der natuur,
Gij verkondigt mij het uur,
't Uur der heilge, reine liefde
Die mij eens de boezem griefde
En nu streelt - het hemels uur!
Schuitje, vlieg nu, vlieg nu voort,
Tover mij in 't eenzaam oord,
Bij die frisse hoge linden,
'k Zal er thans mijn meisje vinden:
Trouw en heilig is haar woord.…
Orpheus meets Alice
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
457 O Zon der Rechtvaardigheid
dat uw Licht moge schijnen
over verloren gaand flora
en zieltogend fauna
vals licht niet, maar Silence
dat gij korte metten make
met gif der dronendrake
met het crimineel Kremlin
met de dag van de Jacht
Diep in Odysseus'
consumptiekwab
school de herhaling
van eilandverleiding
de Maltezer lezer
van dit…
Heugenis aan een landverblijf
gedicht
2.9 met 16 stemmen
6.382 In 't nat seizoen en bijna nachtlijk uur,
Als 't fietspad blank stond van de zware regen,
Kwaamt gij met de petrolie-lamp ons tegen
En preest dit landverblijf; uw waterkuur;
Een verre hond begon verstoord te bassen,
Maar vluchtte voor de regen op zijn huid;
De grendel op de deur was 't laatst geluid,
Slaapkamerlicht viel glanzend in…
OP HET UITMALEN VAN ’T HAARLEMMER MEER
poëzie
3.4 met 12 stemmen
4.979 Aº. 1642
Uitheemse vijanden te zitten in de veren,
Te slingeren de staart groothartig over zee,
Is ijdel, als uw long, geslagen aan het teren,
Inwendig vast vergaat en gij met hartewee
Zo deerlijk zucht en kucht en loost bij hele brokken
Het rottend ingewand te keel uit, in de golf.…
Het regent, het regent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.798 Regen spet, regen spat
het zijn tranen, het is wenen,
om een vrouwe die ging henen
om een vrouwe die aanbad
om een vrouw, die dorst vergoden
en haar stervend hart moest doden.
0, de regen roept haar schrei:
,,Nimmer leeft gij los van mij!…
BRUTUS' VISIOEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.262 „Wie zijt gij ?” bracht hij eindelijk uit zijn rochelende kele.
En met een schok erkende hij het spook.
En „Julius Caesar" zei het, als het ware met de stemme
van iemand die de geest geeft — en verdween.
En Brutus had het voorspook vast van 't onverbiddelijk Noodlot.…
Schepping
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.138 Gij zijt gekomen... heel mijn wezen
trilt vreugdedronken... 'k grijp - gerezen
tot u - naar u, zo trouw verwacht,
ter vuurge omarming... vruchtloos pogen!
Uw vorm is wind... uw schijn is logen...
een hersenschim... een droomgedacht...
O! heerlijk beeld der ijdle dromen!…
PEREN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.635 Vaarwel, die zulke giften laat,
o zonne, aleer gij henengaat,
en elders weunt, de lange tijd
dat ‘t wintert, en ge onzichtbaar zijt.
Dat ‘t donker is, dat ‘t waait en buist;
dat verre is al het groen verhuisd;
dat, naakt, of heel met ijs belaân,
onvriendelijk de bomen staan.
Vaarwel, o zonne!...…
De kroeg
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.278 O, slechts een lange dag te zijn als gij,
mijn wezen naar het Uwe afgemeten,
als goede makker zitten aan uw zij,
en al mijn strijd voor één dag te vergeten,
hoe zou mijn hart een kalme slag hervinden,
't werd rust en 't leven gaf mij wat ik vroeg,
glimlachend zou ik bij gelijkgezinden
de hemel proeven in uw kleine kroeg!…
Hymne aan de stilte
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.319 V
Vergeef mij, zo ik, diep verblind,
Eens Uw eburne schoonheid schond;
Sinds zwierf ik rusteloos gezind
De wereld door, tot ik hervond
Mijzelf in U, aanbad en zei:
O Smetteloze leid Gij mij
En sterk mij, wonend waar ik woon,
Uw knecht, Uw vriend, Uw veelgeliefde zoon!…
De vlinder en de Hommel
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
666 mijn hart
Beste larve dan ben je geen insect
Maar een godvrezend wezen
Dat hoop kent en niets anders zal verdragen
Geen angst in het einde der dagen
Ja Heer ik ken liefde voor alles dat leeft
Maar de huidige mensheid vreest
Het is zo kil en onderdrukt elke wil
Laat mij larve blijven en niet tot mensheid verstijven
Mijn lieve kind gij…
Lofzang op de psychiatrie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
617 Zeg het ons, gij almachtig kennende, doortastende…
O lezer van dit Al
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
432 Elke individuele,
dus niet te verdelen,
ondeelbare loot
aan de stam van ieder
al dan niet fictief of
uitverkoren volk
bestaand, niet meer bestaand
prehistorisch, in vergetelheid geraakt of allebei,
buitenissig, buitenaards
weer vertrokken en verdwenen
met het noorder sterrenlicht -
dat van een ongeïdentificeerd
flying object…
DE JACHT VAN CUPIDO
poëzie
3.5 met 46 stemmen
8.215 (riep hij) slaapt gij zacht?
’k Neem oorlof, ik ga ter jacht."
Zij ontsprong, en goedertierig
Schoof op haar gordijntjens sierig:
"Wel (sprak zij), mijn zone waard!
Aanvangt gij uwe dagvaart
Ik wens, uw kracht zo vermeere,
Dat niemand uw pijlen kere;
Keert in tijds tot mijn paleis,
Fortuin bejongstig’ uw reis!…
Het dorpje.
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.295 Wat ligt gij, dorpje! schoon.
En deze rijke landhoef!
Hoe toovrend, hoe bevallig
Ligt ze op des heuvels helling
In 't luw der rijzige olmen!
Hoe vreedzaam staat die woning!
Haar rook stijgt ook zo rustig
En golft van 't lage dakje
Zo zichtbaar langs die bomen.…
GEBED TE WAALWIJK
poëzie
3.4 met 14 stemmen
3.514 Gij, die de hemel overziet,
Van daar uw milde ogen biedt,
Zie onze wereld binnen;
Verhef Uw eens gehoorde stem,
En Uwe hand, en ga tot hem,
De meester in de zalen,
Die over onze dagen wikt,
Die over onze nacht beschikt,
Van Wie wij arbeid halen.…